De veertienjarige Eliza Hoft is als enige aan de brand ontsnapt waarbij haar broertjes en zusjes zijn omgekomen. Na dit enorme trauma wordt ze liefdevol opgenomen in het gezin van haar beste vriendin Jade Festers. Vanuit deze veilige plek is Eliza in staat om haar verhaal te doen aan documentairemaakster Nora. Met ieder gesprek raakt Nora meer en meer verweven met de levens van de betrokkenen. Als Jade dan ook nog eens verdwijnt, komt alles op scherp te staan. Waar is Jade? Wat verbergt Eliza?
Anita baseerde dit boek op ware feiten, maar schreef er een fictief verhaal omheen. Spannend is het boek niet echt, al begint ‘De betrokkenen’ wel vrij heftig. Helaas dooft de spanning net zo snel als de vlammen. Wat volgt is meer een literaire roman, dan een spannende thriller. Daar baalde ik van, vooral omdat ik nergens meer die spanning terugvond in het verhaal. Gelukkig heeft Anita wel een fijne schrijfstijl, dus vervelen deed ik me niet.
Stukje uit mijn leeservaring die terug te vinden is op mijn blog
Geen doorkomen aan. Ik leg een boek niet gauw weg, maar nu kon ik niet anders. Het boek mist een introductie, het voorstellen van de personages, een verhaallijn. Meteen in het begin krijg je te maken met veel verschillende personen, ik weet niet wie nou wie is. Er worden zo veel details toegevoegd dat ik geen flauw idee heb waar het naartoe gaat, of waar het uberhaupt nog over gaat. Laat maar zitten...
Niet echt mijn ding, dit boek. Ik had moeite om er doorheen te komen door de rommelige manier van schrijven. Ook het verhaal kon me niet echt boeien. Halverwege overwogen om ermee te stoppen maar het toch uitgelezen. Ik had me de moeite kunnen besparen.
De achterflap van dit boek sprak me gelijk aan, ik had hoge verwachtingen van dit verhaal, helaas zijn deze niet waargemaakt. Je denkt een boek te lezen over een meisje die haar broertjes en zusjes verliest tijdens een brand en daarna bij haar beste vriendin en diens ouders gaat wonen. Uiteindelijk blijkt het een heel ander soort verhaal te worden, ik had dit absoluut niet verwacht. Het verhaal is erg rommelig geschreven en gaat van de hak op de tak, hierdoor had ik best moeite om het te blijven volgen. Ik vond het vaak verwarrend en niet duidelijk overkomen waardoor het plezier om te lezen verdween. Toch wilde ik wel graag weten hoe het af zou lopen en enkel om die reden heb ik het boek uitgelezen. Nu had ik eerder al Schaduwdochter gelezen van Anita Larkens en ik ben eens gaan terugzoeken wat ik daar destijds van vond en dat kwam op hetzelfde neer, nogal rommelig en verwarrend geschreven. Voor mij in de toekomst geen boeken meer van deze auteur.
Omdat al zo snel duidelijk was wat er bij de brand gebeurd was, was het logisch dat er dus meer aan de hand was. Er werd een ware beerput opengetrokken.