BAZI HİKÂYELER, MUTLU BİR SONLA DEĞİL, YAŞANILMASI GEREKEN ZOR SINAVLARLA DEVAM EDER.
Feza ve Dorukhan aşkı bulmuşlardı fakat aşklarına sahip çıkmak o aşka sahip olmaktan daha zordu. Feza, içinde yaşadığı boşluğu Doruk’la tamamlamaya çalışsa da hep bir şeylerin eksik olduğunu hissetmeye başlamıştı. Visal ona huzur veren tek yerdi fakat artık bu dört duvarın içine sığamadığını hissediyordu. O kendini keşfetme yolundaki sancılı sürecinde kritik kararlar alırken Dorukhan Falay adı ise tribünlerde eskisinden daha yüksek bir sesle yankılanmaya başlamıştı. Feza’nın kalbinde verdiği sessiz savaşın sonucu ise Dorukhan’ı derin bir yalnızlığa sürüklemek üzereydi.
Sevdiğin birini daima kendi önüne koymaya nereye kadar devam edebilirsin? Feza, adının anlamında saklı olan sınırsızlığı tatmak için kendi sınırlarını aşmayı kafasına koymuştu. Peki bu, onlar için gerçekten son çeyrek miydi?
AZRA İZGÜNER’İN DÖRT ÇEYREK SERİSİNİN İKİNCİ KİTABI, SESSİZ VEDALARLA YENİDEN BAŞLAMALARIN ARASINDA; AŞKI, AFFETMEYİ VE TAMAMLANMAYI EN DERİN HÂLİYLE KALPLERE İŞLİYOR.
sirf su yorumu atabilmek icin bu serinin 3. kitabinin cikmasini beklicektim ama bide bunu mu beklicem elindeki mis gibi karakterleri kullanmayip dunyanin en sıkıcı karakterlerine kitap yazmak what a concept yani kimse aras ve devin icin kitap da beklemiyo sadece arkadasinin kitabinda duzgunce islenebilseydi yeterdi😀 ama arkadasinin kafesinin acilisinda bile gorunmuyor ne diyelim su kapaklari da gormezden gelmeye calisiyoduk zaten ve gercekten cerezlik bir genclik kurgusunun 3 kitap olmasi da ne manaysa yarisindan sonra sıkıyo yan karakterleri okuyim diyosun o da duzgun islenmiyo
Ben bu çocukları çok seviyorum ya😭😭 Dorukhan beni çok üzdün eşşek kafalı. Üçüncü kitabı okumayı iple çekiyorum. Feza, seninle gurur duyuyorum çokça seviyorum. Çok güzel bir hikayeydi