What do you think?
Spiegelbeeld
268 pages, Kindle Edition
Published February 14, 2026
About the author
Jimmy Cams
6 books5 followersJimmy Cams (1979) woont samen met zijn vrouw Saskia, hun tienerzonen Keanu en Kenzo, en hun hondjes Zara en Jack in Heusden-Zolder. In het dagelijks leven is hij IT-manager. Zijn jongensdroom om in plaats van zelf spannende thrillers te lezen er zelf één te schrijven komt met “Ooggetuige” in vervulling. Hij liet zich inspireren door zijn voorbeelden Dean Koontz, Stephen King en Jeffery Deaver.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
March 4, 2026
Jimmy Cams, mij al bekend met zijn boek Primeur, contacteerde mij met de vraag om mee te doen met de blogtour rond zijn nieuwe boek Spiegelbeeld. Wat verrassend aangezien ik zijn vorige boek maar lauw ontvangen had. Zijn werking van heden naar verleden liet mij wat achter in vertwijfeling over het hoe en wat. Maar aangezien iedereen een tweede kans verdiend dan maar toegehapt om Spiegelbeeld te lezen en te recenseren.
Het verhaal gaat over Luna en Noah. Ze nemen hun intrek in een vervallen landhuis en ze willen deze kans benutten om opnieuw te beginnen. Het huis ademt een verleden dat zich niet laat begraven. Een gevonden dagboek , een aannemer die bekend is met het huis, er sluimert iets tussen de muren wat nog steeds geen rust gevonden heeft. Herinnering en werkelijkheid komen samen. Luna en Noah verbergen zaken voor elkaar en moeten uitzoeken wie wat verzwijgt.
Ja, dit is het. Dit is wat ik verwacht van een boek, van een auteur. Waar ik opmerkingen had over Primeur , zijn ze er niet bij Spiegelbeeld.
Heden en verleden werken hier perfect samen. Via het dagboek gaan we naar het verleden waar ik op het verkeerde spoor zat wie het dagboek geschreven had. Hoe de auteur dit tewerkstelt met het gebruik van één enkele letter is subliem.
Het verhaal leest zeer vlot en eigenlijk alle personages hebben een eigen agenda.
Eerst was ik wat verbaasd qua vormgeving van het boek. Vanop de zijkant had ik gezien dat er veel donkere pagina’s aanwezig waren. Wat tijdens het lezen te verklaren valt omdat de eerste pagina van elk hoofdstuk een zwarte pagina herbergt. Na een paar hoofdstukken valt het me op dat de donkere dreiging die uit het verhaal druipt net op die pagina’s het hardste aanwezig is.
Daar zijn de gedachten of gebeurtenissen zeer krachtig en donker neergepend.
De personages zijn redelijk divers en zoals vermeld hebben ze elk wel hun agenda. Noah is niet eerlijk tegen Luna, Luna is niet eerlijk tegenover zichzelf of Noah , terwijl Sandra misschien niet eerlijk is tegenover Noah. En Tom dan? Die heeft ook een geschiedenis met het huis.
Het slot zit zeer goed in elkaar en pas daar werd ik op het goeie spoor gezet qua verloop verhaallijnen. Het slot komt op mij een beetje over als een deur op een kier. Het verhaal wordt niet volledig afgesloten maar laat het een beetje over aan de verbeelding van de lezer hoe het verder kan lopen.
Jimmy Cams is er dus in geslaagd om zijn tweede kans bij mij om te zetten naar curieusiteit naar wat deze auteur nog uit zijn mouw kan schudden. Dit is een boek die ik iedere liefhebber van dit genre zou aanraden om te gaan lezen. Zeker meer dan de moeite waard.
Het verhaal gaat over Luna en Noah. Ze nemen hun intrek in een vervallen landhuis en ze willen deze kans benutten om opnieuw te beginnen. Het huis ademt een verleden dat zich niet laat begraven. Een gevonden dagboek , een aannemer die bekend is met het huis, er sluimert iets tussen de muren wat nog steeds geen rust gevonden heeft. Herinnering en werkelijkheid komen samen. Luna en Noah verbergen zaken voor elkaar en moeten uitzoeken wie wat verzwijgt.
Ja, dit is het. Dit is wat ik verwacht van een boek, van een auteur. Waar ik opmerkingen had over Primeur , zijn ze er niet bij Spiegelbeeld.
Heden en verleden werken hier perfect samen. Via het dagboek gaan we naar het verleden waar ik op het verkeerde spoor zat wie het dagboek geschreven had. Hoe de auteur dit tewerkstelt met het gebruik van één enkele letter is subliem.
Het verhaal leest zeer vlot en eigenlijk alle personages hebben een eigen agenda.
Eerst was ik wat verbaasd qua vormgeving van het boek. Vanop de zijkant had ik gezien dat er veel donkere pagina’s aanwezig waren. Wat tijdens het lezen te verklaren valt omdat de eerste pagina van elk hoofdstuk een zwarte pagina herbergt. Na een paar hoofdstukken valt het me op dat de donkere dreiging die uit het verhaal druipt net op die pagina’s het hardste aanwezig is.
Daar zijn de gedachten of gebeurtenissen zeer krachtig en donker neergepend.
De personages zijn redelijk divers en zoals vermeld hebben ze elk wel hun agenda. Noah is niet eerlijk tegen Luna, Luna is niet eerlijk tegenover zichzelf of Noah , terwijl Sandra misschien niet eerlijk is tegenover Noah. En Tom dan? Die heeft ook een geschiedenis met het huis.
Het slot zit zeer goed in elkaar en pas daar werd ik op het goeie spoor gezet qua verloop verhaallijnen. Het slot komt op mij een beetje over als een deur op een kier. Het verhaal wordt niet volledig afgesloten maar laat het een beetje over aan de verbeelding van de lezer hoe het verder kan lopen.
Jimmy Cams is er dus in geslaagd om zijn tweede kans bij mij om te zetten naar curieusiteit naar wat deze auteur nog uit zijn mouw kan schudden. Dit is een boek die ik iedere liefhebber van dit genre zou aanraden om te gaan lezen. Zeker meer dan de moeite waard.
February 22, 2026
Vandaag is het mijn beurt in de blogtour van Spiegelbeeld. Ik wist niet wat ik moest verwachten. De titel en cover deden een beetje denken aan horror maar het is meer een psychologische thriller.
Het verhaal gaat over Luna en Noah die een huis betrekken dat ze gaan verbouwen. Luna voelt zich echter niet zo goed in het huis en bij een zoektocht ontdekt ze een dagboek van iemand die er gewoond heeft. Ze raakt enerzijds gefascineerd door het boek en anderzijds wil ze liever weer weg uit het huis.
Noah is steeds weg en gaat en komt wanneer het hem uitkomt. Hij ziet dat er iets scheelt met Luna maar hij heeft zijn eigen geheimen waardoor hij ook niet doorvraagt naar wat er aan de hand is.
Een derde perspectief is het dagboek. De lezer kan meelezen in het dagboek dat gaat over een kind dat heen en weer geslingerd wordt door bepaalde gevoelens. Moeder heeft een depressie en vader gaat daar aan onderdoor.
Over het hele boek hangt een donkere sfeer. Meteen vanaf het begin heb je als lezer door dat er iets niet klopt. Maar wat, daarvoor moet je geduld hebben tot het einde want slechts mondjesmaat wordt de informatie vrijgegeven. Alle personages hebben geheimen en hun eigen agenda. De spanning sluimert doorheen het verhaal en is steeds aanwezig.
De schrijfstijl is vlot, het gebruik van dagboekfragmenten en smsjes is een leuke afwisseling. Het binnenwerk is ook heel tof en past bij de sfeer van het verhaal. Een verhaal dat verrast en een helemaal anders is dan ik had gedacht.
March 2, 2026
Recensie van:
Spiegelbeeld
Spiegelbeeld is een psychologische thriller vol sluimerende dreiging, onverwachte wendingen en een mysterie dat je tot de laatste pagina niet loslaat.
Durf jij in de spiegel te kijken?
Auteur :
Jimmy Cams
Jimmy Cams (1979) woont met zijn vrouw en tienerzonen in het Limburgse Heusden-Zolder.
Zijn liefde voor films, lekker eten en drinken vind je zeker in zijn boeken terug, net als de invloeden van zijn favoriete schrijvers Stephen King, Riley Sager, Freida McFadden en Tess Gerritsen.
Na zijn debuutthriller Ooggetuige verscheen in 2024 de verrassende thriller Uitverkorenen, gevolgd door Primeur in 2025.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar paperback ontvangen van de auteur zelf in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
Phoenix Books
Genre:
Psychologische thriller
Cover en flaptekst:
Ik zie de contouren van wat een zolderraam lijkt. Een streep licht van buiten ziet geen kans de blauwzwarte binnenruimte te verlichten.
Ik vind de cover prachtig. Mysterieus en nieuwsgierig makend.
De flaptekst is huiveringwekkend en intrigerend.
De auteursfoto en tekst is een waardevolle toevoeging
Quote:
Pagina 156:
Maar ze heeft meer indruk op me gemaakt dan ik had verwacht. Ze zou niet meer mogen zijn dan een pion. Toch heeft ze meteen haar plaats op het schaakbord opgeëist- geraffineerd als een toren, wendbaar als een loper, ontzagwekkend als een koningin. Geen inwisselbaar object dat enkel dient om ons doel te halen.
