Nie obiecuj mi jutra

by Gabriela Gargaś

Miłość zawsze pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie.

Michał to wybitny neurochirurg, perfekcyjny na sali operacyjnej, lecz w życiu prywatnym zagubiony i samotny. Wie jednak, że nie wszystko można załatwić za pomocą precyzyjnego cięcia skalpela.

Maria, jego pacjentka, zmaga się z chorobą. Potrafi być ostra w słowach, ale w relacjach z innymi okazuje niezwykłą wrażliwość. Dla Michała staje się kimś więcej niż kolejnym przypadkiem medycznym – jest przypomnieniem, że za każdą diagnozą kryje się człowiek, jego historia i miłość, która nie chce odejść.

Wtedy w jego życiu pojawia się Arleta – kobieta pełna energii, z dystansem do świata i ironią wobec życia. Ich relacja rodzi się powoli, od zwykłej rozmowy po uczucia obciążone etyką zawodową i demonami przeszłości.

Równolegle toczy się historia Aleksa i Laury, których losy udowadniają, że serce rzadko wybiera odpowiedni czas na miłość.

368 pages, Paperback

First published March 11, 2026

About the author

Niepoprawna optymistka, marzycielka i czarodziejka kobiecych uczuć. Mama, żona, przyjaciółka, kobieta z krwi i kości. Z wykształcenia jest ekonomistką o specjalności bankowej. Z zamiłowania - bibliofilką: miłośniczką literatury w ogóle, a także niepoprawną optymistką. Za życiowe motto obrała sobie słowa Phila Bosmans Sztuką życia jest umieć cieszyć się małym szczęściem.

Bestsellerowa autorka powieści obyczajowych. Inicjatorka antologii opowiadań Każdego dnia. Zysk z jej sprzedaży został przekazany Fundacji Marka Kamińskiego, która wspiera dzieci i młodzież dotknięte ciężkimi i nieuleczalnymi chorobami. Jest indywidualistką chadzającą własnymi ścieżkami. Lubi pierogi i czarną kawę, bez i piwonie, a wschody słońca bardziej niż zachody. Pisanie historii, które wzruszają i bawią, to jest to, co kocha.

Reviews

[Anna Rydzewska · Rating 5 out of 5]

To moje kolejne spotkanie z twórczością Autorki i jak zwykle, jestem w pełni usatysfakcjonowana. Pióro Gabrieli Gargaś ponownie mnie uwiodło, zahipnotyzowało, zabrało w głęboką, refleksyjną podróż, która pozostawi po sobie ślad w sercu już na zawsze! Pisarka funduje swoim czytelnikom kilka pozornie odrębnych historii, które z czasem zaczynają się spajać, bo przecież życie to suma niespodziewanych spotkań, zbiegów okoliczności i uczuć, jakie często pojawiają się nie w porę. Książka nasycona jest ogromnym ładunkiem emocjonalnym, wyróżnia się intymnością, refleksyjnością, czasami przebudzeniem, a także smutkiem czy bezradnością wobec przewrotnego życia. Los każdego z bohaterów dotyka innej, jednak równie czułej struny, albowiem miłość ma rozmaite oblicza, nie zawsze jest szczęśliwa, chciana czy dana człowiekowi na zawsze. Jej skutkiem wcale nie musi być radosne, wspólne życie i ta pozycja ukazuje to w niezwykle błyskotliwy i przejmujący sposób.

Nakreślone postacie są interesujące, boleśnie prawdziwe, wielowymiarowe, zatem wywołują całą lawinę skrajnych emocji. Nie zabrakło również trudniejszej bolesnej tematyki, która momentalnie trafia do serca. Ta subiektywnie naszkicowana głęboka opowieść jest niczym samo życie. Mieszanka słodko-gorzkich chwil, nasączona niebywałym realizmem i prześladującymi demonami przeszłości, jakie nie pozwalają ruszyć na przód, a wszystko to dopieszczone głębokim, nadzwyczaj refleksyjnym, przeszywającym duszę klimatem, angażującym niemal wszystkie zmysły.

