Laurka

by Alicja Sinicka

Co jesteś w stanie zrobić, by ochronić swoje tajemnice?

Joanna zmaga się z zespołem stresu pourazowego po tym, jak do jej domu włamali się zamaskowani napastnicy. Wraz z mężem przeprowadza się, by w innym otoczeniu zacząć wszystko od nowa. Sielska okolica, rodziny z dziećmi i wypielęgnowane ogródki – na pierwszy rzut oka sąsiedztwo to miejsce, które przynosi ukojenie, ale ono również skrywa swoje sekrety.

Kiedy córka sąsiadów, którą Joanna się opiekuje, wręcza jej laurkę z napisem „POMOCY”, kobieta zaczyna z większą uważnością obserwować swoje otoczenie. Podejrzewa, że nowe miejsce może okazać się bardziej niebezpieczne od tego, z którego uciekła…

Genres: Audiobook, Book Club, Crime, Thriller

352 pages, Paperback

First published March 25, 2026

Reviews

[Magdalena Miękińska (getbooky)]

3.25

[Logana]

Powieść to thriller psychologiczny, którego akcja została osadzona we Wrocławiu. Pierwszoosobowy narracyjny głos otrzymała Asia, nauczycielka języka angielskiego. Jej mąż Sławek jest trenerem świetnie zapowiadającej się tenisistki Olgi Kołeckiej. Jego praca wiąże się z częstymi wyjazdami. Ale w tej feralnej godzinie był w domu. W środku nocy weszli włamywacze. Asię coś zaniepokoiło i zeszła do kuchni, by to sprawdzić. Została uderzona w głowę i straciła przytomność. Jej mąż również ucierpiał, ale znacznie lepiej potrafił sobie poradzić z traumą, szybko doszedł do siebie i odzyskał zaufanie do świata. Sławek nie dzieli z żoną uczucia lęku, które nawet po roku wciąż jej towarzyszy. Przez to Asia czuje się samotna ze swoim uczuciem, nie może stanąć na nogi. Nadinterpretuje wydarzenia i zachowania innych, bo od włamania cierpi na syndrom stresu pourazowego. Uczestniczy w spotkaniach grupy wsparcia, ale nie potrafi się otworzyć i opowiedzieć, o swoich uczuciach, których sama nie jest pewna. Nie odróżnia wspomnień od projekcji wyobraźni, lecz bardzo chce odzyskać kontrolę. Po przeprowadzce do wrocławskiej dzielnicy Krzyki Asia nadal ma problemy z zaufaniem, choć nowi sąsiedzi wydają się bardzo otwarci i towarzyszy, a okolica bezpieczna. Jej poczucie zagrożenia wzrasta, gdy Lena, córka sąsiadów cierpiąca na mutyzm, daje Asi laurkę z serduszkiem, w której dziewczynka napisała "Pomocy".

" [...] każdy żyje w swojej głowie i odbiera wszystko na swój sposób. Zarówno to spotkanie, jak i cały świat mają przecież budowę parterową."

Autorce udało się zbudować napięcie i utrzymać zainteresowanie. Znaczna część historii przedstawiana jest przez pryzmat odczuć Asi, ale i fabularnie dzieje się całkiem dużo, co w thrillerze psychologicznym nie jest oczywistością.
Powieść mi się podobała mimo przekoloryzowania wątków kryminalnych i pewnych błędów logicznych, przykładowo jakim cudem Laura przekroczyła granicę bez dokumentów. Razi też w oczy niedokładna praca korekty — Wojtek z grupy wsparcia raz na facebooku na nick WOJ84, a później WOJ86, a marka samochodu Sławka się zmienia:
"Na pytanie o to, dlaczego włamali się do nas, odpowiedzieli, że liczyli na niezły łup, bo dom był duży, stał na uboczu, a zaparkowane pod nim nowe Volvo wyglądało obiecująco."
"Jest tu też srebrne Audi Sławka – to samo, które przed rokiem zwabiło włamywaczy."