Verschillende schaakstukken zijn intussen van het bord getuimeld, en ik blijf achter met twee koninginnen: een zwarte en een witte. Uiteenlopende karakters, interesses en drijfveren. Allebei even geslepen. Al ben ik niet overtuigd dat ik ze allebei al heb doorgrond. Ik ben slechts van één ding zeker: ze onderschatten mij allebei.
Mooie teksten:
Sommige huizen willen hun geheimen niet prijsgeven, sommige mensen evenmin…
De beste dekmantel is verleiding
Het verhaal:
Sommige huizen willen hun geheimen niet prijsgeven. Sommige mensen evenmin.
Wanneer Luna en Noah hun intrek nemen in een vervallen landhuis, lijkt het een kans om samen opnieuw te beginnen. Maar het huis ademt een verleden dat zich niet laat begraven. In de schemerige kamers fluisteren stemmen van vroeger, en tussen de muren sluimert iets wat nooit rust heeft gevonden.
Naarmate de dagen verstrijken, vervagen de grenzen tussen herinnering en werkelijkheid, tussen liefde en leugen. Wat is er werkelijk gebeurd in het huis op de heuvel? En wat verbergen Luna en Noah voor elkaar – en voor zichzelf?
Mijn leesbeleving:
Het binnenwerk van dit boek met de verschillende kleuren bladzijden vind ik sfeerbepalend. Dan weer wit en dan weer zwart of geschept grijs.
De ik-vorm maakt dit verhaal nog intenser. Boven ieder hoofdstuk wordt duidelijk aangegeven vanuit wiens perspectief het verhaal verteld wordt. De schrijfstijl is beeldend. Nadat ik begonnen was met lezen was stoppen geen optie meer.
De personages in dit verhaal nestelen zich in je hoofd en gaan daar niet meer weg totdat alles verteld is. Alle woorden komen met een ongekende kracht binnen. De sfeer is perfect uitgebeeld in de woorden. Je voelt de macabere kilte, de opbouwende spanning. Op krachtige en metaforische wijze bouwt dit verhaal zich op.
Stapsgewijs of eigenlijk kruimelsgewijs bouwt dit verhaal zich op. Het voelde voor mij alsof ik overal bij was. Vanaf het moment dat de voordeur van het slot gedraaid werd en stapte ik ook de drempel over. In het tempo van de personages maakte ik me alle ruimtes en alle geluiden eigen.
Het soort verhaal deed me denken aan verhalen die Catriona Ward, Stephen King, Carole Johnstone, Chris Mc George, J.D. Barker en Jim Patersson om maar een paar te noemen. Als lezer denk je en puzzel je mee. Als je denkt de clou te kennen word je op het verkeerde been gezet. Als je op het zoveelste verkeerde been bent gezet blijkt alles nog weer anders.
Dat ijzersterke bespelen van je waarneming en interpretatie vermogen beheerst Jimmy Cams uitstekend. De personages zijn met oog voor detail uitgewerkt. Gaandeweg leer je ze steeds beter kennen tot een onomkeerbaar punt waarop ze allemaal noodgedwongen tot handelen aangezet worden. En dan komt het aan op wie de scherpste, sterkste en snelste is.
De personages maken een zichtbare ontwikkeling door en gaan voortdurend de dialoog met elkaar aan. Naast alle gitzwarte horror, hartverscheurende gebeurtenissen, een allesoverheersende drang naar macht, luxe en overal willen zijn waar goud blinkt is er ook ruimte voor humoristische woordspelingen.
Ik heb al meerdere boeken over deze onderwerpen gelezen maar dit verhaal is weer uniek in zijn soort. Nog niet eerder las ik een boek van Jimmy Cams maar ik lees en recenseer graag meer boeken van hem.
De weg naar de plot vond ik zenuwslopend. De plot zelf kent een open einde dat na blijft zinderende en waar je over na blijft denken.
Alle verhaallijnen komen samen in de plot maar zeker niet op de wijze zoals ik dacht. Dat vond ik ingenieus gedaan.
Iets met waar twee honden vechten om een been gaat de derde er mee heen..
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een beeldende schrijfstijl. Woorden die gevoel overbrengen tot in de finesse. Dreiging van onheil, een verleden dat niet langer wil zwijgen. Een winterslaap die lang duurde en voor rust en vrede zorgde. Maar die doordat iemand de lont van het kruidvat vond een vernietigende kracht wakker kust.
Wat ik ook enorm kon waarderen was dat Jimmy Cams de psyche van de mens doorgrondde en openbaarde wat daar bij sommigen in kan sluimeren. Waar de kiem ontstaat.
Wordt dat gevoed door levensomstandigheden of zij dat reeds bij het aanschouwen van het eerste levenslicht besloten in iemands DNA. Is iemand bij voorbaat kwetsbaar of wordt die kwetsbaarheid gecreëerd? Wanneer wordt het gevaarlijk en wanneer niet?
Ikzelf worstel ook met mentale kwetsbaarheid als in magische depressiviteit, (postnatale) depressie, psychose gevoeligheid, PTSS en ik heb NAH. Ik herkende dus veel. Ook was het reflecterend. Het was eng om in de spiegel naar mijn spiegelbeeld te kijken. Maar ik heb het toch gedaan en vond dit een intrigerend verhaal.
Hartelijk dank dat ik mee mocht doen aan de blogtour Jimmy Cams.
Spiegelbeeld
Spiegelbeeld is een psychologische thriller vol sluimerende dreiging, onverwachte wendingen en een mysterie dat je tot de laatste pagina niet loslaat.
Durf jij in de spiegel te kijken?
Auteur :
Jimmy Cams
Jimmy Cams (1979) woont met zijn vrouw en tienerzonen in het Limburgse Heusden-Zolder.
Zijn liefde voor films, lekker eten en drinken vind je zeker in zijn boeken terug, net als de invloeden van zijn favoriete schrijvers Stephen King, Riley Sager, Freida McFadden en Tess Gerritsen.
Na zijn debuutthriller Ooggetuige verscheen in 2024 de verrassende thriller Uitverkorenen, gevolgd door Primeur in 2025.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar paperback ontvangen van de auteur zelf in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
Phoenix Books
Genre:
Psychologische thriller
Cover en flaptekst:
Ik zie de contouren van wat een zolderraam lijkt. Een streep licht van buiten ziet geen kans de blauwzwarte binnenruimte te verlichten.
Ik vind de cover prachtig. Mysterieus en nieuwsgierig makend.
De flaptekst is huiveringwekkend en intrigerend.
De auteursfoto en tekst is een waardevolle toevoeging
Quote:
Pagina 156:
Maar ze heeft meer indruk op me gemaakt dan ik had verwacht. Ze zou niet meer mogen zijn dan een pion. Toch heeft ze meteen haar plaats op het schaakbord opgeëist- geraffineerd als een toren, wendbaar als een loper, ontzagwekkend als een koningin. Geen inwisselbaar object dat enkel dient om ons doel te halen.
Verschillende schaakstukken zijn intussen van het bord getuimeld, en ik blijf achter met twee koninginnen: een zwarte en een witte. Uiteenlopende karakters, interesses en drijfveren. Allebei even geslepen. Al ben ik niet overtuigd dat ik ze allebei al heb doorgrond. Ik ben slechts van één ding zeker: ze onderschatten mij allebei.
Mooie teksten:
Sommige huizen willen hun geheimen niet prijsgeven, sommige mensen evenmin…
De beste dekmantel is verleiding
Het verhaal:
Sommige huizen willen hun geheimen niet prijsgeven. Sommige mensen evenmin.
Wanneer Luna en Noah hun intrek nemen in een vervallen landhuis, lijkt het een kans om samen opnieuw te beginnen. Maar het huis ademt een verleden dat zich niet laat begraven. In de schemerige kamers fluisteren stemmen van vroeger, en tussen de muren sluimert iets wat nooit rust heeft gevonden.
Naarmate de dagen verstrijken, vervagen de grenzen tussen herinnering en werkelijkheid, tussen liefde en leugen. Wat is er werkelijk gebeurd in het huis op de heuvel? En wat verbergen Luna en Noah voor elkaar – en voor zichzelf?
Mijn leesbeleving:
Het binnenwerk van dit boek met de verschillende kleuren bladzijden vind ik sfeerbepalend. Dan weer wit en dan weer zwart of geschept grijs.
De ik-vorm maakt dit verhaal nog intenser. Boven ieder hoofdstuk wordt duidelijk aangegeven vanuit wiens perspectief het verhaal verteld wordt. De schrijfstijl is beeldend. Nadat ik begonnen was met lezen was stoppen geen optie meer.
De personages in dit verhaal nestelen zich in je hoofd en gaan daar niet meer weg totdat alles verteld is. Alle woorden komen met een ongekende kracht binnen. De sfeer is perfect uitgebeeld in de woorden. Je voelt de macabere kilte, de opbouwende spanning. Op krachtige en metaforische wijze bouwt dit verhaal zich op.
Stapsgewijs of eigenlijk kruimelsgewijs bouwt dit verhaal zich op. Het voelde voor mij alsof ik overal bij was. Vanaf het moment dat de voordeur van het slot gedraaid werd en stapte ik ook de drempel over. In het tempo van de personages maakte ik me alle ruimtes en alle geluiden eigen.
Het soort verhaal deed me denken aan verhalen die Catriona Ward, Stephen King, Carole Johnstone, Chris Mc George, J.D. Barker en Jim Patersson om maar een paar te noemen. Als lezer denk je en puzzel je mee. Als je denkt de clou te kennen word je op het verkeerde been gezet. Als je op het zoveelste verkeerde been bent gezet blijkt alles nog weer anders.
