Tussen hoop en vrees wacht de onvoorwaardelijke liefde. Wanneer Merijn zijn vriendin Sanne achterna reist naar Lissabon, hoopt hij op een romantische hereniging. Maar de stad blijkt meer in petto te hebben dan hij ooit had durven denken.
Een toevallige blik vanaf zijn hotelterras verandert alles: aan de overkant, op een klein balkon, ziet hij Carolina – een Portugese vrouw met een verhaal dat zijn leven onverwacht raakt. Wat begint als een vluchtige ontmoeting, groeit uit tot een keten van gebeurtenissen die niet alleen Merijn, maar ook Sanne en Carolina voor ingrijpende keuzes stellen.
Over hoop en twijfel, over vasthouden en loslaten, en over de kracht van liefde die grenzen overstijgt.
Gaby Rasters schrijft romans die je raken. Ze debuteerde met Follow, Like en Share en schreef daarna o.a. de romans Hou me vast zoals ik was, Wenskind en Als je wint. Haar werk dat wordt vergeleken met dat van Nicholas Sparks en JoJo Moyes, werd bekroond met de Valentijnsprijs en werd lovend besproken in De Telegraaf, Vriendin en Koffietijd.
Tussen hoop en vrees wacht de onvoorwaardelijke liefde. Wanneer Merijn zijn vriendin Sanne achterna reist naar Lissabon, gelooft hij in een romantische hereniging. Maar de stad, badend in licht en melancholie, heeft andere plannen. Vanaf het balkon van zijn hotel vangt hij een blik die alles verandert: aan de overkant staat Carolina, een Portugese vrouw met een verleden dat onverwacht diep in het zijne snijdt. Wat begint als een vluchtig moment, groeit uit tot een onontkoombare keten van gebeurtenissen. Merijn, Sanne en Carolina worden ieder geconfronteerd met verlangens die ze liever hadden genegeerd en keuzes die hun levens voorgoed zullen veranderen. Een ontroerende roman over vasthouden en loslaten, over twijfel en hoop, en over een liefde die geen grenzen kent. Een vleugje Lissabon neemt je mee door de zinderende straten van de stad en laat je achter met een hart vol emotie. Verpletterend en intens. Rasters raakt opnieuw recht in het hart.
Mijn ervaring: Indrukwekkend, pakkend en een boek dat me diep heeft geraakt. Vanaf de eerste pagina word je moeiteloos meegezogen in een realistisch, waarheidsgetrouw en sfeervol verhaal dat warm, gevoelig en fijn is geschreven. Direct is de unieke en toegankelijke schrijfstijl van Gaby Rasters weer voelbaar.
Het verhaal bevat rijke, realistische, complexe en gelaagd uitgewerkte personages. Ondanks dat ze enorm van elkaar verschillen, weet Gaby Rasters ze zo neer te zetten dat je zonder moeite in hun huid kruipt en met ieder van hen meeleeft en meevoelt. Met finesse en precies de juiste hoeveelheid aandacht besteedt ze tijd aan hun innerlijke conflicten, worstelingen en aan de kracht van alledaagse momenten. Dit maakt het verhaal des te intenser.
Daarnaast laat Gaby Rasters haar personages stuk voor stuk een indrukwekkende groei en transformatie doormaken, waarbij Merijn er voor mij echt uitspringt. De manier waarop hij verandert en zich openstelt is bijzonder, zeker omdat ik zelf weinig mannen ken die zich zo kwetsbaar en emotioneel durven uitdrukken.
Ook Sanne en Carolina, de twee vrouwen in het leven van Merijn, krijgen ieder een eigen stem en psychologische complexiteit. Hun keuzes, worstelingen en innerlijke strijd zijn voelbaar en herkenbaar, waardoor het verhaal diep weet te raken. Carolina laat daarbij een enorme kracht zien en is voor mij een bron van inspiratie en een voorbeeld van veerkracht en liefde. De driehoeksverhouding en het spanningsveld tussen de drie personages zorgen samen voor een uniek, pakkend en meeslepend geheel.
