What do you think?
Rate this book
Rechts verpest onze seks
Neoliberale retoriek en conservatieve denkbeelden hebben een directe invloed op hoe vrij, intiem en verbonden we ons voelen. Dit boek laat zien: voor een leuker seksleven hoef je alleen maar linkser te stemmen.
Seks is overal, maar bijna niemand voelt zich seksueel tevreden. Dat is geen toeval én geen individueel probleem: we bevinden ons in een wereldwijde ‘seksrecessie’. Dat is niet zomaar een culturele verschuiving, maar komt door een politieke crisis. In dit boek laat Daan Borrel zien hoe jarenlang conservatief en neoliberaal beleid directe invloed heeft op hoe vrij, intiem en verbonden we ons voelen. Het resultaat van deze politiek: minder sensualiteit, erotiek en intimiteit. Rechts verpest onze seks is een brutaal en bevrijdend pleidooi voor een leuker seksleven dat niet in de slaapkamer begint, maar in de politiek. Daan Borrel laat zien dat de weg naar een leuker seksleven verrassend simpel is: begin links. In het stemhokje, maar het liefst vanavond nog.
Seks is overal, maar bijna niemand voelt zich seksueel tevreden. Dat is geen toeval én geen individueel probleem: we bevinden ons in een wereldwijde ‘seksrecessie’. Dat is niet zomaar een culturele verschuiving, maar komt door een politieke crisis. In dit boek laat Daan Borrel zien hoe jarenlang conservatief en neoliberaal beleid directe invloed heeft op hoe vrij, intiem en verbonden we ons voelen. Het resultaat van deze politiek: minder sensualiteit, erotiek en intimiteit. Rechts verpest onze seks is een brutaal en bevrijdend pleidooi voor een leuker seksleven dat niet in de slaapkamer begint, maar in de politiek. Daan Borrel laat zien dat de weg naar een leuker seksleven verrassend simpel is: begin links. In het stemhokje, maar het liefst vanavond nog.
124 pages, Paperback
Published February 24, 2026
About the author
Daan Borrel
9 books40 followersDaan Borrel (1990) schrijft essays, proza en theater. In 2018 verscheen Soms is liefde dit, haar verhalende en persoonlijke essay over verlangen en seksualiteit. Samen met Milou Deelen schreef ze het boek Krabben – van vrouw tot vrouw (2020). In datzelfde jaar verscheen ook haar boek Jaar van het nieuwe verhaal, waarin Borrel de menstruatiecyclus leidend laat zijn voor een nieuwe betekenis van tijd, intimiteit en liefde. In 2024 verscheen haar romandebuut De dragers, evenals het boek Baren buiten de box van Bahareh Goodarzi, waarvoor Borrel de interviews verzorgde.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
February 27, 2026
4.25*
‘Rechts verpest onze seks’ is een clickbait titel die al veel mensen op televisie en online irriteert, maar als je het boek echt zou lezen dan is de onderbouwing van dit statement sterk. Het zit namelijk veel dieper dan ‘rechts’ en ‘links’, want het gaat wel over rechts beleid, maar het gaat vooral over hoe onze maatschappij niet meer van ons is, dat de individualisatie van de mens de ontmoeting met een ander tegenhoudt. Omdat we leven in een maatschappij van hoog tempo en geld verdienen, want we weten allemaal dat het leven duurder wordt, hebben we geen tijd meer om tijd te maken voor leuke en goede seks. Adviseer ik nu ook links stemmen? Misschien wel, maar ik adviseer vooral om te stemmen voor een maatschappij die voordelig is voor iedereen en niet alleen jezelf.
‘Rechts verpest onze seks’ is een clickbait titel die al veel mensen op televisie en online irriteert, maar als je het boek echt zou lezen dan is de onderbouwing van dit statement sterk. Het zit namelijk veel dieper dan ‘rechts’ en ‘links’, want het gaat wel over rechts beleid, maar het gaat vooral over hoe onze maatschappij niet meer van ons is, dat de individualisatie van de mens de ontmoeting met een ander tegenhoudt. Omdat we leven in een maatschappij van hoog tempo en geld verdienen, want we weten allemaal dat het leven duurder wordt, hebben we geen tijd meer om tijd te maken voor leuke en goede seks. Adviseer ik nu ook links stemmen? Misschien wel, maar ik adviseer vooral om te stemmen voor een maatschappij die voordelig is voor iedereen en niet alleen jezelf.
March 11, 2026
Wat een fijn boek heeft Daan Borrel geschreven.
Het persoonlijke is politiek en politiek is altijd persoonlijk, en dit boek bewijst dat door op zoek te gaan naar het verband tussen hoe we ons voelen in ons leven en in onze relaties, en wie ons (be)stuurt en vanuit welke invalshoek er naar ons leven wordt gekeken.
Heel graag gelezen!
Het persoonlijke is politiek en politiek is altijd persoonlijk, en dit boek bewijst dat door op zoek te gaan naar het verband tussen hoe we ons voelen in ons leven en in onze relaties, en wie ons (be)stuurt en vanuit welke invalshoek er naar ons leven wordt gekeken.
Heel graag gelezen!
April 12, 2026
Ik ben altijd voor een boekje dat pleit voor meer investeren in de lokale kleine gemeenschap. En blijkbaar gaan we daar betere seks van hebben.
March 29, 2026
Is seks systemisch? Anders gesteld: is seks een puur individuele aangelegenheid of spelen er grotere en sterkere krachten op de achtergrond mee die de kwaliteit, aard etc van ons seksleven bepalen? Zoals obesitas voor een deel het probleem is van individueel eetgedrag maar ook van beschikbaarheid van betaalbaar goed voedsel en zaken als opleidingsniveau, armoede en stress. Daan Borrel vindt aanleiding voor dit onderzoek in een gesprek met een kennis die zegt dat zij het liefste seks heeft met rechts stemmende mannen omdat die dominanter zijn, en daarmee seksueel aantrekkelijker. Onder deze stelling liggen in ieder geval de aannames dat politiek rechtse mannen dominanter zijn dan linkse en dat dominant leuker in bed is dan minder dominant. De stelling impliceert dat seks en politiek stemgedrag gecorreleerd zijn; dus toch systemisch?
Aantekeningen voor mezelf gemaakt. Eén grote spoiler.
