What do you think?
Rate this book
Narzeczona Boga Podziemi
Fantastyczna wyprawa do baśniowej krainy inspirowanej Azją Wschodnią, w której magia oraz fantastyczne istoty mieszają się z intrygami dworskimi.
Jadeitowa Peonia zostaje przyrzeczona na kolejną żonę cesarza Xin. Kobieta nie ma ochoty wychodzić za mąż za znacznie starszego od siebie władcę, tym bardziej że nie cieszy się on szacunkiem ludu. Od niechcianych zaręczyn ratuje ją niespodziewana informacja, że o jej rękę ubiega się także Bóg Podziemi zwany Górskim Smokiem. Peonia wyrusza w podróż do siedziby Górskiego Smoka, upatrując w niej okazji do ucieczki i rozpoczęcia życia na nowo. Problem w tym, że przez całą drogę towarzyszy jej Nefrytowy Kamień, potomek wrogiego jej rodu, którego celem jest dopilnowanie, by bezpiecznie dotarła do celu.
Tak oto rozpoczyna się długa, pełna niebezpieczeństw wyprawa, w trakcie której Jadeitowa Peonia i Nefrytowy Kamień będą musieli nauczyć się współpracować, by przetrwać.
Jadeitowa Peonia zostaje przyrzeczona na kolejną żonę cesarza Xin. Kobieta nie ma ochoty wychodzić za mąż za znacznie starszego od siebie władcę, tym bardziej że nie cieszy się on szacunkiem ludu. Od niechcianych zaręczyn ratuje ją niespodziewana informacja, że o jej rękę ubiega się także Bóg Podziemi zwany Górskim Smokiem. Peonia wyrusza w podróż do siedziby Górskiego Smoka, upatrując w niej okazji do ucieczki i rozpoczęcia życia na nowo. Problem w tym, że przez całą drogę towarzyszy jej Nefrytowy Kamień, potomek wrogiego jej rodu, którego celem jest dopilnowanie, by bezpiecznie dotarła do celu.
Tak oto rozpoczyna się długa, pełna niebezpieczeństw wyprawa, w trakcie której Jadeitowa Peonia i Nefrytowy Kamień będą musieli nauczyć się współpracować, by przetrwać.
240 pages, Paperback
First published March 17, 2026
2 people are currently reading
11 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
Review of advance copy received from Publisher
2.5★
Książka z pewnością jest dość lekka i krótka, co sprawiło, że przeczytałam ją bardzo szybko. Zawiera kilka wątków, które mi się podobały. Jadeitowa Peonia jest silną kobietą, która nie zgadza się z tym jak wygląda otaczający ją świat, gdzie władzę sprawują głównie mężczyźni. Pragnie żyć według własnych zasad, a nie pod ich dyktando.
Główna bohaterka dysponuje także ciekawą mocą, z której początkowo nie zdaje sobie sprawy. Obserwujemy jak powoli zaczyna się z nią oswajać.
Mamy tutaj także wątek żałoby. Zarówno Jadeitowa Peonia, jak i Nefrytowy Kamień doświadczyli ogromnej straty i każdy z nich przeżywa to na własny sposób.
Pojawiają się też koty, które ja bardzo lubię, więc za to plus. Miłość do zwierząt jest tutaj dość sporym wątkiem. W związku z nim poznajemy Dużego Kotła, który z pozoru jest bardzo twardym mężczyzną, a w środku jest niezwykle opiekuńczy. Polubiłam tę postać.
Mam niestety też kilka problemów z tą książką. Nie polubiłam się ze stylem pisania. Brakowało mi w nim lekkości i płynności, co sprawiłoby, że bardziej zaangażowałabym się w historię. Przeszkadzały mi też liczne powtórzenia imion, a także niektórych faktów, na przykład to, że Jadeitowa Peonia jest córką Kwiecistej Azali. Trochę mnie to frustrowało.
Świat przedstawiony jest w porządku. Ciekawy był podział na rody i azjatycki klimat, choć książka jest na tyle krótka, że mogłoby to zostać bardziej pogłębione.