Het verhaal is zorgvuldig en prettig opgebouwd. Wat begint als een ogenschijnlijk eenvoudige reis van Merijn, ontvouwt zich tot een complex, groots en indrukwekkend geheel waarin juist de kleine momenten en details grote gevolgen hebben. De afwisseling tussen reflectieve scènes en plotgedreven gebeurtenissen zorgt voor een mooi evenwicht, zonder dat de kracht van de verhaallijn verloren gaat.
Thema’s als liefde, twijfel, loslaten en hoop zijn op een prachtige manier verweven in het verhaal. Gaby Rasters laat zien dat liefde niet altijd eenvoudig is en dat keuzes in het leven zowel pijnlijk als bevrijdend kunnen zijn. Het zette me aan het denken over wat je moet vasthouden en wat je soms moet durven loslaten. Ik leefde intens mee met de personages; alles voelde zó herkenbaar en intens. En dan het plot… wanneer je denkt één tissue nodig te hebben, bereid je dan maar voor, ik had een hele doos nodig. Wat een heftig, aangrijpend, intens, kippenvelgevend en tegelijkertijd hartverwarmend einde.
Een vleugje Lissabon is een pakkende, meeslepende en hartverwarmende roman die je niet alleen meeneemt door de straten van het prachtige Lissabon, maar je vooral raakt door de sterke, complexe en realistische personages en het intense verhaal dat centraal staat. Het boek is een emotionele rollercoaster, vol herkenbare menselijke thema’s, en wist mij diep te raken. Een verhaal dat me nog lang bij zal blijven. Enorm indrukwekkend.
In Vleugje van Lissabon neemt Gaby Rasters de lezer mee naar een sfeervol Lissabon, waar liefde, verlies en zelfinzicht op indringende wijze samenkomen. Het is een warme en meeslepende roman over relaties, keuzes en de kracht van verandering.
Wanneer Merijn zijn vriendin Sanne achterna reist naar Lissabon, hoopt hij hun relatie nieuw leven in te blazen. Al snel blijkt echter dat de afstand tussen hen groter is geworden dan hij had beseft. Zijn sterke focus op werk heeft ervoor gezorgd dat hij weinig oog had voor haar behoeften, met ingrijpende gevolgen voor hun relatie.
Na deze confronterende ontmoeting besluit Merijn langer in Lissabon te blijven om alles te overdenken. Wat volgt, is een periode van reflectie waarin hij niet alleen zijn relatie, maar ook zichzelf onder de loep neemt. Een toevallige ontmoeting met Carolina, een Portugese vrouw met haar eigen verhaal, brengt een onverwachte wending. Hun contact, dat zich onder meer via e-mail ontwikkelt, helpt Merijn om stil te staan bij de keuzes die hij heeft gemaakt en de dingen die hij lange tijd als vanzelfsprekend beschouwde.
Rasters weet op overtuigende wijze thema’s als hoop, twijfel, vasthouden en loslaten met elkaar te verweven. De ontwikkeling van Merijn voelt oprecht en herkenbaar: zijn groei en zelfinzicht maken hem tot een geloofwaardig personage. Tegelijkertijd laat het verhaal zien hoe liefde zich niet altijd laat sturen, maar soms vraagt om ruimte en onvoorwaardelijkheid.
De schrijfstijl is toegankelijk en beeldend, waarbij de sfeer van Lissabon een belangrijke rol speelt. De stad vormt niet alleen het decor, maar weerspiegelt ook de innerlijke reis van de personages.
Vleugje van Lissabon is een ontroerende roman die laat zien dat echte liefde soms juist betekent dat je durft los te laten. Een verhaal dat blijft hangen en uitnodigt tot reflectie.
Vanaf haar debuutroman in 2014 ben ik helemaal weg van de verhalen van Gaby Rasters. Inmiddels heeft ze al heel wat boeken op haar naam staan. Deze maand is haar nieuwste feelgood roman 𝑬𝒆𝒏 𝒗𝒍𝒆𝒖𝒈𝒋𝒆 𝑳𝒊𝒔𝒔𝒂𝒃𝒐𝒏 verschenen - deze schreef Gaby al jaren geleden en heeft hem helemaal herschreven en in een nieuw jasje gestoken. Speciaal voor de release organiseren Gaby haar uitgeverij Benja Books een blogtour en vandaag is het mijn beurt om de blogtour af te sluiten.