[Ola | nawyk czytania]

Z początku czułam zainteresowanie i napięcie, ale zrobiło się absurdalnie.

[Aleksandra]

3.75

[Roksana]

3,5

[⋆ marti ⋆]

3.5*

[cyannie]

3.5

‘laurka’ plasuje się mniej więcej w połowie mojego rankingu książek pani sinickiej - była dobra, z bardzo solidnymi plot twistami, ale jednocześnie wiem, że autorkę zdecydowanie stać na więcej

[Agata]

3.5*

[Darlene]

Bardzo nierówna jest ta książka. Momentami trzyma w napięciu jak najlepszy thriller, żeby za chwilę zacząć się niemiłosiernie dłużyć, a im bliżej końca tym wręcz przytłacza ilością tropów i wątków. Motyw zbliżony do "Uśpionej", ale słabiej przedstawiony.
"Laurka" tylko potwierdza, że pani Sinicka to raczej ta średnia półka polskiego kryminału/thrillera i jej książki są aż za bardzo do siebie podobne.

[z.glanowska]

Fajna. Ale jeżeli myślicie ze tu akcja będzie się dziać wokół tej laurki to będziecie w błędzie XD
3,5⭐️

[Zuzka🌸]

o matko

[Paulina]

3,75*

[nostalgiczna]

4.25
To typ thrillera, który lubię najbardziej: bogata dzielnica, sąsiedzi skrywający mniejsze i większe tajemnice oraz niepokojąca laurka pozostawiona przez dziewczynkę tworzą intrygującą atmosferę już od pierwszych stron. Nic dziwnego, że głównej bohaterce, naznaczonej trudnymi przeżyciami, coraz trudniej odnaleźć się w nowym miejscu. Z każdym kolejnym wydarzeniem napięcie rośnie, a czytelnik daje się wciągnąć coraz bardziej. Finał dostarcza solidnej dawki emocji i na długo pozostaje w pamięci. Dla fanów thrillerów pozycja obowiązkowa!

[Asia (zupa.czyta)]

4.5/5

[Szyszka]

Bardzo spontanicznie sięgnęlam po ten kryminał i rzadko kiedy czytam ten gatunek od Polskich autorów ale to bylo TAK DOBRE. Brakowalo mi thrillerów, w których faktycznie się coś dzieje, a nie pod koniec dopiero zaczyna się akcja. Tutaj nie bylo czasu na nudę i nawet mi nie udalo się przewidzieć plot twistów!!

[Lana Scarlett]

Ta historia tak mi sie kojarzyła z krzykiem 7 xDd. Bardzo szybko przeczytałam tak się wciągnęłam.

[lilmlonia]

Bardzo mi się podobała! Co prawda dość szybko się domyślałam co się wydarzy i była dla mnie lekko przewidywalna co raczej się nie zdarza w moim przypadku ale absolutnie nie odebrało mi to frajdy. Wciągająca i angażująca, a do tego naprawdę świetne wykonanie audio. Polecam, bardzo przyjemna rozrywka.

[Wiktoria Kowalska]

Wow!
Pierwszy raz od dłuższego czasu nie spodziewałam się zakończenia, świetne poprowadzenie historii. I ta zmiana narracji w połowie, której nie dało się przewidzieć🫨(albo ja po prostu na to nie wpadłam 🫣)
Co jakiś czas wpatrywałam nowości od Pani Alicji i tym tytułem się nie zawiodłam. Jedyne do czego się przyczepię, co nie wpływa na ocenę samej książki, to okładka - tak krzyczy wygenerowaniem przez sztuczną inteligencję, że aż boli🫠

[ReAndzia]

3,75 ⭐️ na początku bardzo wciągnęła, potem miałam poczucie przestoju mimo, że akcja dalej się toczyła, końcówka to nadrobiła! Ale mam mieszane uczucia co do zakończenia. Z jednej strony mi się podobało, z drugiej sporo zbiegów okoliczności i dużo na raz się zadziało. Ale generalnie książka mi się podobała 🫶🏻