Dat ijzersterke bespelen van je waarneming en interpretatie vermogen beheerst Jimmy Cams uitstekend. De personages zijn met oog voor detail uitgewerkt. Gaandeweg leer je ze steeds beter kennen tot een onomkeerbaar punt waarop ze allemaal noodgedwongen tot handelen aangezet worden. En dan komt het aan op wie de scherpste, sterkste en snelste is.
De personages maken een zichtbare ontwikkeling door en gaan voortdurend de dialoog met elkaar aan. Naast alle gitzwarte horror, hartverscheurende gebeurtenissen, een allesoverheersende drang naar macht, luxe en overal willen zijn waar goud blinkt is er ook ruimte voor humoristische woordspelingen.
Ik heb al meerdere boeken over deze onderwerpen gelezen maar dit verhaal is weer uniek in zijn soort. Nog niet eerder las ik een boek van Jimmy Cams maar ik lees en recenseer graag meer boeken van hem.
De weg naar de plot vond ik zenuwslopend. De plot zelf kent een open einde dat na blijft zinderende en waar je over na blijft denken.
Alle verhaallijnen komen samen in de plot maar zeker niet op de wijze zoals ik dacht. Dat vond ik ingenieus gedaan.
Iets met waar twee honden vechten om een been gaat de derde er mee heen..
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een beeldende schrijfstijl. Woorden die gevoel overbrengen tot in de finesse. Dreiging van onheil, een verleden dat niet langer wil zwijgen. Een winterslaap die lang duurde en voor rust en vrede zorgde. Maar die doordat iemand de lont van het kruidvat vond een vernietigende kracht wakker kust.
Wat ik ook enorm kon waarderen was dat Jimmy Cams de psyche van de mens doorgrondde en openbaarde wat daar bij sommigen in kan sluimeren. Waar de kiem ontstaat.
Wordt dat gevoed door levensomstandigheden of zij dat reeds bij het aanschouwen van het eerste levenslicht besloten in iemands DNA. Is iemand bij voorbaat kwetsbaar of wordt die kwetsbaarheid gecreëerd? Wanneer wordt het gevaarlijk en wanneer niet?
Ikzelf worstel ook met mentale kwetsbaarheid als in magische depressiviteit, (postnatale) depressie, psychose gevoeligheid, PTSS en ik heb NAH. Ik herkende dus veel. Ook was het reflecterend. Het was eng om in de spiegel naar mijn spiegelbeeld te kijken. Maar ik heb het toch gedaan en vond dit een intrigerend verhaal.
Hartelijk dank dat ik mee mocht doen aan de blogtour Jimmy Cams.
April 4, 2026
Jimmy Cams (1979) woont samen met zijn vrouw Saskia en zijn 2 zonen, Keanu en Kenzo, in Heusden-Zolder, België.
Hij werkt als IT-manager, houdt van spannende verhalen en van lekker eten en drinken. Deze onderwerpen vind je dan ook terug in zijn boeken. Eerder schreef Cams Ooggetuige (2022), Uitverkorenen (2024) en Primeur (2025). Met Uitverkorenen had Cams mij helemaal overtuigd. Ik was dan ook ontzettend benieuwd naar zijn nieuwste creatie, Spiegelbeeld.
De vormgeving van Spiegelbeeld is van de hand van Designs by Lotte. En wat deed ze dat goed! De cover, in verschillende tinten donkerblauw, de naam van de auteur in felrood. Een raam waar licht door naar binnen valt. Het past schitterend bij het verhaal. De ondertitel belooft dat het spannend wordt: “De beste dekmantel is verleiding…”. Maar ook de binnenkant is volledig in lijn met het verhaal! Elke eerste pagina van een hoofdstuk is zwart met witte letters. De dagboekpagina’s zijn grijs en de tekst daarvan is cursief gedrukt. Het boek leeft, net als het huis dat erin voorkomt. Vind je dat deze recensent deze keer nogal vaag is in de beschrijvingen? Helaas gaat heel deze recensie zo verlopen. “Wat is dan het nut van deze recensie?”, hoor ik je denken. Wel ik wil graag vertellen hoe fantastisch dit boek is, waardoor je Spiegelbeeld echt moet lezen. Maar de inhoud zit zo knap in elkaar dat ik al snel met spoilers ga gooien en geloof me, dit is een boek dat je vanaf pagina 1 volledig zelf moet beleven.
Wat kan ik dan wel vertellen?
Spiegelbeeld vertelt het verhaal van Noah en Luna. Ze hebben samen een vervallen landhuis gekocht. Luna voelt zich vanaf de eerste stap over de drempel niet op haar gemak in dit huis. Het lijkt alsof het huis ogen heeft, alsof de muren fluisteren. Het huis lijkt te luisteren en te observeren. Van wie zijn de stemmen die weerklinken? Welk verleden draagt dit huis met zich mee? Wat is er gebeurd in dit huis waardoor het nog geen rust heeft gevonden? En welke geheimen dragen Luna en Noah met zich mee, die door dit huis terug naar boven dreigen te komen? Het antwoord op al deze vragen ontdek je in Spiegelbeeld.
Cams geeft je niet de tijd om achterover te leunen in je luie stoel en rustig in het verhaal te komen. Nee, je zit bijna onmiddellijk op het puntje van je stoel en springt er soms bijna uit. Niet omdat het bloed rijkelijk vloeit. Nee, omdat het haar op je armen vrij snel overeind staat, en dat blijft zo tot het boek uit is. Huiveringwekkend is het woord dat de lading het best dekt. Je kijkt regelmatig over je schouder om zeker te zijn dat er niemand achter je staat. Je ademhaling stokt, je hartslag versnelt.
De schrijfstijl van Cams is beeldend en gedetailleerd. Soms bijna filmisch. De lichamelijke sensaties en emoties zijn tastbaar. De spanning voelbaar. De zinnen soms poëtisch.
“Een ijskoude adem strijkt over mijn hals en blaast de woorden als een sneeuwstorm langs mijn nekwervels.”
Door dagboekfragmenten en sprongen in de tijd leer je Noah en Luna beter kennen. Het boek is opgedeeld in 3 delen. Elk deel is onderverdeeld in korte hoofdstukken die het leestempo nog meer verhogen. De naam van het personage dat tot je spreekt, vanuit het ik-perspectief, staat bovenaan de pagina.
Spiegelbeeld is een boek dat je opslokt, net als het huis waarin het verhaal zich afspeelt. Deze thriller heeft je in zijn macht en laat je niet meer los. Zelfs niet na de laatste punt. De auteur heeft je waar hij je hebben wil, gekluisterd aan zijn boek, in de macht van zijn woorden, meesterlijk en sluw. Hij speelt met je hoofd en doet je hersenen kraken. De spanningsboog staat voortdurend strak gespannen. En telkens als je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit, zet Cams je op het verkeerde been door een nieuwe plottwist. Spiegelbeeld is een kluwen van leugens en waarheden. Van bedriegen en bedrogen worden.
En dan komt het einde, een fenomenaal einde! Ik ben benieuwd of jij dit ziet aankomen. Ik alvast niet. En dat maakt van Cams een meester en van mij de ondergeschikte die in zijn macht zat tot het boek uit was.
Ik moet je bij deze waarschuwen. Wanneer je in Spiegelbeeld begint te lezen verdwijnt de wereld rondom je en bestaat tijd niet meer. Enkel Noah, Luna en hun huis doen er nog toe.
Ik heb het boek verslonden. Of verslond het mij?
Het krijgt van mij 5 zeer verdiende sterren.
Ellen Boutsen
Boekencast
Genre: psychologische thriller
Uitgever: Phoenix Books
ISBN: 9789464789614
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 272
Uitgave: februari 2026
Met dank aan Phoenix Books (www.phoenixbooks.be) voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
Hij werkt als IT-manager, houdt van spannende verhalen en van lekker eten en drinken. Deze onderwerpen vind je dan ook terug in zijn boeken. Eerder schreef Cams Ooggetuige (2022), Uitverkorenen (2024) en Primeur (2025). Met Uitverkorenen had Cams mij helemaal overtuigd. Ik was dan ook ontzettend benieuwd naar zijn nieuwste creatie, Spiegelbeeld.
De vormgeving van Spiegelbeeld is van de hand van Designs by Lotte. En wat deed ze dat goed! De cover, in verschillende tinten donkerblauw, de naam van de auteur in felrood. Een raam waar licht door naar binnen valt. Het past schitterend bij het verhaal. De ondertitel belooft dat het spannend wordt: “De beste dekmantel is verleiding…”. Maar ook de binnenkant is volledig in lijn met het verhaal! Elke eerste pagina van een hoofdstuk is zwart met witte letters. De dagboekpagina’s zijn grijs en de tekst daarvan is cursief gedrukt. Het boek leeft, net als het huis dat erin voorkomt. Vind je dat deze recensent deze keer nogal vaag is in de beschrijvingen? Helaas gaat heel deze recensie zo verlopen. “Wat is dan het nut van deze recensie?”, hoor ik je denken. Wel ik wil graag vertellen hoe fantastisch dit boek is, waardoor je Spiegelbeeld echt moet lezen. Maar de inhoud zit zo knap in elkaar dat ik al snel met spoilers ga gooien en geloof me, dit is een boek dat je vanaf pagina 1 volledig zelf moet beleven.
Wat kan ik dan wel vertellen?
