Bagno

by Patryk Chilewicz

„Bagno" to zapis kilku lat życia mężczyzny, który tonie w mieście, w ciałach, w substancjach i w sobie. Warszawskie aftery, Plan B, prysznice po „bombkach” i kolejne twarze, które się rozmazują. To spowiedź bez Boga, dziennik zjazdu, kronika człowieka, który próbuje zrozumieć, gdzie kończy się przyjemność, a zaczyna przemoc. Brutalna szczerość. Czarny humor. I czułość, która czasem boli bardziej niż wszystko inne. Nie upadek boli najbardziej, ale cisza po nim.

180 pages, Paperback

Published February 1, 2026

Reviews

[Filip Zakrzewski · Rating 2 out of 5]

1,5 ⭐️

W amerykańskim internecie zdiagnozowano niedawno zjawisko „zatrucia ironią”. Byłem pewien że nie dotyczy to polskiej sieci natomiast ta książka wyprowadziła mnie z błędu.

Myślę że dużym błędem było zapoznanie się z wersja audio, ponieważ odurzające wręcz pokłady sarkazmu nadawane były głównie przez sposób czytania autora. W książce chyba nie byłbym w stanie stwierdzić, że dosłownie każde zdanie jest pisane ironicznie.

Silą rzeczy nie uniknę tu porównań do „Bez alko i dragów jestem nudna” oraz „życie na kreskę” Chajzera, z przykrością muszę stwierdzić że „Bagnu” jest bliżej do tej drugiej. O ironio, prawda?

Narrator w książce wydaje się pełen rozżalenia na systemy, które mu nie odpowiadają, jednocześnie w tej jednej sferze nie poczuwa się do jakiejkolwiek odpowiedzialności. Szkola nie jest dla niego, podobnie jak praca, konsekwencje łamania prawa wydają się być zwyczajnie nie fair.

Brakuje mi tu (jak w „Bez alko…”) wysunięcia jakichś wniosków. Jakiejś perspektywy autora, w końcu dużo dużo starszego która by uwiarygodniła że Patryk z kartek tej książki jest przeszłością, wyciągnął lekcje ze swoich porażek i widzi dlaczego się one wydarzyły. Chyba że taka sytuacja nie miała miejsca, wtedy ta książka byłaby jakaś formą terapii, rozliczenia z przeszłością tylko wtedy też, chociaż minimalna refleksja jest wymagana.

Dosłownie kopa w dupę redakcji tej książki, autor może robić błędy językowe i powtórzenia ale to po ich stronie jest sprawić, żeby dało się to przyjemnie czytać. Zawiedli na pełnej linii.

Końcówka książki, która działa się na pogrzebie wyjątkowo mnie rozsierdziła. Nie będę wnikał w prywatne sprawy ale autentycznie zrobiło mi się niedobrze kiedy narrator rozważał przyczyny śmierci kolegi.

Chyba po prostu nie byłem targetem. Książka dla fanów Vogule, którzy chcą poznać bliżej życiorys Patryka. Myślę, ze dla nich to spoko lektura. Dla mnie nie.

[Wiktoria Wróblewska · Rating 5 out of 5]

mimo, że nie dotarłam do tak głębokiego bagna, ta książka przypomniała mi, dlaczego przestałam sięgać po używki. podróż z Patrykiem po jego latach 20stych wywołała we mnie ogrom emocji, współodczuwałam wstyd, samotność, beznadzieję, smutek i złość. „bagno” pokazuje, że jesteś w stanie z niego wypłynąć. mówi też to, czego wiele osób w kryzysie uzależnienia, i nie tylko uzależnienia, nie jest w stanie powiedzieć głośno.