[Helena]

Powiedzieć że byłam zaskoczona to jakby nic nie powiedzieć

[outrageous_pages]

Ojojojjij

[Laura]

4.5

[Natalia Lech]

3,5 🌟
Jak zawsze Alicja Sinicka sprawia, że naprawdę można wciągnąć się w jej książkę. Jednak im wiecej czytam, jej książek tym jest więcej podobieństw i powtarzalności. Główna bohaterka irytowała mnie na poczatku, ale rozumiem czemu musiała taka być. Ciekawe plot twisty mniej wiecej w połowie zaczelam sie domyślać o co chodzi, ale nie do końca.
Miła lektura, szybko sie czyta, jednak nie jest to moim zdaniem jej najlepsza ksiazka.

[Ola]

Call me crazy - 4.5 ⭐️ myślę, że w swoim gatunku jest naprawdę dobra, nawet baardzo dobra. Dobrze zbudowani bohaterowie, zaskakujące plot twisty, kilka sensownie zrobionych wątków dotyczących problemow spolecznych (ale zdecydowanie nie w złym sensie), po prostu, jak dla mnie, jest to bogata powieść. Nic na siłę, co ma jedynie dać chwilową rozrywkę i sprawiałoby wrażenie „ogłupiającego” czytadła - tu naprawdę można pozostać z jakimiś myślami, poza napięciem i zagadką jest miejsce na refleksje. I totalnie rozumiem argument, że jest kilka absurdalnych rozwiązań hahah, ale nie wiem, mnie jakoś to wszystko przekonuje XDD

[Klaudia Koń]

Z początku bardzo się zaangażowałam, ale z czasem przebijała mi się myśl o absurdalności niektórych momentów.
Mam wrażenie, że kilka wątków z przeszłości bohaterki zostało niewyjaśnionych (a szkoda).
Mimo wszystko dobrze się bawiłam.

[szyszka_czyta]

„Laurka” to najnowszy thriller psychologiczny autorki, mocno oparty na atmosferze niepokoju, tajemnicach i stopniowym odkrywaniu sekretów.

Joanna zmaga się z zespołem stresu pourazowego po tym, jak do jej domu włamali się zamaskowani napastnicy. Wraz z mężem przeprowadza się, by w nowym miejscu zacząć wszystko od nowa. Kiedy córka sąsiadów wręcza jej laurkę z napisem „Pomocy”, kobieta zaczyna coraz uważniej obserwować swoich nowych sąsiadów.

Największą siłą powieści jest zdecydowanie klimat - duszny, gęsty i niepokojący, pełen niedopowiedzeń oraz poczucia, że coś jest nie tak. Autorka z wyczuciem buduje napięcie i umiejętnie gra na emocjach zarówno bohaterki, jak i czytelnika. Joanna zmaga się z PTSD, dlatego nawet odbiorca do końca nie ma pewności, komu ufać i co jest prawdą. Autorka tka misternie skonstruowaną intrygę, a fabularne zwroty akcji potrafią naprawdę zaskoczyć. Jeden z nich szczególnie mną wstrząsnął i wywołał ogrom smutku oraz współczucia wobec Joanny i tego, jak próbowała radzić sobie z traumą. To element, który mocno chwyta za serce i skłania do refleksji. W powieści znajdziemy takie motywy jak sekrety rodzinne, manipulacja, nieufność wobec pozornie idealnych ludzi, trauma, nieufność, macierzyństwo. Historia wciąga od pierwszych stron, a napięcie budowane jest przede wszystkim atmosferą i psychologiczną głębią postaci. Bardzo mocno wybrzmiewa tu motyw utraty poczucia bezpieczeństwa - Joanna czuje się osaczona i żyje w lęku przed zagrożeniem, które może czaić się tuż obok. Powieść od początku wzbudza ciekawość i daje poczucie, że każdy, nawet najmniejszy szczegół, ma znaczenie.

