Η μέντορας

by Αλεξία Κέπελη

Θα έκανε τα πάντα.
Θα ήταν σαν αγρίμι.
Θα άρπαζε τα πιο μαλακά κομμάτια του εαυτού της και θα τα ξέσκιζε.
Θα τα έτρωγε ένα ένα.
Μέχρι να απομείνει ξανά μόνο εκείνο το πράγμα...

Όταν δεν είσαι κανένας, η επιλογή είναι πολυτέλεια. Το ίδιο ισχύει και για τη Λητώ. Εγκλωβισμένη σε μια εξαντλητική εργασία, προσπαθεί να φροντίσει τον μικρότερο αδελφό και την απούσα μητέρα της.
Ώσπου, μια ατυχής συνάντηση αλλάζει βίαια τη ζωή της. Απρόσμενα αναγκάζεται να υπομείνει μια βάναυση εκπαίδευση και να ενταχθεί στο σώμα των Ρυθμιστών, υπό τη σκληρή επίβλεψη της Μονάδας Hope της Vis – ευθύνη της είναι η πειθαρχία στους δρόμους, στους πολίτες, σε μια ολόκληρη χώρα.

Ψηλά στην ιεραρχία της μονάδας βρίσκεται η θέση του Μέντορα – μια ελπίδα για κάτι καλύτερο. Χρήματα, ασφάλεια, εξουσία, επιλογή. Η Λητώ είναι διατεθειμένη να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για μια τέτοια ευκαιρία. Ό,τι χρειαστεί.

280 pages, Paperback

Published February 4, 2026

Reviews

[Vaso · Rating 4 out of 5]

Βρισκόμαστε σε ένα δυστοπικο μέλλον ή και παρόν. Η χώρα διοικείται από εταιρείες, και η ανέλιξη σε αυτές δεν είναι εύκολη. Η Λητώ, κατάφερε να γίνει ρυθμιστρια αλλά δεν είναι αρκετό αυτό για να βοηθήσει τον αδερφό της. Τα χρήματα είναι λίγα και δεν αρκούν να καλύψουν τις οποίες ανάγκες. Η ανάγκη να γίνει μέντορας είναι επιτακτική μιας κι αυτό θα της εξασφαλίσει πέραν των απολαβών, μεγαλύτερη ασφάλεια και ευελιξία, οπότε η Λητω πρέπει να κάνει ότι χρειαστεί για να τα καταφέρει.

Η αφήγηση κινείται σε δύο πλαίσια, παρόν και παρελθόν και μας δείχνει την Λητω του σήμερα και όλα όσα συνέβησαν ώστε να γίνει η Λητώ ρυθμιστρια. Παρακολουθώντας λοιπόν τη ζωή της Λητως, η συγγραφέας μιλά για τις οικογενειακές και αδελφικές σχέσεις, αλλά και πόσο οι καταστάσεις αλλάζουν τους ανθρώπους.

Όταν η επιβίωση έχει τον πρώτο ρόλο, δοκιμάζονται οι αξίας τα πιστεύω και τα ηθικά στεγανά του καθενός μας.

Ενα καλογραμμένο μυθιστόρημα που σαφέστατα προβληματίζει!!

[Bookfairytale_ · Rating 4 out of 5]

Η Μέντορας είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα που δεν αποτελεί απλώς άλλη μια πρόταση, αλλά μια ιστορία επιβίωσης που ακροβατεί επικίνδυνα στα όρια της δικής μας πραγματικότητας. Διαβάζοντάς το, νιώθεις πως είναι μια δυστοπία που όχι μόνο θα μπορούσε να συμβεί, αλλά ίσως συμβαίνει ήδη. Αν ψάχνεις ένα βιβλίο που δεν εξαντλείται στη φαντασία, αλλά καθρεφτίζει έναν κόσμο φτιαγμένο αποκλειστικά για τους λίγους και προνομιούχους, τότε αυτή η επιλογή θα σε καθηλώσει.

Η Λητώ, μια νέα γυναίκα παλεύει καθημερινά να σταθεί στα πόδια της σε μια σκληρή, νέα τάξη πραγμάτων. Χωρίς κανένα απολύτως προνόμιο, αναγκάζεται να επωμιστεί το βάρος μιας μητέρας φάντασμα που έχει παραδοθεί στις εξαρτήσεις. Ο μοναδικός άνθρωπος για τον οποίο θα έκανε τα πάντα, είναι ο μικρότερος αδερφός της, ο Αλέξανδρος. Στην προσπάθειά της να του εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή, η Λητώ εισέρχεται σε ένα αμείλικτο σύστημα αφήνοντας πίσω τον ρόλο της απλής συντονίστριας για να κατακτήσει την πολυπόθητη θέση του Μέντορα.