Jeśli chodzi o wątek romantyczny to jest on subtelny, więc nie przyćmiewa całej reszty, ale ja w niego nie uwierzyłam. Nie czułam chemii pomiędzy tymi bohaterami. Jego rozwiązanie i ostatnie dwadzieścia stron książki było zaskakujące, ale niestety nie w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Bardzo nie podobało mi się zachowanie głównej bohaterki, które w moim odczuciu było niedojrzałe.
Nie jest to zła książka. Być może rzeczy, które mi w niej przeszkadzały dla Was nie będą problemem, więc jej nie odradzam. Ja po prostu nie do końca się z nią polubiłam.
[Współpraca reklamowa z wydawnictwem Yumeka]
Książka z pewnością jest dość lekka i krótka, co sprawiło, że przeczytałam ją bardzo szybko. Zawiera kilka wątków, które mi się podobały. Jadeitowa Peonia jest silną kobietą, która nie zgadza się z tym jak wygląda otaczający ją świat, gdzie władzę sprawują głównie mężczyźni. Pragnie żyć według własnych zasad, a nie pod ich dyktando.
Główna bohaterka dysponuje także ciekawą mocą, z której początkowo nie zdaje sobie sprawy. Obserwujemy jak powoli zaczyna się z nią oswajać.
Mamy tutaj także wątek żałoby. Zarówno Jadeitowa Peonia, jak i Nefrytowy Kamień doświadczyli ogromnej straty i każdy z nich przeżywa to na własny sposób.
Pojawiają się też koty, które ja bardzo lubię, więc za to plus. Miłość do zwierząt jest tutaj dość sporym wątkiem. W związku z nim poznajemy Dużego Kotła, który z pozoru jest bardzo twardym mężczyzną, a w środku jest niezwykle opiekuńczy. Polubiłam tę postać.
Mam niestety też kilka problemów z tą książką. Nie polubiłam się ze stylem pisania. Brakowało mi w nim lekkości i płynności, co sprawiłoby, że bardziej zaangażowałabym się w historię. Przeszkadzały mi też liczne powtórzenia imion, a także niektórych faktów, na przykład to, że Jadeitowa Peonia jest córką Kwiecistej Azali. Trochę mnie to frustrowało.
Świat przedstawiony jest w porządku. Ciekawy był podział na rody i azjatycki klimat, choć książka jest na tyle krótka, że mogłoby to zostać bardziej pogłębione.
Jeśli chodzi o wątek romantyczny to jest on subtelny, więc nie przyćmiewa całej reszty, ale ja w niego nie uwierzyłam. Nie czułam chemii pomiędzy tymi bohaterami. Jego rozwiązanie i ostatnie dwadzieścia stron książki było zaskakujące, ale niestety nie w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Bardzo nie podobało mi się zachowanie głównej bohaterki, które w moim odczuciu było niedojrzałe.
Nie jest to zła książka. Być może rzeczy, które mi w niej przeszkadzały dla Was nie będą problemem, więc jej nie odradzam. Ja po prostu nie do końca się z nią polubiłam.
[Współpraca reklamowa z wydawnictwem Yumeka]
March 17, 2026
#współpracabaterowa #współpracareklamowa
Recenzja Premierowa
Narzeczona Boga Podziemi - Katarzyna Michalewicz
Kroniki Dworu Żaru i Kamienia Tom 1
Dziękuję wydawnictwu Yumeka za możliwość przeczytania tej książki.
To baśń o walce i pragnieniu wolności, nie tylko dla siebie, ale również wszystkich tych, którzy sami tego nie mogą dokonać.
Muszę przyznać, że mocno się wkręciłam w tą historie. Jest ona napisana w ciekawy i w świetny sposób. Napisana w 100% w moim stylu i tego właśnie oczekiwałam sięgając po ten tytuł.
Mamy tutaj intrygę i polityczne gierki. Oczywiście też czasy,a gdzie kobieta była tylko towarem, meblem, czy też ozdobą. A także kartą przetargową, oraz po to, aby dać potomka.
Historia porusza takie tematy jak walka o równość na każdej płaszczyźnie, dojrzałość w temacie żałoby i empatia wobec istot słabszych.
Pokazuje też to, że miłość jest możliwa i nie należy jej unikać. Jeśli masz możliwość, to bądź przy tej osobie.