Borrel onderzoekt een relevant thema wat mij betreft maar lijkt wel wat denkfouten te maken. Ze wijst erop dat het maatschappelijke klimaat in een samenleving van invloed is op de seksuele mores en seksualiteit van veel leden van die samenleving - kijk om je heen in verschillende delen van de wereld voor illustraties, zou ik zeggen. Ze hekelt het binaire polariteitsdenken van politiek rechts maar valt in dezelfde valkuil door rechts en links te polariseren en rechts de schuld te geven van een ‘slechte seks-epidemie’. Borrel stelt dat rechts heeft gezorgd voor een maatschappelijk klimaat dat slecht is voor goede seks. Denkfout één is dus dat alleen rechts polariseert; links doet dat evengoed, hoe linkser, hoe meer. Denkfout twee is dat het huidige rechtse maatschappelijke klimaat ongewenst zou zijn. Meerderheden hebben de rechtse regeringen in het zadel gestemd, herhaaldelijk zelfs, dus de maatschappelijke en seksuele moraal die Borrel beschrijft als een ‘slechte seks-epidemie’ is gewenst door Nederlanders. Denkfout drie is dat onder politiek links niet een slechte seks-klimaat zou zijn ontstaan. Daar voert ze geen argumenten voor aan. Het is goed mogelijk dat een sterk linkse politiek net zo nivellerend zou werken als politiek rechts (denk aan het dwingelanderige woke-denken met haar cancelcultuur en de groupthink van alles wat naar communistisch socialisme lonkt).
Slechte seks epidemie
Nog een denkfout die Borrel maakt is de aanname van de ‘slechte seks-epidemie’: bestaat die epidemie wel? Borrel voert onderzoek van Rutgers aan dat aantoont dat de grote meerderheid van de Nederlanders tevreden is over hun seksleven, maar het vaker zou willen doen. Hoe alarmerend is dat onderzoeksresultaat, overdrijft Borrel niet? Misschien willen Nederlanders vaker seks juist omdat ze het zo goed hebben, deze optie verkent ze niet. Misschien is dit boekje meer een persoonlijk pamflet dan een analyse. Wat nou als de overgrote meerderheid van de Nederlanders dik tevreden is met penis-in-vagina-seks, zoals zij het noemt. Als Borrel zich graag een groot deel van de dag sexy wil voelen, dan wil dat nog niet zeggen dat de meerderheid van de Nederlanders dat ook wil. Wie weet wat er achter de voordeur gebeurt, misschien wel veel spannends of misschien willen veel Nederlanders wel nostalgisch conservatieven en tradwives zijn en is de stem van Borrel die van een minderheid?
Vijf en zes
Denkfout vijf is dat zij de stelling van een kennis hekelt die stelt dat overrompelende seks met dominante mannen beter is dan softieseks met lieve jongens, en vervolgens zelf met dit boekje gaat uitleggen hoe wij, lezers, eigenlijk seks moeten hebben. A, ook Borrel doet hiermee mee aan de heteronormativiteit waar ze tegen is, en B, waarom zou haar mening over goede seks beter zijn dan die van haar kennis? Denkfout zes maakt Borrel door te impliceren dat Nederlanders met ‘vaker seks’ eigenlijk ‘meer verbondenheid en intimiteit’ bedoelen: hoe kan ze dat weten, over welke hogere inzichten beschikt zij om niet te accepteren dat Nederlanders met ‘vaker seks’ gewoon vaker seks bedoelen? Waarom neemt Borrel een vml-DDR-onderzoek wel voor waar aan (ze vertelt niet uit welk jaar) ondanks allerlei omtrekkende bewegingen dat onderzoek in de DDR vaak politiek en sociaal wenselijk was.
Drijfzand
Denkfout zeven is dat Borrel suboptimale seks volledig maatschappelijk lijkt te duiden. Dat het niet alleen maar een puur individuele aangelegenheid is, daarvan overtuigt ze me wel, maar om het individuele helemaal uit te sluiten gaat me te ver. Plus ze ziet de programmeringen uit onze jeugd door ouders, gezin van herkomst, familie, school, kerk (waarom schrijft Borrel niet over eeuwen van onderdrukken van seksualiteit door religies en kerken?), vriendjes en vriendinnetjes etc over het hoofd. Er zit een wereld tussen het zuiver individuele en het maatschappelijke, wil ik maar zeggen. Ik zie Borrels conclusie dat de slechte seks-epidemie een collectieve (lees: maatschappelijke en politieke) verantwoordelijkheid is niet als een denkfout, maar als een stelling waarover je kunt debatteren of dialogiseren. In dit boekje leunt Borrel met haar stelling wel op drijfzand. Ik zeg dit ongeacht de catchy titel van dit boekje en ongeacht uw of mijn politieke voorkeur.
Vaker seks
Volgens Borrel is er verschil tussen seks en seksualiteit. Bij seks denken de meeste mensen aan frequentie, penetratie, orgasmegericht en hetero. Borrel beschrijft goede seks anders, namelijk: “Goede seks is seks die geil is, waardoor je opwinding voelt ontvlammen in je buik, benen of tenen; het is gelijkwaardige, veilige, voor alle partijen onschadelijke en lichamelijk bevredigende seks. Goede seks is seks die je speels (even) bevrijdt van alles wat je moet en bent in het dagelijkse leven. Goede seks komt in vele gedaantes en het gaat eigenlijk niet om wat je doet maar om wat je voelt.” Uit het brede onderzoek van Kenniscentrum Rutgers blijkt dat veruit de meeste mensen van 25 en ouder in Nederland tevreden zijn over de kwaliteit van hun seksbeleving maar minder over de kwantiteit; we lijken te vinden dat we goede seks hebben en dat we dit vaker willen. Borrel vraagt zich bij dit onderzoek af of mensen echt vaker seks willen, of zich vaker en meer verbonden en meer intimiteit willen voelen? Borrel impliceert dat het verschil tussen seks en seksualiteit ligt in erotiek, intimiteit en sensualiteit. Het is natuurlijk een definitiekwestie dus je hoeft er niets mee in het dagelijkse leven, maar door te impliceren dat Nederlanders met ‘vaker seks’ eigenlijk ‘meer verbondenheid en intimiteit’ bedoelen, koppelt Borrel toenemende eenzaamheid, burnouts en depressie aan dat verlangen naar ‘vaker seks’. Terecht?
Herhaling
Uit het onderzoek van Rutgers blijkt dat de redenen voor de meeste mensen om aan seks te doen is ‘pleziergericht’ (uit opwinding) en ‘intimiteitsgericht’ (om liefde te tonen). Volgens Borrel zijn er wel meer redenen te bedenken, terecht denk ik, zoals de ander laten genieten, emotioneel dicht bij de ander zijn, de ander niet verliezen, maar ook minder romantische redenen zoals macht ervaren, geld verdienen, status bevestigen, verslaafd zijn, seksueel trauma verlichten, in aanraking met god komen, voor wereldvrede of klimaatverbetering. Volgens filosoof Ype de Boer doen mensen aan seks om hun identiteit te bevestigen. Hierdoor wordt seks al snel routineus, herhaling, en verliest het het potentieel om mensen te bevrijden van de dagelijkse realiteit.