Εκεί ακριβώς γεννιέται το πιο κομβικό ερώτημα της ιστορίας. Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κανείς για ένα αύριο με καλύτερες προοπτικές; Σε έναν κόσμο που σε πιέζει στα άκρα, πόσα ιδανικά και πόσους ανθρώπους είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις; Είναι ένα ερώτημα στο οποίο είναι εύκολο να απαντήσεις θεωρητικά. Η ιστορία της Λητώς, όμως, σε κάνει να συνειδητοποιήσεις ότι μόνο αν βρεθείς πραγματικά στη θέση της μπορείς να σκεφτείς τη σωστή απάντηση, ή ίσως να καταλάβεις ότι τελικά δεν υπάρχει σωστό και λάθος όταν μιλάμε για την επιβίωση.

Αυτό το δυστοπικό βιβλίο απευθύνεται ξεκάθαρα σε όσους αγαπούν τις ιστορίες που προκαλούν έντονους ηθικούς προβληματισμούς και δεν διστάζουν να κοιτάξουν κατάματα τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Η γραφή της συγγραφέως είναι τόσο άμεση και η ιστορία τόσο σκληρά αληθινή, που από τις πρώτες κιόλας σελίδες θα καταλάβεις ξεκάθαρα αν θέλεις να αφεθείς σε αυτόν τον κόσμο και να ακολουθήσεις τη Λητώ στον αγώνα της.

[Δανάη Ιμπραχήμ · Rating 4 out of 5]

Αν δεν συνειδητοποιήσει κανείς πως αυτό το βιβλίο δεν φαντάζεται το μέλλον, αλλά περιγράφει με ανατριχιαστική ακρίβεια το παρόν, έχουμε πρόβλημα.

[Lydia · Rating 1 out of 5]

Το χαρακτηρίζουν δυστοπικό. Δεν είναι!

Πρόκειται για ένα βιβλίο που παίρνει διάσπαρτα στοιχεία από την ελληνική πραγματικότητα, υπαρκτά προβλήματα και καταστάσεις και απλώς τα μεγαλοποιεί, βαφτίζοντάς τα δυστοπία.

Όσο για την αφήγηση, πολλές φορές έχεις την αίσθηση ότι διαβάζεις οικογενειακές ιστορίες, με διαλόγους που όχι μόνο δεν βοηθούν την εξέλιξη της πλοκής, αλλά κάνουν την ανάγνωση ακόμη πιο κουραστική. Και το χιούμορ; Εκεί που η συγγραφέας φαίνεται να πιστεύει ότι πετυχαίνει κάτι ευφυές και ξεκαρδιστικό, εσύ απλώς παγώνεις.

Και μετά έχουμε την ηρωίδα. Άβουλη, αναίσθητη, χωρίς δική της πρωτοβουλία ή ουσιαστική κριτική σκέψη, κι όμως το βιβλίο προσπαθεί να μας την παρουσιάσει ως δυναμική, άγρια και ενδιαφέρουσα. Ως μια ηρωίδα που βάζει τους άλλους πάνω από τον εαυτό της, αλλά, όταν έρχεται η στιγμή να πετύχει τους σκοπούς της, δεν διστάζει να εκμεταλλευτεί ανθρώπους και καταστάσεις, φτάνοντας ακόμη και στην προδοσία.

Η αντίφαση ανάμεσα σε αυτό που υποτίθεται ότι είναι και σε αυτό που τελικά δείχνει μέσα από τις πράξεις της είναι τεράστια. Και αντί να προκαλεί ενδιαφέρον ή έστω ενσυναίσθηση, καταλήγει να προκαλεί μόνο λύπηση και αηδία.

Για μένα, ούτε η δυστοπία πείθει ούτε η ηρωίδα καταφέρνει να κερδίσει το ενδιαφέρον μου, το αποτέλεσμα ήταν απλώς απογοητευτικό.

[Georgia · Rating 4 out of 5]

Δείτε επίσης και στο Chill and read

Στις αρχές του μήνα κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο της Αλεξίας Κέπελη με τίτλο «Η μέντορας». Πρόκειται για ένα δυστοπικό μυθιστόρημα που δεν προσδιορίζεται στον χρόνο, μόνο στον τόπο. Και η αλήθεια είναι ότι από τη μια μου θύμισε λίγο το «Θαυμαστός καινούργιος κόσμος» του Χάξλεϋ, από την άλλη δε μου φαίνεται και πολύ περίεργο σαν μέλλον.