Een vleugje Lissabon bestaat uit 38 korte hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Merijn, Sanne en Carolina. Het verhaal gaat van start met een aangrijpend en meeslepend eerste hoofdstuk waardoor je vrijwel meteen weet, dit wordt wéér een échte Gaby - vol emotie - haal die zakdoekjes maar weer tevoorschijn.
Gaby Rasters heeft een unieke eigen schrijfstijl, die je herkent vanaf de eerste bladzijde. Zo puur, intens, empathisch en ontroerend. Op aangrijpende en meeslepende wijze weet ze haar lezers diep te raken - als je denkt dat het niet mooier meer kan dan weet ze je wederom te raken. Het is haar wederom gelukt om me direct het verhaal in te trekken, waardoor ik het verhaal niet meer los kon laten en door moest blijven lezen.
Sinds vier jaar vormen Merijn en Sanne een koppel, maar door de dagelijkse beslommeringen zijn ze elkaar steeds meer uit het oog verloren en elk hun eigen leven gaan leiden. Merijn verliest zichzelf helemaal in zijn drukke baan en is altijd aan het werk, waarmee hij Sanne ontzettend tekort doet. Er is altijd wel iets wat belangrijker is dan zij en hij weet altijd overal een excuses voor te bedenken. Wanneer hij het zelfs voor elkaar krijgt om zijn werkzaamheden boven hun trip naar Lissabon te plaatsen is Sanne er helemaal klaar mee. Haar teleurstelling is zo groot dat ze in haar eentje naar Portugal vertrekt.
De radiostilte brengt hem tot bezinning, hij mist haar ontzettend en met grote plannen reist hij haar achterna naar Lissabon, in de hoop haar daar voor zich terug te winnen. Op het vliegveld ontmoet hij Manuel, een onbekende man die hem laat nadenken over zijn eigen oppervlakkige leven en hij besluit zijn leven te willen beteren. In Portugal wacht hem een onaangename verrassing die alles verandert wat er ooit was, waardoor er geen weg meer terug is.
De giftige woorden komen keihard binnen, het ongeloof is groot, dit is niet hoe hij het voor zich had gezien. Zijn leven is onverhoopt tot stilstand gekomen. Verscheurd en heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees probeert hij zichzelf staande te houden. Maar dit was nog niet alles, Lissabon heeft nog meer voor hem in petto. Een toevallig blik naar de overkant van het hotel, vanaf het dakterras heeft een onomkeerbaar effect op hem.
Op het balkon van een van de appartementen aan de overkant, ontmoeten zijn ogen die van Carolina, zijn onbekende Portugese overbuurvrouw. Wat begon als een vluchtige ontmoeting, wordt al snel een welkome afleiding in moeilijke tijden. Carolina fascineert hem mateloos en weet hem tot in zijn ziel te raken. Maar brengt hem ook uit evenwicht waardoor zijn onzekere leven nog meer op zijn kop komt te staan.
Merijn is zichzelf niet meer en besluit dat hij niet langer meer voor alles kan weglopen en besluit het onmogelijke mogelijk te maken. Daardoor komt niet alleen hij - maar ook Sanne en Caroline - voor ingrijpende keuzes te staan. Was het het verkeerde moment op de verkeerde tijd? Of lukt het hem het diep verborgen verleden te ontrafelen?
