Una nueva recopilación de artículos inéditos en español de la inimitable autora de "No me gusta mi cuello" y "No me acuerdo de nada".
Leer un libro de Nora Ephron es como sentarse a cenar con una buena amiga. En sus páginas encuentras un menú de ingenio inconfundible repleto de divertidísimos análisis sobre casi todo, desde su aversión a los bolsos y a las arrugas hasta jugosas indiscreciones sobre su vida amorosa. En esta antología de textos inéditos en español, Ephron nos enseña, entre otras cosas, a ser los anfitriones perfectos sin morir en el intento, nos ilustra en el arte de preparar un buen sándwich, nos relata su cambio de imagen radical y se burla de las revistas femeninas, pero también medita sobre los gajes de su «Trabajar de periodista es exactamente lo mismo que ser la fea de la orgía. Siempre me da la sensación de estar en un evento increíble, donde todos se lo están pasando en grande (...) mientras yo me quedo al margen, tomando notas de todo».
Con una ironía y una honestidad desarmantes, este libro confirma una vez más que Nora Ephron es una observadora única de la vida moderna y, sin duda, una de las mejores compañías literarias que uno puede tener.
«Cada palabra de Nora Ephron vale su peso en oro, pulida a mano y lentamente escogida como aguja en el pajar.» Laura Revuelta (ABC Cultural)
«Hay pocas articulistas que hayan creado una escuela más poderosa. Lo que hace requiere de un talento fuera de lo común.» Sergio del Molino
«Podía escribir de lo que sus pechos, sus fantasías sexuales, sus exjefes... Ephron hizo un arte del escribir con gracia y ligereza sobre los temas más duros y profundos.» Leticia Blanco (El Mundo)
Nora Ephron was an American journalist, film director, producer, screenwriter, novelist, and blogger.
She was best known for her romantic comedies and is a triple nominee for the Academy Award for Writing Original Screenplay; for Silkwood, When Harry Met Sally... and Sleepless in Seattle. She sometimes wrote with her sister, Delia Ephron.
Gracias, Nora Ephron, por amenizarme un (¡dos!) viajes en tren. Prometo no servir jamás pescado en una cena, pues el pescado es el alimento más aburrido que existe. Prometo comprarme más revistas, darle menos importancia a las cosas y no comprar jamás una casa en East Hampton –en esto último te puedo asegurar que no te fallaré–. Prometo seguir leyendo en largas noches de agosto. En trenes. En donde sea. Prometo revisar todo lo que escribo. Esto también.
Uno se puede eternizar pensando qué cambios hacer sin darse cuenta de que el tema principal ya es agua pasada. Pero da lo mismo. Porque cuando se alcanza la mediana edad, el mayor deseo es que las cosas no terminen; y mientras uno siga revisando no terminan nunca.
1. Si nunca leíste a Nora, no arranques por acá. Este es un GRAN libro si ya sos amante de los libros de Nora, pero no me parece una buena puerta de entrada. Si nunca la leíste, arrancá por Se acabó el pastel (novela)
2. Todos los textos fueron artículos publicados en diarios. Todos envejecieron bien, PERO mencionan a muuuuchos personajes de la coyuntura yankee de los 80 hasta los 2000. Puede parecer un tanto snob, pero Nora los transforma a parte de su día a día y lo hace cotidiano. Si no los conocés -yo no conocía a miles- no pasa nada. La esencia de los textos se mantienen
3. La ironía es el gran aliado de estos textos. Están cargados de dramatismo y humor. Disfrútalos. Me reí en voz alta atravesando un momento personal complejo, agradezco que un libro me haya acompañado tan bien ♥️
Una recopilación de artículos de Nora Ephron que se siente como pasearse por los Hamptons y enterarse de todos los secretos de los niños ricos que viven por allí. También se sentía muy sex and the city. Y que fomo me da no ser periodista. Ahora quiero escribir para mujeres en una revista en los 2000.
Muy recomendable para cuando necesites una lectura ligera o para intercalar con otras lecturas. ¡Qué ganas de leer más de Nora Ephron!
La verdad es que las dos recopilaciones anteriores dejaron el listón muy alto, y me enfrenté a la lectura con muchas expectativas puestas en ella. Hay textos muy buenos y otros flojos. De hecho empieza muy bien, va decayendo y finalmente remonta un poco. Estrategia editorial. Una pena porque esperaba más. Te quedas con la sensación de que se quiere estirar el chicle del Ephron.
Cómo me arrepiento de haberme gastado el dinero en esto. Es una selección de artículos de esta señora con temas que se alejan muchísimo de mis intereses o, por lo menos, el tipo de personas que los protagonizan no me pueden importar menos.