Βρισκόμαστε στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην Αθήνα όπου μια ιδιωτική εταιρεία, η Vis, είναι αυτή που φροντίζει για την τάξη, και όχι μόνο. Η Vis είναι αυτή που καθορίζει τους κανόνες με τους οποίους θα πρέπει να συμμορφώνονται οι κάτοικοι, ώστε να μην τιμωρούνται και να είναι παραγωγικοί για την κοινωνία. Θέτει, σα να λέμε, τους νόμους του κράτους παρ’ όλο που δεν είναι ακριβώς νομοθετικός οργανισμός. Αν και για να λέμε και την αλήθεια, δεν το διευκρινίζει αυτό κάπου η συγγραφέας. Η Vis αποφασίζει τι μπορούν να φοράνε οι κάτοικοι, τι ώρα θα πηγαίνουν για ύπνο, κάθε πότε θα έχουν βραδινή έξοδο και οτιδήποτε άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί.

Οι άνθρωποι που ελέγχουν την τήρηση των κανόνων είναι οι Ρυθμιστές. Αυτό τον ρόλο έχει και η Λητώ, η ηρωίδα της ιστορίας μας, για την οποία μαθαίνουμε πώς έφτασε να γίνει Ρυθμίστρια, όπως και άλλες λεπτομέρειες της προσωπικής και οικογενειακής της ζωής. Μαθαίνουμε όμως και ποιος είναι ο στόχος της. Να προστατεύσει τον αδερφό της, να τον φροντίσει, να του προσφέρει μια καλύτερη ζωή. Και να γίνει Μέντορας.

Ένας από τους βασικούς προβληματισμούς που θέτει η συγγραφέας είναι το «μέχρι που θα έφτανες αν/για να». Είναι ένα ερώτημα που πολλοί θα μπορούσαμε να απαντήσουμε με συγκεκριμένο τρόπο, μέσα σε ηθικά και λογικά πλαίσια, ειδικά όταν πρόκειται για μια υποθετική περίπτωση. Όταν δεν εξαρτάται το μέλλον μας, κάποιος δικός μας άνθρωπος ή ακόμα και ολόκληρη η ύπαρξή μας από μια τέτοια δύσκολη απόφαση όπως αυτή που καλείται να πάρει η ηρωίδα, ή μάλλον όπως αυτές που καλείται να πάρει σε καθημερινή σχεδόν βάση, τότε είναι πιο εύκολο να αποφασίσουμε και να πούμε ότι θα κάναμε το σωστό. Κάποιοι μπορεί να απαντήσουν ότι θα έκαναν τα πάντα για τα αγαπημένα τους πρόσωπα, κι αυτή, πρέπει να πω, ότι είναι μια απάντηση που έχω διαβάσει να δίνεται πολλές φορές σε μια τέτοια ερώτηση.

Διαβάζοντας όμως το βιβλίο, κάποια δεδομένα μπορεί να αλλάξουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Κι εδώ έρχεται το ερώτημα: «Είμαστε εγωιστές αν αποφασίσουμε να επιλέξουμε τη δική μας ζωή ή το τέλος των βασανιστηρίων, έναντι της ζωής ενός αγνώστου;». Πόσο εύκολα ή δύσκολα παίρνει κανείς την απόφαση να προδώσει ή ακόμα και να σκοτώσει; Κι αν πρόκειται για προδοσία, τότε προδίδει κανείς μόνο τα ιδανικά που κάποτε πίστευε ή μήπως προδίδει και τους ανθρώπους που τα πρεσβεύουν και που μάχονται γι’ αυτά;

Οι λιγότερες από 300 σελίδες αυτού του βιβλίου καταφέρνουν να προβληματίσουν τον αναγνώστη σε μεγάλο βαθμό, κι όμως περνούν γρήγορα, τρέχουν να προλάβουν τις εξελίξεις και να δουν ποιο είναι το τέλος. Έγινε τελικά η Λητώ Μέντορας; Κι αν ναι, πώς τα κατάφερε; Κι αν όχι, τι την έκανε να αλλάξει γνώμη;

Διαβάστε το! Αξίζει!

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 5 out of 5]

H Αλεξία Κέπελη μας μετέφερε σε μία νέα κοινωνική συνθήκη όπου μία ιδιωτική εταιρεία, η Vis, έθεσε τους κανόνες και επέβαλλε στους πολίτες περιορισμούς και απαγορεύσεις. Η ηρωίδα της ιστορίας μας, η Λητώ, αναγκάστηκε να μπει στο σώμα των Ρυθμιστών που στόχος της ομάδας ήταν να επιβλέπει τους πολίτες και να κρίνει αν ακολουθούν το πρωτόκολλο ή όχι. Οι λόγοι που την έκαναν να γίνει Ρυθμίστρια ήταν για να προσφέρει στον αδερφό της ένα καλύτερο μέλλον και για να γίνει Μέντορας.