Pragnę też pochwalić grafików. Naprawdę piękne wydanie książki, nie tylko z zewnątrz, ale również w środku. Fajne jest to, że już na początku można trochę poznać bohaterów tej powieści. Postacie, ich imiona są przetłumaczone np. Nefrytowy Kamień, Jadeitowa Peonia i inni.
Tyle ile mam wiedzy o fantastyce w klimatach azjatyckich, to mogę stwierdzić, że autorka przedstawiła to tak jak trzeba. Choć znam to tylko z YT i wersję z napisami. Trochę trzeba się przyzwyczaić do tych imion. Opisy każdego dworu były naprawdę dobre i można je było sobie zwizualizować. Te ich indywidualne piękno...
Geomanta to określenie zmiennokształtości, ale znane pojęcie głównie w azjatyckich czy też indyjskich nurtach. Często uznawanych jako zło do likwidacji. I tak też jest w tej książce. Głównie dlatego, że są oni uznani za zbyt potężnych, a ludzie jak czegoś nie znają, to chcą to zniszczyć.
Jeśli chodzi o same postacie, to jeszcze nie mam jakiejś konkretnej, którą bym polubiła z tzw. startu. Może przy kolejnych częściach coś się zmieni.
Z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu.
Coś czuję, że nasza para będzie miała jeszcze wiele problemów zanim uzyskają spokój i harmonię.
Czy polecam?
O tak! Idealna lektura nie tylko dla fanów takich historii, ale też dla relaksu przy kawie.
A czy Ty dasz się porwać w świat pełnego niewiadomych?
Moja ocena 10/10
Cytaty z książki:
"Zółw to boskie stworzenie, gdyż na jego grzbiecie wyrysowana jest mapa nieba, a na spodzie mapa ziemi. Przypomina on nam, że nasze marne ludzkie życie jest odbiciem niebiańskich zasad."
"Zobaczysz, że osiągnę więcej. Każdy głupi potrafi nauczyć się paru linijek, które dowartościowują jego jestestwo."
"Życie jest krótkie, dlatego trzeba je spędzić z kimś, kto cię kocha."
"- Widać, że bardzo kochacie koty, starszy bracie - zauważył Nefrytowy Kamień, który wyjątkowo włączył się do rozmowy. Wcześniej z uwagą tylko jej się przysłuchiwał.
- Bardzo! - zapewnił gorliwie Duży Kocioł. - To nasi młodsi bracia i siostry - dodał. - Każdy kot powinien wieść szczęśliwe życie. Bo one nie mają wpływu na swój los, a człowiek już tak - podzielił się swoim kolejnym przemyśleniem.
Mądrze prawicie - przyznał Nefrytowy Kamień."
"Nóż może zabić, ale też ukroić chleb dla głodnego"
"Ziemskie pragnienia uniemożliwiły poznanie Rzeczywistej Prawdy."
"Zmarłym należy pozwolić odejść, aby zrobić miejsce dla żywych. I aby nie tylko oni, ale i żebyśmy my zaznali spokoju i szczęścia."
"Zmarłym trzeba pozwolić odejść, nieważne jak to jest bolesne, a nawet trudne do wyobrażenia."
"Mistrz Rytuałów surowo nakazywał szanować kobiety i opiekować się nimi. Wy mężczyźni jesteście jak yang, a my kobiety jak yin. Świat składa się z tych dwóch elementów, a kiedy jednego zabraknie, zamiast harmonii i pokoju mamy chaos i wojny!"
Recenzja Premierowa
Narzeczona Boga Podziemi - Katarzyna Michalewicz
Kroniki Dworu Żaru i Kamienia Tom 1
Dziękuję wydawnictwu Yumeka za możliwość przeczytania tej książki.
To baśń o walce i pragnieniu wolności, nie tylko dla siebie, ale również wszystkich tych, którzy sami tego nie mogą dokonać.
Muszę przyznać, że mocno się wkręciłam w tą historie. Jest ona napisana w ciekawy i w świetny sposób. Napisana w 100% w moim stylu i tego właśnie oczekiwałam sięgając po ten tytuł.
Mamy tutaj intrygę i polityczne gierki. Oczywiście też czasy,a gdzie kobieta była tylko towarem, meblem, czy też ozdobą. A także kartą przetargową, oraz po to, aby dać potomka.
