Karo heeft altijd in een goede afloop geloofd, totdat ze met haar tegenpool een bestseller moet schrijven Liefde tussen de regels Emily in Paris meets Call My Agent - voor de lezers van Emily Henry en David Nicholls
Karo Lowe, een hopeloze romanticus, gelooft in sprookjesachtige liefde en schrijft hartverwarmende YA-romans, altijd met een happy end. Love Sandström is daarentegen een literair icoon, beroemd om zijn existentiële, diepgaande meesterwerken. Romantiek? Dat is voor dromers.
Na een epische karaokeblunder op de boekenbeurs van Göteborg die viraal gaat, belandt Karo midden in een publiciteitsstunt. Love’s gerenommeerde uitgever wil namelijk dat zij samen een boek schrijven. Het doel? Hun werelden samenbrengen voor een gegarandeerde internationale bestseller. Er is alleen één probleem: ze willen het allebei niet doen. En als ze er dan toch aan beginnen, ruziën ze over elke pagina. Maar langzaam begint Karo voorbij Love’s arrogantie te kijken en iets diepers te zien. En voordat ze het weet, is er een vonk die ze eigenlijk liever negeert. Maar Love heeft een geheim. En een happy end? Dat komt niet altijd uit de lucht vallen.
Een happy end is het eerste deel van de onweerstaanbare romance trilogie die zich afspeelt in de boekenwereld.
As a millennial who grew up with Leonardo DiCaprio and Sex & the City, having watched 90ties rom-com classics such as When Harry Met Sally and Notting Hill more than a dozen times, I have always been a hopeless romantic. Happy Ending – my literary debut and of Course a romance novel – went straight to top 5 on the charts, and received great critical accalims by the press, VG describing it as " a captivating, clever and charming romance featuring the hottest bookstore sex in Norwegian literature." I have previsously worked as a acquring editor for commercial fiction in one of Norway's largest publishing houses, and now I work as a freelance editor, writing instructor and writer.
Anne Louise Morseth - En lykkelig slutt // reading copy from Aschehoug
I’m going to start by saying that this will be a complete gush because I loved this book so freaking much!
Karo Løwe is an author of YA romance novels but one day she’s offered to write a book with literary acclaimed author Love Strömstad. Their collaboration starts on a rocky ground but when they decide to do “research” things quickly heat up between them. Their project is going well until obstacles starts lining up and threaten their romance and their book.
Wow. WOW. WOW!!! I even don’t think I can express how much I loved this. I adored it from the very first line and I couldn’t put it down. It made my heart race, it made me smile, giggle and feel all the emotions. And this is a debut??? I know the author has worked as an editor but it’s still incredibly impressive!
Karo was such a relatable character and I immediately connected to her. She had her faults and issues that made me want to scream anxiously at her, but honestly what’s a good book if it doesn’t tear you apart? Love was also an interesting broody character. Layered and flawed but also sweet and attentive. Their romance was swoon-worthy but the back and forth was just as good? My heart raced and threatened to explode because of how much anxiety I had sometimes. I honestly think Marcus could give me a heart attack.
The humor was perfect! Anne Louise is hands down Norway’s Ali Hazelwood or Emily Henry and you know how much I love them! I’ve never read something similar from a Norwegian author and it was so refreshing. It was fun when I could recognise and relate to the references. I know some are wary of pop cultural references but I think it was done really well in this novel. Several of them cracked me up; get back to me when you’ve read about Anne B. Ragde and Kjærstad 🤭 As for the spice… it’s said that s*x in Norwegian can’t be steamy because the langauge is too cringy. Anne Louise is here to prove them all wrong 😮💨 Not over the top but just the right amount in my opinion. Can we also talk about the slight stab at the publishing industry and their view on female authors and the romance genre. Standing ovasion.
I’m so incredibly lucky and grateful for the chance to read this early. Thank you so, so much Aschehoug and Anne Louise! The book has already been sold to several countries and I’m not surprised. A big applause for Norway’s first romance novel! It might be one of my favorite releases of 2025 and I need the sequel yesterday!