Ένα δυστοπικό κοινωνικό μυθιστόρημα που μας φέρνει θύμησες από τα χρόνια της καραντίνας που για να βγούμε μία βόλτα ή να κάνουμε απλές εργασίες της καθημερινότητάς μας ήμασταν υποχρεωμένοι να στέλνουμε μηνύματα για να δηλώνουμε την παρουσία μας.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν μετά το τέλος της ανάγνωσης του βιβλίου είναι πολλά. Ένα από αυτά είναι τι θα ήμασταν διατεθειμένοι να κάνουμε για τους ανθρώπους που αγαπάμε; Η φιλοδοξία μας να ανεβούμε κοινωνικά μήπως τελικά μας οδηγεί να χάσουμε την προσωπική μας ελευθερία; Αξίζει να θυσιάζουμε τα πάντα; Όταν ξεπερνάνε τα όρια μας εμείς πως μπορούμε να βρούμε τρόπο να σωθούμε;

Δεν είναι ένα βιβλίο για να ξεχαστείς αλλά να προβληματιστείς για το πως έχει αλλάξει η ζωή μας. Έχει χαθεί το μέτρο, το συναίσθημα και λειτουργούμε μηχανικά. Ζούμε ή απλά υπάρχουμε;

«Η Μέντορας» είναι ένα βιβλίο που αξίζει να το διαβάσεις.

Καλή ανάγνωση.

[Mary Bookitsa · Rating 4 out of 5]

Όταν ξεκίνησα να διαβάζω τη "Μέντορα", ομολογώ πως δεν περίμενα να βρεθώ αντιμέτωπη με κάτι τέτοιο. Μια ολόκληρη πόλη που πρέπει να λειτουργεί κάτω από οδηγίες, κανόνες, και αυστηρά όρια. Η Λητώ που θα μπορούσε να είναι ένα κορίτσι της διπλανής πόρτας. Όμως όχι είναι μέλος της ομάδας hope της Vis και σκοπός της ζωής της είναι να ανέβει στην κυριαρχία και από ρυθμιστρια να γίνει Μέντορας. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.
Η Λητώ χρειάζεται τα χρήματα όσο τίποτα για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στα έξοδα της οικογένειας και να προστατεύσει τον αδερφό της Αλεξάνδρο, που υπεραγάπαει. Όμως κοστίζει. Ψυχολογικά, ηθικά, και με κάθε δυνατό τρόπο. Καλείται να πάρει αποφάσεις που την διαλύουν. Όσο προσπαθεί να κρατήσει μέσα της την ανθρωπιά, βασανίζεται μεταφορικά και κυριολεκτικά. Περνάει τα όρια της και μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο.
Μέσα από την ανάγνωση φτάνει και ο αναγνώστης στα όρια του. Βρίσκεται αντιμέτωπος με περιγραφές που σφίγγουν το στομάχι.
Σε αυτό το κομμάτι με δυσκόλεψε λίγο.
Είναι ένα καλογραμμένο δυστοπικό μυθιστόρημα που σε κρατάει σε αγωνία και δύσκολα το αφήνεις από τα χέρια σου.

[Lamprini · Rating 5 out of 5]

Η Μέντορας είναι από εκείνα τα βιβλία που δεν διαβάζεις απλώς· τα ζεις❤️📖

Μέσα στις σελίδες του είδα ένα μεγάλο κομμάτι της σημερινής κοινωνίας. Σε πολλές σκηνές έπιασα τον εαυτό μου να φέρνει στο μυαλό του παραδείγματα από την καθημερινότητα και να σκέφτεται πόσο κοντά βρίσκονται όλα αυτά στην πραγματικότητα.

Ο κόσμος που δημιούργησε η Vis δεν διαφέρει και πολύ από αυτόν που ζούμε σήμερα. Και η Λητώ, η πρωταγωνίστρια, είναι μια κοπέλα της διπλανής πόρτας, που αγωνίζεται να επιβιώσει, να αποδείξει την αξία της και να δημιουργήσει μια καλύτερη ζωή τόσο για την ίδια όσο και για τον αδερφό της. Για αυτό και ένιωσα πολύ κοντά της.

