กรงรักแดนเถื่อน

กรงรัก #1

by แก้วจอมขวัญ

ท่ามกลางพายุหิมะอันหนาวเหน็บในป่าลึกทางตอนเหนือของรัสเซีย 'ชินานางค์' หญิงสาวชาวไทยผู้ซึ่งตั้งใจเดินทางมาเพียงเพื่อเยี่ยมเยียนพี่ชายฝาแฝด กลับต้องระหกระเหเร่ร่อนหนีการไล่ล่าจากนักฆ่าขององค์กรที่ทรงอิทธิพลระดับประเทศ ทางรอดทางเดียวของเธอจึงตกอยู่ในเงื้อมมือของอสูรหนุ่มรูปงามผู้เป็นเจ้าของป่าเครียฟรุสที่เธอกล้ารุกล้ำเข้ามา โดยไม่รู้ว่า... ตนเองกำลังจะกลายเป็นเหยื่ออันโอชะที่เขาจ้องจะกลืนกินจนหมดทั้งตัว

เพราะความรักสันโดษและรังเกียจสังคมเมืองอันยุ่งเหยิงสับสน 'โดมินิค เดล ปิเอโร่' มหาเศรษฐีบ่อน้ำมันหนุ่ม ลูกครึ่งรัสเซีย-อิตาเลียน ผู้โหดเหี้ยมและเย็นชา อดีตเจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษ SEAL จึงพอใจที่จะอาศัยอยู่ในกระท่อมหลังน้อยของเขากลางป่ากว้าง เพื่อที่จะเฝ้าดูแลแท่นขุดเจาะน้ำมันดิบมูลค่ามหาศาลไม่ให้มีใครเข้ามาวุ่นวาย แต่แล้วเรื่องปวดหัวก็วิ่งเข้ามาหาเขาอีกจนได้ เมื่อหญิงสาวท่าทางน่ารำคาญที่พลัดหลงมาถึงหน้าบ้าน กลับชักนำปัญหาใหญ่มาให้เขาช่วยสะสาง

หึๆ แม่นกน้อยหน้าโง่ที่บินหลงเข้ามาในกรงขัง... ต่อให้เขาได้ชื่อว่าเป็นอสูรร้ายใจยักษ์ กับอีแค่เรื่องช่วยเหลือ ให้ที่ซุกหัวนอนแก่ผู้หญิงสักคนน่ะ มันไม่ยากหรอก... แต่ในเมื่อเธอเป็นคนพาเรื่องเดือดร้อนมาให้เขา หญิงสาวก็ต้องตอบแทนเขาด้วยสิ่งที่คุ้มค่ามากพอๆกัน แต่ขอเตือนเอาไว้ก่อนนะว่า คนอย่างเขาน่ะ... ถ้าลองติดใจอะไรสักอย่างแล้วล่ะก็ เขาจะกินมันอย่างตะกรุมตะกราม กินอย่างมูมมาม และกินมันซ้ำๆอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะหนําใจ!

"ฉันง่วง"
เสียงเข้มที่เปรยมาให้ได้ยินทำให้เท้าเล็กๆที่กำลังก้าวเดินไปยังหน้าเตาผิงชะงัก แต่ก็ยังไม่หันกลับไปมองคนพูดจนเขาต้องพูดต่อ
"ลืมหน้าที่ของเธอแล้วหรือ"
ชินานางค์หันไปมอง เอ่ยถามเบาๆ "นะ...หน้าที่อะไรคะ"
"ฉันไม่อยู่แค่วันสองวัน ลืมแล้ว?" พร้อมกับก้าวยาวๆเข้าไปหา ตวัดแขนรอบเอวคอดรั้งเข้าหาตัว
"ฉันทำอะไร เธอก็ต้องทำตาม... หลังจากมื้อเช้าแล้วฉันต้องทำอะไร จำได้ใช่ไหม"
มือบางดันหน้าอกกำยำเอาไว้ ขืนตัวไม่ให้แนบชิด... แม้ว่ามันจะช่วยอะไรไม่ได้มากก็ตามแต่
"ฉันจะนอน และเธอก็ต้อง 'นอน' กับฉัน" โดมินิคลากร่างบางเดินเข้าไปในห้องนอน ตรงไปยังเตียงกว้าง ก่อนจะปล่อยอีกฝ่ายให้เป็นอิสระเพื่อจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง
"คะ...คุณถอดเสื้อผ้าทำไม ว้าย! อย่าถอดกางเกงนะคนบ้า"
ชินานางค์อุทานเสียงหลง ยกมือขึ้นปิดหน้าปิดตา เมื่อโดมินิคถอดเสื้อแขนยาวสีเทาออกแล้วเขาก็ทำท่าจะปลดกระดุมกางเกงตาม
"เธอลืมอีกแล้ว"
เขาสลัดกางเกงยีนส์สีเข้มให้พ้นตัว เดินเข้าไปคว้าคนที่ยืนปิดหน้าปิดตาเข้าสู่อ้อมกอด
"ฉันก็นอนแบบนี้ทุกครั้ง"

First published May 1, 2012

Reviews

[Panjiw Chiw · Rating 5 out of 5]

ตระกูลกับบ้านพระเอกนิมันอลังการมาก ชอบสัตว์เลี้ยงพระเอก น่ารักดี อยากได้มาอยู่บ้านมั่ง

[Wimol · Rating 4 out of 5]

สนุก