Gemeenschap
Borrel betoogt dat er voor goede seks de aanwezigheid van erotiek, sensualiteit en intimiteit nodig is. Die aanwezigheid is mogelijk als je goed in je vel zit en je er ruimte voor hebt. Als je de hele dag denkt dat je niet goed genoeg bent, als je te hard moet werken om je huur en andere kosten te kunnen betalen, als je geen gezonde leefstijl hebt en “geen werkelijke gevoelens van bevrediging kent”, dan heeft dat invloed op je lust en seks. Volgens Borrel heb je op veel van deze dingen niet individueel invloed. “Zo is goede seks geen individuele, persoonlijke verantwoordelijkheid, maar een collectieve. Als je je niet seksueel bevredigd voelt, dan is dit geen persoonlijk falen, het is het falen van ons als gemeenschap.” “Of en hoeveel zin in seks we ervaren, en met wie we seks willen, is een uitvloeisel van het sociale en politieke klimaat waarin we leven. Natuurlijk kun je besluiten gezonder te eten, niet te hard te werken, enzovoorts, maar als dit niet lukt, is dit niet alleen jouw fout. Onze gewoontes worden beïnvloed door de wereld om ons heen.”
Beleid
Volgens Borrel kunnen links en rechts beleid invloed uitoefenen op onze leefomstandigheden en dus op ons libido. Volgens haar hebben de volgende vier kenmerken van decennia neoliberale en conservatieve politiek een negatieve invloed gehad op seksualiteit:
1. Individualistisch;
2. Kapitalistisch;
3. Heteronormatief;
4. Polariserend.
Decennia van rechtse politiek hebben volgens Borrel geleid tot twee binaire seksuele identiteiten: de man als seksueel actief, hard, prestatiegericht, die moet worden getemd; en de vrouw die seksueel passief is, zacht en moet worden beschermd. Het zijn stereotypen die tussen- en mengvormen uitsluiten, aldus Borrel.
Progressieve seks
Borrel introduceert een nieuw soort seks als antwoord op de slechte seks-epidemie: progressieve seks. Heus waar. Dit is seks zonder kostbare hulpmiddelen, body positive, zonder social media, met wie je maar wilt (ook buiten een relatie), zonder vaste gedefinieerde genderidentiteit, niet-rolbevestigend, niet-orgasmegericht, met gelijkwaardigheid. Nou heb ik niets tegen seks op basis van dit lijstje eigenschappen, maar om dit te presenteren als “progressief” en daarmee af te zetten tegen conservatief, wat zou inhouden dat conservatieve, rechtse, seks deze eigenschappen allemaal niet zou hebben… vorm uw eigen oordeel.
Multitudes
“I am large, I contain multitudes”, Walt Whitman schreef het in 1855. Borrel stelt iets vergelijkbaars als ze socioloog Sinan Çankaya aanhaalt dat we over meerdere identiteiten beschikken. Volgens haar zou rechts mensen tot maar één identiteit reduceren: man, vrouw, hetero, homo, migrant, boer, etc. Hier glijdt haar betoog echt, wat mij betreft, want ze voert geen argumenten of onderzoek aan, en gaat volledig voorbij aan dat links evengoed in debatten en polemieken mensen reduceert tot eenzijdige identiteiten. Dit issue is niet alleen rechts te verwijten, maar het politieke klimaat en debat van het huidige tijdsgewricht met haar nadruk op identiteitspolitiek, polarisatie en populisme.
Geen seks
Op het eind heeft Borrel een paar goede ideeën voor ons. Ze adviseert ons meer in contact te komen met onszelf als seksueel wezen. Dat kan op allerlei manieren en plekken, en zonder seks. Meer echt contact met anderen, meer charme en flirt, meer intimiteit en sensualiteit, kortom, erotiek in plaats van porno (mijn kort door de bocht samenvatting). Vind ik een goed idee. Betere kinderopvang, ook een goed idee. Meer seksuele veiligheid, ook een goed idee. Tenslotte een tip van een seksuoloog voor meer seksualiteit in een relatie: geef elkaar bewust niet-seksuele lichamelijke aandacht, desnoods als oefening eerst jij 15 min, daarna je partner 15 min. Masseren, strelen, omarmen, samen douchen etc, maar geen seks. Misschien vind ik dit hoofdstuk nog wel het beste omdat het een pleidooi is voor meer sensualiteit buiten de seks om, want Borrel spreekt me aan als ze stelt dat goede seks begint of ontstaat wanneer je geen seks hebt.
Sex sells
Op pagina 80 van 120 trekt Borrel haar conclusie: “We kunnen concluderen dat rechts onze seks verpest. Het bekt lekker én het is helaas ook waar.” Hoe verder ik in dit boekje kwam, hoe meer ik struikelde over doelredeneringen en cherry picking. Aan het begin van mijn aantekeningen twijfelde ik nog of Borrel politiek gemotiveerde denkfouten maakt, na het lezen van het hele boekje weet ik zeker dat ze dat doet. Sex sells heeft ze misschien gedacht, ook in politiek - om vervolgens een pamflet te schrijven waarin ze ons met seks aanspoort om links te stemmen. Ze schrijft het letterlijk: “En jij, lezer, van mij hoef je persoonlijk niks te doen aan het feit dat je beroofd bent van je seksualiteit.” Ik hoor echo’s van ‘Stop the steal… stop the steal…’. Ze vervolgt: “Van mij hoef je alleen maar de progressieve en sociale politiek te steunen.” Dat dus. Vreemd genoeg staat in dit boekje niet het jaar van publiceren; volgens Goodreads is dat 2026. Voor politieke beïnvloeding voelt dat als mosterd na de maaltijd na de landelijke verkiezingen in 2025. Toch gaat dit boekje voor mij veel meer over de politieke voorkeur van Daan Borrel dan over seks. Mijn conclusie na het lezen hiervan is dat je seks misschien juist niet moet politiseren en niet moet instrumentaliseren voor politiek gewin, omdat het een fundamenteel psycho-sociaal thema is. Het onderstreep mijn zuiver individuele gevoel dat mensen in ons type samenleving seks enerzijds overdrijven (we seksualiseren vanalles, van auto’s tot nu dus ook politieke voorkeur aan toe) en tegelijkertijd onderschatten (we leren nergens hoe we kunnen werken aan en genieten van de fundamenteel bindende en vormende kwaliteiten van seksualiteit in de relaties met onze geliefden en onszelf). Kortom, mijn afdronk na dit boekje is eerder betere seks door minder seksualiseren, of iets dergelijks (ik ga er geen boekje over schrijven ;)
Aantekeningen voor mezelf gemaakt. Eén grote spoiler.
