Ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης επιστρέφει με ένα συναρπαστικό μυστήριο, πιο σκοτεινό από ποτέ.
Ένας δολοφόνος κυκλοφορεί αόρατος στο κέντρο της Αθήνας. Τα θύματά του, ένας ηλικιωμένος άστεγος, μια νεαρή Ελληνογαλλίδα, ένας Μπαγκλαντεσιανός διανομέας. Μόνο κοινό χαρακτηριστικό, από τα πτώματά τους έχουν αφαιρεθεί τα μάτια. Ο αστυνόμος Χριστόφορος Μάρκου, σημαδεμένος από μια προσωπική απώλεια, καλείται να λύσει την πιο σκοτεινή υπόθεση της καριέρας του. Στο πλευρό του η προφάιλερ Ρουμπίνη Γαετάνου, που παλεύει να διαχειριστεί καταστροφικά για τη υγεία της νέα, και ο αστυνόμος Κωνσταντίνος Μανιάς.
Όσο ο κύκλος του αίματος μεγαλώνει, οι πρωταγωνιστές βυθίζονται σ’ έναν λαβύρινθο όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Τα πρόσωπα αλλάζουν ρόλους, τα θύματα γίνονται θύτες και η αλήθεια καραδοκεί εκεί όπου κανείς δεν... κοιτάζει. Τι καθορίζει, τελικά, το ποιοι είμαστε; Το DNA, το περιβάλλον ή οι επιλογές μας;
Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα για τη φύση του κακού, το βάρος της κληρονομικότητας και την αδυσώπητη ανάγκη να αντικρίσουμε –ή να μην αντικρίσουμε– την αλήθεια.
Chrìstos Markogiannàkis was born in Heraklion, Crete in i980. He studied law and criminology in Athens and Paris and has worked for several years as a criminal lawyer. Author of mystery novels and creator of installations combining art and crime, in the spirit of "Criminart", he currently resides in Paris where he carries out his research work on the representation of murder in art.
Chrìstos Markogiannàkis est né en 1980 à Héraklion,Crete. Il a étudié le droit et la criminologie à Athènes et à Paris et travaillé pendant plusieurs années comme avocat pénaliste. Auteur de romans policiers et d’installations mêlant l’art et le crime, que il appelle « Criminart », il réside actuellement à Paris où il effectue un travail de recherche sur la représentation du meurtre dans l’art.
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1980. Σπούδασε Νομική και Εγκληματολογία στην Αθήνα και το Παρίσι, δικηγόρος από το 2004, ζει στο Παρίσι. Συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, εμπνευστής της έννοιας Criminart, του συνδυασμού περιγραφικών και γραφικών τεχνών με το έγκλημα, διεξάγει έρευνες πάνω στην Αναπαράσταση της Ανθρωποκτονίας στην Τέχνη.
Western transliteration of the author's name: Christos Markogiannakis
Ο Μάρκου πιο ανανεωμένος, δυναμικός, επικοινωνιακος (?!) κ ανθρώπινος (!!) από ποτέ. Στην #ξεκαθαρα πιο dark του περιπέτεια αλλά συνάμα κ στην πιο ανθρώπινη..λεξη δεν θα πω για την πλοκή, δν ξέρω κ τι λέει το οπισθόφυλλο, δεν το διάβασα όπως ποτέ στις περιπέτειες του καθώς θέλω να τις συναντώ χωρίς να γνωρίζω τπτ. Θα πω για τη γραφή που βρήκα πιο οικεία μα κ πιο έτοιμη από ποτέ. Εξαιρετικη δουλειά εξαιρετικό αποτέλεσμα. 2 σημεία σπλατερ, για μένα όχι για γενικά 🙃 σ ένα κατα τ άλλα σίγουρο κ καθαρό 5αρι
Ένα ακόμη πολύ ωραίο αστυνομικό με ήρωα τον Χριστόφορο Μάρκου και πάμπολλες αναφορές σε γνωστές (και αγαπημένες) όπερες! Πέρα από αυτό, που δεν επηρεάζει την πλοκή όμως, έχουμε μια σειρά φόνων με ένα κοινό (και απεχθές χαρακτηριστικό) ενώ σε αυτό το βιβλίο παρακολουθούμε τα πράγματα και από τη σκοπιά του δολοφόνου. Παράλληλα εμφανίζεται στην πλοκή και ένας άλλος παράγοντας που αρχικά θα ξενίσει τον αναγνώστη αλλά προς το τέλος αντιλαμβανόμαστε την αλήθεια και η ανατροπή είναι πραγματικά μεγάλη. Θεωρώ ότι είναι ένα από τα καλύτερα μέχρι στιγμής της σειράς.
