What do you think?
Rate this book
Zalesie #2
Noc trzydziesta
W okolicach Zalesia zostaje znalezione ciało topielca. Wydaje się, że doszło do wypadku. Wkrótce jednak wychodzi na jaw, że tydzień wcześniej na pobliskim leśnym parkingu komisarz Iwo Wilkowski odkrył brutalnie okaleczone zwłoki dwójki młodych ludzi. Obrażenia pasują do tych zadawanych wcześniej przez seryjnego mordercę zwanego Amorem. Tyle tylko że potwornego zabójcę zakochanych zlikwidowano trzydzieści lat temu. Czyżby pojawił się naśladowca? A może prawdziwy sprawca jest jednak na wolności?
Dzięki dziennikarce śledczej Oliwii Bacewicz podkomisarz Michalina Murawska szybko odkrywa, że przerażające wydarzenia z przeszłości mają związek z jej rodziną, a koleżanka, której zaczęła ufać, zatrudniła się w piaseczyńskiej jednostce po to, by ją aresztować. Jednak wymykająca się wszelkim schematom podkomisarz Kaja Dalke ukrywa w zanadrzu jeszcze więcej. Oliwia Bacewicz także nie wyjawiła całej prawdy.
Prokurator Grzegorz Hala bardzo chciałby pomóc przyjaciółce rozwikłać zagadkę Amora, lecz on również ma problemy. Czy czwórka śledczych zdąży rozwiązać sprawę, nim Amor zaatakuje po raz kolejny? A może ten seryjny… nigdy nie istniał?
Noc trzydziesta to kontynuacja bestsellera Nic takiego. To seria łącząca elementy thrillera, klasycznego kryminału i powieści z rozbudowanym wątkiem psychologicznym.
Dzięki dziennikarce śledczej Oliwii Bacewicz podkomisarz Michalina Murawska szybko odkrywa, że przerażające wydarzenia z przeszłości mają związek z jej rodziną, a koleżanka, której zaczęła ufać, zatrudniła się w piaseczyńskiej jednostce po to, by ją aresztować. Jednak wymykająca się wszelkim schematom podkomisarz Kaja Dalke ukrywa w zanadrzu jeszcze więcej. Oliwia Bacewicz także nie wyjawiła całej prawdy.
Prokurator Grzegorz Hala bardzo chciałby pomóc przyjaciółce rozwikłać zagadkę Amora, lecz on również ma problemy. Czy czwórka śledczych zdąży rozwiązać sprawę, nim Amor zaatakuje po raz kolejny? A może ten seryjny… nigdy nie istniał?
Noc trzydziesta to kontynuacja bestsellera Nic takiego. To seria łącząca elementy thrillera, klasycznego kryminału i powieści z rozbudowanym wątkiem psychologicznym.
- GenresAudiobook
608 pages, Paperback
Published March 10, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
May 8, 2026
3,5/5
Fabularnie mniej mnie interesowała niż pierwsza część
Fabularnie mniej mnie interesowała niż pierwsza część
April 26, 2026
No takie se ale w sumie sympatyczne.
March 15, 2026
„Noc trzydziesta” to thriller psychologiczny z mocnym klimatem niepokoju i tajemnicy. Autorka po raz kolejny pokazuje, że świetnie potrafi budować napięcie i wciągać czytelnika w historię, w której nic nie jest oczywiste.
W okolicach Zalesia zostaje znaleziony topielec. Komisarz Wilkowski odkrywa brutalnie okaleczone zwłoki, a obrażenia do złudzenia przypominają te zadawane przez seryjnego mordercę Amora. Problem w tym, że on już nie żyje… Czy to możliwe, że pojawił się naśladowca? Tymczasem Murawska, dzięki pomocy dziennikarki, odkrywa szokujące fakty ze swojej przeszłości, a Dalke skrywa prawdziwy powód swojego pojawienia się w piaseczyńskiej jednostce.
Drugi tom cyklu okazał się dla mnie jeszcze ciekawszy niż poprzedni. Narracja prowadzona z perspektywy kilku postaci nadaje historii dynamiki. Stopniowo odkrywane sekrety, trudne relacje między bohaterami oraz atmosfera narastającego zagrożenia sprawiają, że książkę czyta się z rosnącą ciekawością. Autorka jak zawsze z precyzją oddaje emocje bohaterów - ich lęki, wątpliwości i wewnętrzne konflikty. Zaufanie, zdrada, lojalność i napięcia między postaciami stają się ważnym elementem fabuły. To mroczna i emocjonalna historia o tajemnicach, winie oraz o tym, jak przeszłość potrafi wrócić w najmniej spodziewanym momencie. Pokazuje również, że jedna decyzja może uruchomić lawinę konsekwencji, a wydarzenia sprzed lat wciąż wpływają na teraźniejszość bohaterów.
To thriller psychologiczny z głębią, niejednoznacznymi postaciami i powoli odkrywaną tajemnicą. Satysfakcjonująca kontynuacja - zdecydowanie czekam na więcej 🖤
W okolicach Zalesia zostaje znaleziony topielec. Komisarz Wilkowski odkrywa brutalnie okaleczone zwłoki, a obrażenia do złudzenia przypominają te zadawane przez seryjnego mordercę Amora. Problem w tym, że on już nie żyje… Czy to możliwe, że pojawił się naśladowca? Tymczasem Murawska, dzięki pomocy dziennikarki, odkrywa szokujące fakty ze swojej przeszłości, a Dalke skrywa prawdziwy powód swojego pojawienia się w piaseczyńskiej jednostce.
Drugi tom cyklu okazał się dla mnie jeszcze ciekawszy niż poprzedni. Narracja prowadzona z perspektywy kilku postaci nadaje historii dynamiki. Stopniowo odkrywane sekrety, trudne relacje między bohaterami oraz atmosfera narastającego zagrożenia sprawiają, że książkę czyta się z rosnącą ciekawością. Autorka jak zawsze z precyzją oddaje emocje bohaterów - ich lęki, wątpliwości i wewnętrzne konflikty. Zaufanie, zdrada, lojalność i napięcia między postaciami stają się ważnym elementem fabuły. To mroczna i emocjonalna historia o tajemnicach, winie oraz o tym, jak przeszłość potrafi wrócić w najmniej spodziewanym momencie. Pokazuje również, że jedna decyzja może uruchomić lawinę konsekwencji, a wydarzenia sprzed lat wciąż wpływają na teraźniejszość bohaterów.
To thriller psychologiczny z głębią, niejednoznacznymi postaciami i powoli odkrywaną tajemnicą. Satysfakcjonująca kontynuacja - zdecydowanie czekam na więcej 🖤
March 19, 2026
"Noc trzydziesta" Katarzyny Puzyńskiej, to kontynuacja "Nic takiego", a zarazem zwiastun obiecująco zapowiadającej się wielotomowej serii o Zalesiu. Znając predyspozycje Pani Kasi, spodziewam się kolejnego cyklu na miarę Lipowa, w którym porzucenie w trakcie, bez sięgnięcia po kolejny tom raczej nie wchodzi w grę - szczególnie, jeżeli polubisz głównych bohaterów.
Na łamach "Nocy trzydziestej" mamy do czynienia z tą samą ekipą, która towarzyszyła nam poprzednio, co sprawia, że poniekąd jesteśmy już z nimi skumplowani, do niektórych możemy odczuwać sympatię, podczas gdy inni wzbudzają w nas niechęć i pogardę. Autorka po raz kolejny stworzyła garść charyzmatycznych bohaterów, bardzo barwnych, odpychających, jak i pociągających. Oddaje im kolejno głos w następujących po sobie rozdziałach, przybliża ich sylwetki, odkrywając z każdą kolejną warstwą kłamstwa prowadzące do odkrycia mrocznej tajemnicy.
Autorka od samego początku tworzy ciężki nastrój, oraz mroczną scenerię w której ulokowuje ciało topielca. Szybko okazuje się, iż sprawa ma odniesienie do wątku seryjnego mordercy z lat 90-tych. "Noc trzydziesta" wyróżnia się wśród innych powieści autorki nutką azjatyckiego folkloru, który wybrzmiewa nie tylko za pomocą śladów pozostawionych na miejscach zbrodni, ale również porachunkami pomiędzy imigrantami. Akcja toczy się na polskim poletku, w małym miasteczku, które pamięta jeszcze czasy zbrodni sprzed trzydziestu lat. Sprawa "Amora" zostanie ponownie wymieciona spod dywanu, a rodzinne konotacje okażą się problematyczne w przypadku niektórych postaci. Jedna z bohaterek dowie się garści nieprzyjemnych ciekawostek ciągnących się za nią od dziecięcych lat, a jej pochodzenie przysporzy sporo kłopotów.
Katarzyna Puzyńska nie ma problemu z nawarstwianiem intryg, kreacją plątaniny sekretów i sieci kłamstw. Momentami ciężko się połapać w tych konszachtach, mafijny wątek i porachunki pomiędzy azjatyckimi handlarzami dodaje animuszu i zabarwia tę detektywistyczno-psychologiczno-obyczajową rozgrywkę mocno sensacyjnym vibem.
Jestem ciekawa, czy ktoś z Was okaże się wprawnym detektywem i odpowiednio wytypuje sprawcę. Fabuła konsekwentnie podważa oczywistości, a motyw "Amora", który być może ma swego naśladowcę trzyma w napięciu do samego końca, Powieść jako kontynuacja wypada bardzo pozytywnie, pozostaje przystępna dla nowych odbiorców, ale i dowozi satysfakcjonujących treści zagorzałym czytelnikom.
Na łamach "Nocy trzydziestej" mamy do czynienia z tą samą ekipą, która towarzyszyła nam poprzednio, co sprawia, że poniekąd jesteśmy już z nimi skumplowani, do niektórych możemy odczuwać sympatię, podczas gdy inni wzbudzają w nas niechęć i pogardę. Autorka po raz kolejny stworzyła garść charyzmatycznych bohaterów, bardzo barwnych, odpychających, jak i pociągających. Oddaje im kolejno głos w następujących po sobie rozdziałach, przybliża ich sylwetki, odkrywając z każdą kolejną warstwą kłamstwa prowadzące do odkrycia mrocznej tajemnicy.
Autorka od samego początku tworzy ciężki nastrój, oraz mroczną scenerię w której ulokowuje ciało topielca. Szybko okazuje się, iż sprawa ma odniesienie do wątku seryjnego mordercy z lat 90-tych. "Noc trzydziesta" wyróżnia się wśród innych powieści autorki nutką azjatyckiego folkloru, który wybrzmiewa nie tylko za pomocą śladów pozostawionych na miejscach zbrodni, ale również porachunkami pomiędzy imigrantami. Akcja toczy się na polskim poletku, w małym miasteczku, które pamięta jeszcze czasy zbrodni sprzed trzydziestu lat. Sprawa "Amora" zostanie ponownie wymieciona spod dywanu, a rodzinne konotacje okażą się problematyczne w przypadku niektórych postaci. Jedna z bohaterek dowie się garści nieprzyjemnych ciekawostek ciągnących się za nią od dziecięcych lat, a jej pochodzenie przysporzy sporo kłopotów.
Katarzyna Puzyńska nie ma problemu z nawarstwianiem intryg, kreacją plątaniny sekretów i sieci kłamstw. Momentami ciężko się połapać w tych konszachtach, mafijny wątek i porachunki pomiędzy azjatyckimi handlarzami dodaje animuszu i zabarwia tę detektywistyczno-psychologiczno-obyczajową rozgrywkę mocno sensacyjnym vibem.
Jestem ciekawa, czy ktoś z Was okaże się wprawnym detektywem i odpowiednio wytypuje sprawcę. Fabuła konsekwentnie podważa oczywistości, a motyw "Amora", który być może ma swego naśladowcę trzyma w napięciu do samego końca, Powieść jako kontynuacja wypada bardzo pozytywnie, pozostaje przystępna dla nowych odbiorców, ale i dowozi satysfakcjonujących treści zagorzałym czytelnikom.
March 16, 2026
Katarzynę Puzyńską znam jeszcze z czasów, kiedy jej literacka droga dopiero się rozpędzała. Pamiętam spotkania autorskie sprzed lat, kiedy miała jeszcze zdecydowanie mniej tatuaży i kiedy jej nazwisko dopiero zaczynało pojawiać się coraz częściej w rozmowach czytelników kryminałów. Patrząc dziś na jej twórczość trudno nie dostrzec ogromnego progresu i konsekwencji, z jaką buduje swoją pozycję na polskiej scenie literackiej.