Το βιβλίο μου προκάλεσε έντονα συναισθήματα. Τα περισσότερα δεν θα τα χαρακτήριζα ευχάριστα, αλλά αυτό ακριβώς είναι και η δύναμή του. Σε προβληματίζει, σε θυμώνει, σε συγκινεί και σε κάνει να αναρωτιέσαι για πολλά.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη συγγραφέα για όλα αυτά τα συναισθήματα που μου χάρισε. Είναι από τα βιβλία που μένουν στο μυαλό σου και συνεχίζουν να σε απασχολούν ακόμα και αφού γυρίσεις την τελευταία σελίδα✨📚

[Plixavra · Rating 3 out of 5]

Ενδιαφέρουσα πλοκή και γραμμένο με τρόπο που σε κρατάει, αλλά κάποιες σκηνές βίας ένιωθαν επαναλαμβανόμενες χωρίς να προσδίδουν περισσότερη ουσία. Αναρωτιέμαι αν λείπει κάποιο ακόμα βάθος για τον χαρακτήρα της Λητώς.

[Emma Nikolaou · Rating 4 out of 5]

“Πώς μπορούμε να υποφέρουμε τόσο πολύ, αλλά να νιώθουμε στο τέλος της ημέρας υποχρεωμένοι να λέμε και ευχαριστώ;”

Η Λητώ είναι μια νεαρή γυναίκα, παγιδευμένη σε μια καθημερινότητα γεμάτη πίεση. Έχει την έγνοια του μικρότερου αδελφού της και αναγκάζεται να φροντίζει μία μητέρα που με το ζόρι επιβιώνει. Μια τυχαία συνάντηση ανατρέπει τη ζωή της, αφού εισέρχεται στην ομάδα των Ρυθμιστών - ένα αυστηρό, πειθαρχημένο σώμα ελέγχου και εξουσίας. Θα υποβληθεί σε σκληρή εκπαίδευση υπό τις εντολές της Μονάδας Hope της Vis, για να τα καταφέρει. Όλη η χώρα ελέγχεται, όποιος ξεφεύγει, απομακρύνεται.

“[...] υπέθετε πως ήταν επειδή οι άνθρωποι διέκριναν τη σκληρότητα. Την απανθρωπιά. Και κυρίως, τα αποκρουστικά τραύματα της λυσσαλέας προσπάθειας για επιβίωση”

Η Λητώ αποζητά την ευκαιρία να πάρει τη θέση της Μέντορα, για να ανέβει στην ιεραρχία. Μπορεί να κάνει ό,τι χρειαστεί για να την κατακτήσει; Τελικά, μπορείς να διατηρείς την ανθρωπιά σου σε έναν κόσμο που απαιτεί να θυσιάσεις κομμάτια του εαυτού σου για να επιβιώσεις;

“Βοήθησέ με, αγάπησέ με, κράτησέ με, φοβάμαι”

Με πρωταγωνιστή το τίμημα της επιτυχίας και τα όρια της ανθρώπινης ελευθερίας, το νέο μυθιστόρημα της Κέπελη θέτει έντονα ερωτήματα για το τι μπορεί να αντέξει και να χάσει κάποιος για να επιβιώσει σε ένα αυταρχικό σύστημα. Είναι λύση η σκληρότητα σε έναν κόσμο που έχει ξεχάσει να νιώθει; Ανάμεσα στη δυστοπική αφήγηση μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, η Λητώ θα συναντήσει τον εαυτό της.

“Είχε ανακαλύψει τα όριά της; Ή μήπως δεν τα συνάντησε ποτέ;”

[Sarantos Giouroukos · Rating 5 out of 5]

Πόσο εύκολο είναι να κρατήσεις την ακεραιότητα του χαρακτήρα και της ψυχής σου κάτω από ένα απολυταρχικό καθεστώς;

Πόσο εύκολο είναι να κρατήσεις ακέραιη την ηθική σου, για να μπορέσεις να προστατέψεις όσους αγαπάς και για να μπορέσεις να επιβιώσεις σε μια κοινωνία που η επιβίωση και η ευημερία σου δεν είναι ο πρωταρχικός της στόχος;

Η «Μέντορας» της Αλεξίας Κέπελη είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα που περιγράφει με ευρύ βάθος και ακρίβεια μια απολυταρχική κοινωνία, όπου η προσφορά και ο έλεγχος του κοινωνικού συνόλου είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της. Διαδραματίζεται στην Ελλάδα του μέλλοντος και η περιγραφή αυτής της κοινωνίας εμένα προσωπικά μου θύμισε σε μεγάλο βαθμό το τώρα της δικής μας κοινωνίας και το μέλλον που μπορεί να αντικρίσουμε. Μια ματιά στο τώρα που φανερώνει ένα όραμα του μέλλοντος.

