แม่ครัวน้อยแนวหน้า เล่ม 1

边关小厨娘 #1

by Tuan Zi Lai Xi, 团子来袭, ถวนจื่อไหลสี

เจียงเหยียนอี้ประสบอุบัติเหตุจนทะลุมิติมาอยู่ในนิยายที่ตัวเองเคยอ่าน ซ้ำร้ายยังได้บทแสนรันทดถูกเนรเทศมาเป็นคณิกาประจำค่ายทหารชายแดน แต่ใครจะมัวร้องไห้ยอมแพ้แก่โชคชะตากัน นางใช้วิชาและฝีมือการทำอาหารที่มีติดตัวฝ่าฟันจนได้เป็นแม่ครัวน้อยในกองทัพ กระทั่งเฟิงซั่ว แม่ทัพใหญ่ที่เพิ่งมาประจำการใหม่เมตตาปล่อยนางออกจากค่าย นางจึงได้เป็นอิสระ เปิดร้านหม้อไฟตามที่ใฝ่ฝัน แต่ท่านแม่ทัพใหญ่กลับยังคอยตามนางต้อยๆไม่เลิกรา นี่เขาเห็นนางเป็นจารชนที่ต้องระแวงระวัง หรือติดใจรสมือนางจนปล่อยไปไม่ลงกันแน่นะ

460 pages, Paperback

Published February 1, 2026

About the author

* 团子来袭

Reviews

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

แม่ครัวน้อยแนวหน้า
— นิยายที่มีพล็อตทะลุมิติที่เขียนเส้นเรื่องของตัวละครหลักและรองของนิยายได้กินใจเราสุด แบบที่ไม่ได้เปลี่ยนความเป็นตัวละครเดิมจากนิยายพร้อมบทสรุปของการกระทำในแต่ละตัวละครได้ดีมาก เป็น5เล่มที่สนุก และเราชอบมาก
และยังขอพูดคำเดิมว่าอ่านนิยายเรื่องนี้จบเราคงไปเปิดร้านอาหารจีนได้ อ่านแล้วหิวมาก😋

#ดัฟฟ์readอะไร ขอเสนอ #แม่ครัวน้อยแนวหน้า
เรื่องราวของ ‘เจียงเหยียนอี้‘ที่ประสบอุบัติเหตุทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายที่ชื่อเดียวกับตัวเอง ทะลุมาช่วงฉากที่นางร้ายถูกพระเอกของนิยาย(ปจบ.เป็นฮ่องเต้น้อย) เนรเทศไปเป็นคณิกาที่ค่ายทหารชายแดน 
และ ณ ที่ค่ายทหารแห่งนี้ ไม่ใช่มีเพียงนางที่มาใหม่แต่’เฟิงซั่ว’แม่ทัพใหญ่ก็มาใหม่เหมือนกัน

ด้วยความที่แม่ทัพใหญ่คนใหม่เครงครัดในกฎ เลยเกณฑ์ให้เหล่าสาวๆคณิกามาช่วยที่โรงครัวของทัพทหาร เจียงเหยียนอี้ที่ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาและเป็นคณิกา เลยขอสู้ซักตั้ง! พลิกฟื้นตัวเองพยายามแสดงความสามารถในการทำอาหารจนได้มีโอกาสเป็นแม่ครัวประจำโรงครัว

โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าอาหารของเธอสามารถทำให้ท่านแม่ทัพที่ต่อมรับรสเสียหาย สามารถลิ้มรสชาติอาหารที่เธอทำออกมาได้! 🫵🏻

—talk หลังอ่าน—

 เห้อ การได้อ่านเรื่องนี้ยิ่งทำให้เราแอบเสียดายที่ไม่ได้อ่าน #ล่าหยก แบบถูกลิขสิทธิ์อะ
เพราะเราถูกจริตการเล่าเรื่องของ ถวนจื่อไหลสี่มากจริงๆ
การเล่าที่ใส่ความตั้งใจลงไปทุกสัดส่วน โดยไม่กลัวว่าคนอ่านมันจะเบื่อ เพราะเปิดไปหน้าไหนก็เจอแต่ อาหารๆๆ เต็มไปหมดเลย555

