What do you think?
Bubka
Bubka ma wszystko, czego świat nie chce widzieć, i historię, której nie sposób zignorować. Nowa książka Julii M. Maj to powieść o odwadze, która rodzi się w najmniej oczywistych miejscach.
Gdyby zapytać Bubkę, czy chce, aby napisano o niej jakąkolwiek książkę, powiedziałaby, że absolutnie nie. Ale jednak.
Bubka ma wiele rzeczy z kategorii przez nikogo niechcianych: skarłowaciałą rączkę, zeza i nadwagę. Bubka ma też pracę w budce z kurczakami, ojca, pokoik w zapuszczonym pałacyku i węża.
Seria niefortunnych zdarzeń wywraca jej codzienność do góry nogami, a Bubka staje przed wyborem: dalej chować się przed światem czy podjąć szaloną próbę zmiany losu. W jej życiu pojawia się internetowy coach Dorian i jego nowatorski kurs motywacyjny, Krąg Pięciu Zwierzęcych Przemian.
Debiutująca w 2025 roku Julia M. Maj, autorka ciepło przyjętej powieść O pięciu osobach, które odwiedziły moją żonę po mojej śmierci, powraca z książką o znacznie krótszym tytule.
Gdyby zapytać Bubkę, czy chce, aby napisano o niej jakąkolwiek książkę, powiedziałaby, że absolutnie nie. Ale jednak.
Bubka ma wiele rzeczy z kategorii przez nikogo niechcianych: skarłowaciałą rączkę, zeza i nadwagę. Bubka ma też pracę w budce z kurczakami, ojca, pokoik w zapuszczonym pałacyku i węża.
Seria niefortunnych zdarzeń wywraca jej codzienność do góry nogami, a Bubka staje przed wyborem: dalej chować się przed światem czy podjąć szaloną próbę zmiany losu. W jej życiu pojawia się internetowy coach Dorian i jego nowatorski kurs motywacyjny, Krąg Pięciu Zwierzęcych Przemian.
Debiutująca w 2025 roku Julia M. Maj, autorka ciepło przyjętej powieść O pięciu osobach, które odwiedziły moją żonę po mojej śmierci, powraca z książką o znacznie krótszym tytule.
256 pages, Paperback
First published March 11, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
April 9, 2026
3,5/5 ✨
Książkę którą czyta się z ciekawością. Jest zupełnie czymś innym do czego przywyczaiły mnie książki. Sarkastyczna, ze swoim poczuciem humoru oraz smutku mknie przez historię Bubki, która za wszelką cenę chce zmienić swoje życie, ale w jaki sposób jej się to uda?
Książkę którą czyta się z ciekawością. Jest zupełnie czymś innym do czego przywyczaiły mnie książki. Sarkastyczna, ze swoim poczuciem humoru oraz smutku mknie przez historię Bubki, która za wszelką cenę chce zmienić swoje życie, ale w jaki sposób jej się to uda?
April 5, 2026
3,5/5
„Bubka” to jedna z tych książek, o których zawsze jest zdecydowanie za cicho. Wśród natłoku popularnych tytułów staje się niewidzialna, bo jest dziwna, trochę niezdecydowana, czym ma być… Dokładnie jak jej główna bohaterka.
Autorka posługuje się stylem, który bardzo cenię, prostym, a jednocześnie nasyconym sarkazmem, satyrą i głębią ukrytą między słowami. Czytając, miałam skojarzenia z twórczością Fredrika Backmana i choć czuć tu podobną wrażliwość, Julia M. Maj zachowuje w tym wszystkim własny, oryginalny głos.
Sama postać Bubki błyskawicznie wzbudziła moją sympatię. To dziewczyna bez wielkich aspiracji, nieco znudzona codziennością i zwyczajnie „dziwna” w taki sposób, w jaki każdy z nas bywa za zamkniętymi drzwiami. Jej życie, naznaczone fizyczną odmiennością i brakiem perspektyw, to ciągła próba przetrwania kolejnego dnia. Historia o internetowym coachu i kursie „Pięciu Zwierzęcych Przemian” staje się pretekstem do opowieści o potrzebie bycia zauważonym i o tym, jak trudno zawalczyć o siebie, gdy przez lata nie widziało się w tym sensu.
Mimo wielu abstrakcyjnych i momentami przerysowanych motywów, w tej opowieści bije serce czegoś bardzo prawdziwego. Choć książka ma niecałe 300 stron, a postaci drugoplanowe nie są szczególnie rozbudowane, autorka uchyla drzwi do ich świata na tyle szeroko, byśmy mogli poczuć ich rolę w społeczeństwie. Nie zabrakło też momentów absolutnie rozczulających, zwłaszcza tych pisanych z perspektywy Boryska.
„Bubka” bywa momentami przegadana, płaska, a czasem nawet i groteskowa, ale odbieram to jako w pełni zamierzony zabieg, który dopełnia ten słodko-gorzki klimat. To krótka, ale treściwa lektura, która zostawiła mnie z poczuciem, że właśnie coś od niej otrzymałam – nawet jeśli jeszcze nie do końca potrafię to ubrać w słowa.