Δείτε την άποψή μου για το βιβλίο και στο Ex Libris.
Ωραία πλοκή , ωραίο ξεδίπλωμα υπόθεσης , πολύ ενδιαφέρουσα παντα η αφήγηση που επιλέγει ο συγγραφέας εναλλάξ σε πρώτο προσωπο από τη μεριά των διαφόρων πρωταγωνιστών (και του δολοφόνου ανάμεσά τους). Μόνη μου -προσωπική αλλά τεράστια- ένσταση οι ανατριχιαστικές περιγραφές των οφθαλμοαφαιρέσεων. Ήταν πολύ οριακο για μένα και περνούσα ολόκληρες σειρές σ εκείνα τα σημεία.
Λιγότερο νουάρ, περισσότερο θρίλερ με στοιχεία ψυχολογικού. Αποτελείται από μικρά κεφάλαια κι έτσι το τελείωσα πολύ γρήγορα, χωρίς να το καταλάβω και χωρίς να με κάνει να πλήξω !
Ο συγγραφέας ανέβηκε επίπεδο. Ιδανικό βιβλίο σε όλα του, ακόμα και στο μέγεθος. ΜΗΝ ξεκινήσετε με το σημείωμα του συγγραφέα στο τέλος. Περιέχει spoilers!
Ανατριχιαστικό και συναρπαστικό παράλληλα! Παρόλο που δεν είναι του γούστου μου το είδος, το απόλαυσα πολύ! Σοκαριστικό τέλος, σασπένς, ωραία γραφή και πολλά πολλά plot twists! Εγκρίνω!
Ένας ηλικιωμένος άστεγος, μια νεαρή Ελληνογαλλίδα κι ένας διανομέας από το Μπαγκλαντές είναι νεκροί και ο δολοφόνος τούς έχει αφαιρέσει τα μάτια. Ένας άντρας έχει το χάρισμα ή την κατάρα να διαβάζει στα μάτια των άλλων τον θάνατό τους και κλείνεται στο σπίτι του. Σύντομα διαπιστώνει πως ο δολοφόνος τον έβαλε κι αυτόν στο στόχαστρο. Ποιος κρύβεται πίσω από τις στυγνές δολοφονίες; Ποιο θα είναι το τελευταίο του θύμα;
Ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης έγραψε άλλο ένα δυνατό whodunit με υπόπτους, ανακρίσεις, ανατροπές και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Με το γνωστό και αγαπημένο ύφος ξεδιπλώνει μια υπόθεση γεμάτη οργή, μίσος και σκληρές εικόνες. Αυτήν τη φορά το κείμενο γίνεται πιο σκοτεινό, ο ένοχος είναι μια ενδιαφέρουσα από επιστημονικής άποψης προσωπικότητα και η αγωνία κλιμακώνεται από σελίδα σε σελίδα μέχρι να εντοπίσουμε την ταυτότητά του. Ο συγγραφέας τονίζει πως ο δολοφόνος αποκαλύπτεται από την αρχή και πολύ σύντομα μαθαίνουμε και το γιατί, δεν αποκαλύπτεται όμως η ταυτότητά του, το ονοματεπώνυμό του, απλώς αρχίζει να τοποθετείται σε συγκεκριμένο πλαίσιο δράσης, να καταγράφει την αιτία που ξεκίνησε το κακό, τον τρόπο σκέψης του, πώς σκοτώνει κλπ. Αυτή η συναρπαστική καταβύθιση στον ψυχισμό του, το παιχνίδι που παίζει με τους αστυνομικούς, η ψυχολογία του εγκλήματος και τα αίτια της εγκληματογένεσης δημιουργούν ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα και ο αναγνώστης έχει πολλά να ανακαλύψει.