„Noc trzydziesta” jest tego bardzo dobrym przykładem. Puzyńska od lat udowadnia, że potrafi tworzyć kryminały, które nie ograniczają się wyłącznie do samej zagadki, lecz stają się opowieścią o ludziach, o ich relacjach, o pamięci i o tym, jak przeszłość potrafi wracać w najmniej spodziewanym momencie. Jej proza ma w sobie coś bardzo charakterystycznego. Z jednej strony jest mocno osadzona w rzeczywistości, z drugiej pozwala czytelnikowi wejść głęboko w świat bohaterów, w którym emocje i decyzje mają realne konsekwencje.
Podczas ostatnich targów książki miałem okazję zobaczyć coś, co najlepiej pokazuje skalę jej popularności. Kolejka czytelników czekających na spotkanie z autorką była naprawdę imponująca. Udało mi się zdobyć egzemplarz z autografem i patrząc na tę długą linię ludzi pomyślałem, że to najlepszy dowód na to, jak silną relację Puzyńska zbudowała ze swoimi czytelnikami.
Bo popularność w literaturze rzadko jest dziełem przypadku. Za nią stoi warsztat, konsekwencja i umiejętność opowiadania historii, które trafiają do ludzi. „Noc trzydziesta” tylko potwierdza, że Katarzyna Puzyńska należy dziś do grona autorek, które potrafią tworzyć kryminały przemyślane, emocjonalne i osadzone w świecie, który czytelnik chce poznawać dalej.
Patrząc na drogę, którą przeszła jako autorka, trudno nie mieć poczucia, że jej literacka historia wciąż się rozwija. A to zawsze jest dobry znak dla czytelników.
Robciu Jasiak
człowiek od książek
Współpraca reklamowa
„Noc trzydziesta” jest tego bardzo dobrym przykładem. Puzyńska od lat udowadnia, że potrafi tworzyć kryminały, które nie ograniczają się wyłącznie do samej zagadki, lecz stają się opowieścią o ludziach, o ich relacjach, o pamięci i o tym, jak przeszłość potrafi wracać w najmniej spodziewanym momencie. Jej proza ma w sobie coś bardzo charakterystycznego. Z jednej strony jest mocno osadzona w rzeczywistości, z drugiej pozwala czytelnikowi wejść głęboko w świat bohaterów, w którym emocje i decyzje mają realne konsekwencje.
Podczas ostatnich targów książki miałem okazję zobaczyć coś, co najlepiej pokazuje skalę jej popularności. Kolejka czytelników czekających na spotkanie z autorką była naprawdę imponująca. Udało mi się zdobyć egzemplarz z autografem i patrząc na tę długą linię ludzi pomyślałem, że to najlepszy dowód na to, jak silną relację Puzyńska zbudowała ze swoimi czytelnikami.
Bo popularność w literaturze rzadko jest dziełem przypadku. Za nią stoi warsztat, konsekwencja i umiejętność opowiadania historii, które trafiają do ludzi. „Noc trzydziesta” tylko potwierdza, że Katarzyna Puzyńska należy dziś do grona autorek, które potrafią tworzyć kryminały przemyślane, emocjonalne i osadzone w świecie, który czytelnik chce poznawać dalej.
Patrząc na drogę, którą przeszła jako autorka, trudno nie mieć poczucia, że jej literacka historia wciąż się rozwija. A to zawsze jest dobry znak dla czytelników.
Robciu Jasiak
człowiek od książek
Współpraca reklamowa
March 31, 2026
*współpraca reklamowa*
Drugi tom nowej serii kryminalnej od Katarzyny Puzyńskiej, powiem wam, że wyczekiwałam tego tomu jak na szpilkach, a kolejnego będę wyczekiwać chyba jak na bombie. Kolejna przygoda podkomisarz Murawskiej, Piggy i prokuratora Hali, nowe śledztwo, stare sprawy, konflikty interesów i złożona fabuła, która nie jednemu zrobi papkę z mózgu. Kryminał z elementami thrillera i świetnymi profilami psychologicznymi.
Niedaleko Zalesia odnaleziono ciało topielca, niby nic nadzwyczajnego, ale zaledwie tydzień wcześniej komisarz Wilkowski nieopodal odkrył brutalne morderstwo. Obrażenia zaś nakierowują śledczych na ślad dawnego seryjnego mordercy, jednak ten ponoć został zlikwidowany. Śledczy mają nową zagadkę do rozwiązania, muszą dowiedzieć się czy to naśladowca, czy jednak przed laty doszło do błędu. Murawska odkrywa, swoją przerażającą przeszłość. Dalke vel Piggy skrywa wiele tajemnic, i nie do końca jest tym za kogo się podaje. Hala z kolei staje się coraz bardziej zagubiony, sytuacją pomiędzy koleżankami, ale i własnymi problemami. To trójki śledczych dołącza też Iwo, który nie tylko powiązany jest z Murawską, ale coraz bardziej wchodzi w sprawy, które mogą zaważyć na jego przyszłości. Cała czwórka staje przed nie lada wyzwaniem, które obnaży ich wszystkie słabości, sekrety i tajemnice.
Kiedy przeczytałam pierwszy tom tej serii, to już wiedziałam, że to będzie coś mocnego, drugi tom tylko tą moja teorię potwierdził. Bo im dalej wchodzimy w tą całą opowieść, i pomimo tego, że wraz z bohaterami rozwiązaliśmy i zakończyliśmy kolejne śledztwo, to to co dzieje się w tle wciąż pozostaje dla nas zagadką. Dosłownie wiemy, że nic nie wiemy. To drugi tom, teoretycznie nie trzeba znać pierwszego bo kryminalna zagadka jest nowa i inna, ale to co dzieje się w tle, to co dotyczy głównych bohaterów jest kontynuowane, więc moim zdaniem jednak powinno się ten pierwszy tom znać, żeby ogarnąć co się dzieje, a dzieje się sporo. Fabuła jest wielowątkowa, mega złożona, konkretna, drobiazgowa i szczegółowa, a autorka zapewne świetnie się bawiła kierując fabułą tak, że czytelnik błądzi, gubi się, wpada w maliny i kolejne zastawione przez nią pułapki. Autorka przeszła tutaj samą siebie, manipulowała faktami, bawiła się bohaterami i fabułą, dodawała kolejne wątki, spuszczała takie bomby, że człowiek się zastanawiał jak to wszystko później zepnie się w całość, wprowadziła nam tutaj fantastyczną grę pozorów, intryga goniła intrygę, fabuła to zaskakiwała, to szokowała, a w głowie z każdą koleją stroną szalał coraz mocniejszy huragan.
To lektura, przy której trzeba wytężyć szare komórki, wymaga ona otwartego umysłu, logicznego ale i nieszablonowego myślenia, ale też wczytywania się w szczegóły, bo tutaj każdy detal może coś zmienić. W historii pojawiają się ciekawe tematy, typu seryjny morderca, korupcja, mafia, oszustwa, działanie pod przykrywką, ukryta tożsamość i wiele innych wątków, które nie tylko napędzają całą fabułę, ale też wciągają czytelnika ten kryminalny świat, w to śledztwo, które jest wielowymiarowe i tak bardzo złożone. To też tego typu kryminał, który ja bardzo lubię, a mianowicie, oprócz głównego śledztwa, pojawia się tzw prywata bohaterów. W pierwszym tomie były to dosyć lekkie wątki, choć i komplikacje się pojawiały, tutaj te wątki są niemal tak samo ciekawe, jeśli nawet nie bardziej ciekawe niż ten główny wątek. Trójka głównych bohaterów zmaga się ze sprawami niczym z dobrego filmu, a co ważne dołącza do nich kolejny gracz, który śmiem przypuszczać w kolejnej części czy częściach narobi niezłego bałaganu.
Jak już wiecie czekałam na ten tom jak na szpilkach, czułam że będzie on świetny. Natomiast po końcówce tego jestem przekonana, że kolejny będzie jeszcze lepszy, a ja będę siedzieć niczym na bombie w trakcie oczekiwania. Autorka choć coś domknęła, to wiele ważnych kwestii zostało otwartych a kolejne już zostały delikatnie wprowadzone. Książka była fantastyczna, przemyślana, dopracowana, a czytelnik został przeprowadzony przez fabułę niczym po polu minowym. To książka, którą przeczytałam za jednym zamachem, pomimo jej obszerności, złożoności i trudu połączenia wszystkiego w całość. Wzbudziła one we mnie różnorakie emocje, ale też dostarczyła mi ogromnej frustracji, gdy kolejne moje teorie zostawały obalone.
Mega mi się podobało, warto było czekać na ten tom, który podobnie jak pierwszy robi wrażenie, fabuła wciąż pozostaje na wysokim poziomie, o ile nawet nie przewyższyła tego początkowego. To idealna lektura dla fanów serii kryminalnych, czy ogólnie dla fanów złożonych kryminalnych zagadek, którzy cenią sobie profile psychologiczne, jakość zagadki i konieczność wytężania umysłu przy czytaniu. Ja polecam i wyczekuję kolejnego tomu.
Drugi tom nowej serii kryminalnej od Katarzyny Puzyńskiej, powiem wam, że wyczekiwałam tego tomu jak na szpilkach, a kolejnego będę wyczekiwać chyba jak na bombie. Kolejna przygoda podkomisarz Murawskiej, Piggy i prokuratora Hali, nowe śledztwo, stare sprawy, konflikty interesów i złożona fabuła, która nie jednemu zrobi papkę z mózgu. Kryminał z elementami thrillera i świetnymi profilami psychologicznymi.
Niedaleko Zalesia odnaleziono ciało topielca, niby nic nadzwyczajnego, ale zaledwie tydzień wcześniej komisarz Wilkowski nieopodal odkrył brutalne morderstwo. Obrażenia zaś nakierowują śledczych na ślad dawnego seryjnego mordercy, jednak ten ponoć został zlikwidowany. Śledczy mają nową zagadkę do rozwiązania, muszą dowiedzieć się czy to naśladowca, czy jednak przed laty doszło do błędu. Murawska odkrywa, swoją przerażającą przeszłość. Dalke vel Piggy skrywa wiele tajemnic, i nie do końca jest tym za kogo się podaje. Hala z kolei staje się coraz bardziej zagubiony, sytuacją pomiędzy koleżankami, ale i własnymi problemami. To trójki śledczych dołącza też Iwo, który nie tylko powiązany jest z Murawską, ale coraz bardziej wchodzi w sprawy, które mogą zaważyć na jego przyszłości. Cała czwórka staje przed nie lada wyzwaniem, które obnaży ich wszystkie słabości, sekrety i tajemnice.
Kiedy przeczytałam pierwszy tom tej serii, to już wiedziałam, że to będzie coś mocnego, drugi tom tylko tą moja teorię potwierdził. Bo im dalej wchodzimy w tą całą opowieść, i pomimo tego, że wraz z bohaterami rozwiązaliśmy i zakończyliśmy kolejne śledztwo, to to co dzieje się w tle wciąż pozostaje dla nas zagadką. Dosłownie wiemy, że nic nie wiemy. To drugi tom, teoretycznie nie trzeba znać pierwszego bo kryminalna zagadka jest nowa i inna, ale to co dzieje się w tle, to co dotyczy głównych bohaterów jest kontynuowane, więc moim zdaniem jednak powinno się ten pierwszy tom znać, żeby ogarnąć co się dzieje, a dzieje się sporo. Fabuła jest wielowątkowa, mega złożona, konkretna, drobiazgowa i szczegółowa, a autorka zapewne świetnie się bawiła kierując fabułą tak, że czytelnik błądzi, gubi się, wpada w maliny i kolejne zastawione przez nią pułapki. Autorka przeszła tutaj samą siebie, manipulowała faktami, bawiła się bohaterami i fabułą, dodawała kolejne wątki, spuszczała takie bomby, że człowiek się zastanawiał jak to wszystko później zepnie się w całość, wprowadziła nam tutaj fantastyczną grę pozorów, intryga goniła intrygę, fabuła to zaskakiwała, to szokowała, a w głowie z każdą koleją stroną szalał coraz mocniejszy huragan.