Λογοτεχνική ωριμότητα, αφηγηματική ακρίβεια και βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης ψυχής είναι τρία χαρακτηριστικά που δομούν το έργο και τη γραφή της κυρίας Κέπελη. Χαρακτηριστικά που είχε ήδη φανερώσει η γραφή της και στο πρώτο βιβλίο της, «Η Κυριαρχία της Σιωπής».

Η φιλοσοφική διάσταση που παίρνει το έργο μέσα από την ανάπτυξη των χαρακτήρων είναι ένα πολύ εντυπωσιακό στοιχείο που χαρακτηρίζει το βιβλίο. Οι χαρακτήρες είναι αυθεντικοί, πολυδιάστατοι και τέλεια δομημένοι, κάτι που σε κάνει να πιστεύεις ότι είναι ζωντανοί, ότι είναι ανάμεσά μας. Και το πιο τρομακτικό, κατά την άποψή μου, είναι ότι αυτοί οι χαρακτήρες είμαστε εμείς, είναι αυτό που θα μπορούσαμε να είμαστε κάτω από τις ίδιες συνθήκες. Αυτό είναι ένα από τα πολλά στοιχεία που φανερώνει τη μοναδικότητα του βιβλίου και τον βαθύ φιλοσοφικό του χαρακτήρα.

Η γλώσσα του βιβλίου σε διευκολύνει να μπεις σε έναν πολύ γνώριμο κόσμο και κάνει όλη την εμπειρία της ανάγνωσης εύκολη και διασκεδαστική. Αυτό σε βοηθά να θέλεις να συνεχίσεις το βιβλίο και να μην μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Βοηθά την ιστορία να ρέει ελεύθερα και με ευκολία προς τον αναγνώστη, καθώς επίσης και να συνδεθείς πιο εύκολα με τους χαρακτήρες του βιβλίου.

Αυτό που θεώρησα εξαιρετικό και μοναδικό, ένα τέλειο στοιχείο που κάνει το βιβλίο άρτιο στα μάτια μου και σημαντικό για την ελληνική λογοτεχνία, ήταν η δομή της αφήγησης. Παρόν και παρελθόν φανερώνουν τον ξεπεσμό του μέλλοντος. Η δομή της αφήγησης διατηρεί σταθερά ενδιαφέρον την ιστορία, επιτρέποντάς της να αναπτύσσεται οργανικά και να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Όλη η μαεστρία της ιστορίας βρίσκεται σε αυτή την επιλογή δομής της αφήγησης.
Η μεταμόρφωση της Λητώς είναι πιο ουσιώδης, επιτυχημένη, με μεγαλύτερο αντίκτυπο και βάθος χάρη σε αυτή τη δομή. Χάρη σε αυτή τη δομή πιστεύω ότι όχι μόνο μπορείς να κατανοήσεις τι ήθελε να περάσει η συγγραφέας μέσα από αυτό το βιβλίο, αλλά μπορείς να κατανοήσεις καλύτερα και τη Λητώ και να συνδεθείς άμεσα μαζί της. Δημιουργείται έτσι μια πρωταγωνίστρια τόσο διαφορετική αλλά και τόσο ίδια με εσένα ή με κάθε άλλο άνθρωπο γύρω σου, που δεν σε αφήνει το βιβλίο να μην συνεχίσεις την ιστορία που θέλει να φανερώσει.

Θεωρώ προσωπικά τον χαρακτήρα της Λητώς έναν εξαιρετικά δομημένο χαρακτήρα, με ζωντάνια, έναν ανθρώπινο χαρακτήρα μοναδικό και ξεχωριστό. Έναν άνθρωπο που δεν απέχει από την κρυφή αλήθεια αυτού του κόσμου. Έναν χαρακτήρα άκρως αληθινό και διαχρονικό.

Τέλος: επιβίωση, εξουσία, ηθικές επιλογές. Διαλέγω αυτές τις τρεις σημαντικές έννοιες από το βιβλίο της κυρίας Κέπελη, που με έκαναν να αναλογιστώ με το τέλος του βιβλίου της. Για να γίνεις μέρος αυτού του συστήματος πρέπει να θυσιάσεις αυτές τις τρεις έννοιες. Πρέπει να χάσεις την αθωότητά σου, την ανθρωπιά σου, την ηθική σου. Πρέπει να επιλέξεις να χάσεις όλα αυτά τα στοιχεία. Πρέπει να επιλέξεις να χάσεις ό,τι σε κάνει άνθρωπο για να επιβιώσεις σε αυτόν τον κόσμο, για να γίνεις μέλος του. Αν θες εξουσία, θα διαφθαρείς από αυτήν.
Αξίζει άραγε να χάσεις ό,τι σε κάνει άνθρωπο απλώς για να επιβιώσεις;