Borrel onderzoekt een relevant thema wat mij betreft maar lijkt wel wat denkfouten te maken. Ze wijst erop dat het maatschappelijke klimaat in een samenleving van invloed is op de seksuele mores en seksualiteit van veel leden van die samenleving - kijk om je heen in verschillende delen van de wereld voor illustraties, zou ik zeggen. Ze hekelt het binaire polariteitsdenken van politiek rechts maar valt in dezelfde valkuil door rechts en links te polariseren en rechts de schuld te geven van een ‘slechte seks-epidemie’. Borrel stelt dat rechts heeft gezorgd voor een maatschappelijk klimaat dat slecht is voor goede seks. Denkfout één is dus dat alleen rechts polariseert; links doet dat evengoed, hoe linkser, hoe meer. Denkfout twee is dat het huidige rechtse maatschappelijke klimaat ongewenst zou zijn. Meerderheden hebben de rechtse regeringen in het zadel gestemd, herhaaldelijk zelfs, dus de maatschappelijke en seksuele moraal die Borrel beschrijft als een ‘slechte seks-epidemie’ is gewenst door Nederlanders. Denkfout drie is dat onder politiek links niet een slechte seks-klimaat zou zijn ontstaan. Daar voert ze geen argumenten voor aan. Het is goed mogelijk dat een sterk linkse politiek net zo nivellerend zou werken als politiek rechts (denk aan het dwingelanderige woke-denken met haar cancelcultuur en de groupthink van alles wat naar communistisch socialisme lonkt).
Slechte seks epidemie
Nog een denkfout die Borrel maakt is de aanname van de ‘slechte seks-epidemie’: bestaat die epidemie wel? Borrel voert onderzoek van Rutgers aan dat aantoont dat de grote meerderheid van de Nederlanders tevreden is over hun seksleven, maar het vaker zou willen doen. Hoe alarmerend is dat onderzoeksresultaat, overdrijft Borrel niet? Misschien willen Nederlanders vaker seks juist omdat ze het zo goed hebben, deze optie verkent ze niet. Misschien is dit boekje meer een persoonlijk pamflet dan een analyse. Wat nou als de overgrote meerderheid van de Nederlanders dik tevreden is met penis-in-vagina-seks, zoals zij het noemt. Als Borrel zich graag een groot deel van de dag sexy wil voelen, dan wil dat nog niet zeggen dat de meerderheid van de Nederlanders dat ook wil. Wie weet wat er achter de voordeur gebeurt, misschien wel veel spannends of misschien willen veel Nederlanders wel nostalgisch conservatieven en tradwives zijn en is de stem van Borrel die van een minderheid?
Vijf en zes
Denkfout vijf is dat zij de stelling van een kennis hekelt die stelt dat overrompelende seks met dominante mannen beter is dan softieseks met lieve jongens, en vervolgens zelf met dit boekje gaat uitleggen hoe wij, lezers, eigenlijk seks moeten hebben. A, ook Borrel doet hiermee mee aan de heteronormativiteit waar ze tegen is, en B, waarom zou haar mening over goede seks beter zijn dan die van haar kennis? Denkfout zes maakt Borrel door te impliceren dat Nederlanders met ‘vaker seks’ eigenlijk ‘meer verbondenheid en intimiteit’ bedoelen: hoe kan ze dat weten, over welke hogere inzichten beschikt zij om niet te accepteren dat Nederlanders met ‘vaker seks’ gewoon vaker seks bedoelen? Waarom neemt Borrel een vml-DDR-onderzoek wel voor waar aan (ze vertelt niet uit welk jaar) ondanks allerlei omtrekkende bewegingen dat onderzoek in de DDR vaak politiek en sociaal wenselijk was.
Drijfzand
Denkfout zeven is dat Borrel suboptimale seks volledig maatschappelijk lijkt te duiden. Dat het niet alleen maar een puur individuele aangelegenheid is, daarvan overtuigt ze me wel, maar om het individuele helemaal uit te sluiten gaat me te ver. Plus ze ziet de programmeringen uit onze jeugd door ouders, gezin van herkomst, familie, school, kerk (waarom schrijft Borrel niet over eeuwen van onderdrukken van seksualiteit door religies en kerken?), vriendjes en vriendinnetjes etc over het hoofd. Er zit een wereld tussen het zuiver individuele en het maatschappelijke, wil ik maar zeggen. Ik zie Borrels conclusie dat de slechte seks-epidemie een collectieve (lees: maatschappelijke en politieke) verantwoordelijkheid is niet als een denkfout, maar als een stelling waarover je kunt debatteren of dialogiseren. In dit boekje leunt Borrel met haar stelling wel op drijfzand. Ik zeg dit ongeacht de catchy titel van dit boekje en ongeacht uw of mijn politieke voorkeur.
Vaker seks
Volgens Borrel is er verschil tussen seks en seksualiteit. Bij seks denken de meeste mensen aan frequentie, penetratie, orgasmegericht en hetero. Borrel beschrijft goede seks anders, namelijk: “Goede seks is seks die geil is, waardoor je opwinding voelt ontvlammen in je buik, benen of tenen; het is gelijkwaardige, veilige, voor alle partijen onschadelijke en lichamelijk bevredigende seks. Goede seks is seks die je speels (even) bevrijdt van alles wat je moet en bent in het dagelijkse leven. Goede seks komt in vele gedaantes en het gaat eigenlijk niet om wat je doet maar om wat je voelt.” Uit het brede onderzoek van Kenniscentrum Rutgers blijkt dat veruit de meeste mensen van 25 en ouder in Nederland tevreden zijn over de kwaliteit van hun seksbeleving maar minder over de kwantiteit; we lijken te vinden dat we goede seks hebben en dat we dit vaker willen. Borrel vraagt zich bij dit onderzoek af of mensen echt vaker seks willen, of zich vaker en meer verbonden en meer intimiteit willen voelen? Borrel impliceert dat het verschil tussen seks en seksualiteit ligt in erotiek, intimiteit en sensualiteit. Het is natuurlijk een definitiekwestie dus je hoeft er niets mee in het dagelijkse leven, maar door te impliceren dat Nederlanders met ‘vaker seks’ eigenlijk ‘meer verbondenheid en intimiteit’ bedoelen, koppelt Borrel toenemende eenzaamheid, burnouts en depressie aan dat verlangen naar ‘vaker seks’. Terecht?
Herhaling
Uit het onderzoek van Rutgers blijkt dat de redenen voor de meeste mensen om aan seks te doen is ‘pleziergericht’ (uit opwinding) en ‘intimiteitsgericht’ (om liefde te tonen). Volgens Borrel zijn er wel meer redenen te bedenken, terecht denk ik, zoals de ander laten genieten, emotioneel dicht bij de ander zijn, de ander niet verliezen, maar ook minder romantische redenen zoals macht ervaren, geld verdienen, status bevestigen, verslaafd zijn, seksueel trauma verlichten, in aanraking met god komen, voor wereldvrede of klimaatverbetering. Volgens filosoof Ype de Boer doen mensen aan seks om hun identiteit te bevestigen. Hierdoor wordt seks al snel routineus, herhaling, en verliest het het potentieel om mensen te bevrijden van de dagelijkse realiteit.