Lubię książki autorki, dlatego sięgnęłam po „Laurkę” z dużymi oczekiwaniami i zdecydowanie się nie zawiodłam - a nawet dostałam coś więcej. Śmiało mogę powiedzieć, że to jedna z lepszych, jeśli nie najlepsza książka autorki 💜

[Nicole Walker]

tak jak każda książka alicji, zostawia w napięciu i w niewiedzy do samego końca. mam już w głowie pełno scenariuszy i swoich wersji, i każda jest błędna. uwielbiam te zwroty akcji i psychologiczne wątki napisane przez alicję!!

[xoacexo]

Co za akcja. Książka połknięta w 2 dni. Przymykam oczy na mikroskopijne absurdy. Czułam niepokój, czytając o tym, jak ktoś łazi po domu i słychać podejrzane dźwięki.

[Vespera]

"Intuicja czy lęk. Czego jest we mnie więcej?"

A więc o czym w ogóle jest "Laurka"? To thriller psychologiczny, którego główną bohaterką jest Joanna. Rok wcześnej do jej domu włamali się napastnicy, którzy zaatakowali ją i jej męża. Od tamtej pory kobieta zmaga się z zespołem stresu pourazowego. Joanna wraz z mężem decydują się na przeprowadzkę, a kiedy w jej życiu zaczynają dziać się kolejne niepokojące rzeczy, coraz trudniej jest jej oddzielić to, co jest prawdą, od tego, co podpowiada jej straumatyzowany umysł. Więcej nie zdradzam, bo naprawdę warto wejść w tę historię bez żadnych oczekiwań i pozwolić autorce poprowadzić się dokładnie tam, gdzie zaplanowała.

Książkę przesłuchałam w audiobooku (i tu od razu wspomnę, że ma naprawdę świetną lektorkę, Annę Dereszowską), sięgnęłam po nią, nie oczekując niczego wybitnego. Miała być po prostu czymś, co będzie mi towarzyszyć podczas spacerów. Wcześniej odbiłam się już od dwóch książek tej autorki, "Florystki" i "Uśpionej", które uważam za przerost formy nad treścią -- dlatego i tym razem nie nastawiałam się na nic wyjątkowego.

I początkowo dokładnie tym ta książka była -- poprawnym thrillerem psychologicznym. Przez długi czas irytował mnie nawet wewnętrzny monolog głównej bohaterki. Miałam wrażenie, że momentami za bardzo robi z siebie ofiarę i trochę przesadza z użalaniem się nad sobą.

Może właśnie dlatego, że nie oczekiwałam spektakularnych zwrotów akcji, nie próbowałam na siłę ich przewidywać... a może moją uwagę skutecznie odwróciły wszystkie poboczne wątki, które autorka bardzo sprytnie prowadziła. Tak czy inaczej, kiedy pojawił się **ten** plot twist... moja szczęka dosłownie opadła na podłogę.

Od tamtego momentu wszystko zaczęło nabierać sensu. Wydarzenia, które wcześniej wydawały się zwyczajne, nagle zyskały zupełnie nowe znaczenie.. Nie mogłam się już oderwać od tej historii i pierwszy raz od bardzo dawna zarwałam nockę żeby skończyć książkę. I ani trochę tego nie żałuję.

Moim zdaniem narracja została poprowadzona naprawdę świetnie. Uwielbiam książki, które potrafią wyprowadzić czytelnika w pole, a tutaj autorka zrobiła to znakomicie. Nie chcę jednak pisać więcej, bo bardzo łatwo byłoby zahaczyć o spojlery, a tej książce zdecydowanie warto dać szansę bez znajomości większych szczegółów.

Podsumowując -- ogromnie pozytywnie się zaskoczyłam. Po moich wcześniejszych doświadczeniach z twórczością autorki kompletnie nie spodziewałam się, że "Laurka" zrobi na mnie aż takie wrażenie. Zdecydowanie zachęciło mnie to do sięgnięcia po kolejne książki autorki.