„Nie obiecuj mi jutra” jest zmysłową, głęboką, odurzającą powieścią o prawdziwym życiu, pełnym wypadków, chorób, rozczarowań oraz trudnych wyborów, których konsekwencje są nieuniknione. To także skłaniająca do zadumy, jakże wiarygodna historia o różnych obliczach miłości, jej blaskach i cieniach, a także przewrotności, talentu do pojawiania się w najmniej odpowiednim momencie. To wreszcie przepiękna, dotykająca duszy opowieść o człowieku, jego słodko-gorzkim życiu, przepełnionym szczęściem, ale i w dużej mierze potwornym cierpieniem, jakie kształtuje już na zawsze. Polecam gorąco!

[noxa · Rating 3 out of 5]

Początek książki był naprawdę ciekawy i wciągający, jednak później poziom wyraźnie spadł. Miałam wrażenie, że pojawiło się zbyt wiele wątków, które nie zostały dobrze rozwinięte, przez co momentami gubiłam się w tym, kto jest kim i o czym dokładnie mowa. Moim zdaniem ta historia lepiej sprawdziłaby się jako seria, gdzie każda część skupiałaby się na innych bohaterach. Dodatkowo fabuła wydawała się momentami niespójna jakby autorka nagle zmieniała jej kierunek bez wcześniejszego przygotowania, co sprawiało wrażenie nie do końca dopracowanej całości.

[Olilovesbooks2 · Rating 3 out of 5]

*współpraca reklamowa*

Urzekła mnie ta okładka, więc oczywiście po książkę chciałam sięgnąć. Drugim powodem była sama autorka, z którą twórczością już miałam przyjemność się spotkać, i było to niezwykle udane spotkanie, więc oczekiwania miałam duże. Ta książka choć dobra i mega prawdziwa już tak bardzo mnie nie zachwyciła, ale mimo wszystko dobrze spędziłam przy niej czas. To powieść obyczajowa, złożona, wielowątkowa, dotykająca realnych problemów, a przedstawieni w niej bohaterowie wydają się dziwnie znajomi.

Michał to wybitny neurochirurg, perfekcyjny w pracy, ale zagubiony w życiu prywatnym. Jego szara codzienność zaczyna się zmieniać, gdy jego pacjentką zostaje Arleta, kobieta pełna energii, ironiczna, twardo stąpająca po ziemi, która budzi w doktorze nowe uczucia. Na oddział doktora wkrótce trafiają też nowi pacjenci. Maria - zmagająca się z poważną chorobą, babcia martwiąca się o wnuczkę, ale też kobieta z sercem na dłoni, z którą personel mocno się zżywa. Z drugiej strony jest Aleks, mężczyzna który nosi na barkach ogromne ciężary, jego zdrowie zaczyna się upominać o uwagę. W szpitalu poznaje Laurę, kobietę która znalazła się w podobnej sytuacji co jego żona, pomiędzy nimi bardzo szybko zaczyna się rodzić więź, która choć ich uszczęśliwia to i wiele komplikuje.

Ta książka to taki trochę zlepek pomniejszych historii. Bohaterów mamy tutaj bardzo dużo. Lekarza, Arletę i jej równie zwariowaną przyjaciółkę, Marię i jej wnuczkę Lenę, której życie wkracza w etap kryzysowy, Aleksa i jego rodzinę, Laurę, z którą zaczyna go łączyć coś więcej, a oprócz tego mamy też Matyldę, pielęgniarkę która znalazła się na życiowym zakręcie i jest pod presją rodziny. Życie tych wszystkich ludzi krzyżuje się przypadkiem, większość z nich spotyka się w szpitalu, gdzie pomiędzy nimi zaczyna budować się swego rodzaju siatka powiązań. Trochę ta fabuła przypominała mi telenowelę, działo się dużo i dosyć szybko, było i uroczo i dramatycznie, pojawiły się realne problemy, zrobił się nie mały bałagan i... wszytko się skończyło, jakby kończył się jeden odcinek serialu.

Wnioskując z tego co wyżej, możecie się już pewnie domyślić, że czuję niedosyt, ale taki naprawdę ogromny, bo na końcu zostałam takim trochę otwartym zakończeniem, z milionem pytań, z wątkami, które nie zostały w mojej opinii dostatecznie rozwinięte, a o ich zakończeniu nie wspomnę. Autorka poruszyła tutaj bardzo fajne, ciekawe, różnorodne ale i nieco trudne czy kontrowersyjne tematy i dlatego bardzo szkoda, że potraktowała je bardzo ogólnikowo. Mam wrażenie, że tego wszystkiego było po prostu za dużo, przez co całość wydaje mi się niedopracowana, wręcz urwana bo zabrakło czasu na sięgnięcie głębiej.

