Maandagavonden: Teksten om te lezen op een doodgewone maandagavond wanneer je nadenkt over iets groots en troost zoekt in iets kleins

by Suzanne Grotenhuis, Rebekka de Wit, Ellis Meeusen

Kindle Edition

Published February 9, 2026

Reviews

[Zoye · Rating 5 out of 5]

wat een heerlijk, warm boek! ik pakte het toevallig op in de passa porta, nadat ik net 4 boeken had geselecteerd en vervolgens terug in de rekken had gelegd (door mijn nieuwe gewoonte van naar de bib gaan). zonder lang te twijfelen besloot ik dat dit een boek is dat ik wel echt zelf wou hebben.

elk van deze 30 teksten slaagde erin om me te raken. ik las de eerste helft in één ruk uit, waarna ik mezelf dwong om te vertragen en de rest te sparen. ik las veel teksten met een glimlach op mijn gezicht, en moest zelfs meerdere keren luidop lachen. of ja, gniffelen, mede omdat ik het niet kon inhouden en mede omdat ik stiekem hoopte dat mijn huisgenoten zouden vragen wat er zo grappig was. andere teksten deden de tranen rijkelijk vloeien, en raakten snaren waarvan ik nog niet wist dat ze gevoelig waren.

grote grote aanrader!!!!!

[DKR · Rating 5 out of 5]

Een mooi geschenk. Dat doe ik dus ook: veel denken over van alles en nog wat, maar ik schrijf het niet op. Dat hebben zij wel gedaan. Ik had dit boek trager willen lezen, zodat het langer duurt voor het uit is. Dat is niet gelukt, maar ik kan het nu wel nog herlezen.

[Marlies Vandenberghe · Rating 4 out of 5]

‘Het had de gepaste woede in zich - woede om het onrecht dat ze mijn kinderen nooit zou ontmoeten, woede om het onrecht dat mijn kinderen haar nooit zouden ontmoeten, woede om haar sterven, woede om het verlies, woede om het feit dat er in dit redeloze universum zoiets als doodgaan bestaat.’
‘De eerste en laatste ademteug beide getuigen zijn van hetzelfde wonder: dat we heel even mogen leven.’
‘Dat, en ook dat het verschil tussen een moeilijke en een ondraaglijke periode in je leven is: of iemand wel of niet de telefoon opneemt. Iemand die, zonder dat hij er zichzelf van bewust is, een heruitvinding van familie is.’

Ik heb dit boek met heeeel veel plezier gelezen. Maandagavonden is een bundeling van verhalen over de lastigheid en schoonheid van het dagelijks leven. Er zit veel herkenbaarheid in deze korte/menselijke vertelling. Als je het mij vraagt: een aanrader :)

[Thomas Vos · Rating 5 out of 5]

Een bundel met 30 verhalen waarvan geen enkel me niet geraakt heeft.

[Jinte Verschraegen · Rating 5 out of 5]

Teksten zacht, ontroerend, herkenbaar, warm. Doet me voelen dat de wereld zeker nog niet om zeep is!

[Elise Peeters · Rating 4 out of 5]

Gelezen op maandagavond op de treinrit naar huis na een werkdag. Maar ook op het strand in Zeeland terwijl er zand tussen de bladzijden waaide, tussen een spelletje clever door en op het terras op een vrije dag terwijl mijn briochedeeg rijst.

'Sinds de bank beneden ook een bed is geworden, moet ik steeds vaker denken aan de laagste dagen voor mijn moeder stierf. Alsof het verdwijnen en verschijnen van leven op de een of andere manier op dezelfde manier gebeurt en de eerste en laatste ademteug beide getuigen zijn van hetzelfde wonder: dat we heel even mogen leven.'

[Zoé Komkommer]

Voor maandagavonden en alle andere avonden van de week.

«Een tijdje geleden ging ik op reis. Voor mij stond een vrouw in de rij om door de security te gaan. Het was duidelijk dat ze het protocol niet snapte.
Achteraf pas werd mij duidelijk wat er nu precies aan de hand was. Ze kwam uit Azerbeidzjan, was nog nooit op reis geweest, ging haar familie opzoeken en vond niemand op het vliegveld die haar taal sprak.
Ze had een briefje mee met de juiste plaatjes die ze moest volgen. En uiteindelijk, toen ze werd gecontroleerd op wapens en er dus een bodyscan werd gedaan, viel haar op dat de vrouw die die uitvoerde een Azerbeidzjaanse naam had - een naam die alleen voorkomt aan de zuidwestelijke oever van de Kaspische zee. De vrouw van de security sloeg haar armen om haar heen om te voelen of er op haar rug wapens zaten. En toen sloeg de Azerbeidzjaanse vrouw haar armen ook om de securityvrouw heen. Ze legde haar hoofd op haar schouder en begon te snikken.
Het duurde misschien tien seconden, dat snikken. Maar juist daar, op een plek waar alles snel moet gaan, duurden die tien seconden een heel leven.
De twee vrouwen spraken heel even met elkaar. De reizigster kreeg een glas water en iemand drukte haar spullen in haar handen.
Ik keek op het naamplaatje van de securityvrouw: Parvin heette ze. In het Nederlands zijn dat de pleiaden, een constellatie van zeven sterren, ergens in de melkweg, en dus het tegendeel van eenzaamheid.
Daar is overigens nog geen woord voor, voor het tegendeel van eenzaamheid. »

[Kirsten Gorter · Rating 2 out of 5]

Alledaagse dingen. Zaten best wat mooie verhalen tussen

[Matilde · Rating 3 out of 5]

3,5

[Myrthe Slootmans · Rating 4 out of 5]

Een heerlijk boek om af en toe op te pakken. Mooie en hartverwarmende verhalen.

