What do you think?
Rate this book
Poza nawiasem #1
Niewłaściwe pytanie
Kiedy świat w jednej chwili rozpada się jak domek z kart, a całe życiowe doświadczenie nagle wydaje się niekompletne i wysoce niewystarczające, gdy prawda o sobie okazuje się zupełnie inna, zaś traumatyczne wydarzenia z dzieciństwa wracają i domagają się głosu – czy to już ten moment, by poddać się i zniknąć? Czy może jednak gdzieś tam tli się jakaś nadzieja?
Tomasz Malicki, dla przyjaciół „Tommy” (bo ponoć brzmi to bardziej nowocześnie), jest pogrążonym w rozpaczy i depresji mężczyzną tuż przed czterdziestką. Przed rokiem stracił żonę, po czym zaszył się w mieszkaniu, odcinając się od rodziny i znajomych. Gdy jednak, nieoczekiwanie dla samego siebie, zgadza się na wyjazd w delegację do Warszawy, wszystko ulega diametralnej zmianie. Właśnie tam poznaje osobę, która wstrząśnie jego życiem i wywróci do góry nogami to, co do tej pory o sobie sądził…
Co może się wydarzyć, gdy światło dzienne ujrzą instynkty i pragnienia, skrzętnie skrywane nie tylko przed wszystkimi wokoło, ale też przed nami samymi? Co się stanie, gdy przestaniemy z nimi walczyć? I jak przetrwać, kiedy okaże się, że szansa na odnalezienie siebie postawi nas na kursie kolizyjnym z resztą świata?
Powieść Niewłaściwe pytanie jest pierwszym tomem cyklu Poza nawiasem. To historia o poszukiwaniu własnej tożsamości, będąca jednocześnie sprzeciwem wobec dominującej w Polsce atmosfery nietolerancji, braku zrozumienia dla „inności” i przyzwolenia na agresję, zwłaszcza w kierunku tych, którzy odstają od ogólnie przyjętej „normalności” i podążają własną drogą.
Tomasz Malicki, dla przyjaciół „Tommy” (bo ponoć brzmi to bardziej nowocześnie), jest pogrążonym w rozpaczy i depresji mężczyzną tuż przed czterdziestką. Przed rokiem stracił żonę, po czym zaszył się w mieszkaniu, odcinając się od rodziny i znajomych. Gdy jednak, nieoczekiwanie dla samego siebie, zgadza się na wyjazd w delegację do Warszawy, wszystko ulega diametralnej zmianie. Właśnie tam poznaje osobę, która wstrząśnie jego życiem i wywróci do góry nogami to, co do tej pory o sobie sądził…
Co może się wydarzyć, gdy światło dzienne ujrzą instynkty i pragnienia, skrzętnie skrywane nie tylko przed wszystkimi wokoło, ale też przed nami samymi? Co się stanie, gdy przestaniemy z nimi walczyć? I jak przetrwać, kiedy okaże się, że szansa na odnalezienie siebie postawi nas na kursie kolizyjnym z resztą świata?
Powieść Niewłaściwe pytanie jest pierwszym tomem cyklu Poza nawiasem. To historia o poszukiwaniu własnej tożsamości, będąca jednocześnie sprzeciwem wobec dominującej w Polsce atmosfery nietolerancji, braku zrozumienia dla „inności” i przyzwolenia na agresję, zwłaszcza w kierunku tych, którzy odstają od ogólnie przyjętej „normalności” i podążają własną drogą.
376 pages, Paperback
First published October 11, 2025
About the author
Dorian Frank
2 booksDorian Frank pochodzi ze Śląska, gdzie mieszka i pracuje. Dawniej dziennikarz, obecnie jest zawodowo związany z szeroko rozumianą kulturą. Przez wiele lat pisał „do szuflady”, będąc swoim jedynym czytelnikiem, recenzentem i krytykiem, jednak w pewnym momencie postanowił zaryzykować i podzielić się swoją twórczością z innymi. Rozpoczął od publikowania tekstów w Internecie, gdzie trafiły pierwsze wersje jego książek tworzących cykl „Poza nawiasem”. Pozytywne opinie na ich temat skłoniły go do kolejnego kroku – czyli wydania drukiem pierwszej powieści, zatytułowanej „Niewłaściwe pytanie” i będącej wynikiem obserwacji polskiego społeczeństwa oraz zmian zachodzących w sferze społeczno-kulturalnej, a zarazem głosem sprzeciwu wobec dominującej w Polsce atmosfery nietolerancji, braku zrozumienia dla „inności” i przyzwolenia na agresję, szczególnie w kierunku osób nieheteronormatywnych. Prywatnie miłośnik dobrej muzyki, komiksów i książek, zwłaszcza fantastyki oraz powieści obyczajowych i historycznych.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 23, 2026
2.5
Kiedy przyszedł mail, że możliwa jest współpraca reklamowa przy tym tytule skusiłam się, bo dorosłe postaci i tematyka wokół osób lgbt+ skusiły. Zupełnie wyparłam z pamięci to, że okładka o materiały reklamowe do tej książki są stworzone w genAI i dlatego nie zainteresowałam się tym wcześniej. Moje zdanie na temat użycia genAI do materiałów twórczych znacie, więc nawet, gdyby to była najlepsza książka świata to bym jej nie kupiła, ale jako, że sama jestem sobie winna swojej nieuwagi będę oceniać książkę tak, jakby tej okładki nie było i nie wpłynie ona na moje odczucia wobec tekstu.