Jeśl lubicie thrillery, które potrafią autentycznie zaskoczyć i sprawiają, że po plot twiście chce się natychmiast przewrócić kilka stron wstecz, to "Laurka" zdecydowanie zasługuje na szansę.

**UWAGA, DALEJ SPOJLERY!**

Jestem ciekawa, czy ten wielki plot twist był do przewidzenia, czy ja po prostu byłam ślepa na wszystkie wskazówki?

Moim zdaniem praktycznie nie dało się tego wcześniej poskładać w całość. Autorka połączyła coś dobrze znanego z czymś zupełnie nieoczekiwanym i właśnie dlatego ten zwrot akcji zadziałał na mnie tak mocno.

To chyba pierwszy raz, kiedy naprawdę spodobało mi się wykorzystanie motywu AI w książce. Od razu przyszła mi na myśl najnowsza część Krzyku, gdzie motyw sztucznej inteligencji został wprowadzony chyba jedynie po to, by móc podbić hype filmu przywróceniem aktora z pierwszej części -- strasznie na siłę i zupełnie bez sensu. Tutaj było dokładnie odwrotnie.

W ogóle nie spodziewałam się, że AI odegra tak znaczącą rolę. Dlatego moment, w którym dowiadujemy się, że mąż Joanny tak naprawdę nie żyje, a ona od dłuższego czasu rozmawia z jego cyfrową wersją stworzoną przez aplikację AI... dosłownie wbiło mnie to w fotel. Wszystko nagle zmieniło kontekst. W jednej chwili zaczełam inaczej patrzeć na wszystkie wcześniejsze wydarzenia i przestałam ufać nie tylko temu, co dzieje się wokół bohaterki, ale przede wszystkim jej samej.

Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić, to chyba jedynie do samego zakończenia. Mam wrażenie, że mogłoby zostać odrobinę lepiej dopracowane. Z drugiej strony byłam już wtedy tak zachwycona wszystkim, co wydarzyło się wcześniej, że naprawdę bez wyrzutów sumienia przymykam na to oko.

[Infobookerka]

Bardzo lubię książki Alicji Sinickiej i jej styl pisania. Tym razem również się nie zawiodłam. Historia wciąga od samego początku i już od pierwszych stron czuć duży niepokój. Po otrzymaniu laurki główna bohaterka zaczyna bliżej przyglądać się swoim sąsiadom i dostrzega coraz więcej niepokojących sygnałów. Niestety jej trudna przeszłość i związane z nią problemy psychiczny sprawiają, że nikt nie daje wiary jej słowom.
Kolejne wydarzenia sprawiają, że nawet sama Joanna zaczyna mieć wątpliwości. Są momenty, że nie jest do końca pewna czy coś wydarzyło się naprawdę. Tworzy to niesamowity klimat i ja jako czytelnik również w pewnym momencie nie wiedziałam co jest prawdą i komu powinnam ufać. Wszystko staje się coraz bardziej zagmatwane, ale też nie do przesady. Jest w tym wszystkim spójność i logika.

Było kilka naprawdę dobrych zwrotów akcji. Zwłaszcza ten dotyczący Joanny i jej męża sprawił, że szczęka mi opadła.

Postać głównej bohaterki jest niezwykle ciekawa. Dostajemy bardzo dobry, ale też bardzo przykry obraz osoby, która doświadczyła ogromnej traumy i próbuje sobie z nią radzić na różne, niekoniecznie dobre dla niej samej, sposoby.

Ostateczne rozwiązanie historii także bardzo mnie zaskoczyło. Kompletnie się go nie spodziewałam, ale jego złożoność bardzo mi się podobała.

Pojawia się również kilka ciekawych dodatków do historii, jak wątek sztucznej inteligencji czy mutyzm.
Po lekturze warto także zapoznać się z posłowiem napisanym przez autorkę. Stanowi fajne dopełnienie całości.

[Współpraca reklamowa z Wydawnictwem W.A.B]