Ο Οφθαλμοβγάλτης, όπως τον ονόμασαν τα κανάλια, όταν σκοτώσει αφαιρεί τα μάτια πρόχειρα, βιαστικά (στην αρχή τουλάχιστον) και τα κρεμάει στον λαιμό του. Πώς όμως επιλέγει τους ανθρώπους που θέλει να δολοφονήσει; Τι τους συνδέει; Ποιον ψάχνει; «Όλα αυτά για τα οποία δούλεψα, όλα όσα θέριζα για χρόνια, τα γκρέμισε κάποιος που δεν μπορούσε να διαχειριστεί την απόρριψη». Ποιος του επιτέθηκε και γιατί, τι αποζητούσε; Προπέτης, αλαζόνας, ιταμός πριν την αρχή του τέλους του και τώρα σαν άλλος φοίνικας που αναγεννήθηκε από τις στάχτες του τελεί τα εγκλήματά του χωρίς να μετανιώνει για όσα τον οδήγησαν ως το σημείο μηδέν και φυσικά ούτε για έναν από τους φόνους που διέπραξε. Παράλληλα, ένας άντρας που αποφεύγει να κοιτάζει τους άλλους στα μάτια γιατί διαβάζει τον θάνατο στο βλέμμα τους, παύει να κοινωνικοποιείται, κλείνεται στο σπίτι, παραγγέλνει μέσω ίντερνετ ό,τι χρειάζεται. Κάποτε μιλούσε γι’ αυτή του την ιδιαιτερότητα αλλά τον θεώρησαν τρελό και σταμάτησε, άλλωστε θα άλλαζαν τα μελλούμενα αν ενημέρωνε όσους έβλεπε στα μάτια τους τι θα συμβεί; Το χάρισμά του όμως τον βάζει τελικά σε θανάσιμο κίνδυνο. Ανατριχιαστικές και σκληρές οι εικόνες από τα παιδικά του χρόνια με την κακοποιημένη του μητέρα και τον εγκλεισμό σε παιδοψυχιατρική κλινική. Μόνο του στήριγμα υπήρξε η γιαγιά του, θα καταφέρει όμως να σταθεί στα δικά του πόδια ή η ευαίσθητη ψυχική του ισορροπία θα δυσκολέψει τη ζωή του;
Πρωταγωνιστής στο μυθιστόρημα είναι ο αστυνόμος Χριστόφορος Μάρκου που θεωρεί σπίτι του τη ΓΑΔΑ παρά το διαμέρισμά του στον Λυκαβηττό, όπου φυσικά δεν προσκαλεί κανέναν εκεί. Η περιπέτεια που έζησε στο προηγούμενο βιβλίο «Ο δολοφόνος στις σελίδες» τον ανάγκασε να μετακομίσει ενώ πλέον η φίλη του, η Βέρα, έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης, κάνοντάς τον να ανησυχεί. Στο πλάι του, βρίσκουμε την profiler Ρουμπίνη Γαετάνου, με την οποία είχε μια σύντομη σχέση αλλά τη σταμάτησε με τετριμμένες δικαιολογίες, κάτι σαν «είναι αφοσιωμένος στη δουλειά του και είναι αντιδεοντολογικό αυτό που κάνουν». Εκείνη δείχνει επαγγελματίας, μέσα της όμως έχει θυμό για τον εαυτό της που αφέθηκε να παρασυρθεί και δεν είδε τα σημάδια από την αρχή. Τα πράγματα δείχνουν να ηρεμούν μέσα της και στη σχέση της με τον Μάρκου ενώ κάποια άσχημα προσωπικά νέα τη βυθίζουν σε απελπισία. Ως αποτέλεσμα αρχίζει να ψάχνει για τους βιολογικούς της γονείς και σύντομα θα βρεθεί προ τεράστιας εκπλήξεως. Με αφορμή την περιπέτειά της, ο συγγραφέας καταθέτει κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς πάνω στην κληρονομικότητα, τα γονίδια κλπ. Σημειώνει μάλιστα πως ο γενετικός κώδικας παίζει ρόλο στη σωματική και ψυχική υγεία, κοντράρεται όμως με την ανατροφή: «Αν το DNA μας είναι το δάχτυλο στη σκανδάλη, οι εμπειρίες του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος καθώς και οι περιστάσεις κρίνουν αν το δάχτυλο θα την πιέσει τελικά ή όχι» (σελ. 119).