To lektura, przy której trzeba wytężyć szare komórki, wymaga ona otwartego umysłu, logicznego ale i nieszablonowego myślenia, ale też wczytywania się w szczegóły, bo tutaj każdy detal może coś zmienić. W historii pojawiają się ciekawe tematy, typu seryjny morderca, korupcja, mafia, oszustwa, działanie pod przykrywką, ukryta tożsamość i wiele innych wątków, które nie tylko napędzają całą fabułę, ale też wciągają czytelnika ten kryminalny świat, w to śledztwo, które jest wielowymiarowe i tak bardzo złożone. To też tego typu kryminał, który ja bardzo lubię, a mianowicie, oprócz głównego śledztwa, pojawia się tzw prywata bohaterów. W pierwszym tomie były to dosyć lekkie wątki, choć i komplikacje się pojawiały, tutaj te wątki są niemal tak samo ciekawe, jeśli nawet nie bardziej ciekawe niż ten główny wątek. Trójka głównych bohaterów zmaga się ze sprawami niczym z dobrego filmu, a co ważne dołącza do nich kolejny gracz, który śmiem przypuszczać w kolejnej części czy częściach narobi niezłego bałaganu.
Jak już wiecie czekałam na ten tom jak na szpilkach, czułam że będzie on świetny. Natomiast po końcówce tego jestem przekonana, że kolejny będzie jeszcze lepszy, a ja będę siedzieć niczym na bombie w trakcie oczekiwania. Autorka choć coś domknęła, to wiele ważnych kwestii zostało otwartych a kolejne już zostały delikatnie wprowadzone. Książka była fantastyczna, przemyślana, dopracowana, a czytelnik został przeprowadzony przez fabułę niczym po polu minowym. To książka, którą przeczytałam za jednym zamachem, pomimo jej obszerności, złożoności i trudu połączenia wszystkiego w całość. Wzbudziła one we mnie różnorakie emocje, ale też dostarczyła mi ogromnej frustracji, gdy kolejne moje teorie zostawały obalone.
Mega mi się podobało, warto było czekać na ten tom, który podobnie jak pierwszy robi wrażenie, fabuła wciąż pozostaje na wysokim poziomie, o ile nawet nie przewyższyła tego początkowego. To idealna lektura dla fanów serii kryminalnych, czy ogólnie dla fanów złożonych kryminalnych zagadek, którzy cenią sobie profile psychologiczne, jakość zagadki i konieczność wytężania umysłu przy czytaniu. Ja polecam i wyczekuję kolejnego tomu.
March 22, 2026
„Najbardziej boli to, czego nie da się cofnąć.”
„Prawda nigdy nie jest wygodna. Dlatego tak wielu ludzi jej nie szuka.”
„Strach nie znika. On tylko zmienia kształt.”
„Nie każda noc kończy się świtem. Niektóre zostają w człowieku na zawsze.”
„Najgorsze nie jest to, co widzimy. Najgorsze jest to, co zaczynamy rozumieć.”
„Cisza potrafi krzyczeć głośniej niż ludzie.”„Nie każda noc kończy się świtem. Niektóre zostają w człowieku na zawsze.”
„Najgorsze nie jest to, co widzimy. Najgorsze jest to, co zaczynamy rozumieć.”
„Cisza potrafi krzyczeć głośniej niż ludzie.”
Po rozwikłaniu zagadki śmierci znanego milionera Tadeusza Bacewicza śledczy z Piaseczna wspomagani przez prokuratura Grzegorza Halę stają przed kolejnym wyzwaniem- tym razem w grę wchodzą mafijne porachunki na terenie Wólki Kosowskiej , a w grę wchodzą nie tylko olbrzymie pieniądze, lecz również, a może przede wszystkim - zemsta.
Komisarz Iwo Wilkowski jest typem złego chłopca- jak to się teraz ładnie określa z całą pewnością jest ciachem i łamaczem kobiecych serc oraz osobą związaną z przeszłością podkomisarz Michaliny Murawskiej.
I to właśnie ten mężczyzna znajduje zwłoki nieznanej azjatyckiej pary.
W tym samym czasie w okolicy zostaje znalezione ciało miejscowego amatora wysokoprocentowych trunków.
Czy oba zdarzenia mają ze sobą cokolwiek wspólnego?
I jaki jest związek między tym co ma miejsce teraz a wydarzeniami sprzed trzech dekad?
Czy po raz kolejny instynkt poprowadzi policję we właściwym kierunku?
Na arenę wkraczają nowe osoby. Wśród nich najciekawszą wydaje się komisarz Wilkowski, ponieważ mężczyzna wpakował się w duże kłopoty i próbuje ratować swoją karierę.
Czy można mu ufać?
To pytanie powraca jak echo – uporczywe, niewygodne, nie dające spokoju. Bo w świecie, gdzie każdy coś ukrywa, zaufanie staje się luksusem, na który niewielu może sobie pozwolić.
Śledztwo zatacza coraz szersze kręgi, a kolejne tropy zamiast przybliżać do prawdy, prowadzą w jeszcze mroczniejsze rejony. Wólka Kosowska okazuje się miejscem, gdzie pieniądze płyną szerokim strumieniem, ale krew również nie jest rzadkością. Mafijne powiązania, stare układy i tajemnice sprzed lat zaczynają wychodzić na powierzchnię — a każda z nich ma swoją cenę.
Michalina Murawska musi zmierzyć się nie tylko z brutalną rzeczywistością śledztwa, ale i z własną przeszłością, która niespodziewanie wraca wraz z pojawieniem się Wilkowskiego. Ich relacja jest jak tykająca bomba — pełna niedopowiedzeń, emocji i ran, które nigdy się nie zagoiły.
Tymczasem kolejne ofiary zdają się być elementami większej układanki. Nic nie jest przypadkowe. Każdy szczegół ma znaczenie. A im więcej zaczynają rozumieć, tym bardziej przerażająca staje się prawda.
Bo najgorsze nie jest to, co widzimy.
Najgorsze jest to, co zaczynamy rozumieć.
Czy instynkt po raz kolejny poprowadzi ich we właściwym kierunku?
Czy przeszłość w końcu upomni się o swoje?
I ile trzeba poświęcić, by odkryć prawdę, która może zniszczyć wszystko?
„Noc trzydziesta” to historia, w której granica między dobrem a złem zaciera się szybciej, niż jesteśmy gotowi to przyjąć. Tu każdy ma coś na sumieniu. I każdy może stać się kolejną ofiarą.
Kontynuacja potrzebna na cito. ❤️🖤
„Prawda nigdy nie jest wygodna. Dlatego tak wielu ludzi jej nie szuka.”
„Strach nie znika. On tylko zmienia kształt.”
„Nie każda noc kończy się świtem. Niektóre zostają w człowieku na zawsze.”
„Najgorsze nie jest to, co widzimy. Najgorsze jest to, co zaczynamy rozumieć.”
„Cisza potrafi krzyczeć głośniej niż ludzie.”„Nie każda noc kończy się świtem. Niektóre zostają w człowieku na zawsze.”
„Najgorsze nie jest to, co widzimy. Najgorsze jest to, co zaczynamy rozumieć.”
„Cisza potrafi krzyczeć głośniej niż ludzie.”
Po rozwikłaniu zagadki śmierci znanego milionera Tadeusza Bacewicza śledczy z Piaseczna wspomagani przez prokuratura Grzegorza Halę stają przed kolejnym wyzwaniem- tym razem w grę wchodzą mafijne porachunki na terenie Wólki Kosowskiej , a w grę wchodzą nie tylko olbrzymie pieniądze, lecz również, a może przede wszystkim - zemsta.
Komisarz Iwo Wilkowski jest typem złego chłopca- jak to się teraz ładnie określa z całą pewnością jest ciachem i łamaczem kobiecych serc oraz osobą związaną z przeszłością podkomisarz Michaliny Murawskiej.
I to właśnie ten mężczyzna znajduje zwłoki nieznanej azjatyckiej pary.
W tym samym czasie w okolicy zostaje znalezione ciało miejscowego amatora wysokoprocentowych trunków.
Czy oba zdarzenia mają ze sobą cokolwiek wspólnego?
I jaki jest związek między tym co ma miejsce teraz a wydarzeniami sprzed trzech dekad?
Czy po raz kolejny instynkt poprowadzi policję we właściwym kierunku?
Na arenę wkraczają nowe osoby. Wśród nich najciekawszą wydaje się komisarz Wilkowski, ponieważ mężczyzna wpakował się w duże kłopoty i próbuje ratować swoją karierę.
Czy można mu ufać?
To pytanie powraca jak echo – uporczywe, niewygodne, nie dające spokoju. Bo w świecie, gdzie każdy coś ukrywa, zaufanie staje się luksusem, na który niewielu może sobie pozwolić.
Śledztwo zatacza coraz szersze kręgi, a kolejne tropy zamiast przybliżać do prawdy, prowadzą w jeszcze mroczniejsze rejony. Wólka Kosowska okazuje się miejscem, gdzie pieniądze płyną szerokim strumieniem, ale krew również nie jest rzadkością. Mafijne powiązania, stare układy i tajemnice sprzed lat zaczynają wychodzić na powierzchnię — a każda z nich ma swoją cenę.
Michalina Murawska musi zmierzyć się nie tylko z brutalną rzeczywistością śledztwa, ale i z własną przeszłością, która niespodziewanie wraca wraz z pojawieniem się Wilkowskiego. Ich relacja jest jak tykająca bomba — pełna niedopowiedzeń, emocji i ran, które nigdy się nie zagoiły.
Tymczasem kolejne ofiary zdają się być elementami większej układanki. Nic nie jest przypadkowe. Każdy szczegół ma znaczenie. A im więcej zaczynają rozumieć, tym bardziej przerażająca staje się prawda.
Bo najgorsze nie jest to, co widzimy.
Najgorsze jest to, co zaczynamy rozumieć.
Czy instynkt po raz kolejny poprowadzi ich we właściwym kierunku?
Czy przeszłość w końcu upomni się o swoje?
I ile trzeba poświęcić, by odkryć prawdę, która może zniszczyć wszystko?
„Noc trzydziesta” to historia, w której granica między dobrem a złem zaciera się szybciej, niż jesteśmy gotowi to przyjąć. Tu każdy ma coś na sumieniu. I każdy może stać się kolejną ofiarą.
Kontynuacja potrzebna na cito. ❤️🖤
April 2, 2026
Drugi tom serii Zalesie Katarzyny Puzyńskiej już za mną. Wciąż zaznajamiam się z nowymi bohaterami i rozważam, kogo lubię bardziej, a kogo mniej. Z pewnością najbardziej barwną postacią jest Piggy, ale w sumie każda z pojawiających się na kartach powieści osób ma w sobie coś interesującego.
Komisarz Iwo Wilkowski odkrywa na leśnym parkingu zwłoki młodego małżeństwa azjatyckiego pochodzenia. Siedzą dziwnie upozowani na ławce, a ich obrażenia kojarzą się ze sprawą prowadzoną trzydzieści lat wcześniej, kiedy policja poszukiwała mordercy określanego mianem Amora. Problem w tym, że ten morderca został wtedy pojmany. Czyli to naśladowca czy ktoś w przeszłości popełnił błąd?
Tydzień później w pobliskim stawie rybnym zostaje odnalezione ciało topielca. Śledczy szybko ustalają jego tożsamość, ale nie wiadomo, dlaczego akurat tego człowieka spotkała śmierć. Policja szuka powiązań ze sprawą sprzed lat i z odnalezionymi zwłokami młodych Azjatów.
Prokurator Grzegorz Hala ma na głowie spory problem. Włącza się w działania operacyjne Michaliny i Kai, jednak jego własny kłopot, którym jest tajemnicza i bardzo niewygodna przesyłka znaleziona w bagażniku świeżo zakupionego samochodu, doprowadza go do białej gorączki. Nie ma pojęcia, jak rozwiązać powstały przez paczkę problem, żeby nie wpaść z deszczu pod rynnę.