แต่นอกจากอาหารแล้ว เรื่องนี้ยังแฝงไปด้วยเรื่องราวในช่วงยุคสมัยที่เรียกได้ว่ากลียุคของแคว้น ฮ่องเต้ที่ครองบัลลังก์เป็นทรราชหลงสตรี ให้อำนาจตกอยู่กับตระกูลที่กดขี่ประชาชน และพยายามกีดกันพระญาติที่มีบารมีอำนาจพอจะโค่นล้มตัวเองได้ ซึ่งนิยายเรื่องที่เจียงเหยียนอี้ทะลุมิติไปมีพล็อตและตอนจบที่เป็นโศกนาฏกรรมอยู่แล้ว แต่เมื่อเธอได้ทะลุมิติมาเรื่องราวทุกอย่างที่ดูไร้เหตุผล พล็อตรักระหว่างพระนางดั้งเดิมที่โคตรจะน้ำเน่าดั้งเดิมได้เปลี่ยนแปลงไป

ยิ่งถ้าคุณชอบนางเอกแนวสู้ชีวิต พยายามตั้งตัว เปิดธุรกิจอาจจะชอบเรื่องนี้ เพราะเจียงเหยียนอี้คือคนค้าขายที่ขยันทำมาหากินสุดชีวิต ถนัดด้านการทำอาหาร แม้จะเก่งมาอยู่แล้วแต่ก็พยายามเรียนรู้เพิ่มเติม
จากคณิกา(ที่ยังไม่ทันจะเป็น)สู่การเป็นแม่ครัวของโรงครัวกองทัพได้นี่เหมือนจะง่ายแต่ก็ไม่ง่ายเลย เพราะในตอนแรกแทบไม่มีใครเชื่อฝีมือเธอเลยด้วยซ้ำ เพราะว่าร่างเดิมของนางเอกเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ที่อ่อนแอ

การไต่เต้าจากแม่ครัวตัวเล็กๆ สู่แม่ครัวประจำโรงครัว เกิดเรื่องราวเฉียดตายในกองทัพ และสุดท้ายก็ได้รับอิสระปล่อยตัวจากค่ายทหาร เป็นไท สร้างร้านน้ำแกงหม้อไฟโบราณจากร้านเล็กๆ จนมีชื่อเสียงและขยายสาขาไปอย่างกว้างขวางได้นั้นแต่ละก้าวเดินที่ผ่านมามันไม่ง่าย ยิ่งได้การเล่าแบบไม่ฉาบฉวย ทำให้เราสัมผัสได้ว่านางเอกเรื่องนี้เป็นคนเก่งมากขนาดไหน

แต่หากใครชอบนางเอกเก่งแบบเก่งทุกด้าน เรื่องนี้อาจจะยังไม่ตอบโจทย์ เพราะถึงแม้นางเอกจะเก่งจริงๆ แต่ในฐานะแม่ครัวคนทำมาค้าขายที่มีความฉลาดเป็นปกติ ก็ไม่ใช่ว่าจะเก่งไปหมดทุกเรื่อง เพราะเมื่อความตายอยู่แค่เอื้อมเธอก็รู้จักกลัวเป็นเช่นกัน
เมื่อได้มาเจอกับ‘เฟิงซั่ว’ ที่ดูแม้จะดุดัน แต่เรื่องความรักเขากลับตรงไปตรงมาอย่างมาก สุดท้ายต่อให้กลัวว่าอนาคตจะเปลี่ยนแปลงไป คนที่เข้มแข็งอย่างเจียงเหยียนอี้ก็พ่ายแพ้ต่อความจริงใจของเขา