[Sofie De Clercq · Rating 5 out of 5]

Wat een heerlijk boek. Pareltjes van grootse verhalen over kleine dingen of kleine hersenspinsels over grote thema’s. Stukjes die een caleidoscoop van schoons, echts en wat er zo toe doet in een mensenleven vormen. Ik kon niet stoppen met lezen en heb het met gulzige, gretige trek verorberd. Doe uzelf een cadeau op maandagavond - en nee, ik heb hier geen aandelen in 😉. Grote buiging!

[Charline Heyse · Rating 4 out of 5]

4/5 ⭐️ | leuk boekje, maar de verhalen van Suzanne blijven mij het langste bij. Leuk reisboekje geweest voor mij.

[Wout Naessens · Rating 5 out of 5]

Ontspannend, doet me soms eens nadenken over dingen, schattig, ontroerend. Ik ben fan en zou het iedereen aanraden.

[Els · Rating 5 out of 5]

Maandagavonden. Door: Suzanne Grotenhuis, Ellis Meeusen, Freek Vielen, Rebekka de Wit.

Al 10 jaar lang komen de schrijvers Grotenhuis, Meeusen, Vielen en de Wit de eerste maandagavond van de maand samen. Ze lezen elkaar dan teksten voor en praten er over. Een aantal van die teksten zijn gebundeld in Maandagavonden.

Als fan van Grotenhuis, de Wit én boeiende teksten wou ik deze bundel heel graag lezen. Ik heb hem in twee avonden verslonden, ’s avonds op een bankje in mijn tuin. Stilte om me heen en genoeg ruimte in mijn hoofd om alles goed in mij op te nemen. De schoonheid van de taal, de wijsheid van de woorden, de complexiteit van de wereld en de gevoelens die voorbijkwamen.

Ondertussen ben ik ook van Meeusen en Vielen gaan houden én nog meer van Grotenhuis en de Wit. Wat een wijze, mooie, getalenteerde mensen. Je kan dit werk verslinden zoals jij het wil: chronologisch, achterstevoren, per thema (netjes achteraan vermeld) maar neem er vooral je tijd voor. En deel (zoals ik) mooie stukken met je vrienden. Lees het alleen en deel het daarna samen.

En als de Maandagavondcompagnie ooit wil uitbreiden wil ik me alvast graag aanbieden.

[Saltanti · Rating 5 out of 5]

Imponerende verslagen van het leven.
Met uitzondering van het verhaal op pag. 177. Wat een draak van een verhaal was dat. Maar deze negatieve uitspringer die als een doorn uit het geheel steekt legt wel feilloos bloot wat de rest van de verhalen zo goed maakt: details uit de dag die opvallen, die je bezighouden in het dagelijks leven. 'Kleine' zaken die betrekking hebben op grotere thema's. Dit kunnen de schrijvers werkelijk goed. Wanneer het even over zaken gaat als wereldpolitiek, zakt het allemaal meedogenloos in elkaar. De kracht zit 'm juist in die persoonlijke verhalen. Wat ons mens maakt: vakkundig en boeiend beschreven. Je gaat bijna traag lezen omdat je anders te snel door het boek heen bent.

[An Ansoms · Rating 5 out of 5]

Wat een heerlijk boekje, dat je laat meanderen tussen de levens van verschillende schrijvers. Schijnbaar kleine anekdotes worden uitvergroot tot brede reflecties maar steeds kan de lezer connecteren met de verwondering van de dag tot dag. Heerlijk om te lezen op een maandagavond, al zijn mijn maandagavonden ingevuld met een schrijf cursus. Dus dit is een heerlijk cadeau voor onze schrijfdocente.

[Anne-Sofie Vanhaeght · Rating 4 out of 5]

kleine schrijfsels over grootse dingen, vooral fan van hfst 'onder mij, boven mij, in mij' (bedenk nu pas hoe dubbelzinnig dat mogelijks klinkt), 'wat de jonge eenden denken' en het meest melancholische 'uchronie'.

[Masha Celen · Rating 5 out of 5]

4.5/5

[Eline Pullen · Rating 4 out of 5]

Fijne bundel met korte verhalen die lezen als ‘over elkaar heen buitelende gedachten’ over alledag.

[Camille Vandeputte · Rating 3 out of 5]

Ik las Maandagavonden als fan van Suzanne Grotenhuis, maar helaas stelde het boek me wat teleur. Het verhaal voelt soms chaotisch aan, waardoor ik moeite had om een rode draad te vinden.

[Nina Aerts · Rating 3 out of 5]

Een boek met losse verhalen waarvan ik de meeste niet zo boeiend vond en niet echt bleven hangen, maar er een aantal (stuk of 3,4) wél heel mooi en raak waren.

[Yoshi Lichtert · Rating 5 out of 5]

Meer van dit 😍

[Saar · Rating 4 out of 5]

4,5
Een boek dat je niet zomaar snel uitleest, maar waar je tijd voor neemt. Met verhalen waar je in kan lezen wat je wilt. En bedenkingen van doodgewone mensen.
Heel graag gelezen!

[Jan Buysse · Rating 5 out of 5]

Zes sterren voor de stukjes van Suzanne!

[Lotte Eilers · Rating 4 out of 5]

Heerlijk om op de trein te lezen en de verhalen daar te laten rondmijmeren. De schrijvers zijn allemaal getalenteerd en zetten stuk voor stuk krachtige teksten neer. Ze mogen me zeker eens uitnodigen voor hun schrijf clubje als ze op zoek zijn naar een enthousiaste lezer.