„Bubka” to jedna z tych książek, o których zawsze jest zdecydowanie za cicho. Wśród natłoku popularnych tytułów staje się niewidzialna, bo jest dziwna, trochę niezdecydowana, czym ma być… Dokładnie jak jej główna bohaterka.
Autorka posługuje się stylem, który bardzo cenię, prostym, a jednocześnie nasyconym sarkazmem, satyrą i głębią ukrytą między słowami. Czytając, miałam skojarzenia z twórczością Fredrika Backmana i choć czuć tu podobną wrażliwość, Julia M. Maj zachowuje w tym wszystkim własny, oryginalny głos.
Sama postać Bubki błyskawicznie wzbudziła moją sympatię. To dziewczyna bez wielkich aspiracji, nieco znudzona codziennością i zwyczajnie „dziwna” w taki sposób, w jaki każdy z nas bywa za zamkniętymi drzwiami. Jej życie, naznaczone fizyczną odmiennością i brakiem perspektyw, to ciągła próba przetrwania kolejnego dnia. Historia o internetowym coachu i kursie „Pięciu Zwierzęcych Przemian” staje się pretekstem do opowieści o potrzebie bycia zauważonym i o tym, jak trudno zawalczyć o siebie, gdy przez lata nie widziało się w tym sensu.
Mimo wielu abstrakcyjnych i momentami przerysowanych motywów, w tej opowieści bije serce czegoś bardzo prawdziwego. Choć książka ma niecałe 300 stron, a postaci drugoplanowe nie są szczególnie rozbudowane, autorka uchyla drzwi do ich świata na tyle szeroko, byśmy mogli poczuć ich rolę w społeczeństwie. Nie zabrakło też momentów absolutnie rozczulających, zwłaszcza tych pisanych z perspektywy Boryska.
„Bubka” bywa momentami przegadana, płaska, a czasem nawet i groteskowa, ale odbieram to jako w pełni zamierzony zabieg, który dopełnia ten słodko-gorzki klimat. To krótka, ale treściwa lektura, która zostawiła mnie z poczuciem, że właśnie coś od niej otrzymałam – nawet jeśli jeszcze nie do końca potrafię to ubrać w słowa.
March 16, 2026
3 ⭐
📚 Współpraca barterowa z Wydawnictwem Relacja
[PL] Bubka jest niepewną siebie, zmagającą się z kompleksami kobietą żyjącą na uboczu życia społecznego. Pracuje w budce z kurczakami, mieszka z ojcem w pałacyku, który lata świetności ma dawno za sobą, ma węża i prowadzi monotonne, wręcz nudnawe życie. Pewnego dnia seria niefortunnych zdarzeń zmusza ją do podjęcia kilku decyzji, które najprawdopodobniej skłonią ją do wielu zmian w życiu - jedną z nich jest wzięcie udziału w "Kręgu Pięciu Zwierzęcych Przemian" czyli w kursie motywacyjnym, który wniesie w jej życie najwięcej zamętu i bynajmniej nie ze względu na swoją efektywność.
Autorka łączy historię osoby wykluczonej z satyrycznym spojrzeniem na współczesną kulturę coachingu i samorozwoju. I chyba właśnie to, co wynika z tego wątku, jest najważniejszą wartością płynącą z tej opowieści, a więc ukazanie, jak trudny i niejednoznaczny może być proces zmiany siebie, podczas gdy prawdziwa przemiana nie zawsze przychodzi w spektakularny sposób, jakiego oczekuje się przez media społecznościowe.
Ten filtr idealnych postaci świetnie kontrastuje z obrazem Bubki, pełnej kompleksów, słabości i lęków, wykreowanej w sposób, aby czytelnik mógł poczuć idącą za nią autentyczność. Takiej postaci można współczuć, ale równocześnie pojawia się pytanie na ile wiarygodna jest postać, która doświadcza tylu nieszczęść, a potem tak wielu powodów, dzięki którym zaczyna wieść pomyślne życie? Portret psychologiczny bohaterki jest znikomy; brakuje myśli i opisów emocji, które pozwoliłyby lepiej zrozumieć jej sposób myślenia i motywy jej decyzji. Również bohaterowie drugoplanowi nie są dobrze rozwinięci, choć potrafią zirytować. Przez to połączenie całość historii jest raczej powierzchowna. Poza tym dość wcześnie można zauważyć, że niektóre wydarzenia są łatwe do przewidzenia, brakuje zwrotów akcji czy elementów zaskoczenia, dzięki którym powieść nabrałaby napięcia. I na takie monotonne przestoje cierpi powieść, jako że niektóre fragmenty książki są zbyt powolne i nie wnoszą do niej nic nowego. W efekcie tempo czytania znacznie spada.
Niemniej tym, co działa i co ma największą wartość jest dotykanie ważnych tematów społecznych, dzięki czemu Bubka jest tytułem, po który warto sięgnąć. Nie tylko dla samej postaci Bubki, za pomocą której autorka starała się ukazać perspektywę osoby, która przez lata czuła się niewidzialna, a w dużej mierze dla refleksji nad samotnością, wykluczenia, niskiej samooceny, potrzebą akceptacji i tego jak łatwo (a równocześnie w wielu przypadkach szkodliwie) można kogoś ocenić po pozorach.
