Drawing together diverse literary, critical and theoretical texts in which the palimpsest has appeared since its inauguration by Thomas De Quincey in 1845, Literature, Criticism, Theory provides the first ever genealogy of this metaphor. Sarah Dillon's original theorisation argues that the palimpsest has an involuted structure which illuminates and advances modern thought. While demonstrating how this structure refigures concepts such as history, subjectivity, temporality, metaphor, textuality and sexuality, Dillon returns repeatedly to the question of reading. This theorisation is interwoven with close readings of texts by D. H. Lawrence, Arthur Conan Doyle, Umberto Eco, Ian McEwan and H.D. Clearly written, and negotiating a range of critical theories and modern literary texts, it provides a reference point and critical tool for future employment of the concept of 'palimpsestuousness', and makes a significant contribution to the debate surrounding the relationship between theoretical and critical writing on literature.
Palimsest, üstündeki el yazması temizlenerek tekrar kullanılan parşömen parçası ya da ruloya deniyormuş. Palimsest'lerin üzerlerinde yazanı okurken altındaki silinmiş ama aynı zamanda silinerek saklanmış şeyi keşfettiğinizde de bir cevherle karşılaşabiliyorsunuz. Mesela, birisi , herhangi bir dua kitabından görünürde farkı olmayan 12. yüzyılda yazılmış Yunan bir dua kitabı alıyor eline, altındaki izleri fark edip merakla incelemeye başladığında ise alttaki yazının Arşimed'e ait m.ö. 3. yüzyılda yazılmış el yazmaları olduğu ortaya çıkıyor.
Thomas de Quincey de palimsesti alıp ''the palimsest'' yaparak edebiyat kuramına kazandırmış. Kitapta Sarah Dillon palimsest kavramı üzerinden altmetinler, metinler arasılık, ebedi metaforlar ve farklı okuma biçimleri ve kuramları üzerine tartışıyor. Kitapta karşınıza çıkacak ve sakince edebiyat üzerine tartışacak kişiler: Derrida, Saussure, Rifaterre, Roland Barthes ve Julia Kristeva. Kitapta incelenen eserder de De Quincey, D. H. Lawrence, Artur Conan Doyle, Umberto Eco, Ian mcEvan ve Gerard Genette'nin eserleri.
Edebiyat üzerine okuamayı sevenlere şevkle öneririm.
Palimpsest kavramı çok etkileyici bence. Umursamadığın, beğenmediğin ya da belki eksikleri olduğu için saklamaya değer bulmadığın bir parşömen parçasını temizleyerek tekrar kullanıyorsun ve bu sayede saklanmaya değer bulmadığın şeyi yüzlerce yıl sonraya ulaştırmış oluyorsun.
Kitap palimpsestin tarihiyle başlıyor ve devamında daha ziyade metinlerarasılık kavramıyla inceleniyor. Tamamını anladığımı söyleyemeyeceğim. Bazı cümlelerin içinden çıkamadım. Çeviri sorunu mu yoksa benim yetersizliğim mi emin değilim ama okuduğuma memnunum.
3.5 rounded up. Way more readable than Genette (imagine my surprise) and imo more clearly engaged with other aspects of history and literature, so the relevance beyond personal interest or Weird Quirks of Language is much clearer. A really interesting angle to read from!