พูดถึงพระเอก ‘เฟิงซั่ว’ ที่ในนิยายเป็นเพียงแค่ตัวละครประกอบบรรยายไม่กี่ฉาก เมื่อเราได้สัมผัสกับความโหดร้ายที่ผู้ประพันธ์ได้ใส่เบื้องลึกให้กับตัวละครนี้ ทำให้เราสะเทือนใจกับอดีตของเขาพอสมควร การที่เขาถูกพิษจนไม่สามารถรับรสได้ยิ่งทำให้ชีวิตที่เติบโตมาอย่างเลวร้ายอยู่แล้วยิ่งขาดสีสันไปโดยสิ้นเชิง
การที่เจียงเหยียนอี้ทะลุมิติมา เราคิดว่าเป็นดั่งสวรรค์ประทานพรให้กับเขาผู้เดียวดาย อาหารของเธอสามารถทำให้เขารับรู้รสชาติ รับรู้ถึงสีสันหลากเฉดบนโลกนี้ได้ บวกกับการที่เห็นเธอเป็นคนไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาทำให้เขาค่อยๆตกหลุมรักเจียงเหยียนอี้ และพร้อมเดินหน้าบอกความในใจให้เธอรับรู้

ซึ่งความรักของพระนางมันดีมาก พระเอกดูเหมือนคนเผด็จการ แต่เพราะจำคำสอนแม่ไว้ได้เสมอ เขาจึงไม่เคยมีความคิดแบบผู้ชายยุคโบราณ และยังตั้งมั่นในรักเดียวใจเดียว
การเข้าหานางเอกแรกๆอาจแปลกๆไปบ้าง แต่ก็ยังสุภาพ
ในตอนที่นางเอกยังตั้งตัวไม่ทันก็เคารพการตัดสินใจของนางเอก ตอนที่นางเอกเริ่มเปิดใจอยากคบหาดูใจกันไปก่อน เขาก็ตกลง จนทั้งคู่ตกหลุมรักกันและกันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น คอยเป็นคนรักคู่คิด และนักซัพพอร์ตซึ่งกันและกันมันดีมากๆเลย

สิ่งที่เราชื่นชมคนเขียนเลยคือการเล่าเส้นเรื่องหลายเส้นเรื่องไปพร้อมกันได้เป็นอย่างดี ไม่ให้ความรู้สึกว่าเทการเล่าไปที่คนอื่นมากจนไปกว่าพระเอกนางเอกของเรื่อง ไม่ว่าจะเส้นเรื่องของฝั่งบ้านแม่นางเอก เส้นเรื่องของตัวเอกหลักในนิยายอย่าง ’เจียงเหยียนซี’และ ‘เฟิงสือเหยี่ยน‘ที่เป็นพระเอกนางเอกของนิยายตัวจริง ก็ไม่ได้ถูกบิดคาแรคเตอร์ให้ต่างไปจากเดิมมาก

เพราะดั้งเดิมนิยายเรื่องนี้ก็เลยเอยด้วยโศกนาฏกรรม แต่การที่เจียงเหยียนอี้เข้ามากลับทำให้เรื่องราวของพวกเขามันดันเป็นโศกนาฏกรรมที่จบลงได้อย่างสวยงามมากกว่าเดิม 
รวมถึงตัวละครอื่นๆ ที่ควรได้รับผลกรรมที่เคยกระทำไว้ ก็ไม่มีตัวละครไหนถูกลืมหายไปเลย กระทั่งตัวละครบางคนที่ได้ย้อนอดีตกลับมาก็แก้ไขสุดท้าย ก็ยังพบแต่ความว่างเปล่า