📚 Współpraca barterowa z Wydawnictwem Relacja
[PL] Bubka jest niepewną siebie, zmagającą się z kompleksami kobietą żyjącą na uboczu życia społecznego. Pracuje w budce z kurczakami, mieszka z ojcem w pałacyku, który lata świetności ma dawno za sobą, ma węża i prowadzi monotonne, wręcz nudnawe życie. Pewnego dnia seria niefortunnych zdarzeń zmusza ją do podjęcia kilku decyzji, które najprawdopodobniej skłonią ją do wielu zmian w życiu - jedną z nich jest wzięcie udziału w "Kręgu Pięciu Zwierzęcych Przemian" czyli w kursie motywacyjnym, który wniesie w jej życie najwięcej zamętu i bynajmniej nie ze względu na swoją efektywność.
Autorka łączy historię osoby wykluczonej z satyrycznym spojrzeniem na współczesną kulturę coachingu i samorozwoju. I chyba właśnie to, co wynika z tego wątku, jest najważniejszą wartością płynącą z tej opowieści, a więc ukazanie, jak trudny i niejednoznaczny może być proces zmiany siebie, podczas gdy prawdziwa przemiana nie zawsze przychodzi w spektakularny sposób, jakiego oczekuje się przez media społecznościowe.
Ten filtr idealnych postaci świetnie kontrastuje z obrazem Bubki, pełnej kompleksów, słabości i lęków, wykreowanej w sposób, aby czytelnik mógł poczuć idącą za nią autentyczność. Takiej postaci można współczuć, ale równocześnie pojawia się pytanie na ile wiarygodna jest postać, która doświadcza tylu nieszczęść, a potem tak wielu powodów, dzięki którym zaczyna wieść pomyślne życie? Portret psychologiczny bohaterki jest znikomy; brakuje myśli i opisów emocji, które pozwoliłyby lepiej zrozumieć jej sposób myślenia i motywy jej decyzji. Również bohaterowie drugoplanowi nie są dobrze rozwinięci, choć potrafią zirytować. Przez to połączenie całość historii jest raczej powierzchowna. Poza tym dość wcześnie można zauważyć, że niektóre wydarzenia są łatwe do przewidzenia, brakuje zwrotów akcji czy elementów zaskoczenia, dzięki którym powieść nabrałaby napięcia. I na takie monotonne przestoje cierpi powieść, jako że niektóre fragmenty książki są zbyt powolne i nie wnoszą do niej nic nowego. W efekcie tempo czytania znacznie spada.
Niemniej tym, co działa i co ma największą wartość jest dotykanie ważnych tematów społecznych, dzięki czemu Bubka jest tytułem, po który warto sięgnąć. Nie tylko dla samej postaci Bubki, za pomocą której autorka starała się ukazać perspektywę osoby, która przez lata czuła się niewidzialna, a w dużej mierze dla refleksji nad samotnością, wykluczenia, niskiej samooceny, potrzebą akceptacji i tego jak łatwo (a równocześnie w wielu przypadkach szkodliwie) można kogoś ocenić po pozorach.
March 26, 2026
[Współpraca z wydawnictwem Relacja]
Muszę przyznać, że dość rzadko sięgam po komedie. Zupełnie nie wiem dlaczego, bo przecież lubię się śmiać i doceniam różne rodzaje humoru — a już szczególnie ten suchy. Tym bardziej cieszę się, że sięgnęłam po „Bubkę”. Spędziłam z nią kilka naprawdę przyjemnych wieczorów.
To niepozorna książka, która pod warstwą absurdu kryje coś znacznie więcej — opowieść o samotności, akceptacji i próbie odnalezienia siebie.
Bubka to bohaterka, którą trudno jednoznacznie określić. Z jednej strony wydaje się zupełnie bezbarwna, zepchnięta gdzieś na margines, z drugiej — ma w sobie coś wyraźnego i zapadającego w pamięć. Wychowywana przez ojca, który kiedyś był rekinem biznesu i prowadził park rozrywki, a dziś jest zadłużonym alkoholikiem, od zawsze funkcjonowała trochę obok innych. Jej wygląd i wrodzone niedoskonałości tylko pogłębiają to poczucie wykluczenia.
Jej codzienność jest dość osobliwa — praca w budce z kurczakami prowadzonej przez ciotkę, włosy przesiąknięte zapachem grilla, który przyprawia ją o mdłości, stary dziwak mieszkający przy lesie i wąż, będący jej jedynym prawdziwym towarzyszem.
Wszystko zaczyna się zmieniać, gdy w jej życiu następuje nagromadzenie niefortunnych zdarzeń — napad w pracy, utrata węża i śmierć ojca. To właśnie wtedy Bubka postanawia spróbować coś zmienić. Kupuje kurs coachingowy „Potęga zwierzęcego świata” i zaczyna realizować zawarte w nim zadania.
Kiedy nie udaje jej się ukończyć drugiego z pięciu etapów, na jej progu pojawia się Dorian — twórca tego osobliwego szkolenia. Od tego momentu historia zaczyna nabierać jeszcze bardziej dziwacznego, momentami wręcz absurdalnego tempa.
I to właśnie tutaj ta opowieść zaczyna robić się naprawdę ciekawa.