Gemeenschap
Borrel betoogt dat er voor goede seks de aanwezigheid van erotiek, sensualiteit en intimiteit nodig is. Die aanwezigheid is mogelijk als je goed in je vel zit en je er ruimte voor hebt. Als je de hele dag denkt dat je niet goed genoeg bent, als je te hard moet werken om je huur en andere kosten te kunnen betalen, als je geen gezonde leefstijl hebt en “geen werkelijke gevoelens van bevrediging kent”, dan heeft dat invloed op je lust en seks. Volgens Borrel heb je op veel van deze dingen niet individueel invloed. “Zo is goede seks geen individuele, persoonlijke verantwoordelijkheid, maar een collectieve. Als je je niet seksueel bevredigd voelt, dan is dit geen persoonlijk falen, het is het falen van ons als gemeenschap.” “Of en hoeveel zin in seks we ervaren, en met wie we seks willen, is een uitvloeisel van het sociale en politieke klimaat waarin we leven. Natuurlijk kun je besluiten gezonder te eten, niet te hard te werken, enzovoorts, maar als dit niet lukt, is dit niet alleen jouw fout. Onze gewoontes worden beïnvloed door de wereld om ons heen.”
Beleid
Volgens Borrel kunnen links en rechts beleid invloed uitoefenen op onze leefomstandigheden en dus op ons libido. Volgens haar hebben de volgende vier kenmerken van decennia neoliberale en conservatieve politiek een negatieve invloed gehad op seksualiteit:
1. Individualistisch;
2. Kapitalistisch;
3. Heteronormatief;
4. Polariserend.
Decennia van rechtse politiek hebben volgens Borrel geleid tot twee binaire seksuele identiteiten: de man als seksueel actief, hard, prestatiegericht, die moet worden getemd; en de vrouw die seksueel passief is, zacht en moet worden beschermd. Het zijn stereotypen die tussen- en mengvormen uitsluiten, aldus Borrel.
Progressieve seks
Borrel introduceert een nieuw soort seks als antwoord op de slechte seks-epidemie: progressieve seks. Heus waar. Dit is seks zonder kostbare hulpmiddelen, body positive, zonder social media, met wie je maar wilt (ook buiten een relatie), zonder vaste gedefinieerde genderidentiteit, niet-rolbevestigend, niet-orgasmegericht, met gelijkwaardigheid. Nou heb ik niets tegen seks op basis van dit lijstje eigenschappen, maar om dit te presenteren als “progressief” en daarmee af te zetten tegen conservatief, wat zou inhouden dat conservatieve, rechtse, seks deze eigenschappen allemaal niet zou hebben… vorm uw eigen oordeel.
Multitudes
“I am large, I contain multitudes”, Walt Whitman schreef het in 1855. Borrel stelt iets vergelijkbaars als ze socioloog Sinan Çankaya aanhaalt dat we over meerdere identiteiten beschikken. Volgens haar zou rechts mensen tot maar één identiteit reduceren: man, vrouw, hetero, homo, migrant, boer, etc. Hier glijdt haar betoog echt, wat mij betreft, want ze voert geen argumenten of onderzoek aan, en gaat volledig voorbij aan dat links evengoed in debatten en polemieken mensen reduceert tot eenzijdige identiteiten. Dit issue is niet alleen rechts te verwijten, maar het politieke klimaat en debat van het huidige tijdsgewricht met haar nadruk op identiteitspolitiek, polarisatie en populisme.
Geen seks
Op het eind heeft Borrel een paar goede ideeën voor ons. Ze adviseert ons meer in contact te komen met onszelf als seksueel wezen. Dat kan op allerlei manieren en plekken, en zonder seks. Meer echt contact met anderen, meer charme en flirt, meer intimiteit en sensualiteit, kortom, erotiek in plaats van porno (mijn kort door de bocht samenvatting). Vind ik een goed idee. Betere kinderopvang, ook een goed idee. Meer seksuele veiligheid, ook een goed idee. Tenslotte een tip van een seksuoloog voor meer seksualiteit in een relatie: geef elkaar bewust niet-seksuele lichamelijke aandacht, desnoods als oefening eerst jij 15 min, daarna je partner 15 min. Masseren, strelen, omarmen, samen douchen etc, maar geen seks. Misschien vind ik dit hoofdstuk nog wel het beste omdat het een pleidooi is voor meer sensualiteit buiten de seks om, want Borrel spreekt me aan als ze stelt dat goede seks begint of ontstaat wanneer je geen seks hebt.
Sex sells
Op pagina 80 van 120 trekt Borrel haar conclusie: “We kunnen concluderen dat rechts onze seks verpest. Het bekt lekker én het is helaas ook waar.” Hoe verder ik in dit boekje kwam, hoe meer ik struikelde over doelredeneringen en cherry picking. Aan het begin van mijn aantekeningen twijfelde ik nog of Borrel politiek gemotiveerde denkfouten maakt, na het lezen van het hele boekje weet ik zeker dat ze dat doet. Sex sells heeft ze misschien gedacht, ook in politiek - om vervolgens een pamflet te schrijven waarin ze ons met seks aanspoort om links te stemmen. Ze schrijft het letterlijk: “En jij, lezer, van mij hoef je persoonlijk niks te doen aan het feit dat je beroofd bent van je seksualiteit.” Ik hoor echo’s van ‘Stop the steal… stop the steal…’. Ze vervolgt: “Van mij hoef je alleen maar de progressieve en sociale politiek te steunen.” Dat dus. Vreemd genoeg staat in dit boekje niet het jaar van publiceren; volgens Goodreads is dat 2026. Voor politieke beïnvloeding voelt dat als mosterd na de maaltijd na de landelijke verkiezingen in 2025. Toch gaat dit boekje voor mij veel meer over de politieke voorkeur van Daan Borrel dan over seks. Mijn conclusie na het lezen hiervan is dat je seks misschien juist niet moet politiseren en niet moet instrumentaliseren voor politiek gewin, omdat het een fundamenteel psycho-sociaal thema is. Het onderstreep mijn zuiver individuele gevoel dat mensen in ons type samenleving seks enerzijds overdrijven (we seksualiseren vanalles, van auto’s tot nu dus ook politieke voorkeur aan toe) en tegelijkertijd onderschatten (we leren nergens hoe we kunnen werken aan en genieten van de fundamenteel bindende en vormende kwaliteiten van seksualiteit in de relaties met onze geliefden en onszelf). Kortom, mijn afdronk na dit boekje is eerder betere seks door minder seksualiseren, of iets dergelijks (ik ga er geen boekje over schrijven ;)
April 8, 2026
En weer een aantal steengoede argumenten tegen die doorgeschoten individualisering. Sterk pleidooi.
March 10, 2026
3,5/5 ⭐
http://looneybooks79.blog/2026/03/10/...
Met een titel als 'Rechts verpest onze seks' trekt Daan Borrel sowieso de aandacht van de mensen. Maar laat je niet misleiden door een titel alleen want de boodschap die Daan in het boek naar voren brengt is ontzettend relevant en doet ons nadenken over de invloed van een politiek klimaat op onze dagelijkse bezigheid.