Historia porusza takie tematy jak walka o równość na każdej płaszczyźnie, dojrzałość w temacie żałoby i empatia wobec istot słabszych.
Pokazuje też to, że miłość jest możliwa i nie należy jej unikać. Jeśli masz możliwość, to bądź przy tej osobie.
Pragnę też pochwalić grafików. Naprawdę piękne wydanie książki, nie tylko z zewnątrz, ale również w środku. Fajne jest to, że już na początku można trochę poznać bohaterów tej powieści. Postacie, ich imiona są przetłumaczone np. Nefrytowy Kamień, Jadeitowa Peonia i inni.
Tyle ile mam wiedzy o fantastyce w klimatach azjatyckich, to mogę stwierdzić, że autorka przedstawiła to tak jak trzeba. Choć znam to tylko z YT i wersję z napisami. Trochę trzeba się przyzwyczaić do tych imion. Opisy każdego dworu były naprawdę dobre i można je było sobie zwizualizować. Te ich indywidualne piękno...
Geomanta to określenie zmiennokształtości, ale znane pojęcie głównie w azjatyckich czy też indyjskich nurtach. Często uznawanych jako zło do likwidacji. I tak też jest w tej książce. Głównie dlatego, że są oni uznani za zbyt potężnych, a ludzie jak czegoś nie znają, to chcą to zniszczyć.
Jeśli chodzi o same postacie, to jeszcze nie mam jakiejś konkretnej, którą bym polubiła z tzw. startu. Może przy kolejnych częściach coś się zmieni.
Z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu.
Coś czuję, że nasza para będzie miała jeszcze wiele problemów zanim uzyskają spokój i harmonię.
Czy polecam?
O tak! Idealna lektura nie tylko dla fanów takich historii, ale też dla relaksu przy kawie.
A czy Ty dasz się porwać w świat pełnego niewiadomych?
Moja ocena 10/10
Cytaty z książki:
"Zółw to boskie stworzenie, gdyż na jego grzbiecie wyrysowana jest mapa nieba, a na spodzie mapa ziemi. Przypomina on nam, że nasze marne ludzkie życie jest odbiciem niebiańskich zasad."
"Zobaczysz, że osiągnę więcej. Każdy głupi potrafi nauczyć się paru linijek, które dowartościowują jego jestestwo."
"Życie jest krótkie, dlatego trzeba je spędzić z kimś, kto cię kocha."
"- Widać, że bardzo kochacie koty, starszy bracie - zauważył Nefrytowy Kamień, który wyjątkowo włączył się do rozmowy. Wcześniej z uwagą tylko jej się przysłuchiwał.
- Bardzo! - zapewnił gorliwie Duży Kocioł. - To nasi młodsi bracia i siostry - dodał. - Każdy kot powinien wieść szczęśliwe życie. Bo one nie mają wpływu na swój los, a człowiek już tak - podzielił się swoim kolejnym przemyśleniem.
Mądrze prawicie - przyznał Nefrytowy Kamień."
"Nóż może zabić, ale też ukroić chleb dla głodnego"
"Ziemskie pragnienia uniemożliwiły poznanie Rzeczywistej Prawdy."
"Zmarłym należy pozwolić odejść, aby zrobić miejsce dla żywych. I aby nie tylko oni, ale i żebyśmy my zaznali spokoju i szczęścia."
"Zmarłym trzeba pozwolić odejść, nieważne jak to jest bolesne, a nawet trudne do wyobrażenia."
"Mistrz Rytuałów surowo nakazywał szanować kobiety i opiekować się nimi. Wy mężczyźni jesteście jak yang, a my kobiety jak yin. Świat składa się z tych dwóch elementów, a kiedy jednego zabraknie, zamiast harmonii i pokoju mamy chaos i wojny!"
March 27, 2026
[#współpracabarterowa z @wydawnictwo.yumeka]
Rodzina Jadeitowej Peonii postanowiła wydać ją za będącego już staruszkiem cesarza Xin. Chcąc uniknąć takiego losu, udaje, że wybiera alternatywę w postaci zaręczyn z Górskim Smokiem, Bogiem Podziemi. W rzeczywistości jednak planuje ucieczkę, ale utrudnia jej to eskorta Nefrytowego Kamienia.