Την τριάδα συμπληρώνει ο αστυνόμος Κωνσταντίνος Μανιάς, του οποίου η σχέση με τον Μάρκου έχει βελτιωθεί. Ξεκίνησαν τη συνεργασία τους με υποψίες και παρεξηγήσεις αλλά πλέον τα πάνε καλά. Δεν τον θεωρεί μισάνθρωπο, κρύο και ακοινώνητο, όπως έλεγαν οι συνάδελφοί του ενώ ταυτόχρονα τον έχει απομυθοποιήσει και από είδωλο και πρότυπο που τον είχε, τον βλέπει πλέον ως άνθρωπο και ως προσωπικότητα, με τα καλά και τα στραβά του, «το είδωλο μετατρεπόταν σε κάτι πιο πολύπλοκο αλλά πιο ανθρώπινο: σε πρότυπο» (σελ. 58). Διαισθάνεται την αμηχανία μεταξύ Μάρκου και Γαετάνου και προσπαθεί να καταλάβει διακριτικά τι συνέβη μεταξύ τους και πώς προχωράνε από δω και πέρα. Οι τρεις τους δημιουργούν ένα ιδιαίτερο συμπαθητικό τρίγωνο, με συνευρέσεις άβολες στην αρχή, ευαίσθητες ισορροπίες αλλά όσο μοιράζονται καλλιεργούν την εμπιστοσύνη ανάμεσά τους. Παρών και ο διευθυντής του Τμήματος Εγκλημάτων Κατά Ζωής, αστυνόμος Μιχάλης Ρώβης, ο οποίος και πάλι βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα λόγω της δυσεπίλυτης υπόθεσης
Η νέα περιπέτεια του αστυνόμου Μάρκου είναι συναρπαστική, ανατρεπτική και γεμάτη αγωνία, με ενδιαφέροντα ψυχογραφήματα και με σωστό χειρισμό της υπόθεσης αλλά και των προσωπικών ιστοριών των αστυνομικών που την επιλύουν. Τα πρωθύστερα που καταγράφουν τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του άντρα που διαβάζει το βλέμμα και τη λαμπρή, υπερφίαλη ζωή του δολοφόνου, η καλλιέργεια των σχέσεων μεταξύ του Μάρκου και των συναδέλφων του και η μεγάλη ανατροπή που τινάζει τα πάντα στον αέρα είναι μερικά μόνο από τα θετικά γνωρίσματα ενός μυθιστορήματος που με ξενύχτησε. Υπάρχουν αναφορές στη σκανδιναβική λογοτεχνία που εξακολουθεί ν’ αρέσει στον Μάρκου παρά τα όσα έγιναν στο προηγούμενο μυθιστόρημα («ικανότητα των συγγραφέων τους να παρουσιάζουν ακόμη και τα πιο βίαια γεγονότα με κομψότητα και χωρίς λίτρα αιμοσφαιρίνης») καθώς και στη διλογία «Μάτια» του Sebastian Fitzek αλλά και σε άλλα παραδείγματα όπως στο «Βλέπω τον θάνατό σου», στα «Φιλαράκια», ακόμη και στον Λευτέρη Πανταζή («Θα στα βγάλω τα ματάκια»!). Βρήκα ενδιαφέρουσες τις σκέψεις πάνω στα μάτια και στην όραση, κατάλαβα πόσο πολύτιμη αίσθηση είναι, πόσες ασθένειες ματιών υπάρχουν, πώς μπορεί να βελτιωθεί η όραση ή, από την άλλη, πώς μπορεί να εκφυλιστεί αργά και σταθερά ή να χαθεί ξαφνικά, έμαθα για την οφθαλμοφοβία κ. π. ά. Ανατρίχιασα μάλιστα με τη θεωρία πως τα μάτια λειτουργούν σα φακοί και παγιδεύουν την τελευταία εικόνα, αυτήν του δολοφόνου εξ ου και οι ένοχοι που φοβούνταν κάτι τέτοιο τα έβγαζαν από τα θύματά τους!