Dziennikarka Oliwia Bacewicz, znienawidzona przez śledczych przez jej specyficzne zachowanie i kompletny brak skrupułów, zdradza podkomisarz Michalinie Murawskiej pewne informacje, które zaprowadzą policjantkę do tajemnicy jej pochodzenia. Miśka jest zszokowana rewelacjami, które sprzedała jej dziennikarka. Do tego dochodzą problemy z nastoletnim synem, Sebastianem, a także trudna relacja z byłym partnerem. Podsumowując, Murawska nie ma łatwo w tym tomie, oj nie. Na szczęście nie jest sama ze swoimi problemami, jednak przychodzi moment, w którym zaczyna się zastanawiać, komu może zaufać.
Każdy w tej powieści nosi w sobie jakiś sekret. Duszna atmosfera jest wyczuwalna praktycznie cały czas, a kolejne kroki podejmowane przez śledczych nie zawsze prowadzą ich w dobrym kierunku. Interesujące było podążanie za tokiem rozumowania bohaterów. Udało mi się tym razem wytypować sprawcę zanim ta informacja pojawiła się w tekście. Kilka wątków zostało otwartych, a zatem trzeba cierpliwie poczekać na kolejny tom.
Jeśli chodzi o gabaryt książki, nie uderzył we mnie zupełnie, bo w czytniku tego nie widać :) Ale nie zdziwiłam się rozmiarem tej historii, bo Lipowo mam już dawno za sobą, a tam nie ma krótkich historii. W każdym razie styl autorki sprawia, że czyta się bardzo szybko i płynnie. Do tego dochodzi zmiana narracji, dzięki czemu jest dynamicznie, a przy okazji obserwujemy wydarzenia z różnych perspektyw.
Myślę, że to będzie równie dobra seria, co Lipowo, chociaż będę potrzebowała trochę czasu, żeby się do niej całkowicie przekonać, bo jednak ekipa ze wspomnianego Lipowa była ze mną znacznie dłużej :)
Komisarz Iwo Wilkowski odkrywa na leśnym parkingu zwłoki młodego małżeństwa azjatyckiego pochodzenia. Siedzą dziwnie upozowani na ławce, a ich obrażenia kojarzą się ze sprawą prowadzoną trzydzieści lat wcześniej, kiedy policja poszukiwała mordercy określanego mianem Amora. Problem w tym, że ten morderca został wtedy pojmany. Czyli to naśladowca czy ktoś w przeszłości popełnił błąd?
Tydzień później w pobliskim stawie rybnym zostaje odnalezione ciało topielca. Śledczy szybko ustalają jego tożsamość, ale nie wiadomo, dlaczego akurat tego człowieka spotkała śmierć. Policja szuka powiązań ze sprawą sprzed lat i z odnalezionymi zwłokami młodych Azjatów.
Prokurator Grzegorz Hala ma na głowie spory problem. Włącza się w działania operacyjne Michaliny i Kai, jednak jego własny kłopot, którym jest tajemnicza i bardzo niewygodna przesyłka znaleziona w bagażniku świeżo zakupionego samochodu, doprowadza go do białej gorączki. Nie ma pojęcia, jak rozwiązać powstały przez paczkę problem, żeby nie wpaść z deszczu pod rynnę.
Dziennikarka Oliwia Bacewicz, znienawidzona przez śledczych przez jej specyficzne zachowanie i kompletny brak skrupułów, zdradza podkomisarz Michalinie Murawskiej pewne informacje, które zaprowadzą policjantkę do tajemnicy jej pochodzenia. Miśka jest zszokowana rewelacjami, które sprzedała jej dziennikarka. Do tego dochodzą problemy z nastoletnim synem, Sebastianem, a także trudna relacja z byłym partnerem. Podsumowując, Murawska nie ma łatwo w tym tomie, oj nie. Na szczęście nie jest sama ze swoimi problemami, jednak przychodzi moment, w którym zaczyna się zastanawiać, komu może zaufać.
Każdy w tej powieści nosi w sobie jakiś sekret. Duszna atmosfera jest wyczuwalna praktycznie cały czas, a kolejne kroki podejmowane przez śledczych nie zawsze prowadzą ich w dobrym kierunku. Interesujące było podążanie za tokiem rozumowania bohaterów. Udało mi się tym razem wytypować sprawcę zanim ta informacja pojawiła się w tekście. Kilka wątków zostało otwartych, a zatem trzeba cierpliwie poczekać na kolejny tom.
Jeśli chodzi o gabaryt książki, nie uderzył we mnie zupełnie, bo w czytniku tego nie widać :) Ale nie zdziwiłam się rozmiarem tej historii, bo Lipowo mam już dawno za sobą, a tam nie ma krótkich historii. W każdym razie styl autorki sprawia, że czyta się bardzo szybko i płynnie. Do tego dochodzi zmiana narracji, dzięki czemu jest dynamicznie, a przy okazji obserwujemy wydarzenia z różnych perspektyw.
Myślę, że to będzie równie dobra seria, co Lipowo, chociaż będę potrzebowała trochę czasu, żeby się do niej całkowicie przekonać, bo jednak ekipa ze wspomnianego Lipowa była ze mną znacznie dłużej :)
March 19, 2026
Czy przeszłość naprawdę da się zamknąć raz na zawsze… czy raczej czeka gdzieś w cieniu, żeby po latach wrócić z jeszcze większą siłą?
„Noc trzydziesta” autorstwa Katarzyny Puzyńskiej to historia, która pokazuje, że pewne tajemnice nie znikają. One tylko cierpliwie czekają na odpowiedni moment. I kiedy już wracają… potrafią wywrócić życie wielu osób do góry nogami.
Tym razem wszystko zaczyna się dość niepozornie. W deszczowy jesienny poranek w stawie rybnym w okolicach Zalesia zostaje znalezione ciało topielca. Na pierwszy rzut oka wygląda to na nieszczęśliwy wypadek. Jednak bardzo szybko okazuje się, że ta sprawa może mieć o wiele mroczniejsze tło. Tydzień wcześniej na pobliskim leśnym parkingu odnaleziono bowiem brutalnie okaleczone zwł0ki dwójki młodych ludzi. Sposób działania sprawcy do złudzenia przypomina metody seryjnego m0rd3rcy zwanego Amorem.
Problem polega na tym, że człowiek uznany za Amora został zatrzymany… trzydzieści lat temu.
I tu właśnie zaczyna się prawdziwa gra z czytelnikiem. Czy ktoś naśladuje dawnego przestępcę? A może przed laty popełniono fatalny błąd i prawdziwy sprawca nigdy nie został złapany?
Bardzo podobało mi się to, jak autorka prowadzi historię z kilku perspektyw. Dzięki temu miałam wrażenie, że stoję obok śledczych i razem z nimi próbuję połączyć wszystkie elementy tej układanki. Podkomisarz Michalina Murawska, prokurator Grzegorz Hala, tajemnicza Kaja Dalke i dziennikarka Oliwia Bacewicz - każdy z bohaterów wnosi do tej historii coś ważnego, ale też każdy coś ukrywa.
I właśnie to napięcie między bohaterami zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Bo w „Nocy trzydziestej” nie chodzi tylko o rozwiązanie sprawy. To także opowieść o zaufaniu, zdradzie i sekretach, które potrafią zniszczyć relacje. Im dalej brnęłam w historię, tym mocniej czułam, że przeszłość bohaterów jest dużo bardziej skomplikowana, niż początkowo się wydaje.
Autorka bardzo umiejętnie buduje atmosferę niepokoju. Momentami miałam wrażenie, że każdy szczegół może mieć znaczenie, a każda rozmowa jest kolejnym fragmentem układanki. Historia rozwija się powoli, ale właśnie dzięki temu napięcie rośnie z rozdziału na rozdział.
Podobało mi się również to, że w powieści pojawia się wiele wątków - od tajemnic sprzed lat, przez policyjne śledztwo, aż po działalność zorganizowanych grup przestępczych. Wszystko stopniowo zaczyna się ze sobą łączyć i tworzy naprawdę intrygującą całość.
„Noc trzydziesta” to kryminał z mocnym klimatem, wieloma tajemnicami i bohaterami, którzy nie są jednoznaczni. A ja bardzo lubię historie kiedy do samego końca nie mam pewności, komu można ufać.
Ocena 8/10 - jeśli lubisz kryminały, w których przeszłość miesza się z teraźniejszością, a prawda ukryta jest gdzieś pomiędzy niedopowiedzeniami… ta książka zdecydowanie może Cię wciągnąć.
„Noc trzydziesta” autorstwa Katarzyny Puzyńskiej to historia, która pokazuje, że pewne tajemnice nie znikają. One tylko cierpliwie czekają na odpowiedni moment. I kiedy już wracają… potrafią wywrócić życie wielu osób do góry nogami.
Tym razem wszystko zaczyna się dość niepozornie. W deszczowy jesienny poranek w stawie rybnym w okolicach Zalesia zostaje znalezione ciało topielca. Na pierwszy rzut oka wygląda to na nieszczęśliwy wypadek. Jednak bardzo szybko okazuje się, że ta sprawa może mieć o wiele mroczniejsze tło. Tydzień wcześniej na pobliskim leśnym parkingu odnaleziono bowiem brutalnie okaleczone zwł0ki dwójki młodych ludzi. Sposób działania sprawcy do złudzenia przypomina metody seryjnego m0rd3rcy zwanego Amorem.
Problem polega na tym, że człowiek uznany za Amora został zatrzymany… trzydzieści lat temu.
I tu właśnie zaczyna się prawdziwa gra z czytelnikiem. Czy ktoś naśladuje dawnego przestępcę? A może przed laty popełniono fatalny błąd i prawdziwy sprawca nigdy nie został złapany?
Bardzo podobało mi się to, jak autorka prowadzi historię z kilku perspektyw. Dzięki temu miałam wrażenie, że stoję obok śledczych i razem z nimi próbuję połączyć wszystkie elementy tej układanki. Podkomisarz Michalina Murawska, prokurator Grzegorz Hala, tajemnicza Kaja Dalke i dziennikarka Oliwia Bacewicz - każdy z bohaterów wnosi do tej historii coś ważnego, ale też każdy coś ukrywa.
I właśnie to napięcie między bohaterami zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Bo w „Nocy trzydziestej” nie chodzi tylko o rozwiązanie sprawy. To także opowieść o zaufaniu, zdradzie i sekretach, które potrafią zniszczyć relacje. Im dalej brnęłam w historię, tym mocniej czułam, że przeszłość bohaterów jest dużo bardziej skomplikowana, niż początkowo się wydaje.
Autorka bardzo umiejętnie buduje atmosferę niepokoju. Momentami miałam wrażenie, że każdy szczegół może mieć znaczenie, a każda rozmowa jest kolejnym fragmentem układanki. Historia rozwija się powoli, ale właśnie dzięki temu napięcie rośnie z rozdziału na rozdział.
Podobało mi się również to, że w powieści pojawia się wiele wątków - od tajemnic sprzed lat, przez policyjne śledztwo, aż po działalność zorganizowanych grup przestępczych. Wszystko stopniowo zaczyna się ze sobą łączyć i tworzy naprawdę intrygującą całość.
„Noc trzydziesta” to kryminał z mocnym klimatem, wieloma tajemnicami i bohaterami, którzy nie są jednoznaczni. A ja bardzo lubię historie kiedy do samego końca nie mam pewności, komu można ufać.
Ocena 8/10 - jeśli lubisz kryminały, w których przeszłość miesza się z teraźniejszością, a prawda ukryta jest gdzieś pomiędzy niedopowiedzeniami… ta książka zdecydowanie może Cię wciągnąć.
March 31, 2026
Co mogę powiedzieć o Katarzynie Puzyńskiej? Pisze rewelacyjne powieści, po których ma się ochotę na więcej i więcej. Przyciąga do siebie swoją oryginalnością i taką jakąś świeżością.
Jestem świeżo po lekturze jej najnowszej książki pod tytułem "Noc trzydziesta". Znalazłam tutaj miks gatunków, między innymi kryminał, thriller i oczywiście literaturę obyczajową. To mi się bardzo podobało.
Puzyńska idealnie dopasowuje scenerię do pory roku, którą aktualnie opisuje. Doskonale dba o każdy detal. Dzięki temu miałam wrażenie, że biorę czynny udział w tej historii. Tutaj tyle się dzieje, że nie miałam czasu na nudę. Fabuła jest bardzo intrygująca. Dla takiej historii warto było zarwać nockę. Akcja wartka i ani na minutę nie zwalnia.