Spiegelbeeld vertelt het verhaal van Noah en Luna. Ze hebben samen een vervallen landhuis gekocht. Luna voelt zich vanaf de eerste stap over de drempel niet op haar gemak in dit huis. Het lijkt alsof het huis ogen heeft, alsof de muren fluisteren. Het huis lijkt te luisteren en te observeren. Van wie zijn de stemmen die weerklinken? Welk verleden draagt dit huis met zich mee? Wat is er gebeurd in dit huis waardoor het nog geen rust heeft gevonden? En welke geheimen dragen Luna en Noah met zich mee, die door dit huis terug naar boven dreigen te komen? Het antwoord op al deze vragen ontdek je in Spiegelbeeld.
Cams geeft je niet de tijd om achterover te leunen in je luie stoel en rustig in het verhaal te komen. Nee, je zit bijna onmiddellijk op het puntje van je stoel en springt er soms bijna uit. Niet omdat het bloed rijkelijk vloeit. Nee, omdat het haar op je armen vrij snel overeind staat, en dat blijft zo tot het boek uit is. Huiveringwekkend is het woord dat de lading het best dekt. Je kijkt regelmatig over je schouder om zeker te zijn dat er niemand achter je staat. Je ademhaling stokt, je hartslag versnelt.
De schrijfstijl van Cams is beeldend en gedetailleerd. Soms bijna filmisch. De lichamelijke sensaties en emoties zijn tastbaar. De spanning voelbaar. De zinnen soms poëtisch.
“Een ijskoude adem strijkt over mijn hals en blaast de woorden als een sneeuwstorm langs mijn nekwervels.”
Door dagboekfragmenten en sprongen in de tijd leer je Noah en Luna beter kennen. Het boek is opgedeeld in 3 delen. Elk deel is onderverdeeld in korte hoofdstukken die het leestempo nog meer verhogen. De naam van het personage dat tot je spreekt, vanuit het ik-perspectief, staat bovenaan de pagina.
Spiegelbeeld is een boek dat je opslokt, net als het huis waarin het verhaal zich afspeelt. Deze thriller heeft je in zijn macht en laat je niet meer los. Zelfs niet na de laatste punt. De auteur heeft je waar hij je hebben wil, gekluisterd aan zijn boek, in de macht van zijn woorden, meesterlijk en sluw. Hij speelt met je hoofd en doet je hersenen kraken. De spanningsboog staat voortdurend strak gespannen. En telkens als je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit, zet Cams je op het verkeerde been door een nieuwe plottwist. Spiegelbeeld is een kluwen van leugens en waarheden. Van bedriegen en bedrogen worden.
En dan komt het einde, een fenomenaal einde! Ik ben benieuwd of jij dit ziet aankomen. Ik alvast niet. En dat maakt van Cams een meester en van mij de ondergeschikte die in zijn macht zat tot het boek uit was.
Ik moet je bij deze waarschuwen. Wanneer je in Spiegelbeeld begint te lezen verdwijnt de wereld rondom je en bestaat tijd niet meer. Enkel Noah, Luna en hun huis doen er nog toe.
Ik heb het boek verslonden. Of verslond het mij?
Het krijgt van mij 5 zeer verdiende sterren.
Ellen Boutsen
Boekencast
Genre: psychologische thriller
Uitgever: Phoenix Books
ISBN: 9789464789614
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 272
Uitgave: februari 2026
Met dank aan Phoenix Books (www.phoenixbooks.be) voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
March 5, 2026
Sommige huizen wachten geduldig. Wanneer Luna en Noah hun intrek nemen in een afgelegen, vervallen landhuis op de heuvel, voelt het als hun laatste kans om hun relatie te redden. Een nieuw begin, ver weg van alles wat hen achtervolgt. Maar het huis lijkt hen al te kennen.
’s Nachts klinkt er geschuifel op de overloop. De spiegels weerkaatsen meer dan alleen hun eigen spiegelbeeld. En achter een afgesloten deur ontdekken ze sporen van een verleden dat zorgvuldig is uitgewist of verborgen. Terwijl barsten in de muren zichtbaar worden, ontstaan er ook scheuren tussen Luna en Noah. Herinneringen spreken elkaar tegen. Waarheden verschuiven. Wie liegt er? En belangrijker nog: tegen wie? In het huis op de heuvel is niets wat het lijkt. En sommige geheimen laten zich niet begraven, ze wachten tot jij kijkt.
Spiegelbeeld is een beklemmende psychologische thriller over schuld, verlangen en de dunne lijn tussen werkelijkheid en waan. Een verhaal dat onder je huid kruipt en je tot de laatste bladzijde laat twijfelen aan alles wat je dacht te weten. Durf jij de waarheid onder ogen te zien?
Mijn ervaring:
Wat een enorm pakkende en sterke psychologische thriller die me van begin tot eind in zijn greep hield. Jimmy Cams heeft een directe, beeldende maar ook beheerste schrijfstijl. Geen overbodige uitweidingen, maar een zorgvuldig en strak opgebouwde spanning, met net genoeg suggestie om het verhaal echt onder je huid te laten kruipen. De dreigende sfeer is voortdurend voelbaar, net als de nieuwsgierigheid naar wat er werkelijk speelt achter de façade van Luna en Noah en het nieuwe huis waarin ze zijn gaan wonen.
De personages vormen de absolute kracht van dit verhaal. Luna en Noah lijken in eerste instantie herkenbare, hedendaagse hoofdpersonages, maar gaandeweg ontvouwen ze zich tot gelaagde en psychologisch complexe karakters die veel emoties bij me opriepen. Hun innerlijke dialogen, twijfels en onuitgesproken angsten maken hen geloofwaardig en intrigerend. De manier waarop Jimmy Cams hun onzekerheden verweeft met het mysterieuze verleden van het huis geeft het verhaal extra diepgang. Niets is wat het lijkt: niet de personages, niet het huis en niet hun relatie.
De opbouw is strak en doordacht. In het begin creëert Cams een sterke basis door de setting en de personages rustig neer te zetten, maar al snel wordt de spanning voelbaar opgebouwd. Kleine details; geluiden in de nacht, fragmenten van herinneringen stapelen zich op, terwijl angst en onzekerheid steeds meer ruimte innemen. Het tempo is subliem en balanceert mooi tussen verwachting en onverwachte wendingen.
Thema’s als geheimen, geheugen en perceptie spelen een grote rol. Het huis is niet zomaar een locatie, maar weerspiegelt een verborgen verleden vol verdrongen herinneringen en verborgen waarheden. De dunne grens tussen werkelijkheid en verbeelding wordt continu opgezocht. Als lezer word je meermaals op het verkeerde been gezet. Wat is echt? Wat is projectie? Juist daardoor krijgt de titel zowel een letterlijke als een symbolische betekenis.
Het verhaal is intens en meeslepend en kruipt echt onder je huid. De sfeer, de onderhuidse spanning en de complexe personages maken dit tot een indrukwekkende leeservaring. Vooral de wisselwerking tussen de emotionele strijd van de personages, het mysterieuze verleden en de actuele gebeurtenissen zorgde ervoor dat ik het boek niet kon wegleggen.
Spiegelbeeld is een pakkende, spannende en sterke psychologische thriller. De directe, beeldende schrijfstijl en de beklemmende spanning grijpen je vanaf de eerste pagina vast. De psychologische diepgang en het spel tussen werkelijkheid en verbeelding zorgen voor een verhaal dat je niet meer loslaat. Een ijzersterke en indrukwekkende thriller!
’s Nachts klinkt er geschuifel op de overloop. De spiegels weerkaatsen meer dan alleen hun eigen spiegelbeeld. En achter een afgesloten deur ontdekken ze sporen van een verleden dat zorgvuldig is uitgewist of verborgen. Terwijl barsten in de muren zichtbaar worden, ontstaan er ook scheuren tussen Luna en Noah. Herinneringen spreken elkaar tegen. Waarheden verschuiven. Wie liegt er? En belangrijker nog: tegen wie? In het huis op de heuvel is niets wat het lijkt. En sommige geheimen laten zich niet begraven, ze wachten tot jij kijkt.
Spiegelbeeld is een beklemmende psychologische thriller over schuld, verlangen en de dunne lijn tussen werkelijkheid en waan. Een verhaal dat onder je huid kruipt en je tot de laatste bladzijde laat twijfelen aan alles wat je dacht te weten. Durf jij de waarheid onder ogen te zien?
Mijn ervaring:
Wat een enorm pakkende en sterke psychologische thriller die me van begin tot eind in zijn greep hield. Jimmy Cams heeft een directe, beeldende maar ook beheerste schrijfstijl. Geen overbodige uitweidingen, maar een zorgvuldig en strak opgebouwde spanning, met net genoeg suggestie om het verhaal echt onder je huid te laten kruipen. De dreigende sfeer is voortdurend voelbaar, net als de nieuwsgierigheid naar wat er werkelijk speelt achter de façade van Luna en Noah en het nieuwe huis waarin ze zijn gaan wonen.
De personages vormen de absolute kracht van dit verhaal. Luna en Noah lijken in eerste instantie herkenbare, hedendaagse hoofdpersonages, maar gaandeweg ontvouwen ze zich tot gelaagde en psychologisch complexe karakters die veel emoties bij me opriepen. Hun innerlijke dialogen, twijfels en onuitgesproken angsten maken hen geloofwaardig en intrigerend. De manier waarop Jimmy Cams hun onzekerheden verweeft met het mysterieuze verleden van het huis geeft het verhaal extra diepgang. Niets is wat het lijkt: niet de personages, niet het huis en niet hun relatie.