นอกจากเรื่องราวความรัก ความแค้นแล้ว เส้นเรื่องมิตรภาพในเรื่องนี้ก็โคตรดีมาก ถ้าถามว่าความสัมพันธ์นอกจากพระนางแล้วใครกินใจเราถัดมา ก็คงไม่พ้นมิตรภาพของ‘เจียงเหยียนอี้และชิวขุย’ เรารักความผูกพันของสองคนนี้มากๆตั้งแต่ช่วยเหลือกันในค่ายคณิกาจนออกมาเปิดร้านด้วยกัน ถึงแม้ชิวขุยจะมีความบกพร่อง แต่ก็เป็นคนที่น่ารักและซื่อสัตย์มากๆ
เราดีใจมากๆที่คนเขียนไม่ทิ้งตัวละครตัวนี้ไว้กลางทางเมื่อนางเอกของเราได้พบเจอกับคนมากมายที่เข้ามาในชีวิตของเธอเพิ่มขึ้น ชิวขุยก็ยังเป็นสาวน้อยคนนั้นที่เจียงเหยียนอี้คอยดูแลปกป้องเสมอมา

ซี่งพอทุกเรื่องราวทุกอย่างมันประกอบรวมเป็นเรื่องใหญ่ เส้นเรื่องที่ใช้การเล่าหลายจุดมาบรรจบกันภายใต้สงคราม และการขึ้นครองอำนาจของพระเอกเป็นอะไรที่สนุกมาก ท่ามกลางความเอื่อยๆไปเรื่อยสร้างตัวของนางเอกใน2เล่มแรก มันกลับเป็นจุดแข็งที่ทำให้ตัวละครไม่กลวง น่าเชื่อถือว่าเธอสามารถทำสิ่งเหล่านี้ได้จริงๆไม่ไปจนถึงเล่มสุดท้าย สามารถขึ้นเป็นฮองเฮาที่เคียงบ่าเคียงไหล่กับพระเอกได้อ��่างสมบูรณ์
จริงๆ ตั้งแต่เล่ม3 เป็นต้นมาเราก็แทบวางไม่ลงเลย หยุดอ่านไม่ได้ หิวก็หิวนะ แต่เรื่องราวที่ค่อยๆขยับไปมันชวนให้เราติดตามไปทุกตัวละครเลยว่า สุดท้ายใครจะมีบทสรุปแบบไหน ไม่มีตัวไหนที่OOC เลย(ยกเว้นนางเอก) เก่งมากๆๆ ยิ่งเล่ม5นี่ทำเอาใจหายใจคว่ำสุดๆ 
อาจจะมีหลุดลืมเล่าไปบางประเด็นบ้าง แต่ก็โอเคภาพรวมคือดี สนุกมาก เราชอบมากๆๆ

มีจุดติดนิดนึงสำหรับเราคือ เรารู้สึกว่าบางจุดเลือกใช้คำแปลได้ค่อนข้างทื่อไปหน่อย บางจุดเลือกใช้คำมาไม่ค่อยสวยจนทำให้ตัวละครถูกมองในแง่ลบไปหน่อย ทั้งที่ความจริงอาจจะไม่ร้ายแรงขนาดนั้น
ส่วนเล่ม5 พิมพ์ชื่อผิด สลับบ่อยๆ แต่ไม่นับจุดที่เราพูดมา เรื่องนี้แทบจะเป็นเรื่องที่เล่าได้เกือบ100% เลย ตอนจบมันโคตรจะcomplete มาก

เพราะนิยายทะลุมิติหลายเรื่องพอนางเอกมา เลยกลายเป็นว่าตัวเอก หรือนางเอกนิยายถูกผลักกลายเป็นตัวละครร้าย โง่ๆ แต่เรื่องนี้ไม่เลย ทุกตัวละครต่างมีชีวิตตามเส้นเดิม สับสน เจ็บปวด หรือมีนิสัยอย่างไรก็ยังคงเป็นแบบนั้น เรายกนิ้วให้เลยจริงๆ กับการเขียนของผู้เขียน

สุดท้ายนี้ #แม่ครัวน้อยแนวหน้า ถือเป็นอีกเรื่องที่ครบรส ดั่งเมนูอาหารที่เสิร์ฟให้เราได้อ่านมากมายหลากหลายเมนูเริ่มตั้งแต่ออเดิร์ฟไปจนถึงเมนคอร์ส เรื่องนี้ปรุงรสชาติออกมาได้นัวร์มากๆเลย

แต่เราอย่าไปตั้งคำถามนะ ว่าเพราะอะไรพระเอกถึงรับรสได้เมื่ออยู่ใกล้นางเอก แหมมันก็เป็นmagicalism อะเนอะ ประหนึ่งด้ายแดงที่ทำให้คู่แท้สามารถหากันจนเจอได้นั่นแหละ 
ปาฏิหาริย์สุดๆไปเลย!