Gaby Rasters weet altijd te raken met haar verhalen, al haar boeken hebben een bepaalde indruk op mij achtergelaten, allemaal op hun eigen unieke manier. Met Hannah wist Gaby al diepe indruk op mij te maken, maar dat is met Een vleugje Lissabon absoluut niet anders. Dit is echt zo’n verhaal dat onder de huid kruipt en daar blijft nasidderen en je bij gaat blijven. Ik weet niet hoe ze het iedere keer weer voor elkaar krijgt, maar ze doet het! Een verhaal met heftige, gevoelige en indrukwekkende thematiek - kenmerkend voor Gaby haar verhalen - waarover ik eigenlijk niet teveel wil vertellen omdat dat inbreuk heeft op de sfeerbeveling van het verhaal. De essentie van het verhaal draait om liefde, veerkracht, onmogelijke keuzes, moed, warmte, heling en voelen dat je leeft, maar vooral de kracht van kleine momenten en een sprankje licht in donkere dagen, hoop en onbaatzuchtigheid.
Meeslepende, aangrijpende verhaallijnen die zowel hartverscheurend als warm en liefdevol zijn. Zo intens en gevoelig geschreven met een zware emotionele lading, die een wervelstorm aan gebeurtenissen en emoties teweegbrengt, het schuurt en het raakt. Wanneer je denkt dat het niet nog mooier dan, weet Gaby opnieuw te raken. De brieven en chatgespreken geven een extra dimensie aan het verhaal. Het magische Lissabon met al haar lampjes en haar adembenemende uitzicht vormt het toneel. Prachtige woorden en zinnen en levenswijsheden, met een bijzondere rol voor schelpen en de helende kracht van de zee - ze zullen me nu herinneren aan het verhaal van Merijn, Sanne en Carolina - vormen de basis van het verhaal. Een vleugje Lissabon is zo puur, rauw en breekbaar, als uit het leven gegrepen. Een leven vol (on)zichtbare littekens, over verdriet, hoop en onvoorwaardelijke liefde. Vlijmscherp en hard maar ook heel levendig en romantisch. Ik dacht het laatste stuk wel even “snel” uit te lezen, dat had ik verkeerd gedacht, je voelt dat het nog niet is gedaan en dat er nog iets aankomt, een kippenvel wending met koude rillingen en tot in tranen toe geroerd, moest ik het boek zelfs even aan de kant leggen. De manier waarop Gaby dit verhaal heeft weten neer te zetten is zo mooi, kwetsbaar en teder gedaan, ze had me helemaal in haar greep en ik kon niet meer stoppen met lezen.
Bijzondere en tegelijkertijd heel normale levensechte personages, (veer)krachtig, sterk, onbaatzuchtig en moedig. Gaby weet sympathie op te wekken voor een ieder van hen, op een andere manier. Hun emoties, zorgen, onrust, machteloosheid en verslagenheid en hoop zijn voelbaar in de diepere laag van het verhaal. Merijn heeft sinds vier jaar een relatie met Sanne. Hij is altijd druk met werk en het leven raast aan hem voorbij, waardoor hij zijn vriendin tekort doet en een zelfingenomen zak is geworden. Hij is uit het oog verloren wat echt belangrijk is en heeft altijd iets beters te doen. Hij voelde nooit de urgentie maar één gesprek met een onbekende man heeft hem de ogen geopend en nieuwe inzichten gegeven, hij wil zijn leven beteren en hoopt dat het nog niet te laat is voor een tweede kans. De transformatie die Merijn doormaakt is groots. Vastberaden Sanne, een dappere veerkrachtige vrouw met een groot hart met oneindig veel liefde in zich. Theatrale Roos, de beste vriendin van Sanne, die haar laat voelen dat ze leeft - en bij mij gruwelijke irritaties opwekte - Lieve Carolina, een Portugese Fadozangers, een vat vol mysterie, sterk en breekbaar tegelijk, verschuilt zichzelf achter het masker van Fado, een ruimhartige vrouw met een hart van goud.