Ik heb dit boek binnen een dag opgegeten! Wat vond ik het heerlijk!
In dit boek volgen we hoe nav een challenge Love en Karo samen een boek moeten gaan schrijven die draait om een relatie. Hij schrijft neerslachtige zware literatuur en gelooft niet in een happy end en zij schrijft ya romance en gelooft er wel in. Hun samenwerking zorgt dan ook voor genoeg onderlinge clashes en dat levert vaak humoristische en soms frustrerende momenten op.
Gaandeweg het boek leer je de hoofdpersonages beter kennen en ontdek je dat ze allebei zo hun eigen struggles hebben. Het duurt een tijd voor ze zich naar elkaar open durven te stellen. De ontwikkelingen gaan langzaam, evenals het naar elkaar toe groeien. En er liggen ook nog geheimen op de loer die voor opschudding zorgen.
Het is een slowburn, maar zeker het wachten waard! Die eerste spicy scene was HOT! OMG!
Het is een boek waar je doorheen vliegt, de schrijfstijl leest vlot door en de gebeurtenissen in het boek zorgen ervoor dat je door wilt lezen. Ook vond ik het heel interessant om een inkijkje in de uitgeef wereld te krijgen. Je leest over de samenwerking van de schrijver, maar ook de meetings met de redacteur en marketing.
Ik heb echt genoten van dit boek. Ik heb meerdere malen hardop gelachen en ook wat tranen gelaten. Ik vind het jammer dat hun verhaal nu afgelopen is, maar ik verwacht ze in deel 2 nog wel terug te zien! Die ga ik uiteraard ook lezen!
Bedankt oceaan boeken voor het recensie exemplaar.
Det er stort at ein norsk forfatter har skrevet ein romantisk roman, og det er artig at det føregår i forlagsbransjen. Eg har lest romance frå britiske og amerikanske forfattarar i ei årrekke, og lite av det som skjer i En lykkelig slutt er nytt. Boka vart lest på eit par timer, og det inkluderer skumming her og der for så magisk er den faktisk ikkje. Eg vil påstå at det sier like mykje om boka som om leseren når boka tar bare eit par timer. Det er gøy med bøker som tar kort tid å lese, men nå trenger eg noko med litt meir substans.
Onnellinen loppu oli juuri sellainen kirja, jota ei voinut laskea käsistään. Ahmin tämän kiireisen vauva-arjen keskellä parissa päivässä, sillä jokaisena pienenäkin vapaa hetkenä, mun oli vain pakko palata tän kirjan pariin.
Tarinassa kaksi kirjailijaa päätyy vastentahtoisesti kirjoittamaan yhdessä kirjaa. Karo on romantikko, joka uskoo rakkauteen, kun taas Love suhtautuu rakkauteen kyynisesti. Mikä ihana ironia olikaan, että MMC nimi oli juuri Love. Vastakkainasettelu toimii tässä romaanissa täydellisesti, grumpy x sunshine -dynamiikka sekä kevyt enemies to lovers -viba tekevät Karon ja Loven kemiasta todella koukuttavaa. He eivät kylläkään ole varsinaisesti vihollisia, mutta eivät kyllä pidäkään toisistaan kirjan alussa.
Kirjassa on paljon väärinymmärryksiä, mikä on trooppi, josta en pidä yleensä. Tässä se kuitenkin tuntui aidosti perustellulta. Loven vaikeus avautua rakentuu hänen vaikean menneisyytensä varaan. Näin miskommunikaatio ei ollut mukana vain pelkän draaman vuoksi.
Tarina onnistui myös yllättämään juonenkäänteillään. Se on sopivan dramaattinen, muttei liu’u liian kliseisyyden harhapoluille. Erityisesti ihastuin tässä Karon henkilöhahmoon, hänen optimististä romanttisuuttaan sekä lämpöä oli ilo seurata. Ja kun hän lopulta saa ansaitsemansa onnellisen lopun, en välttynyt kyyneliltä.