Czy seryjny morderca o pseudonimie Amor, po trzydziestu latach wstał z grobu i ponownie dopuścił się zbrodni? Wszystko wskazuje na to, że tak. Tę trudną, bardzo zawiłą i niebezpieczną sprawę będą musieli rozwiązać: podkomisarz Michalina Murawska, komisarz Iwo Wilkowski, prokurator Grzegorz Hala, który mierzy się z pewnymi obsesjami (podobnymi do tych, na które cierpiał serialowy Monk. Szczerze mu współczułam i jednocześnie podziwiałam go za postępy) i podkomisarz Kaja Dalke (podobnie jak ja, nie lubi swojego imienia). Murawska odkryje mroczną tajemnicę sprzed lat, która dotyczy jej własnej rodziny. Jak sobie z tym poradzi?
Nie podobało mi się zachowanie dziennikarki śledczej Oliwii Bacewicz, która nie potrafiła trzymać języka za zębami.
"Noc trzydziesta" jest kontynuacją powieści pod tytułem "Nic takiego". Obie części można czytać osobno, ale ja radzę zabrać się za nie po kolei.
Autorka świetnie przedstawiła nam problem Wietnamczyków i Chińczyków z nielegalnym handlem w Polsce w latach dziewięćdziesiątych. Dzięki temu możemy przyjrzeć się bliżej działalności azjatyckiej mafii, a co za tym idzie, morderstwom. Puzyńska idealnie przeplata ze sobą wydarzenia obecne jak i te, które miały miejsce trzydzieści lat temu. Dzięki temu otrzymujemy spójną historię.
Cieszę się, że autorka w swoją powieść wplata prywatne wątki głównych bohaterów. Dzięki temu mogłam lepiej się im przyjrzeć.
Czyżby seria "Zalesie" przebiła "Lipowo"? Ocenicie to sami. Was zachęcam do przeczytania "Nocy Trzydziestej", a sama z przyjemnością będę wypatrywała kolejnej części.
Jestem świeżo po lekturze jej najnowszej książki pod tytułem "Noc trzydziesta". Znalazłam tutaj miks gatunków, między innymi kryminał, thriller i oczywiście literaturę obyczajową. To mi się bardzo podobało.
Puzyńska idealnie dopasowuje scenerię do pory roku, którą aktualnie opisuje. Doskonale dba o każdy detal. Dzięki temu miałam wrażenie, że biorę czynny udział w tej historii. Tutaj tyle się dzieje, że nie miałam czasu na nudę. Fabuła jest bardzo intrygująca. Dla takiej historii warto było zarwać nockę. Akcja wartka i ani na minutę nie zwalnia.
Czy seryjny morderca o pseudonimie Amor, po trzydziestu latach wstał z grobu i ponownie dopuścił się zbrodni? Wszystko wskazuje na to, że tak. Tę trudną, bardzo zawiłą i niebezpieczną sprawę będą musieli rozwiązać: podkomisarz Michalina Murawska, komisarz Iwo Wilkowski, prokurator Grzegorz Hala, który mierzy się z pewnymi obsesjami (podobnymi do tych, na które cierpiał serialowy Monk. Szczerze mu współczułam i jednocześnie podziwiałam go za postępy) i podkomisarz Kaja Dalke (podobnie jak ja, nie lubi swojego imienia). Murawska odkryje mroczną tajemnicę sprzed lat, która dotyczy jej własnej rodziny. Jak sobie z tym poradzi?
Nie podobało mi się zachowanie dziennikarki śledczej Oliwii Bacewicz, która nie potrafiła trzymać języka za zębami.
"Noc trzydziesta" jest kontynuacją powieści pod tytułem "Nic takiego". Obie części można czytać osobno, ale ja radzę zabrać się za nie po kolei.
Autorka świetnie przedstawiła nam problem Wietnamczyków i Chińczyków z nielegalnym handlem w Polsce w latach dziewięćdziesiątych. Dzięki temu możemy przyjrzeć się bliżej działalności azjatyckiej mafii, a co za tym idzie, morderstwom. Puzyńska idealnie przeplata ze sobą wydarzenia obecne jak i te, które miały miejsce trzydzieści lat temu. Dzięki temu otrzymujemy spójną historię.
Cieszę się, że autorka w swoją powieść wplata prywatne wątki głównych bohaterów. Dzięki temu mogłam lepiej się im przyjrzeć.
Czyżby seria "Zalesie" przebiła "Lipowo"? Ocenicie to sami. Was zachęcam do przeczytania "Nocy Trzydziestej", a sama z przyjemnością będę wypatrywała kolejnej części.
March 31, 2026
"Opanował go pierwotny lęk. Ludzie nie lubíą ciemności nie przez horrory. Jest odwrotnie. To horrory zrodziły się z tego lęku. Wieki doświadczeń naszego gatunku zakodowały w nas, że w czerni może czaíć się realne niebezpieczeństwo. Przez większą część historii ludzkości to właśnie noc była czasem największego zagrożenia. Poza tym brak wystarczających bodźców wizualnych mógł stymulować umysł do tworzenia własnych interpretacji. Może więc Wilkowskiemu tylko się wydawało?"
Brutalnie okaleczone zwłoki znalezione na leśnym parkingu stają się motorem całej historii, która uderza osobiście w podkomisarz Michalinę Murawską. To makabryczne znalezisko otwiera drzwi do przeszłości policjantki, do jej dzieciństwa. Trzydzieści lat temu jej ojciec został zastrzelony. I to nie jest najgorsza informacja, Michalina staje twarzą w twarz z prawdą o tym, że jej ojciec był seryjny mordercom, a znaleziona na leśnym parkingu para jest kopią zbrodni sprzed lat. Aby rozwikłać zagadkę i dowiedzieć się o co chodzi w tej krwarwej grze, Michalina wraz z zaufaną ekipą czyli podkomisarz Kają Dalke, prokuratorem Grzegorzem Hala, oraz z pomocą komisarza Iwo Wilkowskiego muszą po nice do kłębka dowiedzieć się czy przeszłość nie jest jednym wielkim kłamstwem. Czy to co się działo przed laty dziś wraca by wyrównać rachunki?
W drugim tomie serii dość mocno skupiamy się na przeszłości głównej śledczej, ale także mamy okazję bliżej przyjrzeć się Wilkowskiemu. Tych dwoje łączy wspólna przeszłość, czy mimo animozji będą w stanie współpracować? Z przyjemnością ponownie spotkałam się z Michaliną, Kają i Grzegorzem. Ich wzajemne relacje to przykład przyjaźni, która nie zawsze jest idelana, ale opiera się na lojalności i zaufaniu.
Sama zagadka kryminalna początkowo mocno mnie wciągnęła, sięgnięcie po wątek seryjnego mordercy, który dodatkowo był ojcem Michaliny zapowiadało ciekawą historię. Sprawa jednak okazała się dość mocno pokręcona, co trochę po drodze mnie zmęczyło, lecz ostateczne rozwiązanie dało mi dużo satysfakcji. Z chęcią sięgnę po kolejny tom.
Współpraca @proszynski_wydawnictwo @proszynski.emocje
#katarzynapuzyńska
Akcja czytelnicza #marzecwzalesiu #czytamsuspens u @suspense_books
Brutalnie okaleczone zwłoki znalezione na leśnym parkingu stają się motorem całej historii, która uderza osobiście w podkomisarz Michalinę Murawską. To makabryczne znalezisko otwiera drzwi do przeszłości policjantki, do jej dzieciństwa. Trzydzieści lat temu jej ojciec został zastrzelony. I to nie jest najgorsza informacja, Michalina staje twarzą w twarz z prawdą o tym, że jej ojciec był seryjny mordercom, a znaleziona na leśnym parkingu para jest kopią zbrodni sprzed lat. Aby rozwikłać zagadkę i dowiedzieć się o co chodzi w tej krwarwej grze, Michalina wraz z zaufaną ekipą czyli podkomisarz Kają Dalke, prokuratorem Grzegorzem Hala, oraz z pomocą komisarza Iwo Wilkowskiego muszą po nice do kłębka dowiedzieć się czy przeszłość nie jest jednym wielkim kłamstwem. Czy to co się działo przed laty dziś wraca by wyrównać rachunki?
W drugim tomie serii dość mocno skupiamy się na przeszłości głównej śledczej, ale także mamy okazję bliżej przyjrzeć się Wilkowskiemu. Tych dwoje łączy wspólna przeszłość, czy mimo animozji będą w stanie współpracować? Z przyjemnością ponownie spotkałam się z Michaliną, Kają i Grzegorzem. Ich wzajemne relacje to przykład przyjaźni, która nie zawsze jest idelana, ale opiera się na lojalności i zaufaniu.
Sama zagadka kryminalna początkowo mocno mnie wciągnęła, sięgnięcie po wątek seryjnego mordercy, który dodatkowo był ojcem Michaliny zapowiadało ciekawą historię. Sprawa jednak okazała się dość mocno pokręcona, co trochę po drodze mnie zmęczyło, lecz ostateczne rozwiązanie dało mi dużo satysfakcji. Z chęcią sięgnę po kolejny tom.
Współpraca @proszynski_wydawnictwo @proszynski.emocje
#katarzynapuzyńska
Akcja czytelnicza #marzecwzalesiu #czytamsuspens u @suspense_books
March 25, 2026
W okolicach Zalesia zostaje znalezione ciało topielca. Wydaje się, że doszło do wypadku. Wkrótce jednak wychodzi na jaw, że tydzień wcześniej na pobliskim leśnym parkingu komisarz Iwo Wilkowski odkrył brutalnie okaleczone zwłoki dwójki młodych ludzi. Obrażenia pasują do tych zadawanych wcześniej przez seryjnego mordercę zwanego Amorem. Tyle tylko że potwornego zabójcę zakochanych zlikwidowano trzydzieści lat temu. Czyżby pojawił się naśladowca? A może prawdziwy sprawca jest jednak na wolności?
Podkomisarz Michalina Murawska odkrywa przerażającą informację na temat biologicznych rodziców i o sobie. Dowiaduje się także, że jej nowa koleżanka z którą współpracuje - Piggy jest tam po to by ją aresztować. Ale jaki jest powód?
Czytając kolejne rozdziały, coraz to więcej się tam dzieje i nie można się oderwać. Coraz to więcej nowych faktów wychodzi dotyczących zawartości bagażnika prokuratora, rodziców Pani podkomisarz Michaliny Murawskiej, albo gdy pojawia się wątek jej byłego męża. Kolejne tropy, kolejne pytania, ale gdzie one tym razem zawiodą naszych bohaterów?
Będąc w połowie książki czułam wewnętrzną presję czytania, by dowiedzieć się więcej o następnych wydarzeniach, o rozwijających się relacjach.
Ostatnie 100 stron bardzo dużo wyjaśnia ale także pojawiają się nowe okoliczności , nowe spojrzenie na osoby, które wcześniej pojawiały się ale nikt zbytnio nie zwrócił na nich uwagi. Nie mogło zabraknąć kolejnego wydarzenia bądź rozmowy, która by sugerowała co będzie w kolejnej części, ale o tym Wam nie powiem, bo za dużo zdradzę. Ale nic nie jest takie jak by się wydawało. Każdego dnia musimy dokonywać wyborów, decyzji. Czasami są one bardzo małe, a czasami są tak ważne, że mogą zmienić nasze przyszłe życie. Czy tak też jest z decyzjami, które podejmujemy jako osoby które strzegą swoich bliskich bądź siebie? Przekonajcie się kto musi podjąć takie decyzje i jakie będą skutki tych decyzji.
Podkomisarz Michalina Murawska odkrywa przerażającą informację na temat biologicznych rodziców i o sobie. Dowiaduje się także, że jej nowa koleżanka z którą współpracuje - Piggy jest tam po to by ją aresztować. Ale jaki jest powód?
Czytając kolejne rozdziały, coraz to więcej się tam dzieje i nie można się oderwać. Coraz to więcej nowych faktów wychodzi dotyczących zawartości bagażnika prokuratora, rodziców Pani podkomisarz Michaliny Murawskiej, albo gdy pojawia się wątek jej byłego męża. Kolejne tropy, kolejne pytania, ale gdzie one tym razem zawiodą naszych bohaterów?
