Als in korte tijd haar man, haar moeder en haar kat haar verlaten, wordt Anja meer dan ooit op zichzelf teruggeworpen. Angstvallig probeert ze haar lot in eigen hand te nemen, best een opgave voor iemand die het leven over zich heen laat komen als een maartse regenbui. Wie had ooit kunnen voorspellen dat een introverte vrouw als zij zich zou opgeven voor een spirituele groepscursus wandelen in Bretagne? Anja in elk geval niet. In een poging zichzelf enige levensmoed in te blazen, raakt ze aan de Franse kust meer verloren dan haar lief is - en wint ze onverwacht een beetje terrein terug. In haar literaire debuut schrijft Merel Bem op onderkoelde en humoristische wijze over onderwerpen als identiteit, miscommunicatie en menselijk onvermogen. Tegelijk laat Los zich lezen als een speels commentaar op de hedendaagse behoefte aan zelfontplooiing, de wildgroei aan zelfhulpcursussen en holistische coaches.
De stijl van Merel Bem doet me denken aan Renate Dorrestein, qua humor en hoe ze de diverse karakters typeert van de wandelgroep. Af en toe gooit ze er een mooie natuurbeschrijving door.
Tegen het einde zijn er nog wat onwaarschijnlijke gebeurtenissen, maar inmiddels zit ik zo in het verhaal dat ik er zo in meega. Ik heb mij uitstekend vermaakt met 'Los', waarin ik telkens weer verrast ben.
Meermaals hardop grinnikend, heel vervelend voor je omgeving, I know, las ik dit debuut van Bem.
We lezen over Anja; een grijze muis die vrij onzichtbaar door het leven is gegaan, onzichtbaar naast haar man en vooral in de ogen van haar moeder, die een stuk excentrieker was. Als haar man bij haar weg is en haar moeder overleden, maakt Anja voor het eerst een wat daadkrachtige keuze; ze gaat op een wandelgroepscursus inclusief meditatieles in Bretagne.
Vol humor worden de groepsgenoten, de cursusleider, Anja zelf en de cursus beschreven, waarbij Anja natuurlijk een mooie ontwikkeling doormaakt. Op een enkele onhandige tijdsprong na zit het verhaal goed in elkaar. Met plezier gelezen!
Citaat: een buffet van vliegende en zoemende hapjes tussen de bladeren, een fijntjes afgestemd systeem van eten en gegeten worden zonder dat de balans verstoord raakte - steeds vaker keek Anja vol bewondering naar de vanzelfsprekende ordening van de dingen in de natuur, waar iedereen een eigen taak had en zelden iets of iemand aan de zijlijn stond.
Citaat: met ongedurige handen wapperde ze lukraak zinnen door de auto heen, het maakte haar niet uit bij wie ze terecht kwamen.
Ik en een Nederlands boek? Ja, dankzij de recensie in de Volkskrant. Grappige premisse, uitwerking mwoh. Aantal personages te veel voor dit verhaal en sommigen te karikaturaal. Voorspelbaar einde. Maar toch geinig.
4,5 * Dit boek leest als een geestige zoektocht. Ik heb meermaals hardop gelachen om haar scherpe observaties en speelse blik op spiritualiteit. Ze prikt liefdevol door grote woorden en zweverige ideeën heen, zonder hun schoonheid weg te nemen. Een lichtvoetig, eigenzinnig en tegelijk ontroerend boek dat je met een glimlach achterlaat.
3,5 🌟 Idee: spirituele wandelvakantie, nuchtere vrouw in “midlifecrisis” zoals ze het zelf zegt, verstoorde band met haar moeder en haar eigen zelfbeeld - heel interessant. Wel een beetje iets van oh ja zoiets heb ik vaker gelezen/gezien, dus soms wat saai maar vermakelijk, met een beetje humor, vreemde karakters en zelfspot en dat maakt veel goed. Leuk voor tussendoor :)
Vermakelijk boek met leuke taalvondsten. Een paar keer hardop gelachen. Verhaallijn is wat simpel maar daardoor had ik meer oog voor hoe knap het geschreven is. En waar het boek zich afspeelt, Bretagne, is mijn vakantiebestemming deze zomer. Dus leuk om alvast in de sfeer te komen
Knap geschreven, met een opmerkzaam oog voor de schoonheid van de natuur. Het leest zoals kijken naar een reality reeks met een troep onbekende Nederlanders. Hoeveel precies is niet altijd duidelijk. Het tellen van de deelnemers is hilarisch en loopt telkens in het honderd. Het einde was, zoals de ingebeelde moeder zei, een beetje overdreven allemaal. Maar 'sinds kort kon alles' bedacht Anja in de bus naar huis. Daarom neem je het overdrevene er maar bij.