Lektura była dobra, bardzo realistyczna i dotykająca problemów, dobrze znanych, z którymi mierzymy się sami lub najbliższe nam osoby. Czuć tutaj emocje, czuć tutaj strach przed zmianami i trudnymi decyzjami. Czuć też, że czegoś zabrakło, naprawdę było tego tutaj za dużo, z ilości bohaterów, wątków, relacji i zaistniałych problemów, gdyby to wszystko doszlifować, dopieścić i dobrze rozbudować, wyszło by materiału na trzy książki, a my dostaliśmy to wszystko w jednej, no według mnie troszkę nie fajnie, bo chciałoby się więcej i konkretniej. Książka pozostawiła po sobie bardzo duży niedosyt, może nie jestem nią rozczarowana, ale jednak czuję lekki zawód, bo całość miała ogromny potencjał, ale zabrakło dopracowania.

Mimo wszystko uważam, że książkę warto przeczytać, można tutaj popatrzeć na świat w innej, szerszej perspektywie, zobaczyć tzw dwie strony medalu, można poczuć emocje, szukać odpowiedzi na trudne życiowe pytania, niektórzy mogą się nawet poczuć jak bohaterowie tej powieści, bo to co się w niej dzieje się naprawdę namacalne. To książka dla tych co lubią proste i życiowe historie, bez ulepszaczy, bez podkoloryzowania, takie prawdziwe, jakim ono jest ze wszelkimi wadami i zaletami.

[Izabela · Rating 4 out of 5]

Poznajemy Michała - wybitnego, perfekcyjnego na sali operacyjnej neurochirurga. Jednak w życiu prywatnym to zagubiony i samotny mężczyzna. Maria, jego pacjentka, zmaga się z chorobą. Potrafi być ostra w słowach, ale w relacjach z innymi okazuje się być wrażliwą kobietą. Dla Michała staje się kimś więcej niż kolejnym przypadkiem medycznym. W jego życiu pojawia się też Arleta - kobieta energiczna, z dystansem do świata i ironią wobec życia. Równolegle śledzimy historię Aleksa i Laury, których losy udowadniają, że serce rzadko wybiera odpowiedni czas na miłość.

Neurochirurg, pacjentka, starsza kobieta, pielęgniarka... z pozoru nic ich nie łączy. Ale każde z nich jest samotne, z problemami i bagażem doświadczeń. Żadne z nich nie wie, w którą stronę pójść, co wybrać i przede wszystkim boi się zrobić ten jeden najważniejszy krok. Bohaterowie zostali obdarzeni życiowymi dylematami, z którymi trudno jest im sobie poradzić. Nie są idealni, noszą w sobie tajemnice, popełniają błędy, podejmują nie zawsze właściwe decyzje i przez to są tak prawdziwi.

Obserwujemy tu historię o miłości, która pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie. Wybory, przed którymi staną postaci, zburzą wszystko to, co do tej pory było poukładane, a konsekwencji nie da się cofnąć. Zdarza się, że w trosce o drugą osobę, zapominamy o nas samych. Kosztem może być nasze szczęście. 

Gabriela Gargaś oparła tę historię na psychologicznej głębi. Tytuł książki idealnie koreluje z tym, co na jej kartach. Nie wszystko bowiem w życiu da się zaplanować. Często składamy obietnice dotyczące przyszłości, ale bywa, że okazują się bardzo kruche. Doświadczamy straty, rozczarowania, złamanego serca i tęsknoty.

Interesująco wypadł motyw przeszłości. Ucieczka przed prawdą na dłuższą metę się nie sprawdza. Ma ona realny wpływ na teraźniejszość. W pewnym momencie przychodzi taki czas, kiedy trzeba stanąć z nią oko w oko. 

Nieco wytrącały mnie z rytmu pojawiające się w tekście liczne powtórzenia: Maria miała różowe pasemka i kolczyk w nosie; śmiech odbijał się echem w szpitalnym korytarzu; czy też to, że w maju pachniało bzem. Było tego trochę za dużo. 