De opbouw is strak en doordacht. In het begin creëert Cams een sterke basis door de setting en de personages rustig neer te zetten, maar al snel wordt de spanning voelbaar opgebouwd. Kleine details; geluiden in de nacht, fragmenten van herinneringen stapelen zich op, terwijl angst en onzekerheid steeds meer ruimte innemen. Het tempo is subliem en balanceert mooi tussen verwachting en onverwachte wendingen.
Thema’s als geheimen, geheugen en perceptie spelen een grote rol. Het huis is niet zomaar een locatie, maar weerspiegelt een verborgen verleden vol verdrongen herinneringen en verborgen waarheden. De dunne grens tussen werkelijkheid en verbeelding wordt continu opgezocht. Als lezer word je meermaals op het verkeerde been gezet. Wat is echt? Wat is projectie? Juist daardoor krijgt de titel zowel een letterlijke als een symbolische betekenis.
Het verhaal is intens en meeslepend en kruipt echt onder je huid. De sfeer, de onderhuidse spanning en de complexe personages maken dit tot een indrukwekkende leeservaring. Vooral de wisselwerking tussen de emotionele strijd van de personages, het mysterieuze verleden en de actuele gebeurtenissen zorgde ervoor dat ik het boek niet kon wegleggen.
Spiegelbeeld is een pakkende, spannende en sterke psychologische thriller. De directe, beeldende schrijfstijl en de beklemmende spanning grijpen je vanaf de eerste pagina vast. De psychologische diepgang en het spel tussen werkelijkheid en verbeelding zorgen voor een verhaal dat je niet meer loslaat. Een ijzersterke en indrukwekkende thriller!
March 15, 2026
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Wat doe je als je relatie een doorstart nodig heeft? Luna en Noah kiezen voor de ultieme beproeving: de renovatie van een vervallen landhuis op een heuvel. Maar terwijl ze de muren proberen op te lappen, lijken de muren van het huis hén af te breken. Jimmy Cams zet een klassiek scenario neer — een mysterieus huis met een duister verleden — maar geeft er een psychologische draai aan die de lezer constant uit balans brengt.
Cams hanteert een schrijfstijl die ik alleen kan omschrijven als beheerst en messcherp. Geen overbodige zijpaden of bladvulling, maar een strakke regie waarbij elke zin bijdraagt aan de onderhuidse spanning. De auteur begrijpt dat wat je niet ziet vaak enger is dan wat er recht voor je neus gebeurt. De dreiging kruipt langzaam onder je huid, precies zoals een goede thriller dat hoort te doen.
De absolute troef van 'Spiegelbeeld' zijn de personages Luna en Noah. In het begin ogen ze als het herkenbare koppel van naast de deur, maar Cams pelt hun lagen vakkundig af. Hun innerlijke dialogen en groeiende wantrouwen naar elkaar (en naar zichzelf) maken hen pijnlijk menselijk.
Het huis fungeert hierbij bijna als een derde personage. Het ademt, fluistert en dwingt de bewoners om in de spiegel te kijken naar de geheimen die ze liever begraven hadden gehouden.
“Het beeld dat ik van hem had toen ik een kortzichtige, ondankbare puber was, klopt niet meer. Toen zag ik alleen de man die op geld en luxe uit was. De blikken van de mensen op straat vertelden een ander verhaal: hij hielp anderen met zijn fortuin.
Ik heb hem bijna vermoord, als hij niet zo tragisch aan zijn eind was gekomen. Mijn volwassen leven werd bepaald door die ene misvatting, en ik heb hem nooit de kans gegeven om die recht te zetten.”
De opbouw is subliem. Cams neemt de tijd om de setting neer te zetten, maar zodra de eerste scheurtjes in de realiteit verschijnen, voert hij het tempo onverbiddelijk op. De thema's — perceptie, schuld en het onbetrouwbare geheugen — zijn prachtig verweven met de plot. De titel 'Spiegelbeeld' krijgt gedurende het verhaal een steeds diepere, symbolische lading.
“Misschien was het ooit goed gekomen tussen mij en mijn vader, als Luna er geen stokje had tussen gestoken. Als ik naar haar opkijk, steekt ze gespeeld een pruillip uit. Ze verwart de tranen van woede die in mijn ogen springen voor verdriet.”
De ontknoping is zowel emotioneel geladen als verontrustend, en laat je als lezer achter met die ene prangende vraag: Hoe goed ken je de persoon die naast je in bed ligt eigenlijk?
'Spiegelbeeld' is een meeslepende pageturner die bewijst dat Jimmy Cams een meester is in het creëren van atmosferische spanning. Het is een psychologisch labyrint waar je met plezier in verdwaalt, ook al weet je dat de uitgang weleens heel confronterend zou kunnen zijn.
Wat doe je als je relatie een doorstart nodig heeft? Luna en Noah kiezen voor de ultieme beproeving: de renovatie van een vervallen landhuis op een heuvel. Maar terwijl ze de muren proberen op te lappen, lijken de muren van het huis hén af te breken. Jimmy Cams zet een klassiek scenario neer — een mysterieus huis met een duister verleden — maar geeft er een psychologische draai aan die de lezer constant uit balans brengt.
Cams hanteert een schrijfstijl die ik alleen kan omschrijven als beheerst en messcherp. Geen overbodige zijpaden of bladvulling, maar een strakke regie waarbij elke zin bijdraagt aan de onderhuidse spanning. De auteur begrijpt dat wat je niet ziet vaak enger is dan wat er recht voor je neus gebeurt. De dreiging kruipt langzaam onder je huid, precies zoals een goede thriller dat hoort te doen.
De absolute troef van 'Spiegelbeeld' zijn de personages Luna en Noah. In het begin ogen ze als het herkenbare koppel van naast de deur, maar Cams pelt hun lagen vakkundig af. Hun innerlijke dialogen en groeiende wantrouwen naar elkaar (en naar zichzelf) maken hen pijnlijk menselijk.
Het huis fungeert hierbij bijna als een derde personage. Het ademt, fluistert en dwingt de bewoners om in de spiegel te kijken naar de geheimen die ze liever begraven hadden gehouden.
“Het beeld dat ik van hem had toen ik een kortzichtige, ondankbare puber was, klopt niet meer. Toen zag ik alleen de man die op geld en luxe uit was. De blikken van de mensen op straat vertelden een ander verhaal: hij hielp anderen met zijn fortuin.
Ik heb hem bijna vermoord, als hij niet zo tragisch aan zijn eind was gekomen. Mijn volwassen leven werd bepaald door die ene misvatting, en ik heb hem nooit de kans gegeven om die recht te zetten.”
De opbouw is subliem. Cams neemt de tijd om de setting neer te zetten, maar zodra de eerste scheurtjes in de realiteit verschijnen, voert hij het tempo onverbiddelijk op. De thema's — perceptie, schuld en het onbetrouwbare geheugen — zijn prachtig verweven met de plot. De titel 'Spiegelbeeld' krijgt gedurende het verhaal een steeds diepere, symbolische lading.
“Misschien was het ooit goed gekomen tussen mij en mijn vader, als Luna er geen stokje had tussen gestoken. Als ik naar haar opkijk, steekt ze gespeeld een pruillip uit. Ze verwart de tranen van woede die in mijn ogen springen voor verdriet.”
De ontknoping is zowel emotioneel geladen als verontrustend, en laat je als lezer achter met die ene prangende vraag: Hoe goed ken je de persoon die naast je in bed ligt eigenlijk?
'Spiegelbeeld' is een meeslepende pageturner die bewijst dat Jimmy Cams een meester is in het creëren van atmosferische spanning. Het is een psychologisch labyrint waar je met plezier in verdwaalt, ook al weet je dat de uitgang weleens heel confronterend zou kunnen zijn.
March 16, 2026
Op de boeiende cover van de nieuwste thriller Spiegelbeeld, geschreven door Jimmy Cams valt naast de scherven veel te ontdekken. En dat stopt niet op de voorkant van het boek. Wanneer ik lang naar het boek kijk, vraag ik af: is dat echt wat ik denk dat het is….. ik krijg al gauw het idee dat mijn fantasie met me op de loopt gaat. Het boek oogt behoorlijk duister, dat belooft wat.
Het verhaal
Noah heeft Luna enthousiast gemaakt om samen met hem in een oud landhuis te gaan wonen. Hij is alleen vergeten erbij te vertellen dat het huis nogal in vervallen staat verkeert. Gelijk wanneer Luna een voet over de drempel zet, wordt ze overvallen door een beklemmend gevoel. Ook de schimmige gangen en kamers maken haar onrustig. Na een aantal dagen voelt ze zich nog steeds ongemakkelijk in het huis, het geeft haar absoluut geen thuis gevoel. Dit wordt ook versterkt door de afwezigheid van Noah. Luna wil meer weten over het oude landhuis en gaat op zoek naar het verleden ervan. Luna vraagt zich regelmatig af waar Noah toch heen gaat, vertelt hij haar de waarheid wel. Wat is er allemaal gebeurd in dit huis waar ze nu wonen. Zijn ze wel eerlijk tegenover elkaar en tegen zichzelf? En durven zij zichzelf wel een spiegel voor te houden?