Książkę czytało się bardzo lekko i mimo niedoskonałości głównej bohaterki, dało się ją polubić. Postacie drugoplanowe stanowią świetne tło tej historii — są równie dziwne i nieoczywiste jak sama Bubka.
Autorka ma lekki i przyjemny styl, który już od pierwszych stron wciąga czytelnika. Nie ukrywam jednak, że dość problematyczny był dla mnie brak typowych rozdziałów. Poszczególne części oddzielone były jedynie gwiazdkami, co momentami wybijało mnie z rytmu czytania.
Na uwagę zasługuje również sposób, w jaki został tu przedstawiony coaching. Można odnieść wrażenie, że autorka celowo obnaża jego powierzchowność i pokazuje, jak łatwo można dać się zwieść pozornie „motywacyjnym” treściom.
Ciekawym zabiegiem było także wprowadzenie fragmentów z perspektywy węża, który po trafieniu w ręce Łysego tęsknił za Bubką.
Podsumowując, podobało mi się, że autorka starała się pokazać, iż każda przemiana zaczyna się od środka i od chęci, a jednocześnie jest to trudny i wymagający pracy proces.
Jednocześnie Bubka nie została przedstawiona jako kryształowa postać bez wad. Choć jedną z ważniejszych jej przywar autorka ujawnia dopiero dość późno w fabule.
Cieszę się, że po nią sięgnęłam — to była naprawdę przyjemna, choć momentami dziwna przygoda. Nabrałam ochoty na nadrobienie poprzedniej powieści autorki.
Lubicie takie dziwne, absurdalne historie? Jeśli tak, polećcie coś w tym klimacie.
Muszę przyznać, że dość rzadko sięgam po komedie. Zupełnie nie wiem dlaczego, bo przecież lubię się śmiać i doceniam różne rodzaje humoru — a już szczególnie ten suchy. Tym bardziej cieszę się, że sięgnęłam po „Bubkę”. Spędziłam z nią kilka naprawdę przyjemnych wieczorów.
To niepozorna książka, która pod warstwą absurdu kryje coś znacznie więcej — opowieść o samotności, akceptacji i próbie odnalezienia siebie.
Bubka to bohaterka, którą trudno jednoznacznie określić. Z jednej strony wydaje się zupełnie bezbarwna, zepchnięta gdzieś na margines, z drugiej — ma w sobie coś wyraźnego i zapadającego w pamięć. Wychowywana przez ojca, który kiedyś był rekinem biznesu i prowadził park rozrywki, a dziś jest zadłużonym alkoholikiem, od zawsze funkcjonowała trochę obok innych. Jej wygląd i wrodzone niedoskonałości tylko pogłębiają to poczucie wykluczenia.
Jej codzienność jest dość osobliwa — praca w budce z kurczakami prowadzonej przez ciotkę, włosy przesiąknięte zapachem grilla, który przyprawia ją o mdłości, stary dziwak mieszkający przy lesie i wąż, będący jej jedynym prawdziwym towarzyszem.
Wszystko zaczyna się zmieniać, gdy w jej życiu następuje nagromadzenie niefortunnych zdarzeń — napad w pracy, utrata węża i śmierć ojca. To właśnie wtedy Bubka postanawia spróbować coś zmienić. Kupuje kurs coachingowy „Potęga zwierzęcego świata” i zaczyna realizować zawarte w nim zadania.
Kiedy nie udaje jej się ukończyć drugiego z pięciu etapów, na jej progu pojawia się Dorian — twórca tego osobliwego szkolenia. Od tego momentu historia zaczyna nabierać jeszcze bardziej dziwacznego, momentami wręcz absurdalnego tempa.
I to właśnie tutaj ta opowieść zaczyna robić się naprawdę ciekawa.
Książkę czytało się bardzo lekko i mimo niedoskonałości głównej bohaterki, dało się ją polubić. Postacie drugoplanowe stanowią świetne tło tej historii — są równie dziwne i nieoczywiste jak sama Bubka.
Autorka ma lekki i przyjemny styl, który już od pierwszych stron wciąga czytelnika. Nie ukrywam jednak, że dość problematyczny był dla mnie brak typowych rozdziałów. Poszczególne części oddzielone były jedynie gwiazdkami, co momentami wybijało mnie z rytmu czytania.
Na uwagę zasługuje również sposób, w jaki został tu przedstawiony coaching. Można odnieść wrażenie, że autorka celowo obnaża jego powierzchowność i pokazuje, jak łatwo można dać się zwieść pozornie „motywacyjnym” treściom.
Ciekawym zabiegiem było także wprowadzenie fragmentów z perspektywy węża, który po trafieniu w ręce Łysego tęsknił za Bubką.
Podsumowując, podobało mi się, że autorka starała się pokazać, iż każda przemiana zaczyna się od środka i od chęci, a jednocześnie jest to trudny i wymagający pracy proces.
Jednocześnie Bubka nie została przedstawiona jako kryształowa postać bez wad. Choć jedną z ważniejszych jej przywar autorka ujawnia dopiero dość późno w fabule.
Cieszę się, że po nią sięgnęłam — to była naprawdę przyjemna, choć momentami dziwna przygoda. Nabrałam ochoty na nadrobienie poprzedniej powieści autorki.
