Oliver, zestien, groeit op in Noorwegen en is altijd samen met zijn neef Bendik, die ook zijn beste vriend is. Zijn leven lijkt zorgeloos, maar binnen vierentwintig uur na Olivers succesvolle debuut als keeper in het eerste, gebeurt er opeens van alles. Met zijn ouders, met Bendik – en ook met Oliver zelf.
Hoe blijf je overeind als alles in je leven plotseling op zijn kop staat? Als alles wat vanzelfsprekend lijkt, ineens wegvalt? En als je zelf ook iemand anders blijkt te zijn dan je dacht?
Om met de deur in huis te vallen: er rolde bijna een traan over mijn wangen na het lezen van de laatste pagina. Ja, ik ben een mietje. Verzachtende omstandigheid: ik lag in bed op een zalig rustige zondagmorgen, mijn vriend ingedommeld met zijn hoofd op mijn buik. De laatste regels werden daardoor even griezelig herkenbaar.
'Herkenbaar' is voor deze review het codewoord. Het verhaal is niet wereldschokkend of bijster origineel, maar de hoofdpersonages zijn verdomd herkenbaar. Even terug gekatapulteerd naar mijn eigen tienerjaren. Af en toe glimlachen, geregeld even slikken.
Een vlot verhaal over het Oliver, die worstelt met zijn eigen identiteit. Oliver drinkt niet en doet niet aan meisjes, maar focust zich vol op zijn voetbalcarrière als keeper. In het licht van het overlijden van zijn oom en de moeilijkheden in de relatie van zijn ouders is neef Bendik Oliver´s rots in de branding. Maar ooit moet Oliver er aan geloven en leren te praten over zijn gevoelens. Een mooi en goedgeschreven coming-of-age verhaal, dat hier en daar toch ‘iets’ lijkt te missen. Misschien meer geschikt voor lezers van de boeken De dagen van de bluegrassliefde en Ons derde lichaam – je voelt duidelijk dat Oliver onderdeel is van een groter geheel.
Dit boek is wel zo ongelofelijk mooi. Het einde zag ik totaal niet aankomen en de laatste bladzijde gaf me kippenvel. Ik bleef maar lezen en Oliver bleef constant in mijn hoofd zweven. Van de Vendel heeft Oliver heel begrijpelijk en sympathiek gemaakt, ik kon me heel goed in hem inleven. Dit was gewoon zo'n boek waarbij alles klopt en alles uiteindelijk op zijn plaats valt.
Herlezen, de twee eerdere boeken heb ik stukgelezen en deze viel me destijds wat tegen. De tweede keer kon ik een stuk beter tegen het drukkende, starre, zware gevoel van het boek en waardeerde ik het meer als “los” verhaal.
De dagen van de bluegrassliefde is vreemd genoeg een favoriet van me. Ik klik niet altijd met de schrijfstijl, maar het verhaal er achter vond ik zo mooi. De sequel 'Ons Derde Lichaam' ben ik halverwege gestopt, misschien dat ik het nu nog een kans geef. Oliver is het verhaal van Oliver voor hij Tycho leerde kennen op kamp in Amerika. Zijn relatie met zijn vader, zijn moeder en zijn neef. En zijn ontdekking over zichzelf.
I liked the book. It was pretty sad at times but it was lovely to return to the characters i love and who are almost like real persons for me: oliver and tycho. This book focuses only on oliver though which was a pity, but i think this story was necessary for the development of oliver as a character. It explains oliver as a person and why he never spoke about his father. The few glimpses i got from tycho and oliver together in the beginning and the end of the book were great, and since i am also homosexual, -but that isnt the only reason-, I really relate to this series and the relationship they have; it gives me inspiration for my own life.
Een schitterend boek. De gelaagdheid van het verhaal zorgt ervoor dat je door wil lezen, maar als je het boek even aan de kant legt, dan zit Oliver steeds in je hoofd.
Het boek is prima afzonderlijk te lezen van de andere twee boeken.
Dit boek heb ik tijdens mn vakantie in Denemarken voorgelezen aan Tibbe en Maris. Ik vond t wel geinig, het is young adult achtig, maar gaat ook wel iets dieper. Op het begin vond ik het alleen heel langzaam gaan af en toe, dat er hele teksten stonden waarin niks gebeurde en het ook niet op een interessante manier opgeschreven stond. Maar op het laatst was er nog een plottwist. Ik vond het onrealistisch dat zowat dit hele boek een verhaal is wat Oliver zelf verteld, omdat er niet normaal veel details in zaten.
Dit is zo'n boek waar de eerder jongere romantici wel iets mee zijn.
Oliver is een Noorse zestienjarige die op zoek is naar zijn eigen identiteit. Pas op het einde van het boek is hij al een heuse stap verder in die zoektocht en dat heeft te maken met verschillende gebeurtenissen onderweg. Zijn pa begaat een stommiteit en zijn leeftijdsgenoot Bendik, beste vriend en tevens zijn neef, belandt in het ziekenhuis. Oliver moet dit als puber zelf een plaats geven terwijl hij zelf met andere zaken worstelt. Gelukkig is er katje Sadie waar hij zich aan hecht, en gelukkig is er nog Bendik.
Een zeer vlot leesbaar boek en een must have in het rijtje van de andere young adultromans van Edward van de Vendel.
Mm.. dit boek kon me niet echt vasthouden. Het begint met het heden en eigenlijk is het hele verhaal een flashback en dan kom je weer terug in het heden, wat ik eigenlijk allang weer was vergeten, dus voelde dat wat raar. Het boek is voor de lezer die wat meer zoekt in een verhaal dan alleen een spannende twist, ik zou het daarom mijn eersteklassertjes niet aanraden (b/k).
Het is zeker geen slecht boek, maar het is nogal traag. In de flaptekst staat er dat er 'opeens vanalles gebeurt' en daarom had ik toch wat meer actie verwacht. Het is het verhaal van een tiener die met zichzelf worstelt en niet goed weet hoe te reageren op de problemen rondom hem.
Rauw, op zijn Nederlands, maar dan gelaagd, poëtisch en met een goed spanningsopbouw. Ook mooi is dat het verhaal zo natuurlijk voelt, behalve misschien de stukken met Tycho. De in- en uitleiding haalde meer de flow uit het verhaal dan dat ze iets toe voegden, wat mij betreft.