Mijn mening
De boeken van Jimmy Cams zijn mij niet vreemd. Ik mocht al eerder Verkorenen en Primeur recenseren en heb me met die twee thrillers prima vermaakt. Voor zijn nieuwe thriller ‘Spiegelbeeld’ werd een blogtour georganiseerd en daar mocht ik aan mee doen. Nu vind ik het altijd heel bijzonder en een hele eer wanneer ik gevraagd word om mee te doen aan een blogtour. Als het verhaal mij aanspreekt doe ik zeker graag mee. Aangezien ik nu deze recensie deel zegt dat volgens mij al genoeg:-)
Jimmy Cams heeft mij echt versteld laten staan met zijn nieuwe boek, dat dit keer een psychologische thriller is. Mijn hemel, wat een onverwachte gebeurtenissen, onthullingen én gruwelijke misdaden. Onthullingen die ik in de verste verte niet heb zien aankomen. De auteur heeft me verschillende keren op het verkeerde been gezet. Ik was op een gegeven moment echt even het spoor bijster.
En dan de personages! De complexiteit spat er vanaf. Ik denk dat voor het uitdiepen van zijn personages heel wat research aan vooraf is gegaan. De karakters zijn goed uitgewerkt. Door de vlotte schrijfstijl leest de bloedstollende psychologische thriller, ondanks alle heftigheden die erin voorkomen, als een tierelier.
‘Spiegelbeeld’ bestaat uit drie delen waarin het verleden en heden op een vloeiende wijze in elkaar overlopen. Dan blaast de auteur me gigantisch omver met een ongelofelijk dramatische bloedstollende daad. En alsof dat nog niet genoeg is, heeft Jimmy Cams als uitsmijter een toetje bedacht waarbij het vuurwerk niet is vergeten! Ik ben er helemaal stil van.
‘Spiegelbeeld’ kan ik alleen maar 5 hele vette sterren geven!
Het verhaal
Noah heeft Luna enthousiast gemaakt om samen met hem in een oud landhuis te gaan wonen. Hij is alleen vergeten erbij te vertellen dat het huis nogal in vervallen staat verkeert. Gelijk wanneer Luna een voet over de drempel zet, wordt ze overvallen door een beklemmend gevoel. Ook de schimmige gangen en kamers maken haar onrustig. Na een aantal dagen voelt ze zich nog steeds ongemakkelijk in het huis, het geeft haar absoluut geen thuis gevoel. Dit wordt ook versterkt door de afwezigheid van Noah. Luna wil meer weten over het oude landhuis en gaat op zoek naar het verleden ervan. Luna vraagt zich regelmatig af waar Noah toch heen gaat, vertelt hij haar de waarheid wel. Wat is er allemaal gebeurd in dit huis waar ze nu wonen. Zijn ze wel eerlijk tegenover elkaar en tegen zichzelf? En durven zij zichzelf wel een spiegel voor te houden?
Mijn mening
De boeken van Jimmy Cams zijn mij niet vreemd. Ik mocht al eerder Verkorenen en Primeur recenseren en heb me met die twee thrillers prima vermaakt. Voor zijn nieuwe thriller ‘Spiegelbeeld’ werd een blogtour georganiseerd en daar mocht ik aan mee doen. Nu vind ik het altijd heel bijzonder en een hele eer wanneer ik gevraagd word om mee te doen aan een blogtour. Als het verhaal mij aanspreekt doe ik zeker graag mee. Aangezien ik nu deze recensie deel zegt dat volgens mij al genoeg:-)
Jimmy Cams heeft mij echt versteld laten staan met zijn nieuwe boek, dat dit keer een psychologische thriller is. Mijn hemel, wat een onverwachte gebeurtenissen, onthullingen én gruwelijke misdaden. Onthullingen die ik in de verste verte niet heb zien aankomen. De auteur heeft me verschillende keren op het verkeerde been gezet. Ik was op een gegeven moment echt even het spoor bijster.
En dan de personages! De complexiteit spat er vanaf. Ik denk dat voor het uitdiepen van zijn personages heel wat research aan vooraf is gegaan. De karakters zijn goed uitgewerkt. Door de vlotte schrijfstijl leest de bloedstollende psychologische thriller, ondanks alle heftigheden die erin voorkomen, als een tierelier.
‘Spiegelbeeld’ bestaat uit drie delen waarin het verleden en heden op een vloeiende wijze in elkaar overlopen. Dan blaast de auteur me gigantisch omver met een ongelofelijk dramatische bloedstollende daad. En alsof dat nog niet genoeg is, heeft Jimmy Cams als uitsmijter een toetje bedacht waarbij het vuurwerk niet is vergeten! Ik ben er helemaal stil van.
‘Spiegelbeeld’ kan ik alleen maar 5 hele vette sterren geven!
March 13, 2026
Als muren konden praten
Het vervallen landhuis dat Luna en Noah betrekken heeft niet alleen zijn beste tijd gehad, het lijkt ook gebukt te gaan onder een verleden dat zich niet het zwijgen op laat leggen. Het fluistert geheimen en verbergt iets dat rusteloos en voelbaar is.
Hoe langer ze in het huis verblijven, hoe meer de grenzen tussen waarheid en waan, en tussen heden en verleden vervagen. Wat probeert het huis te onthullen over wat er ooit heeft plaatsgevonden? En wat verbergen Luna en Noah voor elkaar en voor zichzelf?
“Het maakt niet uit hoeveel pagina’s ik omsla – er blijft niets hangen. Boeken, muziek, zelfs tekenen ……. alles voelt zinloos. De dingen die me ooit gelukkig maakten, zijn lege schaduwen geworden. Alles in dit huis voelt leeg.” Jimmy Cams
Spiegelbeeld van Jimmy Cams is een psychologische thriller die aan je blijft plakken en je tussentijds geen tijd gunt om de spanning van je af te schudden.
Jimmy Cams kruipt met zijn verhaal vanaf de eerste bladzijde je gedachten binnen, en overrompelt je met een duisternis die zich grotendeels onderhuids afspeelt. Qua spanningsgevoel deed het me een beetje denken aan de originele filmversie van The Shining. Maar in plaats van het idee dat er maar één verdachte is, lijkt in Spiegelbeeld iedereen verdacht. De auteur neemt je mee in hun leven en zorgt dat je geen weloverwogen voorkeur kan ontwikkelen, omdat hij telkens weer een nieuwe mening bij je oproept.
Het einde van het boek is absoluut origineel en gewaagd te noemen, maar voor mij zat de grote kracht in de intense opbouw en de grillige weg naar het einde. Jimmy Cams kneedt zijn personages, maakt ze vloeibaar en laat ze door het verhaal heenlopen, terwijl de omstandigheden het noodzakelijk maken dat ze zich aanpassen. Hij laat niet alleen de twee hoofdpersonages aan het woord maar geeft, op verschillende manieren en in verschillende fases, ook ruimte aan andere karakters.
Spiegelbeeld is knap neergezet en laaft zich aan de duistere kant van psychologische thrillers. Het laat je huiveren, genieten en maakt je onwillig om afscheid te nemen van het verhaal.
4½ ⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Het vervallen landhuis dat Luna en Noah betrekken heeft niet alleen zijn beste tijd gehad, het lijkt ook gebukt te gaan onder een verleden dat zich niet het zwijgen op laat leggen. Het fluistert geheimen en verbergt iets dat rusteloos en voelbaar is.
Hoe langer ze in het huis verblijven, hoe meer de grenzen tussen waarheid en waan, en tussen heden en verleden vervagen. Wat probeert het huis te onthullen over wat er ooit heeft plaatsgevonden? En wat verbergen Luna en Noah voor elkaar en voor zichzelf?
“Het maakt niet uit hoeveel pagina’s ik omsla – er blijft niets hangen. Boeken, muziek, zelfs tekenen ……. alles voelt zinloos. De dingen die me ooit gelukkig maakten, zijn lege schaduwen geworden. Alles in dit huis voelt leeg.” Jimmy Cams
Spiegelbeeld van Jimmy Cams is een psychologische thriller die aan je blijft plakken en je tussentijds geen tijd gunt om de spanning van je af te schudden.
Jimmy Cams kruipt met zijn verhaal vanaf de eerste bladzijde je gedachten binnen, en overrompelt je met een duisternis die zich grotendeels onderhuids afspeelt. Qua spanningsgevoel deed het me een beetje denken aan de originele filmversie van The Shining. Maar in plaats van het idee dat er maar één verdachte is, lijkt in Spiegelbeeld iedereen verdacht. De auteur neemt je mee in hun leven en zorgt dat je geen weloverwogen voorkeur kan ontwikkelen, omdat hij telkens weer een nieuwe mening bij je oproept.
Het einde van het boek is absoluut origineel en gewaagd te noemen, maar voor mij zat de grote kracht in de intense opbouw en de grillige weg naar het einde. Jimmy Cams kneedt zijn personages, maakt ze vloeibaar en laat ze door het verhaal heenlopen, terwijl de omstandigheden het noodzakelijk maken dat ze zich aanpassen. Hij laat niet alleen de twee hoofdpersonages aan het woord maar geeft, op verschillende manieren en in verschillende fases, ook ruimte aan andere karakters.
Spiegelbeeld is knap neergezet en laaft zich aan de duistere kant van psychologische thrillers. Het laat je huiveren, genieten en maakt je onwillig om afscheid te nemen van het verhaal.
4½ ⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
March 14, 2026
Luna en Noah verhuizen naar een vervallen landhuis in de hoop om er een nieuwe toekomst uit te bouwen. Wat schijnbaar eerst een nieuwe start betekent, voelt voor Luna al snel aan als een gevangenis : ze heeft geen werk en spendeert haar dagen doelloos door het het huis. Een huis waar ze zich alsmaar ongemakkelijker bij voelt, waarom geven deze muren haar zo'n beklemmend gevoel? En wat is er met Noah aan de hand, waarom brengt hij steeds meer tijd door zonder haar, verbergt hij iets voor haar of is hij er net in geslaagd om haar geheim te ontrafelen?
'Spiegelbeeld' is voor mij het allereerste boek dat ik las van Jimmy Cams maar smaakt zeker naar meer. De cover en het binnenwerk dragen bij tot de beklemmende sfeer die er in het begin van het verhaal hangt. Deel 1 van het boek is heeft een erg laag tempo, er gebeurt niet zoveel en de hoofdpersonages Noah en Luna worden neergezet als een doordeweeks koppel. Als lezer voel je wel aan dat er meer zit aan te komen, af en toe geeft Cams je al een een kleine flinter inkijk in wat komen gaat, maar de dreiging is vooral onderhuids: er iets niet in de haak met dit modale koppel hoewel je er niet echt de vinger kan opleggen.
Vanaf deel 2 neemt het boek een erg grote vlucht wat tempo betreft en wordt de grote gelaagdheid van onze personages steeds duidelijker. Beetje bij beetje leer je hen echt kennen: hun drijfveren en hun stiekeme kantjes. De spanning loopt op en stap voor stap krijg je alle puzzelstukjes aangereikt om de ongerijmdheden volledig in kaart te brengen.
Hoewel voor mij het verhaal misschien net iets te traag op gang kwam, wordt dat volledig goedgemaakt vanaf deel 2 in het boek. De vragen en ontdekkingen stapelen zich op en als lezer wil je alleen maar in één ruk verderlezen.
Aanrader!
'Spiegelbeeld' is voor mij het allereerste boek dat ik las van Jimmy Cams maar smaakt zeker naar meer. De cover en het binnenwerk dragen bij tot de beklemmende sfeer die er in het begin van het verhaal hangt. Deel 1 van het boek is heeft een erg laag tempo, er gebeurt niet zoveel en de hoofdpersonages Noah en Luna worden neergezet als een doordeweeks koppel. Als lezer voel je wel aan dat er meer zit aan te komen, af en toe geeft Cams je al een een kleine flinter inkijk in wat komen gaat, maar de dreiging is vooral onderhuids: er iets niet in de haak met dit modale koppel hoewel je er niet echt de vinger kan opleggen.
Vanaf deel 2 neemt het boek een erg grote vlucht wat tempo betreft en wordt de grote gelaagdheid van onze personages steeds duidelijker. Beetje bij beetje leer je hen echt kennen: hun drijfveren en hun stiekeme kantjes. De spanning loopt op en stap voor stap krijg je alle puzzelstukjes aangereikt om de ongerijmdheden volledig in kaart te brengen.
Hoewel voor mij het verhaal misschien net iets te traag op gang kwam, wordt dat volledig goedgemaakt vanaf deel 2 in het boek. De vragen en ontdekkingen stapelen zich op en als lezer wil je alleen maar in één ruk verderlezen.
Aanrader!
April 12, 2026
Spiegelbeeld is een thriller die je zonder moeite volledig opslokt.
Jimmy Cams hanteert een bijzonder verbeeldende schrijfstijl. Zinnen als “de bladeren kraken als knappende kippenbotjes onder mijn zolen” brengen het verhaal echt tot leven en zorgen ervoor dat je helemaal in de sfeer wordt gezogen. Dit soort levendige metaforen zijn bovendien doorheen het hele boek aanwezig, wat zijn schrijfstijl heel herkenbaar maakt en het verhaal een eigen signatuur geeft.
Doorheen het verhaal krijg je verschillende puzzelstukjes aangereikt. Sommige vallen meteen op hun plaats, bij andere blijf je zoeken waar ze precies thuishoren. Dat zorgt ervoor dat je blijft doorlezen, je wil antwoorden.
Maar laat je niet misleiden. Soms denk je dat een stukje klopt… tot Cams een bommetje dropt en alles weer verschuift.
Af en toe voelde ik dat er iets niet helemaal klopte en kreeg ik een duidelijk aha-moment bij bepaalde twists. Maar er waren ook plottwists die me echt verrasten, sommige deden mijn mond zelfs even openvallen.
De verschillende POV’s zijn een sterke meerwaarde. De visuele vormgeving in het boek is een leuke toevoeging en zorgt ervoor dat meteen duidelijk is wanneer het perspectief verandert, wat het extra aangenaam maakt om het verhaal te volgen. Het is fijn om gebeurtenissen vanuit verschillende invalshoeken te volgen en zo steeds een completer beeld te krijgen.
Spiegelbeeld is een zeer sterke psychologische thriller met een constante onderhuidse spanning. Een verhaal dat je doet twijfelen aan alles en iedereen.
Dankjewel aan Phoenix Books voor het toesturen van dit recensie-exemplaar. Dit heeft mijn mening op geen enkele manier beïnvloed; deze recensie weerspiegelt volledig mijn eigen leeservaring.
Jimmy Cams hanteert een bijzonder verbeeldende schrijfstijl. Zinnen als “de bladeren kraken als knappende kippenbotjes onder mijn zolen” brengen het verhaal echt tot leven en zorgen ervoor dat je helemaal in de sfeer wordt gezogen. Dit soort levendige metaforen zijn bovendien doorheen het hele boek aanwezig, wat zijn schrijfstijl heel herkenbaar maakt en het verhaal een eigen signatuur geeft.
Doorheen het verhaal krijg je verschillende puzzelstukjes aangereikt. Sommige vallen meteen op hun plaats, bij andere blijf je zoeken waar ze precies thuishoren. Dat zorgt ervoor dat je blijft doorlezen, je wil antwoorden.
Maar laat je niet misleiden. Soms denk je dat een stukje klopt… tot Cams een bommetje dropt en alles weer verschuift.
Af en toe voelde ik dat er iets niet helemaal klopte en kreeg ik een duidelijk aha-moment bij bepaalde twists. Maar er waren ook plottwists die me echt verrasten, sommige deden mijn mond zelfs even openvallen.
De verschillende POV’s zijn een sterke meerwaarde. De visuele vormgeving in het boek is een leuke toevoeging en zorgt ervoor dat meteen duidelijk is wanneer het perspectief verandert, wat het extra aangenaam maakt om het verhaal te volgen. Het is fijn om gebeurtenissen vanuit verschillende invalshoeken te volgen en zo steeds een completer beeld te krijgen.
Spiegelbeeld is een zeer sterke psychologische thriller met een constante onderhuidse spanning. Een verhaal dat je doet twijfelen aan alles en iedereen.
Dankjewel aan Phoenix Books voor het toesturen van dit recensie-exemplaar. Dit heeft mijn mening op geen enkele manier beïnvloed; deze recensie weerspiegelt volledig mijn eigen leeservaring.
March 15, 2026
Vandaag is het mijn beurt in de blogtour van Jimmy Cams- Spiegelbeeld
Uitgegeven door Phoenix Books
Recensie:
Soms kom je een thriller tegen die je meteen nieuwsgierig maakt, nog voordat je goed en wel begonnen bent.
Spiegelbeeld van Jimmy Cams is zo’n boek. Ik was dan ook dol enthousiast toen ik de vraag kreeg om mee te doen met de blogtour!🥰
Het verhaal speelt met vertrouwen, verleiding en de vraag of alles wel is wat het lijkt. 🤔
In deze thriller wordt al snel duidelijk dat schijn kan bedriegen. Personages lijken een bepaald gezicht te tonen, maar achter dat masker schuilt vaak een andere waarheid. Naarmate het verhaal vordert, wordt de spanning langzaam opgebouwd en merk je dat de auteur je telkens een stap voor probeert te blijven. Dat zorgt ervoor dat je als lezer steeds blijft twijfelen: wie kun je vertrouwen en wie niet?🤯
Wat ik sterk vind aan dit boek, is de sfeer. Jimmy Cams weet een beklemmend gevoel neer te zetten waardoor je blijft doorlezen. De titel Spiegelbeeld past dan ook perfect bij dit boek: het idee dat de werkelijkheid een andere kant kan hebben dan je denkt, komt mooi terug in het verhaal.
Spiegelbeeld is een thriller die vooral draait om spanning, geheimen en psychologische spelletjes. Voor liefhebbers van spannende verhalen met onverwachte wendingen is dit zeker een boek dat je op je leeslijst wilt zetten.
Ik heb hem alvast heel snel en met veel plezier uitgelezen🥰
Uitgegeven door Phoenix Books
Recensie:
Soms kom je een thriller tegen die je meteen nieuwsgierig maakt, nog voordat je goed en wel begonnen bent.
Spiegelbeeld van Jimmy Cams is zo’n boek. Ik was dan ook dol enthousiast toen ik de vraag kreeg om mee te doen met de blogtour!🥰
Het verhaal speelt met vertrouwen, verleiding en de vraag of alles wel is wat het lijkt. 🤔
In deze thriller wordt al snel duidelijk dat schijn kan bedriegen. Personages lijken een bepaald gezicht te tonen, maar achter dat masker schuilt vaak een andere waarheid. Naarmate het verhaal vordert, wordt de spanning langzaam opgebouwd en merk je dat de auteur je telkens een stap voor probeert te blijven. Dat zorgt ervoor dat je als lezer steeds blijft twijfelen: wie kun je vertrouwen en wie niet?🤯
Wat ik sterk vind aan dit boek, is de sfeer. Jimmy Cams weet een beklemmend gevoel neer te zetten waardoor je blijft doorlezen. De titel Spiegelbeeld past dan ook perfect bij dit boek: het idee dat de werkelijkheid een andere kant kan hebben dan je denkt, komt mooi terug in het verhaal.