Będąc w połowie książki czułam wewnętrzną presję czytania, by dowiedzieć się więcej o następnych wydarzeniach, o rozwijających się relacjach.
Ostatnie 100 stron bardzo dużo wyjaśnia ale także pojawiają się nowe okoliczności , nowe spojrzenie na osoby, które wcześniej pojawiały się ale nikt zbytnio nie zwrócił na nich uwagi. Nie mogło zabraknąć kolejnego wydarzenia bądź rozmowy, która by sugerowała co będzie w kolejnej części, ale o tym Wam nie powiem, bo za dużo zdradzę. Ale nic nie jest takie jak by się wydawało. Każdego dnia musimy dokonywać wyborów, decyzji. Czasami są one bardzo małe, a czasami są tak ważne, że mogą zmienić nasze przyszłe życie. Czy tak też jest z decyzjami, które podejmujemy jako osoby które strzegą swoich bliskich bądź siebie? Przekonajcie się kto musi podjąć takie decyzje i jakie będą skutki tych decyzji.
April 8, 2026
Są takie opowieści, po których dosłownie się płynie, w całkowitym niebycie, nieopisanym zapomnieniu. Tak właśnie jest w przypadku drugiego tomu serii „Zalesie” Katarzyny Puzyńskiej, czytelnik chłonie kolejne słowa w amoku, czuje się jakby był w transie, a przerwanie tej ekscytującej lektury staje się zadaniem ponad siły. Co najlepsze, im dalej zabrniemy, tym ciężej się uwolnić spod władającej nadzwyczaj sugestywnym piórem autorki, a sam finał silnie potrząsa i nie pozwala na odzyskanie spokoju jeszcze długo po przeczytaniu ostatniego słowa.
Nieprzewidywalność, skomplikowane relacje i doskonale nakreślone wątki kryminalne bez wątpienia są fundamentem tej powieści. Wartka akcja sprawia, że kartki same przelatują przez palce, a czytelnik z każdym następnym słowem, coraz głębiej wsiąka w absorbujące śledztwo. Tak, to jedna z tych interesujących lektur, które angażują wyjątkowo mocno, a poznawane dokładniej postacie stają się dla czytającego naprawdę kimś ważnym. Bezsprzecznie, fani niebanalnych, odurzających powieści z pewnością będą zachwyceni! Mamy tu bowiem do czynienia z ciekawymi kreacjami bohaterów, ich mrocznymi demonami czy zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, misternie uknutymi intrygami, siecią nieprawdopodobnych powiązań, niebezpiecznym klimatem, a przede wszystkim z solidną porcją adrenaliny, dzięki której nie ma mowy o nudzie nawet na sekundę.
„Noc trzydziesta” to odurzająca, dopełniona niebanalnym, niepokojącym klimatem kontynuacja, którą pochłania się z wypiekami na twarzy! Bezsprzecznie, Katarzyna Puzyńska stworzyła kryminalne, literackie rzemiosło, jakie usatysfakcjonuje w pełni każdego fana gatunku! Misternie uknuta, frapująca intryga, doskonałe, złożone kreacje bohaterów, mroczne demony przeszłości, a wszystko to nakreślone nadzwyczaj błyskotliwym piórem! Ta uczta literacka zafunduje Wam niezapomniany wachlarz emocji! Polecam gorąco!
Nieprzewidywalność, skomplikowane relacje i doskonale nakreślone wątki kryminalne bez wątpienia są fundamentem tej powieści. Wartka akcja sprawia, że kartki same przelatują przez palce, a czytelnik z każdym następnym słowem, coraz głębiej wsiąka w absorbujące śledztwo. Tak, to jedna z tych interesujących lektur, które angażują wyjątkowo mocno, a poznawane dokładniej postacie stają się dla czytającego naprawdę kimś ważnym. Bezsprzecznie, fani niebanalnych, odurzających powieści z pewnością będą zachwyceni! Mamy tu bowiem do czynienia z ciekawymi kreacjami bohaterów, ich mrocznymi demonami czy zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, misternie uknutymi intrygami, siecią nieprawdopodobnych powiązań, niebezpiecznym klimatem, a przede wszystkim z solidną porcją adrenaliny, dzięki której nie ma mowy o nudzie nawet na sekundę.
„Noc trzydziesta” to odurzająca, dopełniona niebanalnym, niepokojącym klimatem kontynuacja, którą pochłania się z wypiekami na twarzy! Bezsprzecznie, Katarzyna Puzyńska stworzyła kryminalne, literackie rzemiosło, jakie usatysfakcjonuje w pełni każdego fana gatunku! Misternie uknuta, frapująca intryga, doskonałe, złożone kreacje bohaterów, mroczne demony przeszłości, a wszystko to nakreślone nadzwyczaj błyskotliwym piórem! Ta uczta literacka zafunduje Wam niezapomniany wachlarz emocji! Polecam gorąco!
March 19, 2026
Poprzednia część, otwierająca tę serię całkowicie mnie pochłonęła, dlatego byłam niezwykle ciekawa, jak wypadnie kontynuacja i czy autorce uda się utrzymać tak wysoko zawieszoną poprzeczkę. Już od pierwszych stron czuć, że powrót do tego mrocznego świata był strzałem w dziesiątkę, a atmosfera z miejsca wciąga w sam środek nowej intrygi.
Fabuła koncentruje się wokół dwóch pozornie odrębnych spraw: odkrycia ciała topielca oraz znalezienia martwej pary, której modus operandi do złudzenia przypomina podpis seryjnego mordercy zwanego Amorem. Problem polega na tym, że ów przestępca, słynący z nabijania serc ofiar na emeici, został zastrzelony 30 lat wcześniej, co rodzi pytanie: czy mamy do czynienia z naśladowcą czy może morderca wciąż żyje? Sprawą ponownie zajmuje się specyficzny tercet, czyli prokurator Grzegorz Hala, owładnięty obsesją na punkcie dezynfekcji, którego tajemnica w końcu wychodzi na jaw, oraz dwie podkomisarz: Michalina Murawska o azjatyckich korzeniach i Kaja Dalke z talią tarota w kieszeni (choć tym razem nieco mnie irytowała swoim ciągłym zdrabnianiem imion😅). Do zespołu dołącza też pewna nowa postać, ale musicie odkryć ją sami.
Czy warto było czekać? Zdecydowanie tak! Książka w pełni spełniła moje oczekiwania. Autorka po raz kolejny serwuje nam to, co potrafi najlepiej: wartką akcję i rewelacyjnych, skrajnie różnych bohaterów. Fabuła jest pełna zwrotów akcji i mylnych tropów, które skutecznie wyprowadzają czytelnika w pole, by na samym końcu ułożyć się w logiczną i sensowną całość. Najlepsze jest jednak zakończenie - autorka zostawia jedną rzecz niewyjaśnioną, co niesamowicie intryguje i stanowi idealną zapowiedź kolejnego tomu. Już teraz wiem, że przy następnej części będę się bawić równie dobrze!
Fabuła koncentruje się wokół dwóch pozornie odrębnych spraw: odkrycia ciała topielca oraz znalezienia martwej pary, której modus operandi do złudzenia przypomina podpis seryjnego mordercy zwanego Amorem. Problem polega na tym, że ów przestępca, słynący z nabijania serc ofiar na emeici, został zastrzelony 30 lat wcześniej, co rodzi pytanie: czy mamy do czynienia z naśladowcą czy może morderca wciąż żyje? Sprawą ponownie zajmuje się specyficzny tercet, czyli prokurator Grzegorz Hala, owładnięty obsesją na punkcie dezynfekcji, którego tajemnica w końcu wychodzi na jaw, oraz dwie podkomisarz: Michalina Murawska o azjatyckich korzeniach i Kaja Dalke z talią tarota w kieszeni (choć tym razem nieco mnie irytowała swoim ciągłym zdrabnianiem imion😅). Do zespołu dołącza też pewna nowa postać, ale musicie odkryć ją sami.
Czy warto było czekać? Zdecydowanie tak! Książka w pełni spełniła moje oczekiwania. Autorka po raz kolejny serwuje nam to, co potrafi najlepiej: wartką akcję i rewelacyjnych, skrajnie różnych bohaterów. Fabuła jest pełna zwrotów akcji i mylnych tropów, które skutecznie wyprowadzają czytelnika w pole, by na samym końcu ułożyć się w logiczną i sensowną całość. Najlepsze jest jednak zakończenie - autorka zostawia jedną rzecz niewyjaśnioną, co niesamowicie intryguje i stanowi idealną zapowiedź kolejnego tomu. Już teraz wiem, że przy następnej części będę się bawić równie dobrze!
March 20, 2026
Książka „Noc trzydziesta” autorstwa Katarzyny Puzyńskiej to kolejna odsłona serii z komisarz Michaliną Murawską, która tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że to jedna z tych historii, od których trudno się oderwać. Już od pierwszych stron czuć, że autorka ma świetny pomysł na fabułę i potrafi budować napięcie w sposób, który wciąga bez reszty.
W tym tomie śledzimy losy Michaliny Murawskiej, Kai Dalke i Grzegorza Hali, którzy próbują rozwikłać skomplikowaną i wielowątkową zagadkę morderstw – zarówno tych współczesnych, jak i sprzed trzydziestu lat. Sprawa okazuje się niezwykle osobista dla samej Michaliny, ponieważ dotyczy wydarzeń z jej dzieciństwa i tajemnicy związanej ze śmiercią jej ojca, uznanego niegdyś za „Amora”. Motyw powtarzających się zbrodni, charakterystycznej inscenizacji nad wodą i tajemniczego czerwonego sznurka dodaje historii mrocznego klimatu i niepokoju.
Autorka świetnie prowadzi kilka wątków jednocześnie – od trudnych relacji rodzinnych Michaliny i jej tęsknoty za synem, przez zagadkowe pieniądze znalezione przez Grzegorza, aż po niejednoznaczną postać Kai Dalke, której prawdziwe intencje stopniowo wychodzą na jaw. Każdy z bohaterów wnosi coś istotnego do fabuły, a ich historie wzajemnie się przenikają, tworząc spójną i angażującą całość.
Ogromnym atutem książki jest styl pisania Puzyńskiej – lekki, dynamiczny i bardzo obrazowy. Mimo że powieść liczy aż 600 stron, czyta się ją zaskakująco szybko. To jeden z tych kryminałów, gdzie do samego końca trudno być pewnym rozwiązania – a gdy już wydaje się, że wszystko jest jasne, autorka potrafi jeszcze zaskoczyć.
Ja po tej lekturze wiem jedno - chcę więcej i czekam na kolejny tom z wielką niecierpliwością!
W tym tomie śledzimy losy Michaliny Murawskiej, Kai Dalke i Grzegorza Hali, którzy próbują rozwikłać skomplikowaną i wielowątkową zagadkę morderstw – zarówno tych współczesnych, jak i sprzed trzydziestu lat. Sprawa okazuje się niezwykle osobista dla samej Michaliny, ponieważ dotyczy wydarzeń z jej dzieciństwa i tajemnicy związanej ze śmiercią jej ojca, uznanego niegdyś za „Amora”. Motyw powtarzających się zbrodni, charakterystycznej inscenizacji nad wodą i tajemniczego czerwonego sznurka dodaje historii mrocznego klimatu i niepokoju.
Autorka świetnie prowadzi kilka wątków jednocześnie – od trudnych relacji rodzinnych Michaliny i jej tęsknoty za synem, przez zagadkowe pieniądze znalezione przez Grzegorza, aż po niejednoznaczną postać Kai Dalke, której prawdziwe intencje stopniowo wychodzą na jaw. Każdy z bohaterów wnosi coś istotnego do fabuły, a ich historie wzajemnie się przenikają, tworząc spójną i angażującą całość.
Ogromnym atutem książki jest styl pisania Puzyńskiej – lekki, dynamiczny i bardzo obrazowy. Mimo że powieść liczy aż 600 stron, czyta się ją zaskakująco szybko. To jeden z tych kryminałów, gdzie do samego końca trudno być pewnym rozwiązania – a gdy już wydaje się, że wszystko jest jasne, autorka potrafi jeszcze zaskoczyć.
Ja po tej lekturze wiem jedno - chcę więcej i czekam na kolejny tom z wielką niecierpliwością!