[Λίνα Λεοντή · Rating 3 out of 5]

Βρισκόμαστε σε ένα μέλλον, που μοιάζει τρομακτικά με το παρόν. Σε ένα μέλλον που έχει εντείνει πολλά από τα κακώς κείμενα της σημερινής κοινωνίας και τους έχει δώσει μια πηγή, μια σκληρή εφαρμοστική αρχή. Βέβαια, πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά, ίσως είναι πιο παλιά από όσο νομίζουμε. Ισως είναι πιο συνυφασμένα στην ανθρώπινη ύπαρξη απ όσο θέλουμε να παραδεχτούμε. Η διαφορετική προσέγγιση της Λητως και του αδερφού της, νομίζω ότι δεν αναλύθηκε όσο έπρεπε, αν και έχει δυνητικά πολύ ενδιαφέρον. Από τη μια η Λητω γονατίζει μπροστά στο σύστημα, υιοθετεί την λογική «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» και γίνεται μέρος του συστήματος που σε όλο το βιβλίο φαίνεται να απεχθάνεται, για να επιβιώσει. Ενώ από την άλλη ο Αλέξανδρος επαναστατεί με κάθε κόστος. Αυτή η διαφορά μεταξύ τους και η διαδρομή της Λητως από άτομο που καταπιέζεται από το καθεστώς σε άτομο που είναι το καθεστώς δεν περιγράφεται σχεδόν καθόλου. Μόνο παρουσιάζεται στο τέλος σαν plot twist, σαν κάτι που υποτίθεται πρέπει να μας ξαφνιάσει, λες και δεν είναι συνηθισμένο. Δεν θα το λέγαμε σίγουρα ηθικό σαν επιλογή, αλλά αν μπλεχτείς με το κακό, θα οδηγηθείς στην τρέλα με μαθηματική ακρίβεια- εκτός αν αναγκάσεις τον εαυτό σου να πιστέψει ότι το κακό, είναι καλό…
Από άποψη γραφής, ήταν κάπως κουραστικό και μου έλειπε κάπως η ροή. Η εναλλαγή του χρόνου από κεφαλαίο σε κεφάλαιο γενικά μου αρέσει σαν στοιχείο, αλλά ήταν κάπως κουραστική

[TheBookDetectiveGr]

Σε πρώτο χρόνο, με εντυπωσίασε η εναλλακτική Ελλάδα που δημιούργησε η συγγραφέας. Έχτισε έναν καλοδουλεμένο και απόλυτα πειστικό κόσμο, όπου ο έλεγχος και η εξουσία μοιάζουν ανατριχιαστικά οικεία, κάνοντας τη δυστοπία να μοιάζει λιγότερο φανταστική και περισσότερο σαν μια πιθανή εξέλιξη της δικής μας κοινωνίας

Μου άρεσε ιδιαίτερα ο τρόπος που είναι δομημένη η αφήγηση, καθώς κινείται ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν. Μέσα από αυτή την εναλλαγή γνωρίζουμε τη Λητώ όπως είναι σήμερα, αλλά και τα γεγονότα που τη διαμόρφωσαν και την οδήγησαν να γίνει Ρυθμίστρια. Έτσι, κατανοούμε καλύτερα τις αποφάσεις της και βλέπουμε σταδιακά πώς οι εμπειρίες και οι συνθήκες μπορούν να αλλάξουν έναν άνθρωπο.

Η Μέντορας δεν είναι ένα βιβλίο που διαβάζεις μόνο για την πλοκή του. Είναι ένα βιβλίο που σε βάζει να αναρωτηθείς τι σημαίνει ελευθερία, πόση δύναμη μπορεί να αποκτήσει ένα σύστημα όταν οι άνθρωποι φοβούνται και, τελικά, αν ζούμε πραγματικά με βάση τις δικές μας επιλογές ή με εκείνες που μας επιβάλλονται.

Είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ελληνικές δυστοπίες που έχω διαβάσει και σίγουρα ένα βιβλίο που μένει στο μυαλό και μετά την τελευταία σελίδα.

[Βαλερί Αγγέλου (Valerie Angelou) · Rating 5 out of 5]

Ένα καθηλωτικό δυστοπικό μυθιστόρημα που κινείται με μαεστρία ανάμεσα σε δύο μελλονικές χρονικές γραμμές. Με φόντο την Αθήνα ενός όχι και τόσο μακρινού αύριο, η Αλεξία Κεπέλη χτίζει έναν κόσμο βαθιά οργουελικό, ανατριχιαστικά πειστικό και ανησυχητικά οικείο.