[Kasia · Rating 5 out of 5]

24 godziny po patrzeniu, jak Patryk tańczy na scenie i przeżywa time of his life zabrałam się za czytanie o tym, jak był na samym dnie. Dobrze, że styl prowadzenia opowieści był tak lekki i przyjemny, bo co chwilę czułam, że już więcej nie przyjmę, że boję się towarzyszyć Patowi w dalszej podróży. Jednak gdyby nie konieczność wstania rano, dokończyłabym książkę za jednym razem. Masochistyczna przyjemność. Poczucia lęku i niepokoju będę pozbywać się przez następnych 5 dni roboczych.
Jednak w tej historii nie tonie się do końca w beznadziejności. Kotwicą jest mindset opowiadającego. Nazywa emocje, stany, czuć, że jest na zupełnie innym etapie życia. Odzyskuje kawałek po kawałku swoje dawne sytuacje. To kawał dobrej, cholernie ciężkiej roboty. Nie znamy się Patryk, ale czytając byłam z Ciebie dumna.
Co prawda wspomniany mindset przypomina też co chwilę, że tak, cały czas mówimy o tej samej uśmiechniętej i pluszowej osobie, co jest dramatyczne (i co mój mózg bardzo zgrabnie wypierał).

Najbardziej cieszę się, że mogliśmy spotkać się w Klubie Komediowym na wydarzeniu związanym z promocją książki. Patryk (i Madam oczywiście) inspirują mnie nieustannie do chodzenia własnymi ścieżkami i bycia dziwadłem. Dzięki!

Na marginesie: zdarzało mi się prowadzić warsztaty dla młodzieży o uzależnieniach i teraz zastanawiam się, jak te książkę można by było do nich włączyć, gdybym miała taką okazję ponownie. Do przemyślenia.

Moja opinia nie jest zbyt obiektywna, ale daję zasłużone 5 gwiazdek za wszystkie te emocje.

[Marika_reads · Rating 2 out of 5]

mam ogromną sympatię do autora, ale cholerka, to nie jest dobrze napisane :( może się nie znam, ale dla mnie zabrakło tutaj redakcji. I nie chodzi tylko o język czy stylistykę, ale też o niespójności fabularne
i niepotrzebne powtórzenia
:( smuteczek

[Lisica Hanna · Rating 3 out of 5]

Książka jest interesująca głównie dlatego kto ją napisał. Nie ma konkretnego początku i końca, bohater się nie zmienia. Miło się czyta ale za prawie 60 zł mogłaby być dłuższa.

[Judith]

"Bagno" zgodnie z tytułem wciąga i to bardzo. Jednak nie jest to przyjemna lektura, tu nie znajdziecie nic komfortowego, wręcz przeciwnie. Jest duszno, lepko, wulgarnie i im dalej idziemy z bohaterem, tym bardziej uświadamiamy sobie, że chyba nie będzie lepiej.

Cenię autora za to, że nie dał nam wygody, ani utartej ścieżki "od zera do bohatera". Ma nam być niewygodnie, mamy poczuć tę beznadzieję i stan umysłu w którym utknął Pat. „Bagno” to opowieść o uwikłaniu. W ludzi. W przeszłość. W siebie. O tym, że czasem największe zagrożenie nie czai się na zewnątrz, tylko bardzo blisko.
Czytałam ją powoli. Momentami odkładałam, żeby złapać oddech. Bo to nie jest książka do „odhaczenia”, tylko do poczucia.

Myślę, że wielu ludzi ta książka odrzuci już po kilku pierwszych stronach. Ale jeśli lubisz literaturę, która zostawia ślad – warto wejść w to bagno.

[Agnieszka · Rating 3 out of 5]

przeczytałam z czystej ciekawości, bardzo bezpośrednie rozliczenie z przeszłością chociaż czytelnik nie wie do końca co było inspirowane prawdziwymi wydarzeniami, a które elementy były czystą fikcją i może to nawet lepiej

[Gabi · Rating 4 out of 5]

Patryka obserwuje od wielu lat. Ta książka jest naprawdę dobra i smutna

[Eva Piestrak · Rating 2 out of 5]

To nie jest książka, tylko kilka kartek notatek luźno spiętych zszywaczem, słaba redakcja i kilka nieścisłości (raz koleżanka ma pracę, potem nie musi pracować, co z tym kręgosłupem bohatera, co się stało dalej po tym zastrzyku w karetce?)

Uważam, że te notatki powinny jeszcze chwilę poleżeć, wyrosnąć, nabrać wyraźniejszych kształtów, a czuję się jakby mi ktoś dodał próbkę książki do Zwierciadła

[kosmul · Rating 2 out of 5]

Dobrze się czyta ale dla mnie nic poza tym. Trochę czułem się tak, jakbym wrócił do czasów gimnazjum i sięgnął po kolejny rozdział „pamiętnika narkomanki”. Nie dostałem nic poza udokumentowaniem melanżu za melanżem. Nie znalazłem tu emocji, żadnej. Po zapowiedziach P. spodziewałem się czegoś zupełnie innego. Przykro.

[Ola Kobuszewska · Rating 1 out of 5]

Niestety, spodziewałam się czegoś więcej. "Bagno" okazało się dla mnie książką o niczym – zbiorem historii, które w gruncie rzeczy już gdzieś słyszeliśmy: chlanie, ćpanie, ruchanie, i tak w kółko, bez wyraźnego celu czy głębi, która by to wszystko spinała w jakąś całość.
Nie chodzi o to, że mam problem z naturalistycznym, brzydkim czy odrzucającym obrazem rzeczywistości – wręcz przeciwnie, potrafię to docenić, kiedy służy jakiemuś celowi. Problem w tym, że tutaj ten "brud" nie prowadzi donikąd. Nie ma pod nim głębszej refleksji ani nowego spojrzenia – jest tylko powtarzanie schematów, które w polskiej literaturze (i nie tylko) już nieraz się pojawiały, tylko w innym opakowaniu.
W efekcie czytałam książkę, która chciała szokować albo prowokować, ale w rzeczywistości nie wniosła nic nowego – ani w formie, ani w treści. Zabrakło mi bohaterów lub historii, które zapadłyby w pamięć z jakiegoś innego powodu niż sama estetyka rozkładu.

[Aniela Kiliś · Rating 2 out of 5]

W trakcie czytanie bqrdzo mnie ta książka przybiła, bardzo mocno empatyzowalem z głównym bohaterem ale na koniec wkurwilo mnie zakończenie. Pokazuje obraz jeszcze większej rozpaczy i braku nadzieji na poprawe, co moim zdaniem przetwarza ta księżke nie w powieść o uzależnianiu a jakiś skrawek szokujące biografii autora. Zawiodłem się kiedy skończyłem czytać bo myślałem że dowiem się czegoś o uzależnieniu osób queer w Polsce i jak np bochater był traktowany na terapi itp a zamiast tego ostałem wydmuszkę w postaci krótkiej opowieść jak to autor był kiedyś zjebany. Lubie vogule Poland no hate

[Ala · Rating 4 out of 5]

biegnij lola, biegnij, ale to patryk i pod wpływem
narracja jest prowadzona wartko, bez przerwy na oddech nudnej codzienności, bo tu od melanżu do posiedzeń kanapowych
minus jedna gwiazdka za niezgrabności językowe (czasami)

[Reader · Rating 2 out of 5]

Historia na pewno poruszająca. Natomiast konstrukcją i językiem przypomina przydługie opowiadanie szkolne. Liczyłam na więcej :(

[Oliwia Bar · Rating 4 out of 5]

Zakończenie aż prosi się o drugą część wychodzenia z bagna

[Paulina L. · Rating 4 out of 5]

Rozumiem, że to bagno i bagno dostaliśmy, ale mimo wszystko brakowało mi trochę jakiegoś odbicia, co dalej, wyjścia z nałogu, czyjejś pomocy, co się stało, że można było uwierzyć, że może być lepiej

[Oh Felia · Rating 3 out of 5]

3.5

[adrianna · Rating 4 out of 5]

mogę się tylko domyślać ile odwagi wymagało spisanie tak trudnych doświadczeń. poruszająca historia, uściski dla patryka!! ♡

[Natalia · Rating 3 out of 5]

czułam, że to trochę o życiu, o którym chciałabym już nie pamiętać. bardzo rel, bardzo smutne, bardzo przytulam autora.

[Aleksandra · Rating 3 out of 5]

https://artpapier.com/index.php?page=...