Το «Όλα τα μάτια πάνω μου» είναι ένα συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα εντελώς διαφορετικό από τα άλλα της σειράς με ήρωα τον αστυνόμο Μάρκου. Από την αρχή γνωρίζουμε τον τρόπο σκέψης και εκτέλεσης του δολοφόνου και προσπαθούμε να ανακαλύψουμε τι συνέβη και άρχισε να σκοτώνει, τα εγκλήματα περιγράφονται ωμά και ρεαλιστικά ενώ οι προσωπικές εξελίξεις στις ζωές των αστυνομικών είναι εξίσου συναρπαστικές και ενδιαφέρουσες. Το κείμενο βυθίζεται στον ψυχισμό μιας σκληρής, πονεμένης προσωπικότητας που αποζητά εκδίκηση, οι σκηνές είναι κινηματογραφικές, η πλοκή απογειώνεται σταδιακά, τα ψυχογραφήματα είναι σωστά δοσμένα, οι ανατροπές απανωτές. Για άλλη μια φορά όσο πλησίαζα στο τέλος τόσο πιο γρήγορα διάβαζα για να βρω τον δολοφόνο. Το μυθιστόρημα έχει ένα αναπάντεχο cliffhanger ως προς τις ζωές του Μάρκου και των συναδέλφων του, του το συγχωρώ όμως του συγγραφέα γιατί με έμαθε πολλά γύρω από τον ανθρώπινο οφθαλμό, για τις πολλαπλές προσωπικότητες και τη διασχιστική διαταραχή, για τα γονίδια και την κληρονομικότητα. Ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης βελτιώνεται αισθητά σε κάθε του βήμα.
Στο κέντρο της Αθήνας, μια σειρά από αποτρόπαια εγκλήματα προκαλεί τρόμο, καθώς τα θύματα έχουν ένα κοινό στοιχείο: τα μάτια τους έχουν αφαιρεθεί. Ο αστυνόμος Χριστόφορος Μάρκου, κουβαλώντας το βάρος μιας προσωπικής τραγωδίας, αναλαμβάνει να εξιχνιάσει μια από τις πιο απαιτητικές υποθέσεις της καριέρας του. Δίπλα του βρίσκεται η προφάιλερ Ρουμπίνη Γαετάνου, που παλεύει με τα δικά της σοβαρά προβλήματα υγείας, καθώς και ο συνεργάτης τους Κωνσταντίνος Μανιάς. Καθώς οι φόνοι αυξάνονται, η έρευνα οδηγεί τους ήρωες σε ένα περίπλοκο και επικίνδυνο μονοπάτι, όπου τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο και οι ρόλοι συχνά αντιστρέφονται. Η αλήθεια κρύβεται σε απρόσμενα σημεία, ενώ η γραμμή ανάμεσα σε θύτες και θύματα γίνεται όλο και πιο δυσδιάκριτη, δημιουργώντας ένα σκοτεινό και καθηλωτικό σκηνικό. Η πλοκή εξελίσσεται με συνεχείς ανατροπές, κρατώντας τον αναγνώστη σε αγωνία, ενώ παράλληλα εμβαθύνει στην ψυχολογία τόσο του δράστη όσο και των πιθανών θυμάτων. Μέσα από την αφήγηση τίθενται προβληματισμοί σχετικά με τη διαμόρφωση της προσωπικότητας, τον ρόλο της κληρονομικότητας, της οικογένειας και της ψυχικής υγείας. Παρά την αρχική αίσθηση υπερφυσικού, η ιστορία οδηγείται τελικά σε μια ρεαλιστική εξήγηση, αναδεικνύοντας ζητήματα όπως η διαταραχή ταυτότητας και η φύση του κακού. Έχουμε στα χέρια μας ένα καλοδουλεμένο, έντονο και ανατρεπτικό αφήγημα με γρήγορη, σχεδόν κινηματογραφική αφήγηση που συνδυάζει επιδέξια την αγωνία, το μυστήριο προσφέροντας έτσι ένα ολοκληρωμένο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον αναγνωστικό αποτέλεσμα.
Μετά από μία μικρή συγγραφική παύση ο αστυνόμος Χριστόφορος Μάρκου μαζί με τον συνάδελφο του, Κωνσταντίνο Μανιά και την προφάιλερ Ρουμπίνη Γαετάνου επέστρεψαν για να διαλευκάνουν μία τρομακτική και ανατριχιαστική υπόθεση.
Τρεις δολοφονίες γίνονται η αφορμή να κινητοποιήσουν την αστυνομία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ο δολοφόνος σκοτώνει τα θύματα του τους αφαιρεί τα μάτια, τα οποία στη πορεία τα κρατάει στη «συλλογή» του. Τι τον ωθεί να λειτουργεί με αυτό τον βάναυσο τρόπο;
Ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης στο νέο του βιβλίο μας χάρισε την πιο σκοτεινή υπόθεση του. Μέσω της ιστορίας του ασχολείται με την αιτία του κακού που κάποιες φορές συνδέεται με την κληρονομικότητα και το οικογενειακό ιστορικό. Παρουσιάζει το θέμα της ψυχικής υγείας με ευαισθησία και αναφέρεται στη Διασχιστική Διαταραχή Ταυτότητας.
Ένα βιβλίο με γρήγορη πλοκή και έξυπνες ανατροπές. Μου άρεσε η χρήση της πρωτοπρόσωπης αφήγησης και η λεπτομερής ανάλυση της ψυχοσύνθεσης του θύτη και του θύματος.
Αν ψάχνετε ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα το «Όλα τα μάτια πάνω μου» είναι η καλύτερη επιλογή.
με δεδομένο ότι δεν μου αρέσει το είδος who done it χαίρομαι πάρα πολύ που συγγραφέας αλλάζει σε αυτό το βιβλίο του γίνεται πιο σκοτεινός και ποιο ενδοσκοπικός με τους ήρωες του. γεμάτο ανατροπές, σκληρό και απολαυστικό
Εξαιρετικά καλοδουλεμένο αστυνομικό μυθιστόρημα που σε κρατά σε αγωνία από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα. Η πλοκή είναι ευφυής και γεμάτη ανατροπές, ενώ ο Μάρκου ανοίγεται περισσότερο, γίνεται πιο ανθρώπινος και σε φέρνει πιο κοντά του ως χαρακτήρα. Στο τέλος ανυπομονείς για τη συνέχεια …
Με χαρά διάβασα και την νέα ιστορία του Μάρκου. Δεν απογοήτευσε. Το τέλος με αφήνει να αναμένω την επόμενη. Όπου θα υπάρχουν ίσως και κάποια στοιχεία των αστυνομικών των βορείων χωρών που κοροϊδεύει ο αγαπητός αστυνόμος; 😊