Lubicie takie dziwne, absurdalne historie? Jeśli tak, polećcie coś w tym klimacie.
April 14, 2026
🐍🍗 Bubka autorstwa Julii M. Maj to powieść, która zaskakuje już od pierwszych stron swoją szczerością i bezkompromisowym spojrzeniem na codzienność osoby wykluczonej. Julia M. Maj kreuje historię daleką od idealizowania rzeczywistości, skupiając się na bohaterce, która nie wpisuje się w żadne schematy. Bubka nie jest typową postacią literacką, a jej życie nie przypomina inspirującej historii sukcesu od samego początku. Wręcz przeciwnie, to opowieść o stagnacji, samotności i trudach zwykłego dnia.
🐍🍗 Główna bohaterka to dziewczyna naznaczona przez kompleksy i poczucie niedopasowania. Julia M. Maj nie unika trudnych tematów, pokazując Bubkę jako osobę zmagającą się z własnym ciałem, ograniczeniami i niską samooceną. Jej świat jest zamknięty, przewidywalny i pozbawiony większych ambicji. Praca w budce z jedzeniem, relacja z ojcem czy życie w podupadłym miejscu tworzą obraz codzienności, która dla wielu czytelników może okazać się zaskakująco bliska i poruszająca.
🐍🍗 Punktem zwrotnym okazuje się seria wydarzeń, które burzą dotychczasowy porządek. W życiu Bubki pojawia się między innymi internetowy coach, którego metody wydają się jednocześnie absurdalne i intrygujące. Julia M. Maj z dużą dozą ironii przedstawia świat motywacyjnych kursów i obietnic szybkiej przemiany. To ciekawy kontrast wobec rzeczywistej drogi bohaterki, która okazuje się znacznie bardziej skomplikowana i wymagająca niż jakiekolwiek gotowe recepty.
🐍🍗 Największą siłą tej książki jest przemiana Bubki. Nie jest ona nagła ani spektakularna, lecz stopniowa i bardzo wiarygodna. Julia M. Maj pokazuje, że zmiana nie przychodzi z zewnątrz, lecz rodzi się wewnątrz człowieka. Bohaterka zaczyna dostrzegać swoją wartość, uczy się stawiać granice i podejmować decyzje. To proces pełen potknięć, ale właśnie dlatego tak satysfakcjonujący i prawdziwy.
ㅤ
🐍🍗 Styl Julii M. Maj zasługuje na szczególną uwagę. Autorka posługuje się językiem pełnym ironii, sarkazmu i czarnego humoru, co nadaje powieści charakterystyczny klimat. Dzięki temu nawet trudne i bolesne momenty nie przytłaczają, lecz zostają złagodzone specyficznym poczuciem humoru. Konstrukcja książki sprawia, że początkowo spokojna narracja stopniowo przyspiesza, prowadząc do bardziej dynamicznej i emocjonującej drugiej części.
ㅤ
🐍🍗 Bubka to książka, która zostaje z czytelnikiem na dłużej. Julia M. Maj udowadnia, że nawet najbardziej niepozorna historia może nieść ze sobą ważne przesłanie. To opowieść o wychodzeniu ze swojej strefy komfortu, o mierzeniu się z własnymi ograniczeniami i o odnajdywaniu siły tam, gdzie wcześniej widziało się tylko słabość. Nie jest to łatwa ani lekka lektura, ale zdecydowanie warta uwagi i refleksji.
🐍🍗 Główna bohaterka to dziewczyna naznaczona przez kompleksy i poczucie niedopasowania. Julia M. Maj nie unika trudnych tematów, pokazując Bubkę jako osobę zmagającą się z własnym ciałem, ograniczeniami i niską samooceną. Jej świat jest zamknięty, przewidywalny i pozbawiony większych ambicji. Praca w budce z jedzeniem, relacja z ojcem czy życie w podupadłym miejscu tworzą obraz codzienności, która dla wielu czytelników może okazać się zaskakująco bliska i poruszająca.
🐍🍗 Punktem zwrotnym okazuje się seria wydarzeń, które burzą dotychczasowy porządek. W życiu Bubki pojawia się między innymi internetowy coach, którego metody wydają się jednocześnie absurdalne i intrygujące. Julia M. Maj z dużą dozą ironii przedstawia świat motywacyjnych kursów i obietnic szybkiej przemiany. To ciekawy kontrast wobec rzeczywistej drogi bohaterki, która okazuje się znacznie bardziej skomplikowana i wymagająca niż jakiekolwiek gotowe recepty.
🐍🍗 Największą siłą tej książki jest przemiana Bubki. Nie jest ona nagła ani spektakularna, lecz stopniowa i bardzo wiarygodna. Julia M. Maj pokazuje, że zmiana nie przychodzi z zewnątrz, lecz rodzi się wewnątrz człowieka. Bohaterka zaczyna dostrzegać swoją wartość, uczy się stawiać granice i podejmować decyzje. To proces pełen potknięć, ale właśnie dlatego tak satysfakcjonujący i prawdziwy.