Tämä kirja muistutti siitä, miksi rakastan romanttista kirjallisuutta: ne saavat uskomaan, että haavoista huolimatta rakkaus ja onnellinen loppu ovat mahdollisia. Ja siis miten ihana oli lukea pohjoismaista romcomia, ilman että se yritti edes olla mitään muuta.
Ai että tää oli ihana, hauska ja niin hyvin otteessa pitävä. On mukava huomata, että vaikka romanttinen kirjallisuus oli mulle pitkään hankala genre, oon viime vuosina lukenut ilahduttavan monta hyvää teosta.
Vinkkinä, että tää sopi myös Helmet-haasteen kohtaan ”Kirja sijoittuu paikkaan, jossa on järjestetty talviolympialaiset”.
Wat gebeurt er als je in happy ends gelooft… en gedwongen wordt samen te werken met iemand die ze verafschuwt? Karo Lowe leeft voor liefde. Als succesvolle YA-auteur gelooft ze heilig in sprookjes, ware liefde en eindes waar je hart sneller van gaat kloppen. Love Sandström daarentegen is een literaire grootheid die grossiert in existentialisme en diepe thema’s. Romantiek? Tijdverspilling. Wanneer een gênante karaoke-act op de boekenbeurs van Göteborg viraal gaat, wordt Karo tegen wil en dank het middelpunt van een publiciteitsstorm. De oplossing van Love’s prestigieuze uitgever? Een gezamenlijk boek van twee totaal tegenovergestelde auteurs. Een gegarandeerde bestseller, als ze elkaar tenminste niet eerst de tent uit vechten. Elke pagina eindigt in discussie. Elke ontmoeting in vuurwerk. Maar tussen de botsende woorden en scherpe blikken begint Karo iets te zien achter Love’s arrogante façade. En die vonk die overspringt? Die past absoluut niet in haar zorgvuldig opgebouwde sprookje. Want Love verbergt een geheim. En een happy end… dat laat zich niet afdwingen. Een happy end is het eerste deel van een onweerstaanbare romance-trilogie vol humor, passie en liefde, midden in de betoverende (en genadeloze) wereld van boeken.
Mijn ervaring: GE-WEL-DIG! Wat heb ik gelachen én genoten van dit heerlijke, warme en smaakvolle verhaal. Anne Louise Morseth heeft een levendige, vlotte en sfeervolle schrijfstijl en weet het verhaal luchtig te houden met een flinke dosis humor. Naast een ware rollercoaster aan emoties, zat ik meermaals hardop te lachen om de scherpe uitspraken en onverwachte gebeurtenissen.
We volgen Karo Lowe en Love Sandström: twee realistische, unieke en sterke personages die in eerste instantie elkaars tegenpolen lijken. Karo is zachtaardig, openhartig en vol liefde, maar ook onzeker. Love is gesloten en terughoudend, zelfverzekerd en charismatisch. Anne Louise Morseth laat hen gedurende het verhaal een indrukwekkende transformatie doormaken en geeft hen veel diepgang. Hun emoties, gedachten en worstelingen voelen herkenbaar en maken hen menselijk, waardoor je ze al snel allebei in je hart sluit.
De verhaallijn kent een leuke en pakkende opbouw, waarbij de gênante karaoke-act van Karo op de boekenbeurs echt de show steelt. Vanaf dat moment liet het verhaal me niet meer los. Het is onstuimig, verrassend en vol twisten, wendingen, onthullingen en geheimen en dan is er natuurlijk nog de voelbare spanning en het vuurwerk tussen Karo en Love. Hoewel je ergens wel weet hoe het verhaal zal eindigen, weet Anne Louise Morseth te verrassen met de gelaagdheid en diepgang die zij aan dit luchtige en hartverwarmende verhaal meegeeft.
Een happy end is een pakkende, hartverwarmende en heerlijke feelgood/romcom en het eerste deel van een serie die absoluut smaakt naar meer. Dankzij de fijne schrijfstijl, de sterke personages en de humor die je hardop laat lachen, leef je volledig mee en ervaar je een ware emotionele achtbaan. Ik kijk nu al ontzettend uit naar deel twee.
Veldig gøy setting og digger karakterene og alle personlighetene. Litt rare navn må jeg innrømme, klarer ikke helt å ta det seriøst. Og er det virkelig nødvendig med Third act breakup… TO ganger 😭 sist, men ikke minst: spiste de faktisk en kanin eller er det et uttrykk? 🤨
De meeste mensen weten inmiddels dat romanceboeken zelden hoog scoren bij mij. Ik dacht dan ook dat ik dit verhaal al volledig had voorspeld binnen de eerste hoofdstukken… but boy, was I wrong.
De spice was écht spicing en de drama was dramaing. Ja, het verhaal was hier en daar voorspelbaar, maar dat deed verrassend weinig af aan mijn leesplezier. Integendeel: ik heb dit boek letterlijk opgepeuzeld.
Een Happy End leest heerlijk vlot, weet precies wanneer het moet uitdagen en wanneer het je emotioneel moet raken. Het is zo’n boek dat je “nog één hoofdstuk” laat zeggen — en voor je het weet ben je door.
Kortom: ik heb oprecht genoten. Een heerlijke romance die me positief heeft verrast en bewijst dat een goed geschreven liefdesverhaal mij tóch kan inpakken.
Wat was dit een heerlijk boek om te lezen! Ik wilde alleen maar verder lezen, deze romance had me echt vanaf het begin tot het einde te pakken. In een avond heb ik de laatste 50% gelezen, omdat ik moest weten hoe het zou aflopen. In die laatste helft gebeurde er zó veel. Soms dacht ik echt: ehhh… 😅
Daardoor voelde het af en toe wat gehaast. Ik denk dat het verhaal nog sterker was geweest als dit beter over het boek was verdeeld.
Wat ik heel leuk vond, is dat dit boek me echt van alles heeft laten voelen. Ik heb met mijn ogen gerold, werd boos om bepaalde keuzes die werden gemaakt… en dat zegt eigenlijk al genoeg.
Een epiloog had ik nog wel mooi gevonden, gewoon om de laatste vragen beantwoord te krijgen.
Ik wil Uitgeverij Oceaan bedanken voor het recensie-exemplaar! 📚✨
Als eerste viel mij de cover op, wat een leuk plaatje en heerlijk cozy. Toen ik dit boek voorbij zag komen, was mijn interesse meteen gewekt. De verhaallijn vond ik erg tof en daarnaast bevat het boek mooie boodschappen die je echt aan het denken zetten. De onderwerpen die worden aangekaart zijn goed verwoord en mooi uitgewerkt. Ook de schrijfstijl las prettig weg. Al met al een leuk en fijn boek waar ik van heb genoten.
Een happy end is een vermakelijk verhaal over twee verschillende auteurs die samen een boek moeten schrijven. De schrijfstijl vond ik heel fijn en boeken die draaien om boeken zijn natuurlijk altijd leuk.
Dank aan @oceaanboeken voor dit recensie exemplaar!
Gøy å lese en norsk bok, og Morseth er flink forfatter. Hun følger klassiske strukturer og følger opp trådene i boka si.
**litt spoilers?** Men Karo Løwe i motsetning er en ubrukelig person, og jeg klarte aldri å like henne. Morseth er flink til å vise fram at Karo sliter med veldig lav selvfølelse og tar oss med på hennes kamp mot dette. Problemet er bare at Karo mangler selvinnsikt på de tingene som faktisk gjør henne til en irriterende og jævlig person. På et tidspunkt skjønte jeg ikke hvordan hun noensinne hadde fått venninner, for hun hjalp dem nesten aldri. De eneste hun faktisk hjalp og brydde seg om var de med penis mellom beina.
Jeg klarte heller aldri å skjønne hvorfor Love likte henne.
Boka er fylt opp med klisjeer, men jeg ser hensikten deres - boka skulle være en klisjé. Jeg tror egentlig her er jeg problemet, men jeg orker ikke hvordan alle skulle runke Karo og støtte henne, når hun aldri var snill. Hennes versjon av snillhet var å hjelpe venninna med å ta vakter på bokhandelen hennes, HVOR HUN FÅR BETALT.
Dette var gøy!! Høy underholdningsverdi og imponerende å få til spice på norsk! En god romantisk komedie og jeg satte pris på Notting Hill-referansene.
Alltid spennende å få lese forhåndseksemplar og gleder meg til å anbefale boken!
It feels a little mean to give this book two (and a half) stars, because it has plenty of charm, and I really wanted to like it. But I don’t particularly like either of the main characters, and, even worse for a romance, I never quite understand why they like each other.
The man, Love, is veeery handsome, with broad shoulders, full lips and other impressively proportioned attributes, but apart from that I find him rather unlikeable. And I’m slightly annoyed by how much his extreme handsomeness seems to matter. Is it really THAT important? Maybe I’ve grown too old for the genre, but apparently I need more than broad shoulders and emotional unavailability to believe in the grand attraction.
Still, the book does have plenty of charm, especially in its humorous take on literary snobbery.
så takknemlig for at jeg fikk lese eksemplar på denne og for en fantastisk bok å lese! Underholdning på topp uten tvil, og elsker at den tar plass innenfor bokbransjen! sykt lettlest, og jeg slukte den så fort! absolutt verdt hypen den har fått, elsker at de ble satt i den situasjonen med å skrive sammen og gjorde det enda bedre når hun hadde flotte venner ved sin side! mwah!
Wat een leuk boek is dit! Ik vond het al leuk dat het boek zich in Scandinavië afspeelt, maar ook het verhaal en de hoofdpersonen zijn erg leuk! Het verhaal is afwisselend en bevat grappige scenes, maar ook een aantal verdrietige scenes. Het verhaal loopt goed en is gewoon een aanrader om te lezen 😊
Boken er en fantastisk fortelling om en forfatter som skal skrive romance med en av bokbransjens hotshots. Den er krydret med en metafortelling, der handlingen i boken hovedpersonene skriver, speiler mye av handlingen i selve romanen. Dette fikk forfatteren til å fungere på en sømløs måte. Jeg likte Karo spesielt godt, da mye er gjenkjennbart, blant annet det å tørre å kjenne på vonde følelser. Jeg koste meg fra første stund, det er en skikkelig page-turner. Jeg var redd spicy scenene skulle være cringe på norsk, men dette klarte forfatteren fantastisk. Denne boka har vi ventet på, løp og forhåndsbestill slik at norsk bokbransje forstår at dette er bøkene som vi vil ha!
Tanker under lesningen:
Tenker på boka mens jeg jobber, og vil helst bare hjem og lese!
Ler og gråter om hverandre, this gave me all the feels.
En velkomponert og smart romansebok. Frisk og lettbeint, med fine tanker og budskap flettet inn. Den var veldig "Life imitates art" og vice versa. Gøy. Den minnet litt om Book Lovers og Beach Read av Emily Henry, men jeg syns denne var MYE BEDRE, for jeg kan ikke fordra Emily Henry, og den boka her var jo faktisk gøy.
Jeg synes kanskje at Karos utkårede var litt vel typisk: Han var høy, bredskuldret, blåøyd – kjedelig pen, liksom. Og store hender, stor p... gjesp.
Boekrecensie: Een happy end Auteur: Anne Louise Morseth Beoordeling: 3.5 sterren Waarom deze score: Een vermakelijk en herkenbaar verhaal met een sterke start, fijne humor en een interessante kijk achter de schermen van de uitgeverswereld.
Perspectief en tijdsvorm: Eerste persoon (vanuit Karo), geschreven in de tegenwoordig tijd.
Samenvatting: Karo Lowe is een succesvolle auteur van feelgoodromans waarin een goede afloop gegarandeerd is. Love Sandström daarentegen is een literair zwaargewicht die neerkijkt op romantiek en gelooft dat een ‘happy end’ niet realistisch is. Wanneer hun carrières in het slop dreigen te raken, worden ze door hun uitgever gedwongen tot een onwaarschijnlijke samenwerking: ze moeten samen een boek schrijven. Terwijl ze worstelen met hun totaal verschillende visies op liefde en schrijven – en met elkaar – blijkt dat Love een geheim met zich meedraagt. De setting beweegt zich tussen de bruisende uitgeverswereld en Göteborg, waarbij de vraag centraal staat of een happy end alleen in boeken bestaat.
Schrijfstijl: Morseth heeft een toegankelijke en humoristische schrijfstijl. Vanaf de eerste pagina zit de sfeer er goed in. Wat vooral opvalt, is hoe natuurlijk de achtergrondinformatie en context verweven worden met de lopende dialogen. Hierdoor leest het vlot weg zonder dat het verhaal vertraagt door lange uitleg. De observaties zijn vaak grappig en raak, waardoor je direct begrijpt hoe de verhoudingen tussen de personages liggen.
Verhaallijn: Het verhaal begint ontzettend sterk met een zeer herkenbare situatie rondom een publiek optreden. De plot volgt de trope 'opposites attract' en 'forced proximity' op een leuke manier. De opbouw is logisch en hoewel je als lezer wel aanvoelt welke kant het opgaat, stoort dat niet; het past juist bij het genre. De wereld van het schrijven, de evenementen en de dynamiek binnen een uitgeverij worden levendig en geloofwaardig neergezet. Naast de romantiek is er ook ruimte voor 'spicy' momenten, wat voor een goede balans zorgt.
Karakterontwikkeling: Karo en Love zijn elkaars tegenpolen. Karo is de optimist die verlangt naar het sprookje, terwijl Love cynisch is en gelooft dat de echte wereld hard is. Gedurende het verhaal leer je steeds meer over waarom ze zijn zoals ze zijn en hoe hun verleden hun huidige blik op de wereld kleurt. Naast de hoofdpersonages zijn Karo’s vriendinnen, Mira en Héléne, een absolute toevoeging. Hun vriendschap is warm en realistisch beschreven; ondanks dat ze alle drie in een totaal andere levensfase zitten, is de steun onvoorwaardelijk.
Thema’s en boodschap: Centraal staat de botsing tussen optimisme en cynisme: is een happy end een kinderlijk sprookje of iets om naar te streven? Het boek raakt aan hoe jeugdervaringen je kijk op relaties beïnvloeden en hoe moeilijk het kan zijn om iemand echt binnen te laten. Daarnaast biedt het verhaal een kritische maar boeiende blik op de uitgeverswereld, inclusief de roddelcultuur en de manier waarop mensen zich met het privéleven van auteurs bemoeien. Ook de kracht van vriendschap is een belangrijk, onderliggend thema.
Emotionele impact: Het boek riep vooral veel herkenning en plezier op. De humor zorgde regelmatig voor een glimlach, terwijl de discussies tussen Karo en Love soms behoorlijk intens en rakend konden zijn. Vooral de vriendschap tussen de drie vrouwen zorgde voor een warm gevoel; het is mooi om te zien hoe die band alles overwint, ondanks de uitdagingen waar ze voor staan.
Sterke punten: • De opening: De eerste zin en de daaropvolgende scène zetten de toon direct goed neer; de zenuwen voor een optreden waren voelbaar en herkenbaar. • De setting: Het inkijkje in de boekenwereld (van budgetverschillen bij uitgevers tot auteursbijeenkomsten) is erg leuk voor boekenliefhebbers. De vriendschap: De dynamiek tussen Karo, Héléne en Jenny is goud waard. • De humor: De gevatte dialogen en Karo's interne monologen maken het boek luchtig.
Conclusie: Een happy end is een aanrader voor liefhebbers van het genre 'books about books' en mensen die houden van een klassieke grumpy x sunshine dynamiek. Het is een boek dat lekker wegleest, met een fijne dosis humor en romantiek, maar ook met serieuze ondertonen over het verleden en de prijs van roem. Omdat dit het eerste deel is van een reeks, blijven sommige lijntjes rondom de vriendinnen nog open, wat nieuwsgierig maakt naar de volgende delen.