"Nie obiecuj mi jutra" to ciepła, życiowa, dojrzała, nieco bolesna, ale dająca nadzieję powieść o różnych odcieniach miłości, odpowiedzialności za słowa oraz mocy i ciężarze obietnic. Czy warto obiecywać komuś jutro, skoro jest tak niepewne? Sprawdźcie!

[Reading_by_Liwia · Rating 5 out of 5]

𝓝𝓲𝓮 𝓸𝓫𝓲𝓮𝓬𝓾𝓳 𝓶𝓲 𝓳𝓾𝓽𝓻𝓪 💐
°❀⋆.ೃ࿔*:･°❀⋆.ೃ࿔*:･°❀⋆.ೃ࿔*:･°❀⋆.ೃ࿔*:･

✩ 𝓐𝓾𝓽𝓸𝓻𝓴𝓪 : Gabriela Gardaś
✩ 𝓦𝔂𝓭𝓪𝔀𝓷𝓲𝓬𝓽𝔀𝓸 : @wydawnictwofilia
✩ 𝓘𝓵𝓸𝓼𝓬 𝓼𝓽𝓻𝓸𝓷 : 368
✩ 𝓚𝓪𝓽𝓮𝓰𝓸𝓻𝓲𝓪 𝔀𝓲𝓮𝓴𝓸𝔀𝓪 : 16+
✩ 𝓞𝓬𝓮𝓷𝓪 : ✩ ✩ ✩ ✩ ✩/5

✩ 𝓡𝓮𝓬𝓮𝓷𝔃𝓳𝓪 [ 𝓦𝓼𝓹𝓸𝓵𝓹𝓻𝓪𝓬𝓪 𝓫𝓪𝓻𝓽𝓮𝓻𝓸𝔀𝓪 ] @wydawnictwofilia

𝓜𝓸𝓳𝓪 𝓸𝓹𝓲𝓷𝓲𝓪 °❀⋆.ೃ࿔*:･°❀⋆.ೃ࿔*:･

„Nie obiecuj mi jutra” to historia, która opiera się na emocjach, trudnych wyborach i relacjach, które pojawiają się w najmniej spodziewanych momentach. To książka o miłości, ale nie tej idealnej, tylko tej skomplikowanej, czasem niewygodnej i pełnej dylematów. Pióro autorki znam od dawna i naprawdę je uwielbiam - ma w sobie lekkość, a jednocześnie potrafi dotykać trudniejszych tematów w bardzo przystępny sposób. I tutaj również to widać - książkę czyta się płynnie, a styl jest przyjemny i wciągający. Historia skupia się na kilku bohaterach i ich przeplatających się losach. Michał jako neurochirurg, który musi mierzyć się nie tylko z odpowiedzialnością zawodową, ale też własnymi emocjami, Maria - silna, choć chora, Arleta - wnosząca świeżość i dystans, oraz Aleks i Laura. Każda z tych postaci wnosi coś do tej historii. Bohaterowie są zdecydowanie dużym plusem tej książki. Każdy z nich jest inny, ma swoje przeżycia, emocje i decyzje, które kształtują całą fabułę. I co najważniejsze - są bardzo ludzcy. Dzięki temu naprawdę da się z nimi utożsamić, zrozumieć ich wybory i przeżywać razem z nimi to, co się dzieje. Ogromnym plusem jest też sama fabuła i konstrukcja książki - wszystko jest przemyślane, wątki się przeplatają i tworzą spójną, ciekawą całość. Pomysł na fabułę jest świetny i pokazuje, jak nieprzewidywalne potrafi być życie i uczucia. To książka o miłości, chorobie, wyborach i o tym, że czasem trzeba nauczyć się żyć tu i teraz, bez obietnic na jutro. „Nie obiecuj mi jutra” to taka historia, która zostawia po sobie emocje i refleksje. Zdecydowanie warta jest poznania. 💐

[Zaczytana Nana · Rating 4 out of 5]

To poruszająca historia o zwykłych ludziach takich jak Ty czy ja. Prosta w swojej formie, a jednocześnie uderzająca w bardzo czułe punkty i skłaniająca do refleksji nad życiem, wyborami i tym, co tak naprawdę jest w nim najważniejsze.