Nora Ephron me hace mucha gracia y me apetecía ampliar mi colección de libros suyos. Y, aunque me ha gustado, lo he encontrado más flojo que los anteriores, probablemente porque no se trata, como en otras ocasiones, de una selección de artículos suya sino de la propia editorial Asteroide que, por otro lado, podría haberse estirado e incluido algún artículo más, con los precios tan altos que ponen a sus libros.
Ephron no envejece. Su ironía sigue siendo contemporánea porque habla de ansiedades que no han ido a ningún lado. Lo mejor del libro es su tono. Aparentemente ligero, encierra siempre una lucidez extraordinaria. Uno se ríe y dos párrafos después se da cuenta de que le acaban de decir algo verdadero sobre sí mismo. Para quien ya la conoce, un reencuentro feliz. Para quien no, una puerta de entrada magnífica a uno de los universos literarios más singulares de las últimas décadas. Disfruté especialmente su relato del verano en Los Hamptons, fechado en 1969 . El texto es básicamente una crónica del tedio y la insatisfacción en medio de esa abundancia. Ella escribiendo con esa libertad irónica sobre el tedio matrimonial, la insatisfacción femenina apenas velada, las vacaciones como performance social, me encantó.
Menuda crack Nora Ephron! A verdade é que pillei este libro porque me saíu recomendado en TikTok, e basicamente o booktoker que o recomendaba vendíao coma «unha conversa con amigas tomando uns viños». Literal, creo que non hai unha forma máis exacta e precisa de definir este libro. Trátase dun compendio de artigos da xornalista, cada un deles sobre un tema distinto, pero todos teñen un toque de ironía e sinceridade que fan que acabes botándote unhas risas. E, ao rematar, parece que á paisana esta a coñeces de toda a vida. En fin, recomendadísimo!
Le pongo tres estrellas porque adoro a Nora Ephron y algunos artículos me gustaron (por ejemplo, el dedicado a Helen Gurley Brown, editora de Cosmopolitan, a quien desconocía), pero este libro fue una decepción y no lo recomiendo si no leíste nada suyo. No conecté con los temas para nada; está lleno de referencias muy lejanas de las décadas de los 60 y 70 (muy norteamericanas, además, probablemente me perdí muchos chistes). Me resultó muy poco interesante leer sobre los problemas de las mujeres casadas, los millonarios en los Hamptons o cómo ser una buena anfitriona y preparar una cena para 20 personas. A diferencia de los otros compilados, este libro no envejeció bien. Sí, me da un poco de nostalgia de un mundo que ya no existe (pre-Internet y RS, en el cual la gente leía revistas y diarios de papel que marcaban la agenda de qué pensar y sobre qué temas hablar).
“¿Qué tendría que haber hecho en lugar de lo que había hecho? ¿Qué podría haber hecho? ¿Qué habría pasado si no lo hubiera hecho como lo había hecho? ¿Y si tuviera la oportunidad de hacerlo de nuevo?”
supongo que no es culpa del libro que yo tuviese muchas expectativas
me encantó “No me acuerdo de nada” y por eso tenía tantas ganas de este pero me ha aburrido un poco más porque empieza a nombrar a no sé cuantas personas del “mundillo” y obviamente me pierdo
aun así me encanta como escribe y quiero seguir con sus libros
“…esto es lo que pasa cuando uno empieza a pensar en la revisión. Es el riesgo que entraña, en realidad. Uno se puede eternizar pensando que cambios hacer sin darse cuenta de que el tema principal ya es agua pasada. Pero da lo mismo. Porque cuando se alcanza la mediana edad, el mayor deseo es que las cosas no terminen; y mientras uno siga revisando no termina nunca”
mi primera vez leyendo a Nora. se trata de una recopilación de artículos que te transportan a la alta esfera social norteamericana de los 80 y los 90, entre Los Angeles, Nueva York y Los Hamptons.entretenido y con algún highlight, pero no he terminado de conectar
A ver, el tono me encanta, tiene barras, algunas bastante premonitorias del carácter de una generación que todavía estaba por llegar a la adultez. Me faltaba un pelín de edge también. Pero los temas……señora de qué me está hablando.
No digo que no entienda, pero algunos son un pelín kareneo ny city live manhattan white wife no sé si se me entiende. Y todo muy soft.
Alguien dijo por ahí “entretenido”. Pues sí, supongo.
Ephron siempre se merece las 5 estrellas, aunque en este caso se me ha quedado más flojo. Dicho esto, señores de Asteroide, agradeceríamos recopilaciones más extensas y completas, o nos arruinarán por el camino.