Met Een vleugje Lissabon heeft Gaby Rasters een pure, rauwe, meeslepende feelgood roman neergezet. Een breekbaar en aangrijpend, uit het leven gegrepen verhaal, over (on)zichtbare littekens, verdriet, hoop en liefde. Een uniek verhaal dat raakt, dat onder de huid kruipt, daar blijft nasidderen en een diepe indruk achterlaat en bijblijft. De essentie van het verhaal draait om onvoorwaardelijke liefde, veerkracht, onmogelijke keuzes, moed, warmte, de kracht van kleine momenten en een sprankje licht in donkere dagen, hoop en onbaatzuchtigheid. Meeslepende, aangrijpende verhaallijnen die zowel hartverscheurend als warm, teder en liefdevol zijn. Zo intens en gevoelig geschreven met een zware emotionele lading, die een wervelstorm aan gebeurtenissen en emoties teweegbrengt, het schuurt en het raakt. Wanneer je denkt dat het niet nog mooier dan, weet Gaby opnieuw te raken, kippenvel en tot in tranen geroerd. Met bijzondere en tegelijkertijd heel normale levensechte personages, (veer)krachtig, sterk, onbaatzuchtig en moedig. Mooie levenslessen, boodschappen en inzichten, het leven is niet plan baar, kijk en luister naar wat daadwerkelijk telt, leef en geniet. Ik kijk alweer uit naar de volgende Gaby Rasters, er komt nog veel meer moois aan.
Merijn reist naar Lissabon om zijn vriendin Sanne te volgen, maar vindt er iets onverwachts. Hij ontmoet Carolina, een Portugese vrouw met een eigen verhaal. Terug in Nederland proberen Merijn en Sanne samen te leven en het beste te maken van de situatie. Ondertussen houdt Merijn een warm contact met Carolina.
Wauw, wat een verhaal! Na het dichtslaan van de laatste pagina moest ik het even laten bezinken. Gaby’s schrijftalent is onmiskenbaar. Ze heeft me wederom laten genieten, lachen, voelen en beleven.
Het verhaal wordt verteld vanuit de perspectieven van de drie hoofdpersonages: Merijn, Sanne en Carolina. Het is fijn om vanuit hun gedachten te lezen en hun emoties te begrijpen. Er liepen wat verhaallijnen door elkaar maar ik houd daar persoonlijk wel van. Sanne’s verhaal raakte me. Haar rollercoaster van emoties, verdriet, onvoorwaardelijke liefde en vechtlust was soms hartverscheurend.
Het boek gaf me hoop, het soort hoop waar we in het dagelijks leven naar verlangen. Dat kleine sprankje hoop kan bergen verzetten!
‘Een vleugje Lissabon’ is een inspirerende verhaal over hoop, verlies en onvoorwaardelijke liefde. Een verhaal wat je aan het denken zet en nog lang bij blijft!
Olá Lisboa! Een tijdje geleden werd ik door Gaby benaderd of ik weer deel wilde nemen aan de blogtour voor haar nieuwste boek ‘Een vleugje Lissabon’. Daar hoefde ik eigenlijk niet eens over na te denken, want de boeken van Gaby zijn nooit een straf om te mogen lezen.
Waar ik direct enthousiast over was, zijn de diverse pov’s waarvan uit je het verhaal leest. Dit zorgde vanaf begin af aan voor een fijne afwisseling binnen de personages, waardoor het tempo in het verhaal ook al op korte termijn aanwezig was.
In het verhaal zijn ook wat diepgaandere thema’s zoals orgaandonatie, ouderschap / co-ouderschap en jeugdtrauma’s in verwerkt. Vooral tijdens de momenten waarin de orgaandonatie een rol speelde, merkte ik dat er goed was nagedacht hoe dit thema gepositioneerd werd in het verhaal. Het is er niet zomaar in geplaatst, maar er is zorgvuldig over nagedacht en ook kwam de informatie welke gedeeld werd geloofwaardig over.
Toch waren er helaas ook zaken waardoor mijn enthousiasme wat getemd werd. Door de voorgaande boeken welke ik van Gaby heb gelezen is er gewoon iets kenmerkends wat haar boeken echt ‘Gaby-boeken’ maakt. Helaas kwam dat voor mijn gevoel in dit verhaal iets minder sterk naar voren. Dit kwam onder andere dat ik niet zoveel connecties met de personages voelde. Ook ontbrak voor mij op sommige momenten ook de connectie tussen de personages. Ik kreeg er af en toe een beetje de kriebels van hoe bepaalde personages zich positioneerde.