Als Daan een vriendin tegenkomt op een treinperron ontstaat een conversatie op de trein over hoe deze vriendin, die altijd links stemt, het liefst seks heeft met iemand die rechts stemt, simpelweg omdat de seks met een rechtsstemmende man veel lekkerder en spannender is. En dit doet Daan Borrel nadenken, klopt dit wel en beïnvloedt een politieke keuze wel degelijk de beleving van seks?
Daan begint haar pleidooi met de benadering van het begrip 'seks' en 'seksbeleving' want wat valt daar eigenlijk allemaal onder? Hoort intimiteit daar ook bij of is seks enkel het uitvoeren van de daad met een orgasme als doel? Dit op zich is al heel belangrijk om uit te pluizen voor de rest van dit boek.
Wat dan volgt is een pleidooi van Daan waarin nagedacht wordt over het beleid van politieke partijen, neoliberalisme en extreemrechtse gedachtengoed en hoe deze een eng klimaat bevorderen waarin we minder mogen genieten van de vrijheid, ook de seksuele vrijheid! Denk maar aan hoe mannen zich dominanter willen opstellen tegenover vrouwen (het Andrew Tate en zijn incells effect), de oude genderpatronen in stand willen houden, een genderideologie en woke beleid tegenhouden, lgbtqia+-rechten beknotten en een beknellend seksuele opvoedingsbeleid hanteren.
Uiteindelijk zal Daan ons allemaal bij de hand nemen een verdraagzamer, linkser en vooral intiemere richting uitsturen en ons aansporen om na te denken of we niet allemaal streven naar een beter seksleven, naar een leven waar we vooral mogen streven naar vrijheid. (Mijn persoonlijke voorkeur gaat ook hier naar uit, vooral na wat ik hoor en zie de laatste jaren in het nieuws... maar dat zal zeker geen geheim zijn voor de mensen die me kennen.) Zoals ik reeds zei: dit essay is heel relevant en zal voor-en tegenstanders kennen maar laat het op zijn minst de mogelijkheid toe om na te denken of de richting waarin we momenteel uitgaan wel zo goed is? (extremen zijn nooit goed, noch rechts maar ook zeker niet links... een mooi evenwicht tussen beide zou er moeten bestaan)
Er zijn twee kleine opmerkingen die ik wel heb op dit essay/pleidooi. Eentje is namelijk praktisch: de voetnoten staan achteraan het boekje en ook al is het geen dik essay, het stoort wel om steeds opnieuw naar achteren te hoeven bladeren om die voetnoten te kunnen bekijken. Ware het niet beter deze onderaan de pagina toe te voegen? En een andere (eerder een bedenking) is dat Daan spreekt over hoe mensen (ik denk dan aan de lgbtqia+ community en aan migranten bijvoorbeeld) hun seksleven (negatief) beïnvloedt wordt door de rechtse politiek, anderzijds vraag ik me ook af of dit net niet mensen dichter bij elkaar brengt én een intensere intimiteit teweeg brengt?
Ik dank Daan Borrel en Maven Publishing voor het recensie-exemplaar. Dit zijn het soort boeken die algemeen overal verspreid zouden moeten worden én gelezen door de politieke partijen, door de beleidsmakers en door alle mannen (en ook vrouwen) die geen benul hebben van wat hun ouderwets denken allemaal in stand houdt.
Nog één klein puntje: over de cover. De reden dat ik dit wou lezen, naast natuurlijk de korte inhoud, was net de aantrekkelijkheid van deze cover én natuurlijk die titel die oproept tot nadenken en je nieuwsgierig maakt. En dan die slogan 'Stem voor een leuker seksleven'... je denkt eigenlijk dankzij deze cover dat we allemaal terug in een verkiezingsjaar leven. Trouwens, nog één dingetje, het boek mag dan wel door een Nederlandse schrijfster zijn geschreven en vooral de Nederlandse politiek fileren... dit is heel universeel, ook in België zien we jammer genoeg de opkomst van rechtse en neoliberalistische partijen die streven naar individualisme en enkel nog aan hun eigen portemonnee denken. En over landen als Rusland en de Verenigde Staten moet ik al helemaal niet beginnen...
http://looneybooks79.blog/2026/03/10/...
Met een titel als 'Rechts verpest onze seks' trekt Daan Borrel sowieso de aandacht van de mensen. Maar laat je niet misleiden door een titel alleen want de boodschap die Daan in het boek naar voren brengt is ontzettend relevant en doet ons nadenken over de invloed van een politiek klimaat op onze dagelijkse bezigheid.
Als Daan een vriendin tegenkomt op een treinperron ontstaat een conversatie op de trein over hoe deze vriendin, die altijd links stemt, het liefst seks heeft met iemand die rechts stemt, simpelweg omdat de seks met een rechtsstemmende man veel lekkerder en spannender is. En dit doet Daan Borrel nadenken, klopt dit wel en beïnvloedt een politieke keuze wel degelijk de beleving van seks?
Daan begint haar pleidooi met de benadering van het begrip 'seks' en 'seksbeleving' want wat valt daar eigenlijk allemaal onder? Hoort intimiteit daar ook bij of is seks enkel het uitvoeren van de daad met een orgasme als doel? Dit op zich is al heel belangrijk om uit te pluizen voor de rest van dit boek.
Wat dan volgt is een pleidooi van Daan waarin nagedacht wordt over het beleid van politieke partijen, neoliberalisme en extreemrechtse gedachtengoed en hoe deze een eng klimaat bevorderen waarin we minder mogen genieten van de vrijheid, ook de seksuele vrijheid! Denk maar aan hoe mannen zich dominanter willen opstellen tegenover vrouwen (het Andrew Tate en zijn incells effect), de oude genderpatronen in stand willen houden, een genderideologie en woke beleid tegenhouden, lgbtqia+-rechten beknotten en een beknellend seksuele opvoedingsbeleid hanteren.
Uiteindelijk zal Daan ons allemaal bij de hand nemen een verdraagzamer, linkser en vooral intiemere richting uitsturen en ons aansporen om na te denken of we niet allemaal streven naar een beter seksleven, naar een leven waar we vooral mogen streven naar vrijheid. (Mijn persoonlijke voorkeur gaat ook hier naar uit, vooral na wat ik hoor en zie de laatste jaren in het nieuws... maar dat zal zeker geen geheim zijn voor de mensen die me kennen.) Zoals ik reeds zei: dit essay is heel relevant en zal voor-en tegenstanders kennen maar laat het op zijn minst de mogelijkheid toe om na te denken of de richting waarin we momenteel uitgaan wel zo goed is? (extremen zijn nooit goed, noch rechts maar ook zeker niet links... een mooi evenwicht tussen beide zou er moeten bestaan)
Er zijn twee kleine opmerkingen die ik wel heb op dit essay/pleidooi. Eentje is namelijk praktisch: de voetnoten staan achteraan het boekje en ook al is het geen dik essay, het stoort wel om steeds opnieuw naar achteren te hoeven bladeren om die voetnoten te kunnen bekijken. Ware het niet beter deze onderaan de pagina toe te voegen? En een andere (eerder een bedenking) is dat Daan spreekt over hoe mensen (ik denk dan aan de lgbtqia+ community en aan migranten bijvoorbeeld) hun seksleven (negatief) beïnvloedt wordt door de rechtse politiek, anderzijds vraag ik me ook af of dit net niet mensen dichter bij elkaar brengt én een intensere intimiteit teweeg brengt?