Spiegelbeeld is een thriller die vooral draait om spanning, geheimen en psychologische spelletjes. Voor liefhebbers van spannende verhalen met onverwachte wendingen is dit zeker een boek dat je op je leeslijst wilt zetten.
Ik heb hem alvast heel snel en met veel plezier uitgelezen🥰
February 27, 2026
Het verhaal begint met Luna en Noah die in een oud vervallen landhuis een nieuwe start willen maken. Het huis is nogal vervallen, dus ze kunnen flink aan de slag met klussen. Maar wat begint als een leuke opknapper verandert al snel in een nachtmerrie van fluisteringen, schaduwen en geheimen. Maar Luna en Noah zijn ook niet helemaal eerlijk tegen elkaar geweest. Al die geheimen eisen hun tol, maar van wie is of zijn die geheimen?
De geheimen die Luna en Noah hebben ontvouwen zich naarmate je verder leest als een psychologische puzzel waarin niets is wat het lijkt. Je wordt meerdere malen op het verkeerde been gezet, wat is echt en wat is slechts een weerspiegeling van angst en schuld?
De manier waarop je het huis bijna als een personage gaat beschouwen, levend, ademend en doordrenkt van herinneringen. Met de wisselwerking tussen verleden en heden, tussen realiteit en verbeelding, zorgen voor een intrigerende gelaagdheid met een mooie spanningsopbouw.
De voelbare onheilspellende sfeer door elke kamer, elk geluid, elke blik, wat uiteindelijk eindigt in een meeslepende ontknoping. Die is zowel emotioneel als verontrustend.
Spiegelbeeld is niet zomaar een thriller, het is een psychologisch labyrint waarin elke reflectie een nieuwe waarheid onthult. Het is een intens, spannende en goed opgebouwde thriller die onder je huid kruipt. Ik geef het 4,5 ster.
De geheimen die Luna en Noah hebben ontvouwen zich naarmate je verder leest als een psychologische puzzel waarin niets is wat het lijkt. Je wordt meerdere malen op het verkeerde been gezet, wat is echt en wat is slechts een weerspiegeling van angst en schuld?
De manier waarop je het huis bijna als een personage gaat beschouwen, levend, ademend en doordrenkt van herinneringen. Met de wisselwerking tussen verleden en heden, tussen realiteit en verbeelding, zorgen voor een intrigerende gelaagdheid met een mooie spanningsopbouw.
De voelbare onheilspellende sfeer door elke kamer, elk geluid, elke blik, wat uiteindelijk eindigt in een meeslepende ontknoping. Die is zowel emotioneel als verontrustend.
Spiegelbeeld is niet zomaar een thriller, het is een psychologisch labyrint waarin elke reflectie een nieuwe waarheid onthult. Het is een intens, spannende en goed opgebouwde thriller die onder je huid kruipt. Ik geef het 4,5 ster.
March 8, 2026
✨Blogtour recensie✨
‘Spiegelbeeld’ van Jimmy Cams is een spannende psychologische thriller die de lezer vanaf het begin een beklemmend gevoel geeft. Het verhaal volgt Luna en Noah, die hun intrek nemen in een oud en vervallen landhuis in de hoop opnieuw te beginnen. Al snel blijkt echter dat het huis een duister verleden heeft en dat er geheimen schuilgaan die niet begraven willen blijven. Zonder al te veel spoilers weg te geven; het is een mindfuck!
Ik was reuze benieuwd naar deze nieuwe thriller van Cams! Al snel merkte ik dat het verhaal een mysterieuze en soms ook beklemmende sfeer heeft. Dat vond ik meteen interessant, omdat je als lezer nieuwsgierig wordt naar wat er precies aan de hand is.
Wat mij vooral opviel, is hoe het verhaal langzaam spanning opbouwt. In het begin gebeurt er niet extreem veel, maar je voelt wel dat er iets niet klopt. Dat maakte mij nieuwsgierig om verder te lezen. Ik wilde steeds weten wat er nu echt speelde en welke geheimen er verborgen zaten.
De psychologische kant van het verhaal vond ik ook sterk, omdat de personages niet perfect zijn en elk hun eigen problemen en geheimen hebben. Daardoor voelt het verhaal realistischer.
Het einde vond ik verrassend en goed opgebouwd. Het zorgde ervoor dat veel dingen uit het verhaal plots duidelijk werden. Dat maakte het boek voor mij uiteindelijk erg boeiend.
‘Spiegelbeeld’ van Jimmy Cams is een spannende psychologische thriller die de lezer vanaf het begin een beklemmend gevoel geeft. Het verhaal volgt Luna en Noah, die hun intrek nemen in een oud en vervallen landhuis in de hoop opnieuw te beginnen. Al snel blijkt echter dat het huis een duister verleden heeft en dat er geheimen schuilgaan die niet begraven willen blijven. Zonder al te veel spoilers weg te geven; het is een mindfuck!
Ik was reuze benieuwd naar deze nieuwe thriller van Cams! Al snel merkte ik dat het verhaal een mysterieuze en soms ook beklemmende sfeer heeft. Dat vond ik meteen interessant, omdat je als lezer nieuwsgierig wordt naar wat er precies aan de hand is.
Wat mij vooral opviel, is hoe het verhaal langzaam spanning opbouwt. In het begin gebeurt er niet extreem veel, maar je voelt wel dat er iets niet klopt. Dat maakte mij nieuwsgierig om verder te lezen. Ik wilde steeds weten wat er nu echt speelde en welke geheimen er verborgen zaten.
De psychologische kant van het verhaal vond ik ook sterk, omdat de personages niet perfect zijn en elk hun eigen problemen en geheimen hebben. Daardoor voelt het verhaal realistischer.
Het einde vond ik verrassend en goed opgebouwd. Het zorgde ervoor dat veel dingen uit het verhaal plots duidelijk werden. Dat maakte het boek voor mij uiteindelijk erg boeiend.
February 26, 2026
Ik ga eerlijk zijn: in de eerste hoofdstukken was ik niet erg onder de indruk van het boek. Ik dacht dat het weer zo'n standaard thriller ging zijn over een huis dat spookt en waar rare dingen gebeuren.
Naarmate dat ik verder las, wakkerde mijn nieuwsgierigheid aan. Stukje bij beetje onthult de auteur het complexe personage van Luna, waar aan het einde van het boek nog een wending aan zit die je totaal niet kunt voorspellen aan het begin van het boek.
Hij heeft me ook behoorlijk voor de gek gehouden met het dagboek; ik dacht dat deze door Noah zelf was geschreven, maar dat bleek dus niet zo te zijn.
Ik zit na te denken over bekritiserende punten die ik kan bedenken na het lezen van dit boek, maar ik kom eigenlijk op geen. Het is moeilijk in deze tijd en geest om een originele thriller op de markt te brengen die de aandacht trekt en die niet te veel wegheeft van andere boeken. Er zijn natuurlijk tig boeken op de wereld, maar voor zover ik kan zien heeft Jimmy voor deze een originaliteit van 10/10.
Ik kijk uit naar je volgende werk, Jimmy, maar op deze mag je alvast heel erg trots zijn. Hopelijk krijg je nog veel lezers erbij die dit werk, net als ik, kunnen appreciëren.
Naarmate dat ik verder las, wakkerde mijn nieuwsgierigheid aan. Stukje bij beetje onthult de auteur het complexe personage van Luna, waar aan het einde van het boek nog een wending aan zit die je totaal niet kunt voorspellen aan het begin van het boek.
Hij heeft me ook behoorlijk voor de gek gehouden met het dagboek; ik dacht dat deze door Noah zelf was geschreven, maar dat bleek dus niet zo te zijn.
Ik zit na te denken over bekritiserende punten die ik kan bedenken na het lezen van dit boek, maar ik kom eigenlijk op geen. Het is moeilijk in deze tijd en geest om een originele thriller op de markt te brengen die de aandacht trekt en die niet te veel wegheeft van andere boeken. Er zijn natuurlijk tig boeken op de wereld, maar voor zover ik kan zien heeft Jimmy voor deze een originaliteit van 10/10.
Ik kijk uit naar je volgende werk, Jimmy, maar op deze mag je alvast heel erg trots zijn. Hopelijk krijg je nog veel lezers erbij die dit werk, net als ik, kunnen appreciëren.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 31, 2026
Regelmatig stond ik op het punt om het boek weg te leggen. Toch maar uitgelezen.
Zelf vind ik het weinig inhoud hebben, alsof het in een week is geschreven, maar niet echt over nagedacht.
Sommige stukken lazen lekker weg, sommige stukken las ik met een frons. Ik weet niet zo goed wat ik er van denken moet.
Zelf vind ik het weinig inhoud hebben, alsof het in een week is geschreven, maar niet echt over nagedacht.
Sommige stukken lazen lekker weg, sommige stukken las ik met een frons. Ik weet niet zo goed wat ik er van denken moet.
July 9, 2026
Ik snap niet waarom iedereen zo lyrics is over dit boek. True, het leest als een trein, maar weinig diepgaand en wat simpel geschreven. Deed me meer overkomen als een jeugdboek (behalve dat het daarvoor wat luguber is). Wel pluspunten voor de toffe lay-out!
Displaying 1 - 16 of 16 reviews