ㅤ
🐍🍗 Styl Julii M. Maj zasługuje na szczególną uwagę. Autorka posługuje się językiem pełnym ironii, sarkazmu i czarnego humoru, co nadaje powieści charakterystyczny klimat. Dzięki temu nawet trudne i bolesne momenty nie przytłaczają, lecz zostają złagodzone specyficznym poczuciem humoru. Konstrukcja książki sprawia, że początkowo spokojna narracja stopniowo przyspiesza, prowadząc do bardziej dynamicznej i emocjonującej drugiej części.
ㅤ
🐍🍗 Bubka to książka, która zostaje z czytelnikiem na dłużej. Julia M. Maj udowadnia, że nawet najbardziej niepozorna historia może nieść ze sobą ważne przesłanie. To opowieść o wychodzeniu ze swojej strefy komfortu, o mierzeniu się z własnymi ograniczeniami i o odnajdywaniu siły tam, gdzie wcześniej widziało się tylko słabość. Nie jest to łatwa ani lekka lektura, ale zdecydowanie warta uwagi i refleksji.
April 21, 2026
Bubka.Dziewczyna bez imienia
Z przezwiskiem, które przylgnęło jak plaster na niezabliźnionej ranie.
Ignorowana. Odrzucona. Niechciana.
Z ciałem, które jest mapą rodzicielskiego zaniedbania.
Karłowata rączka. Zez. Zbędne kilogramy.
Każdy ruch to niezgrabność. Każdy dzień to samotność.
Jej świat to zielony pałacyk, niegdyś symbol chwały, dziś ruina wspomnień.
Matka, która zniknęła jeszcze za życia.
Ojciec, Król Parku Rozrywki, który abdykował na rzecz butelki. Zamknięty w pokoju pachnącym alkoholem i porażką.
Bubka pracuje. W budce z kurczakami. U ciotki, która patrzy na nią z niewyjaśnioną nienawiścią.
Pracuje, by utrzymać resztki dawnego mitu.
Śmierć ojca nie jest żałobą. Jest oddechem. Wybawieniem.
Spadek nie jest bólem. Jest szansą. Biletem do nowego życia.
Choć bardziej niż ojca, żal jej węża Borysa. Jedynego przyjaciela.
I wtedy na jej drodze staje on. Dorian. Piękny jak grzech, gładki jak wąż.
Coach, który obiecuje zmianę. Manipulant, który wyczuwa słabość.
Zaczyna się gra.
On gra o jej pieniądze. Ona o to,by wreszcie ktoś ją zobaczył. By poczuć, że istnieje.
Nawet jeśli wie, że to iluzja, zanurza się w niej. Bo iluzja jest lepsza niż pustka.
Ale czy w tej grze jest tylko ofiarą? A może to ona zaczyna pociągać za sznurki, próbując go „naprawić”? Zmienić potwora w księcia?
Jak kończy się taniec dwojga manipulatorów, w którym jedno walczy o przetrwanie, a drugie o uwagę?
„Bubka” Julii M. Maj to powieść, która rozrywa serce, by za chwilę je posklejać. Autorka z niezwykłą maestrią pisze o traumie, odrzuceniu i głodzie miłości. Robi to w sposób, który jednocześnie boli i bawi. Sprawia, że płaczemy nad losem Bubki, by za moment śmiać się z jej czarnego humoru i podziwiać jej cichą, wewnętrzną siłę.
To opowieść o tym, jak głęboko ranią nas ci, którzy mieli nas kochać. I o tym, że nawet z najgłębszej samotni można znaleźć drogę. Do siebie.
A Ty? Czytasz czasem książki, które bolą, ale jednocześnie leczą? Które zostawiają ślad na dłużej?
Sięgnij po „Bubkę”. Jestem pewna, że poruszy w Tobie czułą strunę, ale też da Ci chwilę z kojącą literaturą.
Z przezwiskiem, które przylgnęło jak plaster na niezabliźnionej ranie.
Ignorowana. Odrzucona. Niechciana.
Z ciałem, które jest mapą rodzicielskiego zaniedbania.
Karłowata rączka. Zez. Zbędne kilogramy.
Każdy ruch to niezgrabność. Każdy dzień to samotność.
Jej świat to zielony pałacyk, niegdyś symbol chwały, dziś ruina wspomnień.
Matka, która zniknęła jeszcze za życia.
Ojciec, Król Parku Rozrywki, który abdykował na rzecz butelki. Zamknięty w pokoju pachnącym alkoholem i porażką.
Bubka pracuje. W budce z kurczakami. U ciotki, która patrzy na nią z niewyjaśnioną nienawiścią.
Pracuje, by utrzymać resztki dawnego mitu.
Śmierć ojca nie jest żałobą. Jest oddechem. Wybawieniem.
Spadek nie jest bólem. Jest szansą. Biletem do nowego życia.
Choć bardziej niż ojca, żal jej węża Borysa. Jedynego przyjaciela.
I wtedy na jej drodze staje on. Dorian. Piękny jak grzech, gładki jak wąż.
Coach, który obiecuje zmianę. Manipulant, który wyczuwa słabość.
Zaczyna się gra.
On gra o jej pieniądze. Ona o to,by wreszcie ktoś ją zobaczył. By poczuć, że istnieje.
Nawet jeśli wie, że to iluzja, zanurza się w niej. Bo iluzja jest lepsza niż pustka.
