Na het fatale ongeluk van hun vader, gaan vier zussen naar het eiland waar ze zijn opgegroeid. Ze zoeken antwoorden, maar een bizarre verdwijning zorgt voor alleen maar meer vragen…
She was always writing stories, but never thought of publicing them until she read a book from the Dutch author "Suzanne Vermeer." Now people compare her to other Dutch thriller writers like Esther Verhoef, Saskia Noort and of course Suzanne Vermeer.
Na de dood van hun vader gaan de zussen Vera, Helena, Daphne en Zoë terug naar de plek waar ze zijn geboren en een deel van hun jeugd hebben doorgebracht, het Griekse eiland Santorini. Het is zes maanden na het bootongeluk dat hun vader het leven kostte en dat Vera en Helena, die ook op de boot waren, wonderwel hebben overleefd. In het grote familiehuis nabij het stadje Oia delen ze hun herinneringen.
Als Zoë en Vera hebben afgesproken bij het graf van hun vader, komt Vera niet opdagen. Ze is spoorloos verdwenen en geen van de zussen begrijpt wat er aan de hand zou kunnen zijn, het past helemaal niet bij Vera om niets van zich te laten horen. Bij het graf vindt Zoë wel een envelop met een mysterieus briefje. Is dit een aanwijzing waar ze Vera kunnen vinden?
'Santorini' lees je steeds vanuit zussen Daphne en Zoë. Samen met hun twee andere zussen gaan ze terug naar de plek waar ze zijn geboren: Santorini. Je leest over het bootongeluk van hun vader en hier hebben ze allemaal nog veel vragen over. Hoe heeft dit ongeluk überhaupt kunnen gebeuren?
In het begin lees je veel over de zussen en hun onderlinge gesprekken. Het duurt dan ook even voordat het enigzins spannend wordt. Dit is namelijk pas op het moment dat Vera niet komt opdagen. Niemand weet waar ze is en dan vindt Zoë ook nog dat mysterieuze briefje bij het graf van hun vader...
Ik moet zeggen dat ik minder enthousiast ben over dit verhaal dan normaal gesproken. Linda van Rijn schrijft altijd hele luchtige vakantiethrillers, die ik altijd prettig vind lezen. Maar deze keer vond ik het verhaal een beetje saai. Het duurt heel lang voordat er iets gebeurd en het is allemaal niet zo heel verrassend. Het plot was ook niet enorm bijzonder.
Helaas moet ik dus eerlijk toegeven dat ik dit avontuur in Santorini net even iets minder spectaculair vond. Jammer! Maar... laat je door mij niet tegenhouden en lees zelf het verhaal van deze vier zussen in Griekenland!
Bryan las 'Santorini', geschreven door Linda van Rijn. Zijn mening lees je hieronder. ⬇️
De boeken van Linda van Rijn worden hier in huis met erg veel plezier gelezen. Elke keer weet Van Rijn ons weer mee te nemen naar een mooie vakantiebestemming. Deze keer neemt ze ons mee naar het zonnige Santorini, in Griekenland.
De zussen Vera, Daphne, Helena en Zoë gaan, na de dood van hun vader, terug naar Santorini, hun geboortegrond in Griekenland. Niet alleen om vakantie te vieren, maar ook om hun vader te herdenken en alles te regelen rondom zijn overlijden. Hun vader is door een bootongeluk om het leven gekomen. Maar was het wel een ongeluk? Helena en Vera waren erbij en overleefden het ongeluk, maar beiden kunnen zich er niks meer van herinneren. In het familiehuis, in Oia delen ze hun herinneringen. En uiten ze hun vragen... want hoe kan het dat de ervaren schipper, die voor hun vader werkte, plotseling op die rots voer?
Vera en Zoë willen ook graag het graf van hun vader bezoeken. Maar Vera komt niet opdagen op de afgesproken tijd en Zoë vindt dit gek. Dit is niks voor Vera, die altijd liever te vroeg, dan te laat is. Ze is spoorloos. Wel vind Zoë, bij het graf van hun vader, een briefje met een raadsel. Kan dit briefje haar dichter bij de waarheid brengen?