Mimo, że zapowiedź kusiła to początki miałam z tą książką ciężkie. Po prostu autor nie ma mojego ulubionego stylu pisania - jeśli miałabym uprościć czemu zdania są dla mnie za długie, zwłaszcza że często są kontynuowane w nawiasie np. "Po pierwsze chciałem ją poinformować, że już jestem i wszystko ze mną w porządku (zignorowałem jej ostatnią wiadomość i teraz byłem pewny, że srogo będzie mnie to kosztować), a po drugue - liczyłem, że znajdzie chwilęna spotkanie". Zdań złożonych w ten sposób jest dużo i dopiero po 150 stronach przestały mnie aż tak denerwować. Pewnie gdybym to betowała to proponowałabym rozbijanie tych zdań na krótsze i unikanie nawiasów, po prostu nie jest to mój styl.
Sama historia opowiada o Tomaszu, który jest w podobnym do mnie wieku i który ponad rok po śmierci żony próbuje wyjść znów do ludzi i eksploruje swoją drugą część natury, którą do tej pory wygłuszał - a mianowicie bycie bi. Tomasz jest postacią, która ciągle sama zaprzecza sobie, jak to zagubieni ludzie. Na przykład jego rodzina to fanatycy religijni i chociaż mówi, że się od tego odciął to jednak sam skupia ogromną ilość swoich myśli na katolicyźmie, księżach, religijnośći. Że w negatywnym sensie o nich rozmyśla i tak nie świadczy o tym, że nie ma na tym punkcie obsesji czy zdrowej relacji z pewnego rodzaju narzędziem. Dla mnie można to porównać do noża - kiedy jego rodzina upiera się, że nóż służy tylko do smarowania chleba masłem on widzi w nim tylko narzędzie zbrodni. A zdrowy człowiek zobaczy nóż i pomyśli, że w zależności od tego w czyich rękach się znajdzie do tego będzie służył.
Drugim przykładem jest twierdzenie, że wyleczył się swojej traumy z młodości - gw*łtu, którego doświadczył, ale w momencie, kiedy w końcu zderza się z rzeczywistością jego twierdzenia kompletnie się nie sprawdzają.
Jednego dnia nie wychodzi z domu i żyje w żałobie po żonie, drugiego na wyjeździe wpada po uszy w zauroczenie.
Do tego ma specyficzny tok myślenia - dziwi się, że jak był żonaty; to nie zdradzał żony, a teraz po jej śmierci interesują go nagle różni ludzie. Jakby żył w nim okrutny stereotyp, że osoby biseksualne zdradzają. No nie jest to jednoznaczna postać, dlatego nie daje sie polubić, ale inni bohaterowie też jednego dnia mówią jedno, a kolejnego drugie. No życie, bo tacy potrafią być ludzie, ale czasem mnie ta niekonsekwencja za bardzo drażniła.
Najciekawszymi dla mnie fragmentami były te o siostrzeńcu głównego bohatera oraz fragmenty z przeszłości z żoną Tomasza i jej chorobą.
"Niewłaściwe pytanie" to dla mnie chyba najbardziej historia o tym, że każdemu przydałaby się terapia i spychanie swoich problemów i części siebie w pewnym momencie potrafi nieźle ugryźć nas w tyłek. Najważniejsze, że bohater trochę się obudził i zobaczymy jak się spiszę w kolejnej części serii.
Kiedy przyszedł mail, że możliwa jest współpraca reklamowa przy tym tytule skusiłam się, bo dorosłe postaci i tematyka wokół osób lgbt+ skusiły. Zupełnie wyparłam z pamięci to, że okładka o materiały reklamowe do tej książki są stworzone w genAI i dlatego nie zainteresowałam się tym wcześniej. Moje zdanie na temat użycia genAI do materiałów twórczych znacie, więc nawet, gdyby to była najlepsza książka świata to bym jej nie kupiła, ale jako, że sama jestem sobie winna swojej nieuwagi będę oceniać książkę tak, jakby tej okładki nie było i nie wpłynie ona na moje odczucia wobec tekstu.