Ale czy w tej grze jest tylko ofiarą? A może to ona zaczyna pociągać za sznurki, próbując go „naprawić”? Zmienić potwora w księcia?
Jak kończy się taniec dwojga manipulatorów, w którym jedno walczy o przetrwanie, a drugie o uwagę?
„Bubka” Julii M. Maj to powieść, która rozrywa serce, by za chwilę je posklejać. Autorka z niezwykłą maestrią pisze o traumie, odrzuceniu i głodzie miłości. Robi to w sposób, który jednocześnie boli i bawi. Sprawia, że płaczemy nad losem Bubki, by za moment śmiać się z jej czarnego humoru i podziwiać jej cichą, wewnętrzną siłę.
To opowieść o tym, jak głęboko ranią nas ci, którzy mieli nas kochać. I o tym, że nawet z najgłębszej samotni można znaleźć drogę. Do siebie.
A Ty? Czytasz czasem książki, które bolą, ale jednocześnie leczą? Które zostawiają ślad na dłużej?
Sięgnij po „Bubkę”. Jestem pewna, że poruszy w Tobie czułą strunę, ale też da Ci chwilę z kojącą literaturą.
April 9, 2026
Świetna książka! Jeśli chcesz przeczytać coś nietypowego, „Bubka” autorstwa Julii M. Maj będzie doskonałym wyborem. To historia nietuzinkowa, pełna czarnego humoru i osobliwych zrządzeń losu. Opowiada o wychodzeniu z cienia, żegnaniu się z kompleksami i uczeniu się odwagi.
Napisana plastycznym, sugestywnym językiem opowieść, którą pochłania się w jeden wieczór. Bohaterką książki jest Bubka, dziewczyna, która „ma wiele rzeczy z kategorii przez nikogo niechcianych: skarłowaciałą rączkę, zeza i nadwagę. Ma też pracę w budce z kurczakami, ojca, pokoik w zapuszczonym pałacyku i węża”*. Jej życie zmienia się, kiedy poznaje coacha Doriana — mężczyznę prowadzącego kurs Kręgu Pięciu Zwierzęcych Przemian, w którym Bubka bierze udział.
To powieść łącząca sarkazm i satyrę z codziennością, w której często nieakceptowana odmienność staje się źródłem siły. Jestem zachwycona warstwą literacką, lekkością narracji, wyrazistym językiem i dynamiką opowieści. „Bubka” to książka, z której można wyciągnąć wiele refleksji dotyczących samotności, relacji rodzinnych czy nawet istoty samorozwoju.
Moje serce bezapelacyjnie skradł wąż Borys, którego perspektywę również poznajemy. To zresztą powieść pełna charakterystycznych, momentami przerysowanych postaci, które mimo to pozostają autentyczne. Jestem pewna, że każdy z nas spotkał kiedyś kogoś, kogo mógłby do nich porównać.
Czasami absurdalna, czasami poruszająca, a czasami sarkastyczna książka, od której trudno się oderwać, bo ma w sobie coś na wzór przytulności i takiego ciepłego dobra.
Polecam bardzo!
*cytat pochodzi z opisu od wydawcy
Napisana plastycznym, sugestywnym językiem opowieść, którą pochłania się w jeden wieczór. Bohaterką książki jest Bubka, dziewczyna, która „ma wiele rzeczy z kategorii przez nikogo niechcianych: skarłowaciałą rączkę, zeza i nadwagę. Ma też pracę w budce z kurczakami, ojca, pokoik w zapuszczonym pałacyku i węża”*. Jej życie zmienia się, kiedy poznaje coacha Doriana — mężczyznę prowadzącego kurs Kręgu Pięciu Zwierzęcych Przemian, w którym Bubka bierze udział.
To powieść łącząca sarkazm i satyrę z codziennością, w której często nieakceptowana odmienność staje się źródłem siły. Jestem zachwycona warstwą literacką, lekkością narracji, wyrazistym językiem i dynamiką opowieści. „Bubka” to książka, z której można wyciągnąć wiele refleksji dotyczących samotności, relacji rodzinnych czy nawet istoty samorozwoju.
Moje serce bezapelacyjnie skradł wąż Borys, którego perspektywę również poznajemy. To zresztą powieść pełna charakterystycznych, momentami przerysowanych postaci, które mimo to pozostają autentyczne. Jestem pewna, że każdy z nas spotkał kiedyś kogoś, kogo mógłby do nich porównać.
Czasami absurdalna, czasami poruszająca, a czasami sarkastyczna książka, od której trudno się oderwać, bo ma w sobie coś na wzór przytulności i takiego ciepłego dobra.
Polecam bardzo!
*cytat pochodzi z opisu od wydawcy
May 2, 2026
🍗🧂
Bubka ma nieciekawe życie rodzinne, zeza, nadwagę, skarłowaciałą rączkę i pracę bez umowy, a jej najlepszym przyjacielem jest wąż. Pewnego dnia niezbyt szczęśliwe choć stabilne życie dziewczyny zostaje wywrócone do góry nogami za sprawą dwóch nieoczekiwanych wydarzeń. Brutalnie wyrwana z letargu żmudnej codzienności Bubka postanawia zawalczyć o siebie i zmienić swoje życie.
🐍💬
Julia M. Maj ma dryg do pisania w sposób ciekawy i lekki o rzeczach, które lekkie nie są. W swojej drugiej książce bierze na tapet takie tematy jak alkoholizm, zaniedbanie rodzicielskie, strata członka rodziny, hejt czy oszustwo. Robi to jednak w sposób, który nie pozwala czytelnikowi na zatracenie się w negatywnych emocjach i nie stroni od humoru czy ironii.
Nie jest to historia, która porywa wartką akcją i licznymi dialogami. Trzeba do niej podejść na spokojnie i z cierpliwością, bo jest nietypowa. Autorka stawia tutaj na spokojniejszą fabułę i snucie refleksji na temat sensu życia i brania losu w swoje ręce.
Główna bohaterka może nie zawsze (a może nawet często) zachowywała się w sposób dla mnie niezrozumiały, ale mimo wszystko kibicowałam jej i chętnie obserwowałam jej przemianę.
Ciekawym urozmaiceniem były rozdziały pisane z perspektywy węża! 🐍
🏰🎡
[współpraca reklamowa z @wydawnictworelacja]
March 20, 2026
Z oceną tej książki mam nie lada kłopot, z jednej strony uwielbiam styl w jakim pisze autorka, z czarnym humorem i dużą dawką sarkazmu. Z drugiej strony zabrakło mi tu takiej refleksyjnej nuty charakteryzującej literaturę piękną.
Mamy tu Bubkę, która ma skarłowaciałą rączkę, lekkiego zeza i jest odrobinę przy kości, nauczyła się ona w życiu, że najlepiej nie rzucać się w oczy, wtedy nikt się z ciebie nie śmieje a przy okazji nikt nic od ciebie nie chce.
Bubka w życiu raczej nie dokonywała wyborów i przyjmowała wszystko takim jakie przyszło, nie wysilała się i nie wychylała. Po śmierci ojca musi jednak zadecydować co robić dalej, wykupuje więc kurs przemiany i nawet wykonuje zadanie pierwszego tygodnia. Jakie jest jej zdziwienie kiedy twórca kursu staje na jej progu.
Mam poczucie, że bubka jednak tak naprawdę choć ogarnęła kilka najważniejszych tematów to jednak się nie zmieniła. Brak tu jakiegoś rozwoju, raczej znów branie życia takim jakim jest. Co prawda na koniec widzimy, że bohaterka potrafi wykrzesać z siebie trochę złości, a nawet znaleźć przyjaciela. Brak tu jednak pewnej refleksyjnej nuty.
6/10 gwiazdek
Mamy tu Bubkę, która ma skarłowaciałą rączkę, lekkiego zeza i jest odrobinę przy kości, nauczyła się ona w życiu, że najlepiej nie rzucać się w oczy, wtedy nikt się z ciebie nie śmieje a przy okazji nikt nic od ciebie nie chce.
Bubka w życiu raczej nie dokonywała wyborów i przyjmowała wszystko takim jakie przyszło, nie wysilała się i nie wychylała. Po śmierci ojca musi jednak zadecydować co robić dalej, wykupuje więc kurs przemiany i nawet wykonuje zadanie pierwszego tygodnia. Jakie jest jej zdziwienie kiedy twórca kursu staje na jej progu.
Mam poczucie, że bubka jednak tak naprawdę choć ogarnęła kilka najważniejszych tematów to jednak się nie zmieniła. Brak tu jakiegoś rozwoju, raczej znów branie życia takim jakim jest. Co prawda na koniec widzimy, że bohaterka potrafi wykrzesać z siebie trochę złości, a nawet znaleźć przyjaciela. Brak tu jednak pewnej refleksyjnej nuty.
6/10 gwiazdek
March 23, 2026
Początkowe współczucie z każdą kolejną stroną zaczęła zastępować sympatia. Wątek Borysa może nie ciekawił mnie najbardziej, ale nie mogłam się doczekać aż poznam jego dalsze losy. W pewnym momencie na pierwszy plan trochę bardziej niż Bubka wychodzi internetowy coach Dorian, ale to nie psuje dalszej lektury, wręcz przeciwnie.
Doskonale niedoskonała Bubka pokazuje, że warto spróbować odkryć siłę kryjącą się gdzieś tam bardzo, bardzo głęboko w środku. 😌
Za egzemplarz do recenzji dziękuję @wydawnictworelacja #wspolpracabarterowa
Doskonale niedoskonała Bubka pokazuje, że warto spróbować odkryć siłę kryjącą się gdzieś tam bardzo, bardzo głęboko w środku. 😌
Za egzemplarz do recenzji dziękuję @wydawnictworelacja #wspolpracabarterowa
March 30, 2026
Rzeczywiście trochę czarnego humoru to tu jest. Dosyć urocze, i fajnie że wąż też ma coś do powiedzenia. Trzeba też pochwalić wizję sąsiada, który strzela do typów w welurowych garniturach ze strzelby i niby przypadkiem w nich trafia.
Po więcej wrażeń zapraszam jutro na Instagram :D
Po więcej wrażeń zapraszam jutro na Instagram :D
Displaying 1 - 12 of 12 reviews