March 30, 2026
Po pierwszym tomie serii Zalesie miałam spore oczekiwania wobec kontynuacji, bo początek zapowiadał naprawdę świetny, mroczny kryminał. „Noc trzydziesta” wciągnęła mnie klimatem i samym pomysłem na fabułę, ale finalnie zostawiła mnie z uczuciem, że było… po prostu okej.
Historia zaczyna się mocnym uderzeniem w stawie zostaje znalezione ciało topielca, które na początku wygląda jak nieszczęśliwy wypadek. Szybko jednak okazuje się, że w okolicy doszło do brutalniejszej zbrodni: znaleziono okaleczone zwłoki młodych ludzi, a sposób działania sprawcy przywołuje dawne wydarzenia sprzed trzydziestu lat. Wtedy działał seryjny morderca znany jako Amor, a jego sprawa podobno została już dawno zamknięta. No właśnie – „podobno”.
I to jest ten element, który najbardziej mnie przyciągał. Motyw powrotu zbrodni z przeszłości zawsze działa na wyobraźnię, bo nagle okazuje się, że mieszkańcy małego miejsca mogą skrywać więcej sekretów, niż ktokolwiek by przypuszczał. Podobało mi się też, że autorka prowadzi historię wielowątkowo – z perspektywy różnych postaci – dzięki czemu cały czas miałam poczucie, że coś mi umyka, że ktoś kłamie, że prawda jest bliżej, ale jeszcze nie do końca widoczna.
Z drugiej strony… momentami miałam wrażenie, że książka trochę kręci się w kółko. Jest klimat, jest napięcie, jest tajemnica, ale tempo nie zawsze było takie, jakiego oczekiwałam. Niektóre fragmenty czytałam szybko, bo naprawdę mnie ciekawiły, a inne trochę bardziej „przez kartki”, bo miałam poczucie przeciągania.
Podsumowując nie żałuję tej lektury, bo lubię styl autorki i lubię ten świat, ale pierwszy tom podobał mi się bardziej. „Noc trzydziesta” jest dobrą kontynuacją, tylko nie zrobiła na mnie aż takiego wrażenia, jak liczyłam. Poprawnie, klimatycznie, ale bez efektu „wow”.
Historia zaczyna się mocnym uderzeniem w stawie zostaje znalezione ciało topielca, które na początku wygląda jak nieszczęśliwy wypadek. Szybko jednak okazuje się, że w okolicy doszło do brutalniejszej zbrodni: znaleziono okaleczone zwłoki młodych ludzi, a sposób działania sprawcy przywołuje dawne wydarzenia sprzed trzydziestu lat. Wtedy działał seryjny morderca znany jako Amor, a jego sprawa podobno została już dawno zamknięta. No właśnie – „podobno”.
I to jest ten element, który najbardziej mnie przyciągał. Motyw powrotu zbrodni z przeszłości zawsze działa na wyobraźnię, bo nagle okazuje się, że mieszkańcy małego miejsca mogą skrywać więcej sekretów, niż ktokolwiek by przypuszczał. Podobało mi się też, że autorka prowadzi historię wielowątkowo – z perspektywy różnych postaci – dzięki czemu cały czas miałam poczucie, że coś mi umyka, że ktoś kłamie, że prawda jest bliżej, ale jeszcze nie do końca widoczna.
Z drugiej strony… momentami miałam wrażenie, że książka trochę kręci się w kółko. Jest klimat, jest napięcie, jest tajemnica, ale tempo nie zawsze było takie, jakiego oczekiwałam. Niektóre fragmenty czytałam szybko, bo naprawdę mnie ciekawiły, a inne trochę bardziej „przez kartki”, bo miałam poczucie przeciągania.
Podsumowując nie żałuję tej lektury, bo lubię styl autorki i lubię ten świat, ale pierwszy tom podobał mi się bardziej. „Noc trzydziesta” jest dobrą kontynuacją, tylko nie zrobiła na mnie aż takiego wrażenia, jak liczyłam. Poprawnie, klimatycznie, ale bez efektu „wow”.
March 23, 2026
❓Wolicie czytać w dzień czy w nocy❓Macie swoje ulubione miejsce❓
📚Lata 90 obfitowały w różnego rodzaju zbrodni€ - wtedy też grasował seryjny mord€rca Amor, który został ujęty i osadzony. W takim razie jak to możliwe, że odkryte w okolicach Zalesia zwłok.i pary młodych ludzi noszą takie same ślady tortu.r?
📌Co wspólnego z przeszłością ma rodzina podkomisarz Michaliny Murawskiej?
📌Co ukrywa dziennikarka śledcza Oliwia Bacewicz?
📌Co odkrył w bagażniku swojego auta prokurator Grzegorz Hala?
📚"Noc trzydziesta" autorstwa Katarzyny Puzyńskiej to drugi tom cyklu "Zalesie" z gatunku kryminał/thriller. Jeśli interesuje was pierwsza część, czyli "Nic takiego", to recenzję znajdziecie na moim profilu.
Uwaga! Znajomość poprzedniego tomu jest obowiązkowa! W drugim są liczne nawiązania do poprzedniej części.
📚Kto czytał moją wcześniejszą recenzję ten wie, że "Nic takiego" było dla mnie typowym średniaczkiem. Jakie było moje zdziwienie, gdy drugi tom okazał się o niebo lepszy od pierwszego! Pomysł na fabułę tej części zdecydowanie bardziej przypadł mi do gustu. Szczególnie wątek chiński sprawił, że odkryłam coś nowego. Lubię, gdy książki mają nie tylko walor rozrywkowy, ale również edukacyjny.
📚W "Nocy trzydziestej" akcja rozkręca się powoli, aby w rezultacie pędzić na łeb na szyję - to jedna z tych książek, w których ciężko poprawnie odgadnąć personalia mord€rcy, dzięki czemu powieść jest niemal nieodkładalna! Docenić należy również postacie drugo- i trzecioplanowe, które zostały stworzone niezwykle realistycznie.
📚Podsumowując - tym razem jestem zdecydowanie na tak i czekam co przyniesie trzeci tom😉
📚Lata 90 obfitowały w różnego rodzaju zbrodni€ - wtedy też grasował seryjny mord€rca Amor, który został ujęty i osadzony. W takim razie jak to możliwe, że odkryte w okolicach Zalesia zwłok.i pary młodych ludzi noszą takie same ślady tortu.r?
📌Co wspólnego z przeszłością ma rodzina podkomisarz Michaliny Murawskiej?
📌Co ukrywa dziennikarka śledcza Oliwia Bacewicz?
📌Co odkrył w bagażniku swojego auta prokurator Grzegorz Hala?
📚"Noc trzydziesta" autorstwa Katarzyny Puzyńskiej to drugi tom cyklu "Zalesie" z gatunku kryminał/thriller. Jeśli interesuje was pierwsza część, czyli "Nic takiego", to recenzję znajdziecie na moim profilu.
Uwaga! Znajomość poprzedniego tomu jest obowiązkowa! W drugim są liczne nawiązania do poprzedniej części.
📚Kto czytał moją wcześniejszą recenzję ten wie, że "Nic takiego" było dla mnie typowym średniaczkiem. Jakie było moje zdziwienie, gdy drugi tom okazał się o niebo lepszy od pierwszego! Pomysł na fabułę tej części zdecydowanie bardziej przypadł mi do gustu. Szczególnie wątek chiński sprawił, że odkryłam coś nowego. Lubię, gdy książki mają nie tylko walor rozrywkowy, ale również edukacyjny.
📚W "Nocy trzydziestej" akcja rozkręca się powoli, aby w rezultacie pędzić na łeb na szyję - to jedna z tych książek, w których ciężko poprawnie odgadnąć personalia mord€rcy, dzięki czemu powieść jest niemal nieodkładalna! Docenić należy również postacie drugo- i trzecioplanowe, które zostały stworzone niezwykle realistycznie.
📚Podsumowując - tym razem jestem zdecydowanie na tak i czekam co przyniesie trzeci tom😉
April 1, 2026
☕️ 𝚁𝚎𝚌𝚎𝚗𝚣𝚓𝚊 ☕️
// współpraca barterowa //
🄾🄲🄴🄽🄰: 4/5⭐️
🅃🅈🅃🅄🄻: Noc trzydziesta
🄰🅄🅃🄾🅁: Katarzyna Puzyńska
🅂🄴🅁🄸🄰: Zalesie (TOM 2)
🅆🅈🄳🄰🅆🄽🄸🄲🅃🅆🄾: @proszynski_wydawnictwo
🅂🅃🅁🄾🄽🅈: 608
Pierwszy tom tej serii był moim pierwszym spotkaniem z tą autorką. Katarzyna Puzyńska jest pewnie wielu z Was bardzo dobrze znana i przez wielu lubiana. Ja w jej twórczości rozsmakowałam się dopiero od niedawna. Nie zmienia to jednak tego, że nie mogłam się doczekać powrotu do Zalesia oraz ponownego spotkania z bohaterami.
Muszę przyznać, że sama zagadka w tej części pochłonęła mnie całkowicie, ale aż do przesady. Mam wrażenie, że przytłoczyła mnie ilość wątków. Uwielbiam szukać w książkach rozwiązania, a tutaj tych poszlak z każdej możliwej strony był taki natłok, że momentami śledziłam tylko tekst wzrokiem, a myślami odpływałam, szukając rozwiązania tej zagadki. Zmuszało mnie to do czytania kilkukrotnie tych samych stron, a zarazem czułam się niesamowicie zaangażowana w tą zagadkę.
Co ciekawe jedna z moim ulubionych postaci, Piggy, w tej części zaczęła mnie bardzo irytować. Zachowywała się trochę jak ta jedna uczennica w klasie, która wszystko wie, wszystko umie i każdemu wytknie błąd. Gdzie faktycznie w pierwszym tomie również to robiła, ale ze swojego rodzaju swojskością. Tutaj natomiast od połowy książki zaczęła mnie zwyczajnie irytować. Reszta postaci natomiast mam wrażenie, że niesamowicie ewoluowała i dojrzała, co bardzo mnie cieszyło podczas lektury. Przyznam szczerze, że bardzo się zżyłam z prokuratorem oraz podkomisarz Michaliną.
Mam nadzieję, że jeszcze będę miała przyjemność spotkać tych bohaterów w przyszłości💕
// współpraca barterowa //
🄾🄲🄴🄽🄰: 4/5⭐️
🅃🅈🅃🅄🄻: Noc trzydziesta
🄰🅄🅃🄾🅁: Katarzyna Puzyńska
🅂🄴🅁🄸🄰: Zalesie (TOM 2)
🅆🅈🄳🄰🅆🄽🄸🄲🅃🅆🄾: @proszynski_wydawnictwo
🅂🅃🅁🄾🄽🅈: 608
Pierwszy tom tej serii był moim pierwszym spotkaniem z tą autorką. Katarzyna Puzyńska jest pewnie wielu z Was bardzo dobrze znana i przez wielu lubiana. Ja w jej twórczości rozsmakowałam się dopiero od niedawna. Nie zmienia to jednak tego, że nie mogłam się doczekać powrotu do Zalesia oraz ponownego spotkania z bohaterami.
Muszę przyznać, że sama zagadka w tej części pochłonęła mnie całkowicie, ale aż do przesady. Mam wrażenie, że przytłoczyła mnie ilość wątków. Uwielbiam szukać w książkach rozwiązania, a tutaj tych poszlak z każdej możliwej strony był taki natłok, że momentami śledziłam tylko tekst wzrokiem, a myślami odpływałam, szukając rozwiązania tej zagadki. Zmuszało mnie to do czytania kilkukrotnie tych samych stron, a zarazem czułam się niesamowicie zaangażowana w tą zagadkę.
Co ciekawe jedna z moim ulubionych postaci, Piggy, w tej części zaczęła mnie bardzo irytować. Zachowywała się trochę jak ta jedna uczennica w klasie, która wszystko wie, wszystko umie i każdemu wytknie błąd. Gdzie faktycznie w pierwszym tomie również to robiła, ale ze swojego rodzaju swojskością. Tutaj natomiast od połowy książki zaczęła mnie zwyczajnie irytować. Reszta postaci natomiast mam wrażenie, że niesamowicie ewoluowała i dojrzała, co bardzo mnie cieszyło podczas lektury. Przyznam szczerze, że bardzo się zżyłam z prokuratorem oraz podkomisarz Michaliną.
Mam nadzieję, że jeszcze będę miała przyjemność spotkać tych bohaterów w przyszłości💕
March 20, 2026
Są takie książki, które od pierwszych stron sprawiają, że czujesz niepokój i dokładnie taka jest Noc trzydziesta. Tym razem Puzyńska wraca z historią, w której przeszłość dosłownie upomina się o swoje, a śledztwo szybko zamienia się w grę z czymś, co miało już dawno nie istnieć. 🤯
Motyw seryjnego mordercy Amora, który rzekomo został wyeliminowany 30 lat temu, a teraz znów daje o sobie znać, buduje napięcie, które nie pozwala odłożyć książki. Nie zapominajmy ze jego powiązanie z główna bohaterka dodaje tutaj tajemniczości...
Bardzo podobało mi się, jak autorka splata kilka wątków i bohaterów, każdy coś ukrywa, każdy ma swoją historię i nic nie jest tu oczywiste.
To właśnie ten psychologiczny ciężar i gra pozorów sprawiają, że czytelnik cały czas próbuje być o krok przed fabułą… i zwykle mu się to nie udaje😂
Czuć też klimat, który znam i uwielbiam z serii o Lipowie, niby inna historia, ale gdzieś w tle widać ten sam styl i sposób budowania napięcia.
I nie ukrywam Puzyńska to jedna z moich ulubionych autorek, a saga o policjantach z Lipowa to absolutny top, do którego zawsze chętnie wracam.
Fajnie też, że nowa seria posiada delikatne połączenia z Lipowem dając czytelnikowi poczucie znajomego świata, ale jednocześnie świeżej historii.
Noc trzydziesta to kryminał, który nie tylko wciąga, ale też zostawia z pytaniem: co, jeśli największe zagrożenie wcale nie zniknęło, tylko czekało na swój moment?
Motyw seryjnego mordercy Amora, który rzekomo został wyeliminowany 30 lat temu, a teraz znów daje o sobie znać, buduje napięcie, które nie pozwala odłożyć książki. Nie zapominajmy ze jego powiązanie z główna bohaterka dodaje tutaj tajemniczości...
Bardzo podobało mi się, jak autorka splata kilka wątków i bohaterów, każdy coś ukrywa, każdy ma swoją historię i nic nie jest tu oczywiste.
To właśnie ten psychologiczny ciężar i gra pozorów sprawiają, że czytelnik cały czas próbuje być o krok przed fabułą… i zwykle mu się to nie udaje😂
Czuć też klimat, który znam i uwielbiam z serii o Lipowie, niby inna historia, ale gdzieś w tle widać ten sam styl i sposób budowania napięcia.
I nie ukrywam Puzyńska to jedna z moich ulubionych autorek, a saga o policjantach z Lipowa to absolutny top, do którego zawsze chętnie wracam.
Fajnie też, że nowa seria posiada delikatne połączenia z Lipowem dając czytelnikowi poczucie znajomego świata, ale jednocześnie świeżej historii.
Noc trzydziesta to kryminał, który nie tylko wciąga, ale też zostawia z pytaniem: co, jeśli największe zagrożenie wcale nie zniknęło, tylko czekało na swój moment?
March 18, 2026
„Noc trzydziesta” to drugi tom serii pod tytułem „Zalesie”.
Tym razem na leśnym parkingu zostają odkryte zwłoki dwójki młodych, zakochanych ludzi. Zadane rany nawiązują do ran zadawanych przed 30 laty przez seryjnego m*rdercę. Tamten z*bujca został zatrzymany. Kto więc dzisiaj działa podobnie? Naśladowca czy może osądzono niewłaściwą osobę?
Książka wciąga od pierwszych stron i chociaż nie należy ona do cienkich to czyta się ją naprawdę szybko. Katarzyna Pużyńska jak nikt potrafi budować napięcie, które rośnie wraz z kolejnymi stronami.
W książce znajdziemy wiele wątków. Między innymi sprawę odnalezienia ciała topielca, która wygląda na nieszczęśliwy wypadek. Ale czy na pewno?
Jeśli lubicie zagadki kryminalny to tutaj rozwiązywanie ich sprawi Wam wiele frajdy. Nic bowiem tutaj nie jest oczywiste. Jest wiele tropów i do końca nie wiadomo co tak naprawdę się wydarzyło.
Książka posiada również charakterystyczny mroczny klimat.
Dużym plusem tej książki są bohaterowie. Pani Puzyńska wspaniale kreuje postacie, które są barwne i ciekawe. Pokazane są tutaj nie tylko zbrodnie, ale również relację ludzkie. Przeszłość, która jest powiązana z teraźniejszością.
Jeśli jeszcze nie znacie pióra Katarzyny Puzyńskiej to koniecznie musicie przeczytać serię „Zalesie”.
Tym razem na leśnym parkingu zostają odkryte zwłoki dwójki młodych, zakochanych ludzi. Zadane rany nawiązują do ran zadawanych przed 30 laty przez seryjnego m*rdercę. Tamten z*bujca został zatrzymany. Kto więc dzisiaj działa podobnie? Naśladowca czy może osądzono niewłaściwą osobę?
Książka wciąga od pierwszych stron i chociaż nie należy ona do cienkich to czyta się ją naprawdę szybko. Katarzyna Pużyńska jak nikt potrafi budować napięcie, które rośnie wraz z kolejnymi stronami.
W książce znajdziemy wiele wątków. Między innymi sprawę odnalezienia ciała topielca, która wygląda na nieszczęśliwy wypadek. Ale czy na pewno?
Jeśli lubicie zagadki kryminalny to tutaj rozwiązywanie ich sprawi Wam wiele frajdy. Nic bowiem tutaj nie jest oczywiste. Jest wiele tropów i do końca nie wiadomo co tak naprawdę się wydarzyło.
Książka posiada również charakterystyczny mroczny klimat.
Dużym plusem tej książki są bohaterowie. Pani Puzyńska wspaniale kreuje postacie, które są barwne i ciekawe. Pokazane są tutaj nie tylko zbrodnie, ale również relację ludzkie. Przeszłość, która jest powiązana z teraźniejszością.
Jeśli jeszcze nie znacie pióra Katarzyny Puzyńskiej to koniecznie musicie przeczytać serię „Zalesie”.
April 13, 2026
"Noc trzydziesta" to kontynuacja nowej serii kryminalnej autorstwa Katarzyny Puzyńskiej.
Gdy na Zalesiu zostają znalezione zwłoki, sposób działania sprawcy jednoznacznie wskazuje na seryjnego mordercę znanego jako Amor. Problem w tym, że od trzydziestu lat uznaje się go za martwego. Pojawia się więc pytanie: czy przed laty posądzano niewłaściwego człowieka, czy też ktoś postanowił odtworzyć jego zbrodniczy proceder?
Nowe śledztwo to także kolejne spotkanie z charyzmatycznym prokuratorem Grzegorzem Halą, ambitną podkomisarz Michaliną Murawską, ekscentryczną podkomisarz Kają Dalke, wybitnym profilerem Iwem Wilkowskim oraz dziennikarką śledczą Oliwią Bacewicz.
Akcja rozwija się niespiesznie, z dużym wyczuciem tempa, co pozwala napięciu narastać stopniowo i daje przestrzeń na refleksję. Już od pierwszych stron wyczuwalna jest lekko złowieszcza, pełna niepokoju atmosfera. Misternie skonstruowana intryga kryminalna, połączona z interesującym tłem społeczno-obyczajowym, tworzy spójną i wciągającą historię. Puzyńska, jak zawsze, obdarza swoich bohaterów wyrazistymi osobowościami - to właśnie oni najbardziej przyciągają uwagę i sprawiają, że od książki trudno się oderwać.
Gdy na Zalesiu zostają znalezione zwłoki, sposób działania sprawcy jednoznacznie wskazuje na seryjnego mordercę znanego jako Amor. Problem w tym, że od trzydziestu lat uznaje się go za martwego. Pojawia się więc pytanie: czy przed laty posądzano niewłaściwego człowieka, czy też ktoś postanowił odtworzyć jego zbrodniczy proceder?
Nowe śledztwo to także kolejne spotkanie z charyzmatycznym prokuratorem Grzegorzem Halą, ambitną podkomisarz Michaliną Murawską, ekscentryczną podkomisarz Kają Dalke, wybitnym profilerem Iwem Wilkowskim oraz dziennikarką śledczą Oliwią Bacewicz.
Akcja rozwija się niespiesznie, z dużym wyczuciem tempa, co pozwala napięciu narastać stopniowo i daje przestrzeń na refleksję. Już od pierwszych stron wyczuwalna jest lekko złowieszcza, pełna niepokoju atmosfera. Misternie skonstruowana intryga kryminalna, połączona z interesującym tłem społeczno-obyczajowym, tworzy spójną i wciągającą historię. Puzyńska, jak zawsze, obdarza swoich bohaterów wyrazistymi osobowościami - to właśnie oni najbardziej przyciągają uwagę i sprawiają, że od książki trudno się oderwać.
April 14, 2026
Po niespełna miesiącu od przeczytania pierwszej części pod tytułem "Nic takiego" przyszedł czas na drugi tom serii. Poznajemy w nim przeszłość biologicznych rodziców Michaliny i dowiadujemy się, co skrywa garaż prokuratora Hali.
Sam początek był bardzo intrygujący, nie spodziewałam się, że losy naszych bohaterów mogą potoczyć się w takim kierunku.
Jak w przypadku pierwszego tomu zakończenie każdego rozdziału cliffhangerem było dla mnie ciekawym, budującym napięcie zabiegiem, tak tym razem stało się to już trochę denerwujące i przestało robić wrażenie. Niektóre działania śledczych (albo w tym przypadku raczej brak podjęcia odpowiednich środków) były lekkomyślne, lekceważyli niebezpieczeństwo z nieuzasadnionych powodów. Przez to jak wiele wątków było w fabule, po lekturze towarzyszyło mi uczucie, że autorka próbowała złapać zbyt wiele srok za ogon.
Sam początek był bardzo intrygujący, nie spodziewałam się, że losy naszych bohaterów mogą potoczyć się w takim kierunku.
Jak w przypadku pierwszego tomu zakończenie każdego rozdziału cliffhangerem było dla mnie ciekawym, budującym napięcie zabiegiem, tak tym razem stało się to już trochę denerwujące i przestało robić wrażenie. Niektóre działania śledczych (albo w tym przypadku raczej brak podjęcia odpowiednich środków) były lekkomyślne, lekceważyli niebezpieczeństwo z nieuzasadnionych powodów. Przez to jak wiele wątków było w fabule, po lekturze towarzyszyło mi uczucie, że autorka próbowała złapać zbyt wiele srok za ogon.
March 20, 2026
Nie mogę się polubić z bohaterami :-( myślałam, że przy tym tomie będzie lepiej, ale niestety….. Sposób prowadzenia narracji, cięcia które mają nas zaciekawić a tak naprawdę nic nie wnoszą, tajemnica w życiu każdego bohatera….tylko po co….no i sposób rozwiązania zagadki….rozczarowanie.Przy całej sympatii dla Pani Kasi nie wiem czy dam szansę kolejnemu tomowi .
April 22, 2026
Jak dla mnie solidne 4.5⭐️. Pokochałam tą serię od pierwszego rozdziału, aczkolwiek ,,Noc Trzydziesta" troszeczkę mniej przypadła mi do gustu aniżeli ,,Nic Takiego". Książkę chlonęłam, ale mam wrażenie, że pierwsza część wciągnęła mnie jeszcze bardziej. Z niecierpliwością czekam na kontynuację 😁
April 13, 2026
Dużo lepsze niż pierwsza część.
April 29, 2026
Pierwsza część bardziej mi się podobała, ale ta opowieść także potrafiła wciągnąć.
Pod koniec domyślałam się niektórych rozwiązań.
Dobrze napisana, przyjemnie się czytało.
Pod koniec domyślałam się niektórych rozwiązań.
Dobrze napisana, przyjemnie się czytało.
May 15, 2026
Ciekawa historia
March 26, 2026
Świetna, bardzo wciągająca
Displaying 1 - 29 of 29 reviews