'Santorini' is de nieuwste thriller van Linda van Rijn. Zoals we gewend zijn van Van Rijn schrijft ze over plekken waar ze zelf op vakantie is geweest. Dit merk je ook meteen in haar verhalen, zo ook in 'Santorini'. Dit in combinatie met de beeldende schrijfstijl, maakt het een echte vakantiethriller.
De personages zijn, zoals we gewend zijn, goed uitgewerkt. Niet enorm diep, maar dit is bij dit soort verhalen ook niet nodig. Het zijn personages waar je je wel meteen mee verbonden voelt en wilt weten wie de dader is.
Wie een bloederige thriller verwacht komt bedrogen uit, daarom worden de verhalen van Van Rijn ook wel vakantiethrillers genoemd. De spanning is voldoende aanwezig en deze is vooral onderhuids. Je merkt als lezer dat er iets niet klopt, maar je kunt er niet precies de vinger op leggen over hoe en wat. Ik had lange tijd een vermoeden wie de dader kon zijn, echter door bepaalde wendingen in het verhaal, merkte ik dat ik verkeerd zat met mijn gedachten en begon het puzzelen weer opnieuw. Aan het einde van het verhaal vielen de puzzelstukjes dan toch in elkaar. Erg knap gedaan.
Dit verhaal is ook erg geschikt voor lezers die normaal niet van de thrillers zijn en nu eens kennis willen maken met dit genre.
Ik heb weer genoten van deze vakantiethriller en of je hem nu in je luie stoel, tuinstoel, of aan het zwembad leest. Deze Van Rijn zorgt weer voor de nodige uurtjes leesplezier.
Dit boek ontvingen wij van Uitgeverij Marmer. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Zes maanden na het fatale bootongeluk dat hun vader het leven kostte, keren de zussen Vera, Helena, Daphne en Zoë terug naar Santorini, de plek waar hun familiegeschiedenis ligt. In het ouderlijk huis bij Oia halen ze herinneringen op, maar één vraag blijft knagen: hoe kon een ervaren schipper op klaarlichte dag op de rotsen varen? Wanneer Vera plotseling spoorloos verdwijnt en niet verschijnt bij een afspraak bij het graf van hun vader, slaat de onrust toe. Dit gedrag past totaal niet bij haar. Wat is er met haar gebeurd? Bij het graf vindt Zoë een envelop met een mysterieus briefje, mogelijk de enige aanwijzing. Terwijl de zussen wanhopig op zoek gaan naar antwoorden, komen verborgen geheimen langzaam aan het licht… en blijkt dat niets is wat het lijkt.
Mijn ervaring: In dit verhaal reizen we af naar Santorini, een zonovergoten bestemming waar onder de oppervlakte van alles broeit. Voor de drie zussen voelt het als een terugkeer naar het verleden, wat al snel uitgroeit tot een intrigerend en spannend verhaal vol geheimen. Ook in dit verhaal is direct de vlotte, toegankelijke en beeldende schrijfstijl van Linda van Rijn te herkennen. Ze weet precies hoe ze sfeer moet neerzetten, waardoor je je als lezer echt op het Griekse eiland waant.
De kracht van het verhaal zit hem met name in de personages. De vier zussen: Vera, Helena, Daphne en Zoë, voelen realistisch, menselijk en complex aan. Hun onderlinge dynamiek, maar ook de geheimen en spanningen die tussen hen spelen, zorgen voor een mooie psychologische gelaagdheid. Vooral emoties als rouw, wantrouwen en schuldgevoel, en hoe die tot uiting komen in hun gedrag, zijn sterk uitgewerkt door Linda van Rijn.
Het verhaal heeft een sterke opbouw. Linda van Rijn bouwt de spanning geleidelijk op: eerst sluimerend en daarna steeds nadrukkelijker aanwezig. Het mysterie rondom het bootongeluk en de verdwijning van Vera wordt stapsgewijs ontrafeld, waarbij ik als lezer continu nieuwe twijfels en vermoedens had. Het tempo ligt aan de vlotte kant, wat ervoor zorgt dat je moeiteloos blijft doorlezen.
Thema’s als familiebanden, verlies, vertrouwen en verborgen waarheden zijn mooi in het verhaal verwerkt. Het is interessant hoe je denkt iemand goed te kennen, terwijl die persoon compleet anders kan zijn. Dat maakt deze thriller niet alleen spannend, maar roept ook emoties op. Wederom is dit een pakkende thriller van Linda van Rijn die ik zonder moeite en met veel plezier heb verslonden. Van begin tot eind wist het verhaal me te grijpen en vast te houden.
Santorini is een spannende, meeslepende en toegankelijke thriller. Het is beeldend en vlot geschreven, bevat sterke personages en een intrigerend mysterie dat je meerdere keren op het verkeerde been zet. Een verhaal dat je van begin tot eind weet te pakken.
Linda are you OK? Knipper met je ogen een keer voor ja.
Het mysterie was nog enigszins OK al vond ik het wel allemaal erg makkelijk/niet erg creatief. Ik had ook al vrij snel door wat er aan de hand was en ergerde me dat niemand anders de connecties kon zien. Leuk vond ik ook dat het in Griekenland/Santorini plaatsvond, een plek die ik nog steeds graag wil bezoeken. En Daphne/Zoe waren ook leuke personages, Zoe was veruit mijn favoriet.
Dus heel jammer. Hopelijk is het volgende boek weer beter!
Geld kan gekke dingen met je doen (en dat is nogal een understatement). Dat vat eigenlijk goed samen wat je van dit boek kunt verwachten: een verhaal waarin de invloed van geld langzaam maar zeker alles begint te vervormen.
Het verhaal zelf komt wat traag op gang. Pas in de laatste hoofdstukken neemt de spanning echt toe en wordt het moeilijker om het boek weg te leggen. Dat maakt dat het begin wat langdradig is, zeker als je op zoek bent naar directe actie of plotontwikkeling.
Wat me steeds flink uit het verhaal haalde, waren de inconsistenties. Zo was bijvoorbeeld het eerste briefje dat Zoë kreeg getypt, terwijl het tweede met een balpen geschreven zou zijn. Toch staat er later dat ze de briefjes met elkaar vergelijkt en concludeert dat het handschrift hetzelfde is, wat niet helemaal logisch voelt.
Eerste briefje: "Er zat een dubbelgevouwen briefje in. De tekst was getypt, niet geschreven."
Tweede briefje: "[...] ze had de briefjes vergeleken, het handschrift was hetzelfde".
Er moet gezegd worden dat de sfeer en setting sterk zijn neergezet. De beschrijvingen van de omgeving geven in het begin echt een ontspannen vakantiegevoel (zolang je de onderhuidse spanning tussen de zussen even negeert).
Al met al een boek met een interessante premisse en een sterk opgebouwde finale, maar dat onderweg wat steken laat vallen in consistentie en tempo.
Linda van Rijn maakte in 2011 haar thrillerdebuut met Last minute en sindsdien zijn er heel wat verhalen van haar hand verschenen. Recent verscheen haar 39e thriller 𝑺𝒂𝒏𝒕𝒐𝒓𝒊𝒏𝒊 en deze zomer zal haar 40e thriller Weekendje weg, verschijnen. De vakantiethrillers van Linda lees ik altijd met veel plezier. Ik ontving een recensie-exemplaar waarvoor mijn dank, lees met me mee wat ik ervan vond...
Santorini bestaat uit 20 lange hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Daphne en Zoë Samaras. Het verhaal gaat van met een zorgvuldig opgebouwd meeslepend, inleidend en venijnig eerste hoofdstuk dat nieuwsgierig maakt naar de rest van het verhaal.
Linda van Rijn heeft een herkenbare eigen schrijfstijl, die vlot, toegankelijk en beeldend te benoemen is. Meeslepend en cynisch, waarbij ze de lezer weet te prikkelen, waardoor de nieuwsgierigheid wordt gewerkt en de onderhuidse spanningen zich steeds verder weten op te bouwen.
𝑯𝒆𝒕 𝒍𝒊𝒄𝒉𝒕 𝒃𝒆𝒘𝒂𝒂𝒌𝒕 𝒘𝒂𝒕 𝒏𝒊𝒆𝒎𝒂𝒏𝒅 𝒎𝒂𝒈 𝒛𝒊𝒆𝒏.
In Santorini maken we kennis met de zussen - Helena, Vera, Daphne en Zoë - Samaras.
Een halfjaar na het tragische bootongeluk - waarbij hun vader, Kostas Samaras, geheel onverwachts overleed - komen de zussen Samaras weer samen op hun Griekse geboorte-eiland Santorini. Terug op Griekse bodem - de plek waar ze de eerste jaren van hun leven waren opgegroeid, tot hun moeder ze losrukte van hun thuis, en met ze naar Nederland verhuisde - dat ze zo hebben gemist, de zee en het buitenleven zitten in hun bloed.
De zussen hebben belangrijke zakelijke beslommeringen rondom het overlijden van hun vader af te handelen, waaronder zijn testament, waarbij ze het precies overal over oneens zijn. Kostas was de horecakoning van het toeristische eiland en heeft met zijn zaken veel betekent voor hotels en restaurants op Santoroni, waardoor hij alom bewonderd werd. Tijdens hun gezamenlijke verblijf in de familie villa - nabij het stadje Oia - delen ze hun jeugdherinneringen.
Het ongeval waarbij hun vader het leven liet, heeft naast verdriet ook tal van vragen opgeleverd. Vera en Helena waren die dag ook aan boord van de catamaran van hun vader en hebben het ongeluk gelukkig wel overleefd. Helaas hebben zij door het trauma wat ze opliepen geen actieve herinneringen aan die dag en blijft het gissen naar de grote vraag die al maanden rondspookt in hun hoofd; Hoe kon een ervaren schipper, op klaarlichte dag zomaar op een enorme rots varen?
Tijdens hun vorige verblijf op het eiland hebben ze alles zo veel mogelijk vermeden, maar dit keer ontkomt Zoë er niet aan. Ze spreekt af met Vera om het graf van hun vader te bezoeken, maar daar aangekomen komt Vera niet opdagen. Ze neemt haar telefoon niet op en is ook niet thuis. Is hier een logische verklaring voor of is er iets aan de hand? Dit is echt totaal niets voor Vera, die altijd stipt op tijd is en de meeste betrouwbare persoon is die je je kunt bedenken. Terwijl Vera onbereikbaar blijft, lijkt ze spoorloos verdwenen en slaan de zorgen toe. Bij de laatste rustplaats van Kostas vindt Zoë een envelop met een raadselachtig briefje. Ze kan er geen touw aan vastknopen, zou dit briefje iets te maken hebben met de verdwijning van Vera?
Terwijl de recherche bezig is met het onderzoek naar de dood van hun vader - was het een ongeval of is er meer aan de hand? - bekommeren de zussen zich over de spoorloze verdwijning van hun zus Vera. Zullen ze Vera ooit weer veilig in hun armen kunnen sluiten? Zal de waarheid ooit aan het licht komen?
De vakantiethrillers van Linda van Rijn lees ik altijd met veel plezier. 39 Thrillers op haar naam en toch telkens weer iets nieuws en toch herkenbaars neer te zetten, doe dat maar eens na. Ik keek uit naar haar recent verschenen thriller Santorini, die zich afspeelt op het Griekse vulkaaneiland Santorini. Waarbij van Rijn de lezer het verhaal laat beleven vanuit de twee jongste Samaras zussen - Daphne en Zoë - en ons zo meeneemt in hun trip down memory lane. Met oog voor de sfeerbeleving langs de toeristische trekpleisters van het indrukwekkende eiland met haar eindeloze diepblauwe zee, de imposante rotsen en de witte huisjes en kerkjes, waar het toerisme een belangrijke bron van inkomsten voor de lokale bevolking levert.
Meeslepende, geheimzinnige en spannende verhaallijnen waarbij de kracht ligt bij de de uitwerking van de karakters en hun onderliggende verhoudingen. Het verhaal kent een gelaagde opbouw, die in het begin van start gaat als een roman en zich gaandeweg ontpopt tot een thriller. Met kleine beetjes aan informatie - ik had een vermoeden welke kant het uit zou gaan en was razend benieuwd of ik gelijk zou krijgen of niet want er kwamen steeds meer verdachte personen bij - wordt de lezer steeds geprikkeld en komen we puzzelgewijs steeds iets dichterbij de waarheid en stijgt de onderhuidse spanning steeds verder en wordt er toegewerkt naar de verlossende ontknoping - zat ik juist of niet? - en spannende finale. Thrillers van Linda van Rijn hebben altijd een bepaalde herkenning, zijn meeslepend, verslavend en vermakelijk, ze lezen als een spannende feelgoodroman, als je eenmaal begint met lezen is stoppen geen optie meer.
Sterke personages, die krachtig worden uitgewerkt. We leren de Samaras zussen en de onderlinge familiare verhoudingen goed kennen. De dochters van Kostas Samaras (64), Vera (42), Helena (39), Daphne (36) en Zoë (31). Kostas was samen met voormalig fotomodel Maria uit Athene, bij wie hij na zijn scheiding opnieuw geluk vond. Hij was de horecakoning van het eiland en velen keken tegen hem op. Zijn bedrijf was zijn levenswerk, in zowel zijn zakelijke als zijn privéleven was hij een autoritaire, veeleisende man, die niet bepaald bekend stond om zijn complimenteuze aard. Hij was hard, kritisch en bovenal een ervaren schipper, wat zijn tragische dood in een raar perspectief plaats. Van alle kinderen lijkt oudste dochter Vera het meest op hun vader. Helena was net als hij een heetgebakerd typje dat chronisch geïrriteerd is en altijd in werkmodus staat, haar telefoon zit constant aan haar handen vastgeplakt. Vera werkt bij jeugdzorg, is lief, stipt en betrouwbaar, conflict vermijdend, haar relatie is pasgelden op de klippen gelopen. Daphne is samen met Olaf en samen zijn ze de ouders van zoon Liam en dochter Alexis. Ze is juf en wil het liefst de lieve vrede bewaren. Zoë is de jongste dochter en is werkzaam op het Utrechtse bedrijventerrein waar ze haar succes najaagt in marketingtargets en Exel sheets, maar het gelukkigst is ze op de rug van een paard, stappend over de steile paden van haar geboortegrond, waar ze het gevoel heeft dat ze leeft. De gedeelde noemer is hun Griekse DNA is de drang naar liefde, erkenning en bewondering. Rijstaleigenaar Dimotros en zijn zoon Nikolaos en Yannis. Wanneer vader Kostas plotseling overlijd en de zussen de laatste zaken moeten afronden komen hun gezamenlijke herinneringen van hun jeugd op Santorini naar de oppervlakte gedreven, wat de onderlinge verhouding op scherp plaats. De obstakels en onenigheid leveren veel spanningen, irritaties, jaloezie en verwijten op, de grimmige sfeer van de frictie wordt voelbaar overgebracht. Flintertjes hoop, ongeloof en een draaikolk aan gedachten. Het gebrek aan liefde, vertrouwen, geborgen- en genegenheid. Hoe goed kennen ze elkaar eigenlijk?
Met Santorini heeft Linda van Rijn een geheimzinnige, meeslepende vakantiethriller neergezet. Herkenbaar en toch nieuw. Spannende, broeiende en mysterieuze verhaallijnen waarbij de kracht ligt bij de sterke personages en de onderlinge verhoudingen die goed worden uitgewerkt. Met een gelaagde opbouw, die van start gaat als een roman en zich ontpopt tot een thriller. Met oog voor de sfeerbeleving van het Griekse vulkaaneiland Santorini. Waarbij we puzzelgewijs steeds dichterbij de waarheid van de verlossende ontknoping en spannende finale komen. Meeslepend, verslavend en super vermakelijk. Ik kijk weer uit naar de volgende thriller van Linda van Rijn Weekendje weg, gelukkig hoeven we nooit lang te wachten.
The setting had potential, but I guessed who the killer was within the first few chapters. I kept hoping I was wrong because I wanted the story to surprise me… but unfortunately, I was right in the end.
Because of that, the suspense didn’t fully work for me. Instead of feeling tense or shocked, I spent most of the book waiting to see if the reveal would go in another direction.
It wasn’t a bad read, just not thrilling enough for me.
Final Thoughts An easy, readable thriller, but too predictable to leave a strong impact. If you figure out the mystery early, the tension loses its edge.
Precies wat je van Linda van Rijn kan verwachten. Leest makkelijk weg en redelijk voorspelbaar. Fijn als afwisseling na wat zwaardere boeken. Maar nu wel direct weer toe aan wat meer diepgang.
De zussen Vera, Helena, Daphne en Zoë keren na het overlijden van hun vader terug naar het Griekse eiland Santorini, de plek waar ze een deel van hun jeugd hebben doorgebracht. Hun vader is zes maanden eerder overleden tijdens een bootongeluk dat zijn dochters Vera en Helena wel hebben overleefd. Tijdens hun verblijf op Santorini halen ze herinneringen op en komt ook het ongeluk ter sprake. Want hoe kan een ervaren schipper op klaarlichte dag op een rots varen?
Wanneer Vera plotseling verdwijnt en er een mysterieuze envelop op het graf van hun vader wordt gevonden, wordt het mysterie steeds groter. Al snel blijkt dat de dag van het ongeluk nog een aantal geheimen herbergt die sommigen koste wat kost verborgen willen houden. Santorini lees je vanuit het perspectief van de verschillende zussen, waardoor je het verhaal vanuit alle invalshoeken meekrijgt. Dat is een leuke toevoeging, want iedere zus heeft de dag van het ongeluk anders ervaren en beleefd. Daarnaast leer je de verschillende zussen tijdens het lezen op die manier een beetje beter kennen, al draait het boek wel echt om de dood van de vader.
Van Rijn heeft een vlotte schrijfstijl. Mede door de perspectiefwisselingen zit je binnen no time in het verhaal en waan je jezelf op het Griekse eiland. Al snel bouwt de spanning zich op en wil je weten hoe het bootongeluk nu precies in elkaar steekt. Het verhaal werkt toe naar een spannend plot, waarna ook de ontknoping volgt. Dat plot had ik al een beetje zien aankomen, maar dat deed niets af aan mijn leeservaring. Van Rijn schrijft geen bloeddorstige thrillers, maar wel thrillers met voldoende onderhuidse spanning die perfect zijn om te lezen op je strandbedje of in de tuin op een zonnige dag. Ben je daarnaar op zoek en wil je je graag wanen op Santorini? Lees dit boek dan zeker!
Ik ontving dit boek via de uitgeverij. Dit beïnvloedt mijn mening niet.
Tijdens een boottocht komt Kostas Samaras om het leven en zijn dochters Helena en Vera houden daar allebei geheugenverlies aan over. Daardoor weet niemand precies wat er die dag is gebeurd. Kostas was op Santorini een bekend en geliefd man, ook wel de koning van het eiland genoemd en hij bezat meerdere horecazaken.
Wanneer zijn vier dochters, Daphne, Zoë, Helena en Vera samenkomen in het familiehuis voor het bezoek van de notaris zijn ze benieuwd hoe de erfenis verdeeld zal worden. Helena heeft ondertussen veel taken op zich genomen omdat zij al op Santorini woont.
Als Zoë met Vera afspreekt op de begraafplaats en Vera niet op komt dagen vertrouwt ze het direct niet. Dat past totaal niet bij haar omdat ze altijd stipt op tijd is. Wanneer Zoë vervolgens een envelop met een briefje op het graf vindt wordt alles nog mysterieuzer. Wat is er echt gebeurd tijdens die boottocht? En heeft Vera’s verdwijning daar iets mee te maken?
Wat een heerlijke thriller was dit weer. Vanaf het begin hangt er al een mysterieuze sfeer door het overlijden van de vader, niemand weet namelijk wat er precies gebeurd is. Je blijft gelijk met veel vragen zitten en wilt weten wat er is gebeurd. De setting op Santorini vond ik erg sfeervol en heerlijk om te lezen, ik ben er zelf namelijk nog nooit geweest.
De familieverhoudingen maken het extra interessant omdat je merkt dat er onderling ook het een en ander speelt en dat er ook dingen niet verteld worden. Hierdoor ga je ook twijfelen wie wel en niet te vertrouwen is. Het is een verhaal vol geheimen, familieproblemen en onverwachte wendingen dat je nieuwsgierig houdt tot het einde. Ik kijk weer enorm uit naar het volgende boek dat ‘Weekendje weg’ zal heten.
Reis mee naar het mooie Griekse eiland Santorini waar de vier zussen Vera, Helena, Daphne en Zoë zijn opgegroeid. Nadat hun vader is omgekomen tijdens een bootongeluk keren ze terug naar het eiland. Het bootongeluk roept nogal wat vragen op. Als Vera dan ook nog eens spoorloos verdwijnt en er alleen een mysterieus briefje wordt gevonden, snappen de zussen er niets meer van.
We lezen het verhaal vanuit Zoë en Daphne. Samen met Helena en Vera proberen ze te achterhalen wat er nu op die afschuwelijke dag is gebeurd. Hoe heeft het bootongeluk kunnen gebeuren? Het ongeluk roept meer vragen op dan antwoorden.
Deze slow-burn-thriller heeft ruim de tijd nodig om op gang te komen. In het begin van het verhaal krijgen we veel informatie van de zussen. Hierdoor duurt het vrij lang eer de spanning een beetje toeneemt.
Het Griekse eiland Santorini vormt een prachtig decor voor dit verhaal. De sfeer van het witte familiehuis bij Oia en de azuurblauwe zee is heel mooi neergezet. De dynamiek tussen de vier zussen is voelbaar met alle onderlinge spanningen en loyaliteiten die je bij families verwacht.
De schrijfstijl is luchtig en hierdoor lees je gemakkelijk en vlot het boek uit. Het plot was voor mij enigszins voorspelbaar, ik miste toch een beetje dat ik op het verkeerde been gezet werd.
Santorini is een luchtige vakantie thriller met een mooi Grieks eiland als decor, met familiedrama en een vleugje mysterie. Heerlijk om te lezen terwijl je op vakantie ligt te relaxen.
Na de dood van hun vader gaan de zussen Vera, Helena, Daphne en Zoë terug naar de plek waar ze zijn geboren en een deel van hun jeugd hebben doorgebracht, het Griekse eiland Santorini. Het is zes maanden na het bootongeluk dat hun vader het leven kostte en dat Vera en Helena, die ook op de boot waren, wonderwel hebben overleefd. In het grote familiehuis nabij het stadje Oia delen ze hun herinneringen. Ook het ongeluk komt ter sprake, want waarom voer de ervaren schipper die hun vader had ingehuurd, op klaarlichte dag zomaar op een rots? Als Zoë en Vera samen hebben afgesproken bij het graf van hun vader, komt Vera niet opdagen. Ze is spoorloos verdwenen en geen van de zussen begrijpt wat er aan de hand zou kunnen zijn, het past helemaal niet bij Vera om niets van zich te laten horen. Bij het graf vindt Zoë wel een envelop met een mysterieus briefje.
In het zonnige Santorini word je deze keer helemaal meegesleept in een fijne en toegankelijk geschreven thriller. Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven, afwisselend vanuit de zussen Daphne en Zoë. De opbouw is langzaam opgebouwd, maar naarmate het boek vordert wordt de spanning opgevoerd. Je wordt steeds meer achtergelaten in emotie en nieuwsgierigheid en richting het slot ga je steeds sneller lezen om te ontdekken hoe dit verhaal eindigt.
Het verhaal is beeldend geschreven waardoor je je heerlijke even helemaal onder de zon waant en het zomerse gevoel je helemaal opslokt.
De personages zijn goed uitgewerkt en komen realistisch over. De zussen delen vooral fijne jeugdherinneringen maar ondertussen voel je de onderlinge spanning steeds groter worden.
Dit boek kent een klein vleugje diepgang. Vooral familiebanden, rouw, verlies en geheimen staan centraal. Maar na het dichtslaan van dit boek realiseer je je wel dat wanneer je een persoon goed denkt te kennen, je soms toch op je hoede moet zijn en zaken vaak anders kunnen liggen dan je denkt.
Het slot van deze zonovergoten thriller zag ik niet aankomen. Heerlijk om steeds op het verkeerde been gezet te worden, mee te kunnen puzzelen en dan toch verrast te worden op de laatste bladzijdes.
Sanotorini is een thriller die je lekker mee kan nemen in je reiskoffer, heerlijk kunt lezen op je eigen terras of natuurlijk lekker kunt lezen op de bank. Een beeldend en vlot geschreven thriller vol spanning, emotie en vooral veel geheimen. Een aanrader!
Had de potentie van een fijne zomerthriller maar door de fouten die erin zitten werd het een slecht verhaal. De woordspeling merrie & nachtmerrie werkt niet in het Grieks. Het eerste briefje was getypt en opeens bij het tweede briefje kwamen de handschriften overeen? Helena kwam amper in beeld wat haar direct verdacht maakte en de verhaallijn van Yannis was ook te voorspelbaar. Had Daphne nou wel of niet de politie al gesproken? Volgens mij staat ze net haar verhaal te doen aan twee agenten en vervolgens gaat ze nog een keer het bureau bellen? De zoektocht met de briefjes was ook erg vergezocht en onrealistisch. Stop dan meteen die foto in de eerste envelop? De romance aan het einde zag je ook al aankomen vanaf de eerste ontmoeting. Alsnog lekker gelezen maar jammer van al die afknappers.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Bedankt @uitgeverijmarmer voor dit recensie-exemplaar!
Na het fatale ongeluk van hun vader, gaan vier zussen naar het eiland waar ze zijn opgegroeid. Ze zoeken antwoorden, maar een verdwijning zorgt voor alleen maar meer vragen…
Mijn 9 miljoenste boek van Linda van Rijn! Of nou ja… zoiets.
Dit is wel weer een ontzettende slowburner. De actie vindt plaats op vooral de laatste 50 pagina’s.
Het was een tikkeltje voorspelbaar, maar ik had het niet helemaal goed voorspeld. Het einde was in elk geval weer spannend!
Was gewoon weer een leuk boek. Zoals we gewend zijn!
Je weet van tevoren dat dit een simpel boek is en dat was het ook. Vond eigenlijk dat er heel lang weinig spanning was. Het bouwde ontzettend langzaam op. Het moment dat de spanning er wel kwam, was het vrij voorspelbaar. Wel gewoon lekker boek om even snel weg te lezen, maar weinig bijzonder
Leest makkelijk weg maar het is ook een simpel boek. Wist eigenlijk vrij snel al wie het had gedaan en wat de onderlinge verhoudingen waren, hoewel het pas in de laatste hoofdstukken ‘uitkomt’
Een prima thriller voor tussendoor! In Santorini draait het verhaal om de zoektocht naar een vermiste zus, wat uiteindelijk leidt naar een groot familiegeheim. De spanning wordt rustig opgebouwd en richting het einde vallen alle puzzelstukjes netjes op hun plaats.
Het is geen hoogvlieger of diepgaande thriller, maar wel lekker vlot geschreven en ideaal als vakantie-leesvoer. Perfect voor op het strand of aan het zwembad! ☀️📚