Wat het wel weer prettiger maakte is dat de typerende korte hoofdstukken in dit verhaal ook weer aanwezig was. Hierdoor wisselde het verhaal snel binnen de personages, waardoor ik me gelukkig niet voor langere tijd op een personage hoefde te focussen.
Richting het einde kwam er gelukkig redelijk een omslag. Het verhaal wist wat meer emoties bij me los te maken en ook wist het me meer te raken. Hierdoor ervaarde ik weer hoe de boeken van Gaby mij weten te raken.
Ondanks dat het verhaal niet helemaal bij mij paste, wat bij de andere boeken van Gaby wel het geval is, kijk ik uiteindelijk toch met een tevreden gevoel terug op Een vleugje Lissabon.
Gaby; bedankt dat ik je boek weer heb mogen lezen, en ik kijk nu alweer uit naar je volgende verhaal.
Een vleugje Lissabon geeft je - uiteraard - een vleugje Lissabon maar laat je ook voelen dat toevallige ontmoetingen een grote rol kunnen spelen in je leven. Soms onmiddellijk, soms pas later. Soms via vriendschap, soms via liefde. Soms via de kracht van het internet. Eén ding is zeker en goed voelbaar in dit boek : het leven kan je verrassen. Net zoals dit boek dat vol emotie, drama en onverwachte wendingen zit - al voelen deze laatste soms iets te toevallig en daardoor iets minder realistisch. Een mooi element is de aandacht voor thema’s zoals onderlinge steun, het belang van orgaandonatie en de rol die communicatie – zelfs via eenvoudige post of e-mails – kan spelen in het verbinden van mensen. Daardoor blijft het verhaal uiteindelijk vooral een emotionele en hoopvolle roman.
Deze leeservaring is onderdeel van de blogtour van het feelgood verhaal ´Een vleugje Lissabon´.
Luisterboek ingesproken door3 verschillende stemmen , leuke afwisseling in de personages. Lekker weg luister boek mooi verhaal van liefde en verbinding
Wanneer Merijn zijn vriendin Sanne achterna reist naar Lissabon, hoopt hij op een romantische hereniging. Maar de stad blijkt meer in petto te hebben dan hij ooit had durven denken. Een toevallige blik vanaf zijn hotelterras verandert alles. Wat begint als een vluchtige ontmoeting, groeit uit tot een keten van gebeurtenissen die niet alleen Merijn, maar ook Sanne en Carolina voor ingrijpende keuzes stellen.
Gaby Raster weet meteen je aandacht te vangen. Het verhaal begint direct en je wordt in het leven van Merijn en Sanne gezogen. De eerste paar hoofdstukken blijft het verhaal je aandacht dan ook vasthouden. Je probeert te ontdekken wat er tussen Merijn en Sanne is voorgevallen en hoe hun leven er precies uitziet. Wanneer ook het perspectief van Carolina aan het verhaal wordt toegevoegd krijg je zich op hele nieuwe verhaallijn.
Tijdens het lezen vond ik het moeilijk om een rode draad te vinden in het verhaal. De verhaallijn ging verschillende kanten op waardoor ik moeite had om de essentie van het verhaal te pakken te krijgen. Daardoor merkte ik dat ik niet de binding kreeg met de personages die ik gewend bent te krijgen met de personages in de boeken van Gaby Rasters.
In het verhaal komen een aantal belangrijke, emotionele, onderwerpen aan bod. Liefde, vertrouwen, vriendschap en hoop geven het verhaal een diepere laag. Je leest het boek dan ook zeker met een lach en een traan. Het zorgt ook voor een stukje bewustwording op het gebied van relaties en gezondheid.
‘Een vleugje Lissabon’ is een mooie roman, al had de verhaallijn van mij wat meer structuur mogen hebben. Nadat ik het boek uit had bleef ik toch met nog wat vragen achter.
‘Een vleugje Lissabon’ krijgt van mij ***!
Bedankt voor het recensie-exemplaar Gaby Rasters en BenjaBooks Uitgeverij.
NB: Dit boek heb ik ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening.