Jump to ratings and reviews
Rate this book

Υπο-νεωτερικότητα και εργασία του πένθους: Η επήρεια της κρίσης στη σύγχρονη ελληνική κουλτούρα

Rate this book
Στο βιβλίο αυτό εξετάζονται οι επιπτώσεις ενός πολύτροπου και πολυμερούς φαινομένου, που ορίζεται ως υπο-νεωτερικότητα, στην καλλιτεχνική και πολιτιστική παραγωγή της Ελλάδας· Ένα πρώτο αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό του είναι η επαναφορά του ερωτήματος "τι είναι για μας η νεωτερικότητα;", που στη σύγχρονη ιστορική συγκυρία τίθεται σε τροχιά παρόξυνσης. Ως παραδειγματικό σημείο αφετηρίας τοποθετείται η Γενιά του '30, όπου το ήδη ενεργό τριμερές σχήμα μελαγχολία-πένθος-χαροποιό πένθος αρχίζει να γίνεται διακριτό· στο μεσοδιάστημα τοποθετείται η υπερ-νεωτερική Γενιά του '60 και στην κατάληξη το έργο νεότερων ή και νεότατων καλλιτεχνών, που επαναδιαπραγματεύονται τη συνθήκη του νεωτερικού ελλείμματος και τη σημασία της αδύναμης στιγμής. Στο γενεαλογικό αυτό σχήμα -το οποίο σημαδεύεται από περάσματα με υπολείμματα, ρήξεις και γεφυρώσεις- συμβολική σημασία αποκτούν τα χέρια του ελληνιστικού γλυπτού της Αφροδίτης, το οποίο παύει να είναι μια αρχαιολογική ή λογοτεχνική υπόθεση, διεκδικώντας έναν παραδειγματικό ρόλο στις σχέσεις που ανέπτυξε η ελληνική με την ευρωπαϊκή κουλτούρα. Με λίγα λόγια, πρόκειται για ένα βιβλίο γενεαλογίας και χαρτογράφησης, που, όπως εξήγησε ο Michel Foucault, δεν είναι μόνο εργαλεία πλοήγησης, αλλά και ανταλλαγής: διαλόγου και αντιλόγου.

104 pages, Paperback

First published December 15, 2014

2 people are currently reading
5 people want to read

About the author

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
4 (50%)
4 stars
4 (50%)
3 stars
0 (0%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for ReaRaveonette.
22 reviews22 followers
October 21, 2018
"Το Κακό ενοικεί (επίσης) στο ίδιο το αθώο βλέμμα που αντιλαμβάνεται παντού τριγύρω του το Κακό."
"Με τον τρόπο αυτό,όμως, σχηματίζονται η ψυχοπαθολογία και οι συμπεριφορές μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού. Σαν "αντίδωρο" , οι αναπαραστάσεις αυτές επιστρέφουν την αδυναμία της κρίσης μιας χώρας στους κατοίκους της ως ενοχή η εγωιστική αυτομεμψία , που συνοδεύεται από παραλυτικό άγχος, διαρκή ανησυχία και, βέβαια, απώλειες. Καταλήγουμε έτσι στον ψυχοπαθολογικό διχασμό των κατοίκων μιας "απαξιωμένης " περιφερειακής χώρας , στους οποίους πάνω από έναν αιώνα καλλιεργείται η υπερφίαλη ιδεοληψία της αρχαίας κληρονομιάς."
Displaying 1 of 1 review

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.