[Caspy · Rating 4 out of 5]

3.5⭐️
แนวทะลุมิติ วิญญาณนางเอกเข้าร่างตัวร้ายจุดจบไม่สวย ถูกฮ่องเต้ส่งไปเป็นนางคณิกาในค่ายทหาร พ่อก็แพร่เรื่องว่านางเอกตายไปแล้วให้คนสืบสาวไม่ได้ เจ้าของร่างไม่ยอมถูกข่มเหงเลยเอาหัวโขกศีรษะจนตุยเย่ นางเอกก็มาสวมร่างแทน

โชคดีที่พระเอกซึ่งได้รับตำแหน่งแม่ทัพใหญ่มาประจำการสั่งห้ามไม่ให้ทหารเที่ยวนางคณิกาอีก พวกผู้หญิงเลยถูกส่งตัวไปทำงานครัว นางเอกซึ่งชีวิตเดิมกำลังจะเปิดร้านหม้อไฟ มีฝีมือทำอาหาร เลยได้แสดงฝีมือจนได้ตำแหน่งเป็นแม่ครัว และเมื่อพวกผู้หญิงถูกปล่อยตัว นางเอกก็เลยออกไปเปิดร้านอาหารของตัวเอง

พระเอกเป็นท่านอ๋อง สมัยเด็กถูกวางยาจนรับรู้รสไม่ได้ จนกระทั่งได้ชิมอาหารของนางเอก ต่อมรับรสก็กลับมาทำงาน แต่ความจริงไม่ได้อยู่ที่การทำอาหาร แต่เพราะตัวของนางเอก ยิ่งอยู่ใกล้นางเอกพระเอกก็ยิ่งรับรสได้มากขึ้น

ตอนแรกพระเอกจับตามองนางเอกเพราะนึกว่ามีแผนแอบแฝงหรือเป็นจารชน แต่พอยิ่งอยู่ใกล้ก็ยิ่งชอบ กลับกันคือนางเอกคิดแต่เรื่องที่ต้องแสร้งปลอมแปลงตัวตนเพื่อไม่ให้ฮ่องเต้รู้แล้วส่งคนมาจัดการนางอีก

เรื่องนี้ด้านการทำอาหารคือดีมากๆ บรรยายได้อร่อยได้หิว นางเอกก็ดูสติดี สู้คน ใครหาเรื่องมานางเอกสู้ไม่ถอย แต่นอกจากทำอาหารก็ยังมีเรื่องการเมืองเรื่องในวังด้วย ซึ่งเล่มแรกยังไม่กล่าวถึงในวังมาก เน้นที่ความรู้สึกพระเอก และเรื่องนี้ค่อนข้างโอเคเลยจนกระทั่งช่วงบทท้ายๆ ที่ทำเอาคาแรคเตอร์พระเอกดูไม่นิ่ง จากตอนแรกดูมีมาดบารมีเคร่งขรึม แต่บทท้ายทำซะกลายเป็นคนเจ้าอารมณ์ สมละที่นางเอกจะเกร็งบวกถอยห่าง

[Biaza44 · Rating 4 out of 5]

เล่มแรก เอาไป 3.5-3.8 ถามว่าสนุกมั้ยคือมันอ่านได้เรื่อยๆ ไม่ถึงขนาดสนุกสุดๆ แต่ก็ไม่ได้น่าเบื่อสุดๆ เนื้อเรื่องโฟกัสไปที่ตัวนางเอกว่าจะเอาชีวิตรอดอย่างไร เพราะนางเอกทะลุมิติมาในนิยาย เข้าร่างเป็นตัวร้าย มีปัญหากับนางเอก พระเอก(ฮ่องเต้) และพระรอง