Ik dank Daan Borrel en Maven Publishing voor het recensie-exemplaar. Dit zijn het soort boeken die algemeen overal verspreid zouden moeten worden én gelezen door de politieke partijen, door de beleidsmakers en door alle mannen (en ook vrouwen) die geen benul hebben van wat hun ouderwets denken allemaal in stand houdt.
Nog één klein puntje: over de cover. De reden dat ik dit wou lezen, naast natuurlijk de korte inhoud, was net de aantrekkelijkheid van deze cover én natuurlijk die titel die oproept tot nadenken en je nieuwsgierig maakt. En dan die slogan 'Stem voor een leuker seksleven'... je denkt eigenlijk dankzij deze cover dat we allemaal terug in een verkiezingsjaar leven. Trouwens, nog één dingetje, het boek mag dan wel door een Nederlandse schrijfster zijn geschreven en vooral de Nederlandse politiek fileren... dit is heel universeel, ook in België zien we jammer genoeg de opkomst van rechtse en neoliberalistische partijen die streven naar individualisme en enkel nog aan hun eigen portemonnee denken. En over landen als Rusland en de Verenigde Staten moet ik al helemaal niet beginnen...
March 7, 2026
Scherp analyseert Borrel hoe rechts neoliberaal beleid de samenleving heeft losgemaakt van sensualiteit, intimiteit en seksualiteit. Ik vond het boek scherp,
Ik weet niet of er echt hele héle nieuwe inzichten in stonden, maar misschien heb ik ook wel veel over dit thema gelezen. Toch vond ik het een kwetsbaar, maar scherp overzicht over hoe politiek altijd persoonlijk is
Ik weet niet of er echt hele héle nieuwe inzichten in stonden, maar misschien heb ik ook wel veel over dit thema gelezen. Toch vond ik het een kwetsbaar, maar scherp overzicht over hoe politiek altijd persoonlijk is
March 8, 2026
3,5/5 ⭐
Met een titel als 'Rechts verpest onze seks' trekt Daan Borrel sowieso de aandacht van de mensen. Maar laat je niet misleiden door een titel alleen want de boodschap die Daan in het boek naar voren brengt is ontzettend relevant en doet ons nadenken over de invloed van een politiek klimaat op onze dagelijkse bezigheid.
Als Daan een vriendin tegenkomt op een treinperron ontstaat een conversatie op de trein over hoe deze vriendin, die altijd links stemt, het liefst seks heeft met iemand die rechts stemt, simpelweg omdat de seks met een rechtsstemmende man veel lekkerder en spannender is. En dit doet Daan Borrel nadenken, klopt dit wel en beïnvloedt een politieke keuze wel degelijk de beleving van seks?
Daan begint haar pleidooi met de benadering van het begrip 'seks' en 'seksbeleving' want wat valt daar eigenlijk allemaal onder? Hoort intimiteit daar ook bij of is seks enkel het uitvoeren van de daad met een orgasme als doel? Dit op zich is al heel belangrijk om uit te pluizen voor de rest van dit boek.
Wat dan volgt is een pleidooi van Daan waarin nagedacht wordt over het beleid van politieke partijen, neoliberalisme en extreemrechtse gedachtengoed en hoe deze een eng klimaat bevorderen waarin we minder mogen genieten van de vrijheid, ook de seksuele vrijheid! Denk maar aan hoe mannen zich dominanter willen opstellen tegenover vrouwen (het Andrew Tate en zijn incells effect), de oude genderpatronen in stand willen houden, een genderideologie en woke beleid tegenhouden, lgbtqia+-rechten beknotten en een beknellend seksuele opvoedingsbeleid hanteren.
Uiteindelijk zal Daan ons allemaal bij de hand nemen een verdraagzamer, linkser en vooral intiemere richting uitsturen en ons aansporen om na te denken of we niet allemaal streven naar een beter seksleven, naar een leven waar we vooral mogen streven naar vrijheid. (Mijn persoonlijke voorkeur gaat ook hier naar uit, vooral na wat ik hoor en zie de laatste jaren in het nieuws... maar dat zal zeker geen geheim zijn voor de mensen die me kennen.) Zoals ik reeds zei: dit essay is heel relevant en zal voor-en tegenstanders kennen maar laat het op zijn minst de mogelijkheid toe om na te denken of de richting waarin we momenteel uitgaan wel zo goed is? (extremen zijn nooit goed, noch rechts maar ook zeker niet links... een mooi evenwicht tussen beide zou er moeten bestaan)
Er zijn twee kleine opmerkingen die ik wel heb op dit essay/pleidooi. Eentje is namelijk praktisch: de voetnoten staan achteraan het boekje en ook al is het geen dik essay, het stoort wel om steeds opnieuw naar achteren te hoeven bladeren om die voetnoten te kunnen bekijken. Ware het niet beter deze onderaan de pagina toe te voegen? En een andere (eerder een bedenking) is dat Daan spreekt over hoe mensen (ik denk dan aan de lgbtqia+ community en aan migranten bijvoorbeeld) hun seksleven (negatief) beïnvloedt wordt door de rechtse politiek, anderzijds vraag ik me ook af of dit net niet mensen dichter bij elkaar brengt én een intensere intimiteit teweeg brengt?
Ik dank Daan Borrel en Maven Publishing voor het recensie-exemplaar. Dit zijn het soort boeken die algemeen overal verspreid zouden moeten worden én gelezen door de politieke partijen, door de beleidsmakers en door alle mannen (en ook vrouwen) die geen benul hebben van wat hun ouderwets denken allemaal in stand houdt.
Nog één klein puntje: over de cover. De reden dat ik dit wou lezen, naast natuurlijk de korte inhoud, was net de aantrekkelijkheid van deze cover én natuurlijk die titel die oproept tot nadenken en je nieuwsgierig maakt. En dan die slogan 'Stem voor een leuker seksleven'... je denkt eigenlijk dankzij deze cover dat we allemaal terug in een verkiezingsjaar leven. Trouwens, nog één dingetje, het boek mag dan wel door een Nederlandse schrijfster zijn geschreven en vooral de Nederlandse politiek fileren... dit is heel universeel, ook in België zien we jammer genoeg de opkomst van rechtse en neoliberalistische partijen die streven naar individualisme en enkel nog aan hun eigen portemonnee denken. En over landen als Rusland en de Verenigde Staten moet ik al helemaal niet beginnen...