🥾 Anja is op zichzelf aangewezen wanneer haar man, moeder en kat haar verlaten. Normaal gezien laat ze het leven over zich heen komen, maar nu wil ze haar lot in eigen handen nemen. Normaal gezien zou ze geen spirituele groepscursus wandelen in Bretagne boeken. Maar de omstandigheden laten ‘normaal gezien’ niet langer toe. Wat zal die week wandelen met haar doen?
🌼 Ik ben zelf totaal niet van de spiritualiteit, dus toen ik de korte inhoud van ‘Los’ las, was ik sceptisch, maar de thema’s spraken me aan. Het is namelijk een boek dat onder andere gaat over identiteit, eenzaamheid en rouw. Waar de korte inhoud me aanvankelijk niet helemaal overtuigde, deed de cover dat in één oogopslag. Eentje om in te kaderen, vind ik, en bovendien een prachtige vertaling van het verhaal.
🥾 Onze Anja, ze is mij nogal een aandoenlijk personage. Ze is het gewend om gebeurtenissen op zich af te laten komen, heeft niet het gevoel van tel te zijn of invloed op mensen of situaties te hebben. Ze voelt zich compleet onzichtbaar. Anja is vastberaden daar iets aan te doen. En daarmee zal ze starten tijdens die cursus wandelen.
🌼 Anja ontmoet een allegaartje aan medereizigers, allemaal op hun manier zoekende, allemaal enigszins karikaturaal, maar toch geloofde ik het verhaal en kon ik me prima inleven. Auteur Merel Bem zet het wandelen, verkennen en struikelen, evenals de beschrijvingen van de natuur sterk in binnen het verhaal. Ze vormen niet enkel het decor, ze staan symbool voor de weg die Anja aflegt.
🥾 Ik heb keihard genoten van elke bladzijde van ‘Los’. Het is een pakkend boek over iemand die los wil komen van haar oude zelf, van bepaalde patronen. De proloog brengt een vleugje spanning in het verhaal: waar brengt de wandeling Anja naartoe? Loopt de reis goed af voor haar? Hoe voelt ze zich erbij?
Heel lief boek. Anja is zichzelf kwijt, als ze ooit heeft geweten wie ze was. Nadat haar moeder is overleden en ze verlaten is door haar man en haar kat, besluit ze in een wandelcursus op zoek te gaan naar zichzelf. De andere leden van de groep zijn allemaal bijzonder op hun eigen manier. Onzichtbaarheid, wegcijferen, zoeken, vriendschap, liefde, vertrouwen en toch weer die moeder zijn thema's die terugkomen. Met een glimlach heb ik dit boek in twee dagen uitgelezen. Benieuwd naar volgende boeken van Merel.
20/52 Boek van de maand van de boekenwinkel waar ik werk maar helaas geen hit voor mij. Een verhaal over een 52 jarige vrouw die op wandelvakantie gaat pakt mij toch minder dan gehoopt. Ik vond de schrijfstijl wel heel mooi maar het verhaal pakte mij gewoon niet.
Ach, je gaat wel van Anja houden! Verder vraag ik mezelf af waarom ik het boek heb uitgelezen, terwijl er zoveel inhoudelijke boeken op me wachten. Regelmatig mooi taalgebruik, verder te zweverig/new-age achtig naar mijn zin.
Leest lekker weg, soms een beetje vreemde vibes. Maar kon me toch ook weer herkennen in het personage dus dat was zowel indrukwekkend als confronterend.
In een middag, uitkijkend over een ander Frans landschap, in een ruk uitgelezen. Het leest soepel. Knullig en soms verrassend, voor mij pakkend verhaal. Met een a la Frozen ‘let it go’ climax