Mimo, że zapowiedź kusiła to początki miałam z tą książką ciężkie. Po prostu autor nie ma mojego ulubionego stylu pisania - jeśli miałabym uprościć czemu zdania są dla mnie za długie, zwłaszcza że często są kontynuowane w nawiasie np. "Po pierwsze chciałem ją poinformować, że już jestem i wszystko ze mną w porządku (zignorowałem jej ostatnią wiadomość i teraz byłem pewny, że srogo będzie mnie to kosztować), a po drugue - liczyłem, że znajdzie chwilęna spotkanie". Zdań złożonych w ten sposób jest dużo i dopiero po 150 stronach przestały mnie aż tak denerwować. Pewnie gdybym to betowała to proponowałabym rozbijanie tych zdań na krótsze i unikanie nawiasów, po prostu nie jest to mój styl.
Sama historia opowiada o Tomaszu, który jest w podobnym do mnie wieku i który ponad rok po śmierci żony próbuje wyjść znów do ludzi i eksploruje swoją drugą część natury, którą do tej pory wygłuszał - a mianowicie bycie bi. Tomasz jest postacią, która ciągle sama zaprzecza sobie, jak to zagubieni ludzie. Na przykład jego rodzina to fanatycy religijni i chociaż mówi, że się od tego odciął to jednak sam skupia ogromną ilość swoich myśli na katolicyźmie, księżach, religijnośći. Że w negatywnym sensie o nich rozmyśla i tak nie świadczy o tym, że nie ma na tym punkcie obsesji czy zdrowej relacji z pewnego rodzaju narzędziem. Dla mnie można to porównać do noża - kiedy jego rodzina upiera się, że nóż służy tylko do smarowania chleba masłem on widzi w nim tylko narzędzie zbrodni. A zdrowy człowiek zobaczy nóż i pomyśli, że w zależności od tego w czyich rękach się znajdzie do tego będzie służył.
Drugim przykładem jest twierdzenie, że wyleczył się swojej traumy z młodości - gw*łtu, którego doświadczył, ale w momencie, kiedy w końcu zderza się z rzeczywistością jego twierdzenia kompletnie się nie sprawdzają.
Jednego dnia nie wychodzi z domu i żyje w żałobie po żonie, drugiego na wyjeździe wpada po uszy w zauroczenie.
Do tego ma specyficzny tok myślenia - dziwi się, że jak był żonaty; to nie zdradzał żony, a teraz po jej śmierci interesują go nagle różni ludzie. Jakby żył w nim okrutny stereotyp, że osoby biseksualne zdradzają. No nie jest to jednoznaczna postać, dlatego nie daje sie polubić, ale inni bohaterowie też jednego dnia mówią jedno, a kolejnego drugie. No życie, bo tacy potrafią być ludzie, ale czasem mnie ta niekonsekwencja za bardzo drażniła.
Najciekawszymi dla mnie fragmentami były te o siostrzeńcu głównego bohatera oraz fragmenty z przeszłości z żoną Tomasza i jej chorobą.
"Niewłaściwe pytanie" to dla mnie chyba najbardziej historia o tym, że każdemu przydałaby się terapia i spychanie swoich problemów i części siebie w pewnym momencie potrafi nieźle ugryźć nas w tyłek. Najważniejsze, że bohater trochę się obudził i zobaczymy jak się spiszę w kolejnej części serii.
June 9, 2026
4,5/5
Nie wiem, co ta książka w sobie ma, ale pochłonęła mnie bez reszty. Wywołała też emocje podczas czytania. Była bardzo bezpośrednia i typowo Polska. W naszym kraju autorzy lubią kłaść nacisk na politykę, homofobię i religię - trochę monotonne, zwłaszcza że w zakończeniu nie ma zaskoczenia. Niemniej jak przez pierwsze sto stron szło mi się topornie przez dość specyficzny styl autora, za którym nie przepadam, tak potem wsiąknęłam i zapragnęłam mieć drugi tom na wyciągnięcie ręki. Podoba mi się to uniwersum. Nie jest to nic oryginalnego albo mającego czytelnika zrelaksować, ale z pewnością warte poznania.
Nie wiem, co ta książka w sobie ma, ale pochłonęła mnie bez reszty. Wywołała też emocje podczas czytania. Była bardzo bezpośrednia i typowo Polska. W naszym kraju autorzy lubią kłaść nacisk na politykę, homofobię i religię - trochę monotonne, zwłaszcza że w zakończeniu nie ma zaskoczenia. Niemniej jak przez pierwsze sto stron szło mi się topornie przez dość specyficzny styl autora, za którym nie przepadam, tak potem wsiąknęłam i zapragnęłam mieć drugi tom na wyciągnięcie ręki. Podoba mi się to uniwersum. Nie jest to nic oryginalnego albo mającego czytelnika zrelaksować, ale z pewnością warte poznania.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews