'Dit is mijn verhaal, dat ik zo volledig mogelijk zal vertellen. Het staat symbool voor het verhaal van vele jeugdzorgjongeren, waarin we meer met elkaar gemeen hebben dan ons lief is.'
Na een jeugd vol geweld en verwaarlozing, gevolgd door een uithuisplaatsing en talloze doorplaatsingen, vertelt journalist Bodine van Someren haar persoonlijke jeugdzorgverhaal. Dit is het verhaal achter de rapporten, dat symbool staat voor dat van duizenden 'probleemkinderen' die vaak sterker getraumatiseerd uit de jeugdzorg komen dan ze erin gingen.
Ze laat zien hoe een systeem dat moet beschermen vaak juist beschadigt. Een indringend verhaal waarin zij met haar ervaring en kennis de misstanden blootlegt die twintig jaar na haar uithuisplaatsing nog altijd niet zijn verbeterd.
Ik heb dit boek in één ruk uitgelezen. Wat een ongelooflijk dapper en belangrijk memoir. Ik heb veel gelachen maar vooral heel veel gehuild. Het verhaal komt dichtbij. Om de omvang en details te lezen van de ellende die zij heeft meegemaakt is pijnlijk confronterend. Het gevoel van in de steek gelaten te worden door de mensen en instanties die juist voor je zouden moeten zorgen, maakt me intens boos en verdrietig.
Bo heeft haar ervaringen en de misstanden in de jeugdzorg op een ontzettend mooie, krachtige manier verwoord en daarmee velen uit het systeem een stem gegeven. Haar veerkracht om na elke moker van een tegenslag weer op te krabbelen en toch door te gaan dwingt diep respect af.
Rooting for her en voor al het moois dat nog voor haar in de sterren staat.
'Zolang we een kind doorschuiven als een onopgelost probleem kan het niet langer verbazen dat een kind zich als een probleem gedraagt (...) De kinderen hebben één ding gemeen: ze willen gezien en gehoord worden.' Wat. Een. Boek. Mijn hoofd vol woede en frustratie over het systeem en het gebrek aan middelen. Mijn hart vol liefde voor alle kinderen die veel te jong een veel te zware rugzak moeten dragen ❤️
Erg intrigerend boek, ik kende de wereld van de jeugdzorg totaal niet dus een mega eyeopener. Erg verhalend en leuk geschreven ondanks het moeilijke en persoonlijke onderwerp. Ik had niet zoveel met de liedjes quotes boven de hoofdstukken, maargoed die kan je ook gewoon skippen. Verder vond ik het bijna jammer dat de lezer niet nog verder kon lezen over hoe Bodine’s leven liep, wel begrijpelijk aangezien dat niet heel veel betrekking zou hebben tot de jeugdzorg. Al met al een aanrader voor iedereen die haar kennis wil verbreden en daarbij ook meteen een ontroerend verhaal wil lezen. Het leest zo weg!
Prachtig boek. Als docent op een mbo-school en mentor van een niveau 2 klas, krijg ik veel te maken met jongeren die in de jeugdzorg zitten. Dit schepte voor mij een prachtig beeld van de problematieken waar zij tegenaan (kunnen) lopen en het gaf me meer inzicht in de situatie rondom jeugdzorg. Heel indrukwekkend.
Ik heb ontzettend veel respect voor Bodine en vind het heel knap dat ze haar kwetsbare verhaal met de wereld deelt.
Als dit een roman was, zou het commentaar zijn dat er te veel gebeurt en het verhaal daardoor onrealistisch is. Het is een bizar idee dat dit voor veel kinderen de werkelijkheid is.
Intens geschokt geluisterd naar elke zin van Bodines verhaal. Boos op hoe de hulpverlening in elkaar steekt en dat feit bewezen wordt dat als je ouders er niet voor je zijn, we heel weinig goeds kunnen doen als maatschappij. Ik hoop dat vele probleemkinderen, jeugdzorgwerkers en vooral beleidsmakers dit lezen en we een systeemverandering mogelijk kunnen maken.
Ik kan alleen maar respect hebben voor Bodine, de schrijfster van dit boek, dat zij haar rauwe en eerlijke verhaal heeft opgeschreven om een perspectief te delen die zeer nodig is voor verandering binnen de Jeugdzorg.