Sięgając po "Nie obiecuj mi jutra", dostałam opowieść pełną emocji i życiowych dylematów. Poznajemy tu kilka historii i kilka osób, których losy w pewien sposób się przeplatają. Jest Michał - wybitny neurochirurg, perfekcyjny w swojej pracy, ale w życiu prywatnym zagubiony i samotny. Jest Maria, jego pacjentka, która mimo choroby potrafi dostrzegać w innych ludzi coś więcej niż tylko powierzchowność. A gdzieś pomiędzy tym wszystkim pojawia się Arleta - kobieta pełna energii i ironicznego dystansu do świata. Równolegle śledzimy też losy Aleksa i Laury, którzy pokazują, że serce bardzo rzadko wybiera odpowiedni moment na miłość.

Muszę przyznać, że przeczytałam tę książkę w jeden dzień. Po prostu nie mogłam się od niej oderwać. Chciałam wiedzieć, jak potoczą się losy bohaterów. Na początku trochę gubiłam się w wielowątkowości historii i w tym, kto jest kim, ale dość szybko wszystko zaczęło się układać w spójną całość i dałam się wciągnąć tej opowieści.

Autorka przepięknie pisze o emocjach. W tej książce jest naprawdę wiele mądrych i pięknych słów o miłości, życiu, wyborach i ich konsekwencjach. To jedna z tych historii, które zatrzymują na chwilę i zmuszają do zastanowienia się nad własnym życiem.
To powieść, która porusza trudne tematy, ale jednocześnie daje nadzieję. Pokazuje, że za każdą historią, za każdą decyzją i za każdym człowiekiem kryje się coś więcej, niż jesteśmy w stanie zobaczyć na pierwszy rzut oka.

Jeśli lubicie historie o życiowych dylematach, emocjonalnych rozterkach i takim zwykłym, a jednocześnie niezwykłym życiu to myślę, że ta książka może Was poruszyć. Ja naprawdę spędziłam bardzo dobry czas przy tej lekturze.

[Mozaika Literacka · Rating 3 out of 5]

Ta historia to intymna i jednocześnie czuła kronika ludzkiej wrażliwości - tej obciążonej doskwierającą samotnością, dotkliwym smutkiem, zagubieniem, niepełnosprawnością, strachem, przeszłością pełną uwierających wspomnień oraz niepewnością, która staje się niechcianym przyjacielem każdego dnia. To niezaprzeczalnie jedna z tych podróży literackich, które subtelnie chcą przypomnieć, że miłość lubi przyjść nie w porę, wnosząc uśmiech, ukojenie zmysłów i namiętność, ale też boleśnie drażniąc się z sumieniem. Gdzieś w odmętach pięknych zdań utrwalone zostają różne jej oblicza, nie tylko te gorące i zmysłowe, ale również te domagające się bliskości, uwagi, przytulenia, obecności oraz przebaczenia. Tu nie ma delikatnych pytań, w tle dzieje się prawdziwe życie, a każda ze skruszonych twarzy sumiennie konfrontuje się z własnymi emocjami. Gabriela Gargaś prowadzi tę angażującą powieść z odczuwalną troską, kobiecą dbałością, szacunkiem i delikatnością, nie ocenia, w zamian wyciąga dłoń, łagodnie utrwalając możliwe scenariusze. Każdy może się pogubić, każdy może błędnie skręcić, każdy ma prawo do szczerości z własnymi odczuciami. To refleksyjna opowieść o spotkaniach, które zdają się ulotne, a jednak znaczą więcej - pozwalają odkryć drogę, spojrzeć szerzej, zanurzyć się w otchłani pragnień, zdefiniować siebie. I jeszcze ta ujmująca szpitalna aura, która staje się przestrzenią dla absorbujących zdarzeń i niezapomnianych, momentami przezabawnych, innym razem przejmujących rozmów. Takie historie zostają w sercu jakoś dłużej.

[Monika Skrzyszowska · Rating 5 out of 5]

„Nie obiecuj mi jutra” Gabrieli Gargaś to historia, która pokazuje, jak różne oblicza może mieć miłość. Autorka prowadzi nas przez losy kilku bohaterów - każdy z nich mierzy się z własnymi trudnościami, rozczarowaniami i nadziejami. Są tu relacje wystawione na próbę, uczucia ulokowane nie tam, gdzie powinny, i pragnienie bliskości, które nie zawsze zostaje spełnione.