Met een titel als 'Rechts verpest onze seks' trekt Daan Borrel sowieso de aandacht van de mensen. Maar laat je niet misleiden door een titel alleen want de boodschap die Daan in het boek naar voren brengt is ontzettend relevant en doet ons nadenken over de invloed van een politiek klimaat op onze dagelijkse bezigheid.
Als Daan een vriendin tegenkomt op een treinperron ontstaat een conversatie op de trein over hoe deze vriendin, die altijd links stemt, het liefst seks heeft met iemand die rechts stemt, simpelweg omdat de seks met een rechtsstemmende man veel lekkerder en spannender is. En dit doet Daan Borrel nadenken, klopt dit wel en beïnvloedt een politieke keuze wel degelijk de beleving van seks?
Daan begint haar pleidooi met de benadering van het begrip 'seks' en 'seksbeleving' want wat valt daar eigenlijk allemaal onder? Hoort intimiteit daar ook bij of is seks enkel het uitvoeren van de daad met een orgasme als doel? Dit op zich is al heel belangrijk om uit te pluizen voor de rest van dit boek.
Wat dan volgt is een pleidooi van Daan waarin nagedacht wordt over het beleid van politieke partijen, neoliberalisme en extreemrechtse gedachtengoed en hoe deze een eng klimaat bevorderen waarin we minder mogen genieten van de vrijheid, ook de seksuele vrijheid! Denk maar aan hoe mannen zich dominanter willen opstellen tegenover vrouwen (het Andrew Tate en zijn incells effect), de oude genderpatronen in stand willen houden, een genderideologie en woke beleid tegenhouden, lgbtqia+-rechten beknotten en een beknellend seksuele opvoedingsbeleid hanteren.
Uiteindelijk zal Daan ons allemaal bij de hand nemen een verdraagzamer, linkser en vooral intiemere richting uitsturen en ons aansporen om na te denken of we niet allemaal streven naar een beter seksleven, naar een leven waar we vooral mogen streven naar vrijheid. (Mijn persoonlijke voorkeur gaat ook hier naar uit, vooral na wat ik hoor en zie de laatste jaren in het nieuws... maar dat zal zeker geen geheim zijn voor de mensen die me kennen.) Zoals ik reeds zei: dit essay is heel relevant en zal voor-en tegenstanders kennen maar laat het op zijn minst de mogelijkheid toe om na te denken of de richting waarin we momenteel uitgaan wel zo goed is? (extremen zijn nooit goed, noch rechts maar ook zeker niet links... een mooi evenwicht tussen beide zou er moeten bestaan)
Er zijn twee kleine opmerkingen die ik wel heb op dit essay/pleidooi. Eentje is namelijk praktisch: de voetnoten staan achteraan het boekje en ook al is het geen dik essay, het stoort wel om steeds opnieuw naar achteren te hoeven bladeren om die voetnoten te kunnen bekijken. Ware het niet beter deze onderaan de pagina toe te voegen? En een andere (eerder een bedenking) is dat Daan spreekt over hoe mensen (ik denk dan aan de lgbtqia+ community en aan migranten bijvoorbeeld) hun seksleven (negatief) beïnvloedt wordt door de rechtse politiek, anderzijds vraag ik me ook af of dit net niet mensen dichter bij elkaar brengt én een intensere intimiteit teweeg brengt?
Ik dank Daan Borrel en Maven Publishing voor het recensie-exemplaar. Dit zijn het soort boeken die algemeen overal verspreid zouden moeten worden én gelezen door de politieke partijen, door de beleidsmakers en door alle mannen (en ook vrouwen) die geen benul hebben van wat hun ouderwets denken allemaal in stand houdt.
Nog één klein puntje: over de cover. De reden dat ik dit wou lezen, naast natuurlijk de korte inhoud, was net de aantrekkelijkheid van deze cover én natuurlijk die titel die oproept tot nadenken en je nieuwsgierig maakt. En dan die slogan 'Stem voor een leuker seksleven'... je denkt eigenlijk dankzij deze cover dat we allemaal terug in een verkiezingsjaar leven. Trouwens, nog één dingetje, het boek mag dan wel door een Nederlandse schrijfster zijn geschreven en vooral de Nederlandse politiek fileren... dit is heel universeel, ook in België zien we jammer genoeg de opkomst van rechtse en neoliberalistische partijen die streven naar individualisme en enkel nog aan hun eigen portemonnee denken. En over landen als Rusland en de Verenigde Staten moet ik al helemaal niet beginnen...
April 2, 2026
Rechts verpest onze seks. Door: Daan Borrel.
Wow. Dat Daan Borrel geweldig is wist ik al; als schrijver, denker, spreker, mens. Maar dit pleidooi Rechts verpest onze seks is een categorie apart, Borrel overtreft (zelfs) zichzelf.
Het boek is maatschappelijk relevant, urgent, feministisch, activistisch, links, boeiend, sexy én grappig. Ik heb zo veel onderlijnd, instemmend geknikt, nagedacht, op mijn Instagram gedeeld,…
Borrel schreef niet zomaar een onderbuikgevoel-pleidooi tegen rechts. Dit is geen ‘woke’ -stemadvies, wél een wetenschappelijk onderbouwd pleidooi voor meer verbinding. Minder individualistisch, kapitalistisch, heteronormatief en polariserend.
Seksualiteit is zo veel meer dan (penis in vagina) seks. Wil jij meer sensualiteit in je leven? Stem links en lees Rechts verpest onze seks. Daan Borrel for president!
Wow. Dat Daan Borrel geweldig is wist ik al; als schrijver, denker, spreker, mens. Maar dit pleidooi Rechts verpest onze seks is een categorie apart, Borrel overtreft (zelfs) zichzelf.
Het boek is maatschappelijk relevant, urgent, feministisch, activistisch, links, boeiend, sexy én grappig. Ik heb zo veel onderlijnd, instemmend geknikt, nagedacht, op mijn Instagram gedeeld,…
Borrel schreef niet zomaar een onderbuikgevoel-pleidooi tegen rechts. Dit is geen ‘woke’ -stemadvies, wél een wetenschappelijk onderbouwd pleidooi voor meer verbinding. Minder individualistisch, kapitalistisch, heteronormatief en polariserend.
Seksualiteit is zo veel meer dan (penis in vagina) seks. Wil jij meer sensualiteit in je leven? Stem links en lees Rechts verpest onze seks. Daan Borrel for president!
March 29, 2026
Sex sells, ook bij deze boekenliefhebber.
Interessante gedachtes, maar het verdiende allemaal wat meer uitwerking en onderbouwing vond ik.
Interessante gedachtes, maar het verdiende allemaal wat meer uitwerking en onderbouwing vond ik.
May 1, 2026
Leuk, interessant en scherpe feiten. Als je al veel leest over het feminisme dan lees je niet heel veel nieuws. Desalniettemin fijn om alles zo vlot achter elkaar te lezen. Heerlijke schrijfstijl.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews