VHS

by Thomas Heerma van Voss

'VHS' is een liefdevol, bijna tastbaar verslag van de tijd waarin Thomas Heerma van Voss vrijwel wekelijks de videotheek bezoekt. Eerst alleen om films te huren – van The Fugitive kent hij nu nog woordelijk de dialogen uit zijn hoofd – maar vanaf zijn zestiende ook voor zijn eerste bijbaantje. De sympathieke eigenaresse, die vasthoudt aan de VHS-band terwijl het tijdperk van de dvd aanbreekt, vraagt namelijk aan Thomas om een avond per week films te gaan verhuren. In een intieme brief aan zijn beste vriend, destijds ook medewerker van videotheek Filmplan, staat Thomas Heerma van Voss stil bij de charme van de VHS-band en bij hun jeugd die zo door films werd ingekleurd. Wat maakt dat de een monter zijn rug naar het verleden keert, en de ander, licht melancholisch, de rug naar de toekomst?

80 pages, Paperback

Published February 26, 2026

About the author

Thomas Bram Heerma van Voss is een Nederlands schrijver. Hij is de zoon van het schrijvende echtpaar Arend Jan Heerma van Voss en Christien Brinkgreve en de broer van schrijver Daan Heerma van Voss.

Thomas Bram Heerma van Voss is a Dutch writer. He is the son of a married couple, Arend Jan Heerma van Voss en Christien Brinkgreve and a brother to author Daan Heerma van Voss

Reviews

[Fem · Rating 5 out of 5]

Tommie❤️!
Bracht me qua feel weer helemaal terug in mijn eigen videotheek! wat een geluk dit nog meegemaakt te hebben, die dikke vette banden. 💚💚💚💚

[Jochen · Rating 4 out of 5]

4.5* - Is er in De Lage Landen iemand die melancholie mooier onder woorden kan brengen dan Thomas Heerma van Voss? In de 'Mijn eerste liefde'-reeks heeft hij het over zijn voorliefde voor films, zijn baantje in een videotheek en de VHS.
Aanrader voor iedereen met heimwee naar het terugspoelgeluid van Disneyfilms op woensdagnamiddag of naar die talrijke regenachtige zaterdagnamiddagen die gered werden door nog maar eens Jurassic Park te bekijken...

[Loes · Rating 5 out of 5]

Zo ontzettend veel herkenning voor iemand die (ook) aangeboren nostalgisch is.

[Gunther Ramysen · Rating 5 out of 5]

VHS is een prachtige ode aan de videotheek, de videobanden, films en werken in een videotheek. Maar waar het boek het vooral van moet hebben is de manier waarop Thomas Heerma Van Voss het allemaal neerschrijft. Hij schrijft het neer als een brief aan een vriend waarmee hij al deze herinneringen deelt. En deze herinneringen zijn zo herkenbaar dat het boek echt iets met me deed. Een must-have voor elke film- en literatuurliefhebber en ook een ode aan de terugkeer naar een jongere versie van jezelf.

[Marijn Sikken]

Ik vond dit heel fijn en herkenbaar

[Meneer Van Kuppevelt · Rating 4 out of 5]

Bijzonder fijne ode aan de VHS-band en de videotheek. Maar, zoals gebruikelijk bij Thomas Heerma van Voss, is er meer dan slechts de oppervlakte. VHS vertelt het verhaal van een gekoesterde en behouden vriendschap, van een veranderende wereld, van een fascinatie voor film die al het werkelijke (voor even) buitenspel zet. Voor mij benadrukt Heerma van Voss - meester van de lichte melancholie - opnieuw wat een keerzijde is van streamingdiensten zoals we die nu kennen. Het aanbod is oneindig, de keuze oneindig moeilijk.

'Een extra charme van de paringsdans die zich ontvouwde - Beverly Hills Cop II, The NeverEnding Story, Batman, welke video zullen we vandaag kiezen? - was dat het aantal opties beperkt was. Er zaten onvermijdelijk veel films niet in het assortiment, populaire titels waren vaak al verhuurd. Zonder het verleden te willen romantiseren kan ik enorm terugverlangen naar die begrenzing, naar het simpele feit dat niet álles zomaar voorhanden was.'

[Aalt Swiebel · Rating 5 out of 5]

Dit boek is een warm en nostalgisch cadeau dat direct raakt aan mijn eigen jeugd. Met veel gevoel beschrijft het de opkomst én de ondergang van de videotheekcultuur: van de eerste videotheek in Zuidlaren, via Assen en Leeuwarden, naar Amsterdam Watergraafsmeer en uiteindelijk Amstelveen, waar de videotheek aan de Bankrashof zijn laatste hoofdstuk beleeft.

Wat het verhaal extra bijzonder maakt, is de persoonlijke gelaagdheid. De eigenaar van de videotheek duikt jaren later onverwacht opnieuw op in het leven van de lezer, ditmaal als conciërge op de basisschool van diens dochter. Die cirkel maakt het verhaal menselijk en ontroerend.

Het boek leest vlot en meeslepend; ik heb het werkelijk verslonden. Het voelt als een reis terug in de tijd, naar avonden waarop vriendschappen werden gesmeed door eindeloos samen films uitzoeken in de videotheek en die daarna gezamenlijk bekijken. Zelfs wanneer die vriendschappen later wat uit elkaar drijven, blijven de herinneringen aan die uren voor de televisie bestaan — met het zachte, herkenbare achtergrondgeluid van de 📼-speler.

Een prachtig tijdsdocument dat niet alleen de geschiedenis van de videotheek vastlegt, maar vooral laat zien hoe gedeelde herinneringen een leven lang bij je blijven. Een absolute aanrader voor iedereen die is opgegroeid met videobanden, filmavonden en dat onmiskenbare gevoel van thuiskomen.

[Willem · Rating 5 out of 5]

Prachtig.

[Sophie · Rating 4 out of 5]

Even stond ik terug in 'de Videoland' films te kiezen voor een cosy blockbusteravondje met het lief. Seven (enfin, basically álles met Morgan Freeman), Independence Day, Gattaca, The Fifth Element... Good times... VHS is een heerlijke en superherkenbare trip down memory lane!

[Daphne de Roo · Rating 4 out of 5]

Ongelooflijk hoe Thomas zoveel schoonheid en leven in zo weinig pagina's gewurmd krijgt.

[John Jansen · Rating 3 out of 5]

Leuk, eens een boekje van iemand die is blijven hangen in zijn eerste liefde (de videoband en de videotheek), die niet mee ging in nieuwe ontwikkelingen. Die zichzelf niet ontwikkelde door studeren, maar al vroeg begon met schrijven. En dromerig kan vertellen over films uit de negentiger jaren.

[Marit · Rating 3 out of 5]

Ik dacht een boek te hebben gekocht over een eerste liefde. Feitelijk gezien is dat ook zo, alleen gaat het over een heel specifiek soort eerste liefde: videobanden. Desondanks genoten van weer een nostalgisch thomasheermavanvossuniversum.

[Zoé Komkommer]

“Herinneringen ophalen is tot op zekere hoogte altijd terugkeren naar een vorm van onwetendheid: toen, op dat moment en op die plek, was er nog zoveel onbekend wat inmiddels duidelijk geworden is. Achteraf gezien lijkt het onvermijdelijk dat de videoband en videotheek verdwenen, maar lang was het juist volkomen logisch dat beiden bestonden.
Als ik terugdenk aan die tijd, gaat het niet alleen om een eerste liefde, maar ook om een periode waarin vriendschap en verlangens heel overzichtelijk waren. Alles speelde zich nog af in hetzelfde intieme decor. En ik denk aan het soort uitvalsbasis dat inmiddels niet meer voorkomt, handelend in spullen die grotendeels zijn ingehaald door de tijd. Mogelijk kleurt dit mijn herinneren extra - ik vrees weleens dat ik vooral veel voel bij dingen die afgelopen zijn. Wat voorbij is bestaat pas werkelijk, hoorde ik laatst iemand zeggen. Een zin die sindsdien geregeld door mijn hoofd gaat.”

[Demi van Doorn · Rating 4 out of 5]

(3,5) heel lief.

[Sander Steggink · Rating 5 out of 5]

Echt een boekje voor nostalgisch aangelegde mensen zoals ik. Een ode aan de videoband en videotheek. Heerlijk herkenbaar en deed me terugdenken aan de videotheek in mijn vroegere dorp.

[Wim Driessens · Rating 4 out of 5]

Heerlijke nostalgie voor de 50-plussers onder ons.
“Is het een teken van liefde of van roest?”

[Peter Altena · Rating 4 out of 5]

Zuivere terugblik op 'eerste liefde' en daarmee op een (voorbij) leven in vriendschap en video. Heerma van Voss is een meester in het oproepen van arbeidsomstandigheden. Hij schmiert nergens, ironiseert zich niet gemakzuchtig, maar geeft niettemin een mooi zelfportret.

[Ferry Visser · Rating 5 out of 5]

WAUW! In ‘VHS’ van Thomas Heerma van Voss komt voor mij als lezer veel samen. Het is een geweldig boekje dat meer is dan een nostalgisch verlangen. Het gaat ook over passie, vooruitgang en is een literaire illustratie en uitleg van enkele zinnen van Martin Heidegger.
Allereerst is de ironie geweldig. In een deel van het verhaal komt dit op een geweldige manier aan bod. Ik heb tijdens het lezen van deze passages echt even zitten grinniken. In mijn ervaring is het uit te leggen als een ode aan de verzamelaar.
Daarnaast is de licht melancholische toon in combinatie met de briefvorm perfect. Het zorgt er voor dat de lezer wordt meegezogen in het verhaal. Sommige passages laten de lezer de passie van de auteur voelen voor film, het werken in de videotheek en de videoband.
En dan het thema. In mijn ervaring wordt dat in het boek op pagina 11 heel kernachtig weergegeven met de volgende woorden:

‘Zonder het verleden te willen romantiseren kan ik enorm terugverlangen naar het simpele feit dat niet alles zomaar voorhanden was.’

Voor mij raakt het laatste deel van deze zin verschillende herinneringen. Vooral aan alle bezoeken die ik bracht aan antiquariaten op zoek naar specifieke boeken. Het internet heeft de spanning van deze zoektocht een stuk verminderd, omdat via sites het makkelijk is geworden om boeken te traceren.
Ook illustreert ‘VHS’ een cryptische zin uit ‘Over het wezen van de grond – Over het wezen van de waarheid’, namelijk: ‘De wereld wereldt’.
Het eerste citaat heeft voor mijn gevoel te maken met vooruitgang en ontwikkeling. Heerma van Voss beschrijft de teloorgang van de videoband op de juiste manier en in combinatie met de ervaringen van het werken in de videotheek en zijn passie voor film schept dat een intrigerende dynamiek. In deze wereld is het belangrijk om alles voorhanden te hebben (het wereleden), terwijl de echte charme ligt het niet voorhanden zijn van alles.
‘VHS’ is dus zoveel meer dan een nostalgisch verlangen. Het is een licht melancholisch verhaal met hier en daar een ironische toon, dat de lzer van begin tot eind weet te boeien. Voor de lezers van Martin Heidegger is het boek een literaire illustratie van een cryptische zin uit het werk van deze filosoof.

[Ief Stuyvaert · Rating 4 out of 5]

Wandelverhalen bij Van Oorschot, kleurparabels bij Oevers. Een boekje voor elke maand bij Das Mag. En dan vergeten we de treinreizen van Ambo|Anthos nog.

Het lijkt wel of elke uitgeverij zijn literair mini-reeksje wil, want nu komt ook Cossee op de proppen met een (mooi vormgegeven) serie, dit keer gewijd aan de eerste liefde.

Meestal bij dat soort initiatieven zijn de resultaten erg wisselvallig van kwaliteit, maar kijk: de eerste twee eerste liefdes raken beide een snaar.
__

In ‘Eden’ (***) benadert Chaja Polak het onderwerp wel erg traditioneel: haar eerste liefde is haar moeder, met wie ze na de tweede wereldoorlog herenigd werd, maar die ze al snel weer moest loslaten.

Het grootste deel van het boekje gaat over haar tweede eerste liefde, Pierrot.

Kalverliefde, bezwaard door onmogelijkheid.

Weinig opzienbarend, maar gered door het format: (nèt) geen letter te veel.
__

Neen, dan pakt Thomas Heerma Van Voss het origineler aan.

Opnieuw werpt hij zich op als archivaris, dit keer van de film, met de ‘VHS’ (****) als objet d’amour.

'Verhalen uit de Videotheek’ ware ook een goede titel geweest, een ode aan (video)vriendschap, verrijkt met een bezoek aan the Rocky Steps, een intrigerende kennismaking met Marion Stokes en echo’s van ‘Max, Mischa & het Tet-Offensief’ (maar dan 1200 pagina’s korter).
__

Memorabel als een eerste liefde zullen de deeltjes (uiteraard) nooit worden, maar op zich waren het geen onprettige one night stands.

[Willem Ankerkerk · Rating 5 out of 5]

Thomas Heerma van Voss heeft het buitengewone talent om nostalgie op te roepen. Wat mis ik de videoband. De spoel, de tape, de mechaniekjes. Het geluid van de recorder die terugspoelt, een band uitspuugt. Informatiedragers met een ziel, tastbaar. En nu? Nu is alles weg. Verdwenen. Het leven is opeens zo flets geworden, zonder gewicht ook.

Gelukkig hebben we Thomas Heerma van Voss.

[Stijn Van · Rating 4 out of 5]

Een verhaal over liefde, een verleden, cultuur, opgroeien, liefhebben, herinneringen, vriendschap, tijdigheid, heimwee, geheimtaal, thuis.

Niet echt een review, maar ik vond het zeer prettig om te lezen. Het is écht duiken in de wereld van Thomas Heerma van Voss. Lezen is het sowieso waard ook al heb je een VHS nooit aangeraakt.❤️

[Karin · Rating 5 out of 5]

"Er zijn plekken waar ik jarenlang kwam en toch nooit voluit ben geweest – en plekken die allang niet meer bestaan en die ik toch nooit helemaal heb verlaten."

Magistrale openingszin. Heel fijn, warm boekje ook. Meteen zin om mijn ooit weggedane videocollectie weer terug te gaan verzamelen.

[Beau · Rating 4 out of 5]

'Wat voorbij is bestaat pas werkelijk.'

Mooie ode aan de videoband, de videotheek, films en vriendschap. Interessant om te lezen dat Thomas Heerma van Voss in zijn tienerjaren al naar de films van regisseurs keek die ik pas als dertiger leerde kennen.

Op het laatst zelfs kippenvel.

[Rudolf · Rating 3 out of 5]

Prachtig !

[Pauline · Rating 3 out of 5]

⭐️3.5

[Floor Spieksma · Rating 4 out of 5]

Lief en mooi!

[Ismail Sarica · Rating 4 out of 5]

Erg herkenbaar! Pakkend geschreven in briefstijl

[Marjolein Hoornaert · Rating 3 out of 5]

3,5

[Pepijn Borgwat · Rating 5 out of 5]

Even stond ik weer in Videoland, waar nu een New York Pizza zit.

[Leesdame · Rating 4 out of 5]

In dit verhaal blikt de auteur terug in briefvorm en dat geeft een melancholisch laagje aan het verhaal. Niet alleen het verdwijnen van de VHS-band staat centraal, maar ook de vergankelijkheid van vriendschap en hoe een eigenaresse krampachtig vasthoudt aan haar concept en bang is voor vernieuwing. Dit is het laagje venijn dat tussen de regels zit verstopt en dat voel je!

Lees verder op mijn blog