To, co najbardziej mnie poruszyło, to autentyczność tych historii. Nie ma tu idealnych związków ani prostych rozwiązań. Zamiast tego dostajemy życie w najczystszej postaci. Jedni bohaterowie próbują odbudować to, co się posypało, inni dopiero uczą się kochać, a jeszcze inni muszą pogodzić się z tym, że nie każda historia kończy się tak, jakbyśmy chcieli…

To książka o relacjach, które nie są idealne, o trudnych decyzjach i o tym, że czasami „jutro” wcale nie jest nam dane… Autorka pisze w sposób niezwykle emocjonalny, ale jednocześnie bardzo prawdziwy, bez zbędnego upiększania rzeczywistości. Dzięki temu historia trafia prosto do serca i zostaje tam na długo.

Gabriela Gargaś po raz kolejny udowadnia, że doskonale rozumie ludzkie emocje. Potrafi w jednej chwili złamać serce, by za moment dać czytelnikowi cień nadziei. Ta książka skłania do zatrzymania się i zastanowienia, nad tym, co obiecujemy innym i czy zawsze jesteśmy w stanie tych obietnic dotrzymać.

[Ewelina · Rating 4 out of 5]

„Nie obiecuj mi jutra” to opowieść o zwykłych ludziach, takich jak każdy z nas. Jest to opowieść o miłości, która przychodzi wtedy, kiedy się jej nie spodziewamy.
Michał to neurochirurg, który jest perfekcyjny na stali operacyjnej. Gorzej w życiu prywatnym. Jest samotny i zagubiony. Gdy przychodzi do niego Arleta, której ma zoperować pewną część ciała jego życie zmienia się. Kobieta jest pełna energii i jej teksty nie jeden raz wywołały na moich ustach wielki uśmiech.
Jest tutaj starsza pani, Maria, która wnosi do tej historii wiele ciepła i pozwala spojrzeć na życie nieco z innej perspektywy.
Mamy tutaj również Aleksa i Laurę, których rodząca się miłość nie powinna mieć miejsca. I o ile relacja Arlety i Michała bawiła mnie, to w tym przypadku dostarczała wielu refleksji.
Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Dostarcza ona wielu emocji. Rozbawi, rozczuli, ale i zasmuci. Autorka wspaniale łączy w niej wątki tak by nie pogubić się „kto z kim”.
Książka napisana jest lekkim stylem i jest naprawdę idealną lekturą na wieczór po ciężkim dniu. Z tymi bohaterami nie będziecie się nudzić. Polecam!

[Kasia · Rating 5 out of 5]

Mamy w tej książce wielu bohaterów i ciężko wyznaczyć załóżmy tylko jednego głównego. Jest ich sporo, ale uwielbiam wszystkich😍

✨Michał, który na co dzień (do tej pory) uchodził raczej za drętwego i dosyć ponurego. Wszystko zmienia się za sprawą szalonej ✨Arlety, która tryska energią na prawo i lewo. Nie zapomnijmy o pani (babci) ✨Marii, którą jest babcią z naszych marzeń- ciepłą, serdeczną, z dobrą radą i ramionami do tulenia. ✨Aleks, który zaczyna gubić się w swoim życiu i małżeństwie za sprawą ✨Laury, która staje na jego drodze.

Uwielbiam ciepło, które autorka wprowadza do swoich książek. Czytamy je z uśmiechem na twarzy, z troską, a i ze smutkiem. Odczuwamy wszelakie uczucia, ale nie przytłaczają nas przez co lektura sprawia przyjemność. Niejednokrotnie parsknęłam śmiechem, ale i tak bardzo się wzruszyłam.

Poraz kolejny przekonuję się, że autorka jest moim pewniakiem jeśli chodzi o ten gatunek książek.

Bardzo polecam❤️❤️

A do tego ta okładka 😍😍

[Monika · Rating 4 out of 5]

„Nie obiecuj mi jutra” autorstwa Gabriela Gargaś to poruszająca powieść o kruchości życia, miłości i decyzjach podejmowanych w obliczu niepewnej przyszłości. Autorka skupia się na emocjach bohaterów, pokazując, jak jedno spotkanie potrafi odmienić los i zmusić do przewartościowania życia. To ciepła, refleksyjna historia dla czytelników literatury obyczajowej, którzy w książkach szukają przede wszystkim autentycznych uczuć.

[Ciotka_klotka · Rating 4 out of 5]

4,5/5