Zdecydowanie najmocniejszym atutem “Narzeczonej Boga Podziemi” jest kreacja świata. Inspiracja Azją Wschodnią, a w szczególności (przynajmniej w moim odczuciu) dawnymi Chinami, jest bardzo silna, ale stworzona umiejętnie. Momentami jednak brakowało mi pogłębienia tematu i gorąco liczę, że w kolejnych tomach to się zmieni.
Na początku główna bohaterka miała moją sympatię. Współczułam jej straty oraz złego traktowania ze strony żyjącej rodziny. Później stała się zbyt lekkomyślna i wręcz przesadnie uparta, przez co zaczęła mnie drażnić.
Poczułam się za to zaintrygowana Nefrytowym Kamieniem. Niewysoki (! a to raczej rzadkość w literaturze) i tajemniczy mężczyzna, powoli odsłaniający się przed Jadeitową Peonią.
Górski Smok został potraktowany w tym tomie trochę “po macoszemu”, zaskakująco pobieżnie, patrząc na tytuł książki. Liczę, że później będzie go więcej.
Niestety, ani trochę nie przekonała mnie relacja romantyczna między Jadeitową Peonią i Nefrytowym Kamieniem. Nie poczułam między nimi nawet odrobiny chemii. Zabrakło tu bardziej emocjonujących scen i głębokich rozmów.
Podobnie rzecz ma się z zakochaniem Górskiego Smoka. Nie potrafię zrozumieć, jak w ogóle mogło do tego dojść.
Stylistycznie - zbyt prosto, jakby książka była dedykowana dla dolnej granicy wiekowej czytelników literatury młodzieżowej. Aż żal, bo taka fabuła daje naprawdę duży potencjał.
Nie przypadło mi do gustu również ciągłe traktowanie podawania czyichś powiązań rodzinnych w zastępstwie za imiona; taki zabieg wybijał mnie z rytmu i męczył, bo raz, że takie określenia są zwyczajnie zbyt długie, a dwa - nie było potrzeby przypominania, kto jest czyim dzieckiem.
Odnośnie samych imion - dość prędko pożałowałam, że nie zostały przetłumaczona na język chiński; wydaje mi się, że wówczas zwyczajnie brzmiałyby lepiej.
Myślałam, że “Narzeczona…” będzie moim nowym yumekowym faworytem, ale tak się nie stało. Wierzę jednak, że Katarzyna Michalewicz ma potencjał, który jeszcze się rozwinie. Chętnie to sprawdzę, czytając ciąg dalszy “Kronik Dworu Żaru i Kamienia”.
Ocena: 6/10 ⭐
Rodzina Jadeitowej Peonii postanowiła wydać ją za będącego już staruszkiem cesarza Xin. Chcąc uniknąć takiego losu, udaje, że wybiera alternatywę w postaci zaręczyn z Górskim Smokiem, Bogiem Podziemi. W rzeczywistości jednak planuje ucieczkę, ale utrudnia jej to eskorta Nefrytowego Kamienia.
Zdecydowanie najmocniejszym atutem “Narzeczonej Boga Podziemi” jest kreacja świata. Inspiracja Azją Wschodnią, a w szczególności (przynajmniej w moim odczuciu) dawnymi Chinami, jest bardzo silna, ale stworzona umiejętnie. Momentami jednak brakowało mi pogłębienia tematu i gorąco liczę, że w kolejnych tomach to się zmieni.
Na początku główna bohaterka miała moją sympatię. Współczułam jej straty oraz złego traktowania ze strony żyjącej rodziny. Później stała się zbyt lekkomyślna i wręcz przesadnie uparta, przez co zaczęła mnie drażnić.
Poczułam się za to zaintrygowana Nefrytowym Kamieniem. Niewysoki (! a to raczej rzadkość w literaturze) i tajemniczy mężczyzna, powoli odsłaniający się przed Jadeitową Peonią.
Górski Smok został potraktowany w tym tomie trochę “po macoszemu”, zaskakująco pobieżnie, patrząc na tytuł książki. Liczę, że później będzie go więcej.
