De Hellepoort (De Zeven Zwaarden Book 7)

by Anthony Ryan

Met De Hellepoort komt Anthony Ryans epische Zeven Zwaarden-saga tot een magnifiek einde.
Valkeris – De eeuwenoude zetel van het gevallen rijk dat ooit over de uitgestrekte vijf zeeën regeerde. Hier zal de Hellepoort opkomen en vernietiging over de wereld ontketenen, tenzij de dragers van de vervloekte demonzwaarden het kunnen stoppen.
Guyime, de onsterfelijke drager van het Naamloze Zwaard, leidt zijn groep buitenbeentjes naar de duistere, spookachtige ruïnes onder het oude Valkeris. Daar moeten ze de dodelijke vallen overleven die de aartsdemon Kalthraxis voor hen heeft uitgezet terwijl hij zich haast om de Hellepoort te openen en monsterlijke legioenen los te laten. Liefde, loyaliteit en moed zullen op de proef worden gesteld en er zal een verschrikkelijke prijs worden geëist voor de redding van de wereld. Is Guyime bereid die te betalen?
'Ryan houdt zich niet in in deze volkomen bevredigende conclusie van De Zeven Zwaarden-serie.' Publisher's Weekly

144 pages, Kindle Edition

Published March 11, 2026

About the author

Anthony Ryan was born in Scotland in 1970 but spent much of his adult life living and working in London. After a long career in the British Civil Service he took up writing full time after the success of his first novel Blood Song, Book One of the Raven’s Shadow trilogy. He has a degree in history, and his interests include art, science and the unending quest for the perfect pint of real ale.

For news and general wittering about stuff he likes, check out Anthony's blog at: http://anthonystuff.wordpress.com

Reviews

[George De Keijzer · Rating 5 out of 5]

Een mooie afsluiting van de reeks die als een rollercoaster doordendert. Kort, maar net als alle delen, zeer krachtig. Chapeau..... ik denk dat ik weer deel 1 pak.

[Mari Cuccureddu · Rating 4 out of 5]

Ik schreef deze recensie oorspronkelijk voor de Science Fiction & Fantasy Boekenclub-Facebookgroep.

Ik kreeg dit boek toegezonden ter recensie van Luitingh-Sijthof, waarvoor hartelijk dank!

‘De Hellepoort’ is alweer boek zeven in de serie van de Zeven Zwaarden en tevens het afsluitende deel. Ik vond de voorgaande zes delen erg leuk. Veel actie, karakters waar ik sympathie voor kon opbrengen (vooral Zoeker en Lissah hebben een warm plekje in mijn hart) en een behoorlijk episch verhaal in kleine verpakking (alle delen zijn novelles). Ik was dan ook erg benieuwd naar hoe deze serie, waar ik zo van genoten heb, afgesloten zou worden met dit laatste deel.

Wat mij direct opviel is dat het boek qua vormgeving zeer aantrekkelijk is. Een mooie voorkant met intrigerende afbeelding, een citaat en illustratie voorin en sierkaders op iedere bladzijde. Het zegt natuurlijk niks over de inhoud, maar het oog wil ook wat! Ook de vertaling vond ik goed en vloeiend, ik merkte eigenlijk niet dat ik het niet in de brontaal las. Ik heb slechts één spelfout kunnen ontdekken, dus ook dat viel me goed mee.

En Ryan kan uitstekend schrijven. Zijn actiescènes zijn zeer meeslepend en ondanks dat Guyime en zijn reisgenoten een behoorlijk zware tocht maken met traumatische gebeurtenissen, en daarbij ook de demonen uit hun eigen verleden meeslepen, is het verhaal doorspekt van (zwarte) humor, waardoor ik regelmatig zat te grinniken te midden van alle duisternis die de serie over je uitstort.

‘De Hellepoort’ gaat direct verder waar het vorige boek, ‘Het Pad der Stormen’, ophoudt en is dus ook niet als op zich staand verhaal te lezen. Je moet wel alle delen hebben gelezen om het verhaal te snappen. Na een start die ik ietwat verwarrend vond gaan we weer op pad met Guyime en zijn reisgenoten. En ondanks dat de reis weer vol van actie en spanning is, miste ik wat diepgang die in de vorige delen wel zat. Ryan is zeer goed in wereldbouw, dat kwam in dit deel wat minder uit de verf. Ook was er wat minder aandacht voor de verhalen achter de personages, wat minder tragiek en drama. De personages maken vreselijke dingen mee op hun queeste om de Hellepoort te sluiten, maar hun lijden is wat minder heftig. Ook was er wat minder exploratie; de personages lopen eigenlijk gewoon naar hun einddoel toe.

Desalniettemin worden er onderweg weer genoeg avonturen beleefd om het verhaal interessant te houden. De conclusie is niet heel verrassend, maar wel een bevredigend einde van een mooie serie. De epiloog en de naschriften zijn een mooie toevoeging aan het verhaal, die nog een opening bieden voor een vervolg. De Hellepoort lijkt nog niet helemaal gesloten..

Al met al is de Zeven Zwaarden-serie een dikke aanrader. Epische fantasy in kleine porties die gezamenlijk een zeer bevredigend verhaal vormen.

[Cedric Heerman · Rating 4 out of 5]

Het laatste boek van een zeer goede fantasyreeks. Waar veel fantasy zich vaak te lang uitspint, is hier het tegenovergestelde het geval. Korte goed afgeronde delen vol met actie en net voldoende karakterontwikkeling.

Dit is een aanrader voor wie iedereen dievan licht meeslepend vertier houdt.

[Jelle Vreeburg · Rating 4 out of 5]

Wederom veel te kort en te snel uit