ไต้ฝุ่น​คาเฟ่​ #1: Life​ is​ Everywhere

by ปราบดา หยุ่น (Editor), ไทวิจิต พึ่งเกษมสมบูรณ์, ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา

“เห็นขยะแล้วคิดว่าน่าจะเอามาใช้งานได้โดยให้ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากเดิม
มันมีจินตนาการอยู่ในนั้น จินตนาการต้องพิสูจน์ด้วยการกระทํา ระหว่างที่ทํา ความเพลิดเพลินก็เกิด การเรียนรู้ก็เกิด....
—ไทวิจิต พึ่งเกษมสมบูรณ์

“ผมเพิ่งสังเกตตัวเองว่าไม่ได้มองฟ้ามาเป็นเวลานานแล้ว การมองฟ้าของผม หมายถึง การนอนหงายลงบนสนามหญ้ายามเย็น ลืมตา ฟ้าทั้งฟ้าก็จะมา ปรากฏอยู่ตรงหน้า โดยไม่ต้องแหงนหน้าให้เมื่อยคอ...”
—ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา

“มันทําให้ผมได้คิดอะไรมากเลย ผมเริ่มคิดกว้างขึ้น ทําอะไรไม่กลัวผิดกติกา
ไม่กลัวแพ้คนอื่นแล้ว....ทําให้ผมหายกลัวโลกมนุษย์...”
—วิสุทธิ์ พรนิมิตร

142 pages, Paperback

Published October 1, 2005

About the author

Thai profile for Prabda Yoon.

ปราบดาเป็นบุตรชายของสุทธิชัย หยุ่น อดีตบรรณาธิการอำนวยการของเครือเนชั่น และนันทวัน หยุ่น อดีตบรรณาธิการนิตยสารลลนา มีชื่อเล่นว่า คุ่น สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ แล้วไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา สำเร็จการศึกษาชั้นปริญญาตรีจาก Cooper Union School for Advancemet of Science and Art ในปี พ.ศ. 2540 โดยปราบดาได้ทำงานด้านการออกแบบกราฟิกอยู่ที่แมนฮัตตัน ก่อนจะกลับมาเกณฑ์ทหารในประเทศไทย

หลังจากนั้น ปราบดาได้ทำงานเป็นคอลัมนิสต์ให้กับนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ และเป็นคนเขียนบทให้กับรายการโทรทัศน์เรื่องปมไหม (Silk Knot) ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการหายตัวไปอย่างลึกลับของจิม ทอมป์สัน ผู้ผลิตผ้าไหมรายใหญ่ของไทย

ผลงานของปราบดาเช่น บทภาพยนตร์เรื่อง เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (พ.ศ. 2546) และเรื่องคำพิพากษาของมหาสมุทร (พ.ศ. 2549) กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง

ปราบดาได้รับรางวัลซีไรต์ในปี พ.ศ. 2545 เมื่อเขามีอายุได้ 29 ปี จากเรื่องความน่าจะเป็น

ต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ปราบดา หยุ่น และ วาด รวี เสนอ "จดหมายเปิดผนึกถึงเพื่อนนักเขียนไทย เรื่องขอเชิญร่วมลงชื่อเรียกร้องแก้ไขมาตรา 112" (ตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550) ซึ่งท้าทายกระแสสังคมเป็นอย่างยิ่ง