Καθώς οι σελίδες περνούν, συνειδητοποιείς με τρόμο ότι αυτή η κοινωνία δεν μοιάζει απλώς πιθανή, μοιάζει να απέχει ελάχιστα από τη δική μας. Σαν να χρειάζεται μόνο μια ανεπαίσθητη ώθηση για να γλιστρήσουμε συλλογικά σε μια πραγματικότητα όπου η ελευθερία, η ιδιωτικότητα και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια τίθενται υπό διαπραγμάτευση.

Πέρα όμως από τη δυστοπική της διάσταση, η «Μέντορας» είναι ένα μυθιστόρημα για τα όρια. Τα όρια που θέτει ο καθένας στον εαυτό του, εκείνα που αποδέχεται να του επιβάλουν οι άλλοι, αλλά και τη λεπτή στιγμή όπου αποφασίζει αν θα τα υπερβεί ή θα υποταχθεί σε αυτά.

Ένα δυνατό, καλογραμμένο και βαθιά επίκαιρο βιβλίο, που δεν σε αφήνει μόνο με την αγωνία της πλοκής, αλλά και με ερωτήματα που συνεχίζουν να σε ακολουθούν πολύ μετά την τελευταία σελίδα.

[Anna Michel · Rating 2 out of 5]

Αρχικά, προσωπικά δυσκολεύτηκα αρκετά να μπω στον κόσμο της ιστορίας, καθώς πρόκειται για μια δυστοπική εκδοχή της Αθήνας του σήμερα. Παρ’ όλα αυτά, είναι αρκετά ανησυχητικό το πόσο κοντά βρίσκεται η κοινωνία μας στο να ξεπεράσει κάποια όρια και να περάσει, έστω και σταδιακά, σε κάτι πραγματικά δυστοπικό.

Η αλήθεια είναι πως προέβλεψα το τέλος. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι έχασε τον μοναδικό άνθρωπο που έκανε όλα όσα έκανε για εκείνον, θεωρώ πως περνάει ένα αρκετά δυνατό μήνυμα.

Η ιστορία ήταν σχετικά μικρή και είχε αρκετά ενδιαφέροντα νοήματα, αν και υπήρχαν κάποιες εκφράσεις που προσωπικά μου «χτυπούσαν» κάπως και με έβγαζαν λίγο από την ιστορία.

Σε γενικές γραμμές, θεωρώ πως οι σκηνές του παρελθόντος ήταν πολύ πιο δυνατές και ενδιαφέρουσες από εκείνες του παρόντος. Εκεί ένιωσα ότι συνδέθηκα περισσότερο με την ιστορία και τους χαρακτήρες.

[Mirelaki · Rating 4 out of 5]

Αυτό το βιβλίο είναι μια ιστορία όχι υπαρκτή αλλά όχι και απίθανη σε μια άλλη Αθήνα σε άγνωστη χρονική στιγμή.
Η γραφή είναι όμορφη, οι χαρακτήρες ζωντανοί κι η ηρωίδα ένα καθημερινό κορίτσι που αγαπάει, πονάει, φιλοδοξεί και θυσιάζει ένα κομμάτι της ψυχής και του σώματος της κάθε φορά που καλείται να πάρει μια απόφαση.
Ως πού μπορεί να φτάσει κάποιος για να προστατέψει αυτούς που αγαπάει; Οι αρετές για τις οποίες θυσιάζεται και θυσιάζει είναι απόλυτα ορισμένες; Τελικά ποιος ορίζει τι είναι το σωστό; Οι αποφάσεις μας επηρεάζουν τη ζωή μας ή απλά κάποιοι μας χειρίζονται σαν μαριονέτες καθησυχάζοντας μας ότι εμείς επιλέξαμε;

[Dimitra Kontogeorgou · Rating 4 out of 5]

Η «Μέντορας» είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα, πολύ διαφορετικό από όσα διαβάζω συνήθως. Έχει κάτι ιδιαίτερα ανατριχιαστικό το να διαβάζεις για μια δυστοπική εκδοχή της πόλης στην οποία ζεις 😨 κάνει την ιστορία να μοιάζει πολύ πιο κοντινή σου. Η πλοκή κρατά το ενδιαφέρον και σε βάζει να σκεφτείς τις επιλογές των χαρακτήρων και τα όριά τους. Ήρθε στα χέρια μου μέσα από την ψηφοφορία της λέσχης ανάγνωσής μας και τελικά χάρηκα πολύ που το διάβασα! 📖⚙️⚙️👁️‍🗨️👁️

[Anastasia Grispou · Rating 5 out of 5]

Οτι καλύτερο έχω διαβάσει για το 2026 !
Κάντε δώρο στον εαυτό σας και αγοράστε το βιβλίο !📕