แต่ก็ถือว่านางเอกมากับดวงหลายๆครั้งเลย ยกตัวอย่าง

- ไม่ว่าเรื่องที่ถูกส่งมาเป็นนางคณิกาในค่ายทหาร (อันนี้คืออยู่ล่างสุดสุดแล้วในระบบ) ยังไม่ทันจะได้รับแขก พระเอกมารับตำแหน่ง ยกเลิกนางคณิกาในค่ายทหาร
- นางเอกค่อยๆ ได้โอกาสทำอาหารโชว์ฝีมือ เพราะขาดคน แต่นางเอกก็หาโอกาสเองด้วยไม่ใช่อยู่ๆ จะมีคนหยิบยื่นให้

เรื่องนี้นางเอกไม่ได้แมรี่ซูขนาดหนัก แต่เป็นคนไม่ยอมใคร สู้กลับแต่ก็ไม่ได้ขนาดเก่งไปทุกอย่าง

ส่วนพระเอกเปิดมาบอกว่าโหด แต่เอาเข้าจริงไม่รู้โหดตรงไหน มีฉากเดียวที่โหดคือจัดการกับนางกำนัลที่หวังสูงเกินหน้าเกินตา ที่เหลือมีแต่ความดราม่าในชีวิตพระเอก เกิดมาเป็นอ๋อง หน้าตาดีจัด สวยเหมือนผู้หญิง เติบโตมามีแต่คนใส่ร้าย แม่ตัวเองต้องแสดงต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง จนแม่พระเอกจิตไม่ปกติซะแล้ว แถมพระเอกยังโดนวางยา ทำให้ชีวิตนี้ไม่สามารถรับรสชาติอาหารได้ แต่พออยู่ใกล้นางเอกกันได้รสชาติกลับคืนมา คือเติบโตกับความดำมืดในวังหลัง พ่อพระเอก(ฮ่องเต้องค์เก่า) คนอื่นคิดว่ารักพระเอกมาก แต่จริงไม่ใช่เลย เหมือนจะเกลียดด้วยซ้ำ

เนื้อเรื่อง 40% เกี่ยวกับการทำอาหาร ที่เหลือกระจายไปที่ต่างๆ พระเอกอารมณ์เหมือนเจอรักแรกพบกับนางเอก อยู่ๆก็ตาพร่าบ้าง สมองจินตนาการรูปร่างนางเอกบ้าง ฯลฯ แต่นางเอกยังไม่ได้ชอบพระเอก เพราะเน้นอยากใช้ชีวิตให้รอดมากกว่า

อยากจะบ่นอะ นิยายค่ายอรุณราคาแรงมาก ขนาดลดแล้วยังแพงเลย แต่การสำนวนการแปลไม่ลงทุน ไม่กลมกล่อมเท่ากับแจ่มใส ราคาแพงควรใช้คนแปลให้ดีกว่านี้ ☹️ แปลไม่ได้แย่ แต่รู้สึกว่ามันดูไม่กลมกล่อมเหมาะสมกับราคาเมื่อเทียบกับสำนักพิมพ์อื่น

[M · Rating 5 out of 5]

สนุกดีๆๆ

นางเอกเข้ามาอยู่ในร่างของตัวร้ายในนิยายที่ถูกเนรเทศมาที่ค่ายทหารมาเป็นคณิกาค่าย
แต่ด้วยความที่ชีแพลนจะเปิดร้านหม้อไฟก่อนหน้านี้ แน่นอนว่าสกิลงานครัวไม่น้อยหน้า
พอมีโอกาสมาช่วยงานครัวเลยได้ทำอาหาร

อาหารที่ว่าดันทำให้พระเอกผู้เป็นอ๋องจอมโหดพ่วงความพิการด้านรับรสเพราะโดนพิษดันได้รสชาติขึ้นมา
ท่านอ๋องเลยอยากรู้ว่าใครทำครัว