Niestety, ani trochę nie przekonała mnie relacja romantyczna między Jadeitową Peonią i Nefrytowym Kamieniem. Nie poczułam między nimi nawet odrobiny chemii. Zabrakło tu bardziej emocjonujących scen i głębokich rozmów.
Podobnie rzecz ma się z zakochaniem Górskiego Smoka. Nie potrafię zrozumieć, jak w ogóle mogło do tego dojść.
Stylistycznie - zbyt prosto, jakby książka była dedykowana dla dolnej granicy wiekowej czytelników literatury młodzieżowej. Aż żal, bo taka fabuła daje naprawdę duży potencjał.
Nie przypadło mi do gustu również ciągłe traktowanie podawania czyichś powiązań rodzinnych w zastępstwie za imiona; taki zabieg wybijał mnie z rytmu i męczył, bo raz, że takie określenia są zwyczajnie zbyt długie, a dwa - nie było potrzeby przypominania, kto jest czyim dzieckiem.
Odnośnie samych imion - dość prędko pożałowałam, że nie zostały przetłumaczona na język chiński; wydaje mi się, że wówczas zwyczajnie brzmiałyby lepiej.
Myślałam, że “Narzeczona…” będzie moim nowym yumekowym faworytem, ale tak się nie stało. Wierzę jednak, że Katarzyna Michalewicz ma potencjał, który jeszcze się rozwinie. Chętnie to sprawdzę, czytając ciąg dalszy “Kronik Dworu Żaru i Kamienia”.
Ocena: 6/10 ⭐
March 23, 2026
Narzeczona Boga Podziemi
Kroniki Dworu Żaru i Kamienia Tom 1
Autorka: Katarzyna Michalewicz
Wydawnictwo: Yumeka
*współpraca recenzencka*
Q: Który azjatycki kraj chcielibyście odwiedzić?
Jadeitowa Peonia po śmierci matki zostaje pod opieką głównej żony swojego ojca. Młoda dziewczyna nie przepada za kobietą. Podczas jednej z uroczystości na którą udała się wraz z ojcem została ogłoszona wiadomość, że ma ona zostać żoną Cesarza Xin. Nie podoba jej się to. Z opresji wybawia ją srebrna lisica o dziewięciu ogonach informując, że została ona już obiecana Bogu Podziemi. W wyprawie do niego towarzyszy jej Nefrytowy Kamień, który jest potomkiem wrogiego rodu. Jak potoczy się ich podróż?
~~
Kurczę mam zgrzyt z tą książką. Były momenty, że mi się podobała, a były takie, że musiałam ją odłożyć na chwilę. Mimo, iż jest dość krótka w formie to jakoś mi się dłużyła.
Na plus jest wydanie. Raz, że jest piękne, a dwa czytelne. Na pierwszych kartach mamy wyjaśnienie kto kim jest i z jakiego rodu pochodzi. Trochę tych postaci się przewija więc to dużo ułatwia. Nie mamy klasycznych rozdziałów. Książka podzielona jest na sześć części i każda opowiada losy bohaterów w różnych dworach. Dzięki temu mamy spójność akcji.
Można rzec, że motywem w książce jest enemies to lovers. Bohaterowie są z wrogich rodzin, które konkurują o względy cesarza więc stąd ta niechęć do siebie. Kolejnym motywem jest silna i niezależna kobieta. Jadeitowa Peonia wychodzi ponad schematy. Nie chce się ugiąć zasadom i woli uciec niż postępować wbrew własnej woli.
Mamy też motywy fantastyczne jak zmiennokształtne istoty, czy możliwość widzenia duchów oraz rozmowa z nimi. Czuć magię w powietrzu. Do tego jeżeli ktoś lubi dworskie intrygi to też znajdzie tutaj coś dla siebie.
Nie polubiłam się ze stylem autorki. Wydawał mi się momentami bardzo zawiły. Zdarzały się też powtórzenia zwłaszcza imion. Całość nie była dla mnie lekka, a raczej dość ciężka i kanciasta. Czegoś mi brakowało w tej całej historii.
Całość oceniam na 6/10. Pomysł na wszystko mi się podobał natomiast samo wykonanie już mniej.
Kroniki Dworu Żaru i Kamienia Tom 1
Autorka: Katarzyna Michalewicz
Wydawnictwo: Yumeka
*współpraca recenzencka*
Q: Który azjatycki kraj chcielibyście odwiedzić?
Jadeitowa Peonia po śmierci matki zostaje pod opieką głównej żony swojego ojca. Młoda dziewczyna nie przepada za kobietą. Podczas jednej z uroczystości na którą udała się wraz z ojcem została ogłoszona wiadomość, że ma ona zostać żoną Cesarza Xin. Nie podoba jej się to. Z opresji wybawia ją srebrna lisica o dziewięciu ogonach informując, że została ona już obiecana Bogu Podziemi. W wyprawie do niego towarzyszy jej Nefrytowy Kamień, który jest potomkiem wrogiego rodu. Jak potoczy się ich podróż?
~~
Kurczę mam zgrzyt z tą książką. Były momenty, że mi się podobała, a były takie, że musiałam ją odłożyć na chwilę. Mimo, iż jest dość krótka w formie to jakoś mi się dłużyła.
Na plus jest wydanie. Raz, że jest piękne, a dwa czytelne. Na pierwszych kartach mamy wyjaśnienie kto kim jest i z jakiego rodu pochodzi. Trochę tych postaci się przewija więc to dużo ułatwia. Nie mamy klasycznych rozdziałów. Książka podzielona jest na sześć części i każda opowiada losy bohaterów w różnych dworach. Dzięki temu mamy spójność akcji.
Można rzec, że motywem w książce jest enemies to lovers. Bohaterowie są z wrogich rodzin, które konkurują o względy cesarza więc stąd ta niechęć do siebie. Kolejnym motywem jest silna i niezależna kobieta. Jadeitowa Peonia wychodzi ponad schematy. Nie chce się ugiąć zasadom i woli uciec niż postępować wbrew własnej woli.
Mamy też motywy fantastyczne jak zmiennokształtne istoty, czy możliwość widzenia duchów oraz rozmowa z nimi. Czuć magię w powietrzu. Do tego jeżeli ktoś lubi dworskie intrygi to też znajdzie tutaj coś dla siebie.
Nie polubiłam się ze stylem autorki. Wydawał mi się momentami bardzo zawiły. Zdarzały się też powtórzenia zwłaszcza imion. Całość nie była dla mnie lekka, a raczej dość ciężka i kanciasta. Czegoś mi brakowało w tej całej historii.
Całość oceniam na 6/10. Pomysł na wszystko mi się podobał natomiast samo wykonanie już mniej.
March 25, 2026
Narzeczona Boga Podziemi to historia o podróży przez krainy i rody inspirowane starożytnymi Chinami. Główna bohaterka Jadeitowa Peonia podczas zaręczyn z Cesarzem - starcem, do którego czuje odrazę zostaje uratowana przez informację o tym, że o jej rękę ubiega się także Bóg Podziemi - Górski Smok. Do jego siedziby ma ją zaprowadzić Nefrytowy Kamień - bohater z wrogiego klanu, z którym podczas podróży będzie przeżywała kolejne przygody i poznawała kolejne osoby. W teorii brzmi to dobrze, a w praktyce na pewno dostajemy zarys całego świata przedstawionego. Przez mnogość klanów i bohaterów, zależności między nimi, aż do zmiennokształtnych, magii i świata duchów. Każdy z bohaterów skrywa tajemnice i ma swoje własne cele. W świecie, gdzie kobiety nie mają niczego do powiedzenia w sprawie zamążpójścia Jadeitowa Peonia będzie szukać ucieczki przed swoim losem, a znajdzie magię i być może... miłość. Chociaż czytelnik raczej znajdzie tu po prostu zarys polityczno-rasistowskiej intrygi, która kiedyś wyjdzie w kolejnych tomach. Problem w tym, że jest to powieść pisania bardzo jednostajnie. Zdanie "Złożył ręce do pokłonu" w nic ni znaczącej scenie ma taką samą emocjonalną wagę co na przykład "W drzwiach pojawił się X." w scenie kluczowej dla fabuły. Mamy tu po prostu opisane co się dzieje bez zagłębiania się w postaci, dlatego całość ała mi takie płaskie wrażenie. Są na pewno ludzie, którzy lubią książki napisane w stylu "Bohater B poszedł do punktu A, podłożył ładunek, a ten potem wybuchł.", ale ja jednak jestem fanką pisania, gdzie to autor, a nie czytelnik nadaje napięcia czy uczucia scenom. Podsumowując - nie była to lektura zła, ale w moim odczuciu taka na jeden raz, do której pewnie nie będę wracać.
March 25, 2026
𝑵𝒂𝒓𝒛𝒆𝒄𝒛𝒐𝒏𝒂 𝑩𝒐𝒈𝒂 𝑷𝒐𝒅𝒛𝒊𝒆𝒎𝒊 - 𝑲𝒂𝒕𝒂𝒓𝒛𝒚𝒏𝒂 𝑴𝒊𝒄𝒉𝒂𝒍𝒆𝒘𝒊𝒄𝒛
[współpraca barterowa @wydawnictwo.yumeka ]
🎋To książka, która ostatecznie mnie nie przekonała, choć początek dawał nadzieję na coś znacznie lepszego.
🥡Zarys historii naprawdę mnie zaciekawił – czuć było potencjał, intrygę i delikatny klimat tajemnicy. Niestety z każdą kolejną stroną coraz bardziej miałam wrażenie, że ta opowieść zamiast się rozwijać, zaczyna się dłużyć. Co ciekawe, sama książka nie jest obszerna, a mimo to czytałam ją zaskakująco długo, momentami odkładając, żeby po prostu od niej odpocząć.
🥡Pomysł na fabułę uważam za trafiony – elementy nadprzyrodzone, relacje między bohaterami, emocjonalne napięcia. To wszystko mogło naprawdę zagrać. Problem w tym, że w moim odczuciu zabrakło lekkości w prowadzeniu historii. Niektóre fragmenty były rozwleczone, inne z kolei nie wybrzmiały tak, jak powinny.
🥡Największą trudność sprawił mi jednak styl autorki. Momentami był dla mnie zbyt ciężki, mało płynny, przez co zamiast dać się wciągnąć, coraz częściej traciłam skupienie. To właśnie ten aspekt najmocniej wpłynął na mój odbiór całości.
🥡Nie jest to książka pozbawiona zalet – ma ciekawy fundament i klimat, który może się spodobać. Dla mnie jednak okazała się lekturą raczej przeciętną, taką, która nie zostaje w głowie na dłużej.
[współpraca barterowa @wydawnictwo.yumeka ]
🎋To książka, która ostatecznie mnie nie przekonała, choć początek dawał nadzieję na coś znacznie lepszego.
🥡Zarys historii naprawdę mnie zaciekawił – czuć było potencjał, intrygę i delikatny klimat tajemnicy. Niestety z każdą kolejną stroną coraz bardziej miałam wrażenie, że ta opowieść zamiast się rozwijać, zaczyna się dłużyć. Co ciekawe, sama książka nie jest obszerna, a mimo to czytałam ją zaskakująco długo, momentami odkładając, żeby po prostu od niej odpocząć.
🥡Pomysł na fabułę uważam za trafiony – elementy nadprzyrodzone, relacje między bohaterami, emocjonalne napięcia. To wszystko mogło naprawdę zagrać. Problem w tym, że w moim odczuciu zabrakło lekkości w prowadzeniu historii. Niektóre fragmenty były rozwleczone, inne z kolei nie wybrzmiały tak, jak powinny.
🥡Największą trudność sprawił mi jednak styl autorki. Momentami był dla mnie zbyt ciężki, mało płynny, przez co zamiast dać się wciągnąć, coraz częściej traciłam skupienie. To właśnie ten aspekt najmocniej wpłynął na mój odbiór całości.
🥡Nie jest to książka pozbawiona zalet – ma ciekawy fundament i klimat, który może się spodobać. Dla mnie jednak okazała się lekturą raczej przeciętną, taką, która nie zostaje w głowie na dłużej.
March 19, 2026
cudo 🫶🏻 więcej takich książek potrzebuje 🤣 chociaż i tak jestem team Górski Smok 😭
Displaying 1 - 7 of 7 reviews