ระหว่างทางก็มีการคาดเดาต่างๆ นานา คิดว่านางเอกเป็นสายลับมั้ย อยู่ๆ มารู้ความลับ
เออ ก็สนุกดี
ไปๆ มาๆ พี่อ๋องชอบน้อง แต่น้องไม่รู้กลัวแค่ว่าความลับที่ว่าตัวเองเป็นลูกสาวตระกูลเจียงที่ถูกเนรเทศยังไม่ตายแถมโกหกตัวตนจะแตก
นอยๆ เข้าใจอะไรกันไปคนละทิศคนละทาง 555

แต่ตัวพระเอกมีความซับซ้อน สงสารมากกก ความแม่เพื่อปกป้องพระเอกแต่เด็กเลยฟั่นเฟือนอะไรงี้
อ่านต่อๆๆ

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม1 ให้ 3.5~3.7 ดาว

สนุกดีแต่ยังไม่ค่อยมีอะไรมาก เป็นการปูพื้นเรื่องซะส่วนใหญ่ กับเป็นการบรรยายเรื่องอาหารสัก1ใน 4ของเรื่องได้

นอ. "เจียงเหยียนอี้" ตัวจริงอายุตัวจริงน่าจะ 22-23ปี นิสัยใจเย็นมีสติ ฉลาด รู้จักดูสถานการณ์ อ่อนน้อมแต่ก็ไม่ยอมคน มีฝือมือการทำอาหาร เป็นเจ้าของร้านหม้อไฟโบราณในยุคปัจจุบัน ครอบครัวเป็นตระกูลพ่อครัว มีพ่อกะปู่เปิดร้านอาหาร

"เจียงเหยียนอี้" ตัวละครในนิยายอายุประมาณ15-17 ปี นิสัยเอาใจ ขี้อิจฉา ร้ายกาจ เป็นลูกภรรยาเอกของเจ้ากรมคลัง พ่อไม่รัก รักแต่พี่สาวที่เป็นลูกอนุ เลยโคตรจะลำเอียง

พอ. "เฟิ่งซั่ว" เหลียวหนานอ๋อง อายุประมาณ 22-24 ปี นิสัยภายนอกดูเย็นชา(แต่เราว่าจริงๆใจดีอยู่นะ) ดุและเข้มงวด สูญเสียการรับรู้ชาติในการกินเพราะโดนวางยาพิษตอนเด็กๆ
ชีวิตวัยเด็กพอ.มีปมและน่าสงสารมาก พ่อที่เป็นอดีตเต้เลวและโรคจิต จนปัจจุบันแม่พอ.ต้องกลายเป็นคนเลอะเลือน

นอ.ทะลุมิติมาก็เป็นนางคณิกาในค่ายทหารแล้ว พอดีพอ.เพิ่งย้ายมาเป็นแม่ทัพที่นี่ ฮีให้ยกเลิกให้มีนางคณิกาในค่ายทหาร นอ.เลยได้ไปทำงานครัว ได้โชว์ฝีมือจนได้เป็นแม่ครัว พอ.ที่สูญเสียรับรู้ชาติในการกิน พอได้มาอยู่ใกล้ๆนอ.ฮีจะสามารถกลับรับรู้รสได้ ฮีได้กินอาหารฝีมือนอ.แล้วเลยติดใจ ฮีเลยชอบมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆนอ. ทำไปทำมาฮีเลยเริ่มหวั่นไหวและค่อยๆชอบนอ. แต่ว่านอ.กลัวพอ.นะ เพราะชีปลอมตัวตนใหม่เป็น "เจียงฮวา"เพื่อซ่อนตัวหลบภัยจากอิเต้ไง

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

Highly predictable but still captivating.

[Anida · Rating 5 out of 5]

ว้าย ว้าย ว้าย สนุกมากเลย เบาๆ ไม่เครียด

สงสารท่านอ๋องกับแม่มากเลย ชีวิตรันทดสุดๆ