Leeservaring: Mijn persoonlijke ervaring met dit boek was positief, vooral door de sterke start. Ik zat er vanaf de eerste paar hoofdstukken helemaal in. Wat me het meest bijblijft, is de herkenbaarheid van Karo’s onzekerheden en de levendige beschrijving van de boekenwereld. Ook de verschillen tussen de vriendinnen vond ik grappig uitgewerkt: dat Karo’s definitie van een vaste relatie een weekendtrip is, terwijl Héléne al tien jaar haar bruiloft plant, schetst precies hoe verschillend maar hecht ze zijn.
Ik heb dit boek als recensie-exemplaar gelezen, dit is mijn persoonlijke mening.
Bookish romance is hot! Maar weet Een happy end van Anne Louise Morseth een uniek verhaal neer te zetten? Hopeloze romanticus en YA-auteur Karo Lowe moet een boek schrijven met literair icoon Love Sandström, beroemd om zijn existentiële, diepgaande meesterwerken. Krijgt deze grumpy x sunshine samenwerking een happy end?
Het concept van de grumpy x sunshine schrijvers die samen wat gaan schrijven is niet nieuw. En dan samen op een fake date gaan voor research van de romantiek ook niet. Op het begin was ik wat sceptisch, en meteen geïrriteerd dat Karo nog een zwak voor de ex met driehonderd red flags Marcus had. Maar het verhaal wist me toch mee te slepen.
Karo en Love willen helemaal niet samenwerken: "Ook al zou ik nog liever de rest van mijn leven IKEA-handleidingen lezen dan samenwerken met Love Sandström, er is ook een deel van me dat licht nieuwsgierig is naar wat dit eigenlijk over gaat." En dat was ik ook: nieuwsgierig waar het verhaal nou heen ging. Morseth heeft twee realistische karakters geschreven die met hun eigen demonen worstelen. Ik leefde met ze mee, en de eerlijke worstelingen maken het echte mensen van vlees en bloed.
Door de vlotte schrijfstijl en humor vloog ik door Een happy end heen. Karo is grappig, lief voor haar vriendinnen, en vooral héél druk bezig met wat mensen van haar vinden. Je leert zijdelings wat karakters kennen: haar moeder, haar ex, en haar vriendinnen. Love leer je minder goed kennen: hij blijft deels een mysterie door het enkele perspectief vanuit Karo.
Dan blijkt Love een groot geheim te hebben. Zoals een goede romcom betaamt, is een happy end alleen mogelijk met ook tegenslag. De karakterontwikkeling is eerlijk en er zijn fijne twists. De combinatie van heerlijke drama, humor en de bookish omgeving zorgt ervoor dat ik van het boek heb genoten. Verrassend? Nee. Maar: "Dat we weten hoe het eindigt, doet er niet toe. Het is de weg ernaartoe die leuk is!" geldt helemaal voor Een happy end!
Deze recensie verschijnt ook op https://www.readalicious.nl/recensies... Dit boek heb ik ontvangen van de uitgeverij in ruil voor een review. Dit had geen invloed op mijn mening over het boek.
Jeg er fristet til å gi to stjerner… litt lei meg for det når det for en gangs skyld kommer en romcom satt i Norge🥲
Nei hva skal jeg si, jeg skjønte fra start at det ikke kom til å være så veldig originalt, den er jo typ solgt inn som en norsk Beach Read, men det aksepterte jeg, fordi det var gøy at det kom på norsk… men så begynte det å ligne på The Holiday, Great Big Beautiful Life, Notting Hill… altså, det er lov med inspirasjon, men det føltes som at hun hadde plukket kjente scener og tropes og bare stappet dem inn i én og samme historie?
I tillegg syns jeg at den mannlige hovedpersonen var en ganske stor drittsekk. Ofte i romcoms blir jo fyren tegnet som en douche, men så viser han seg liksom ikke å være det, men når forfatteren prøvde å gjøre det her så… var han fortsatt en drittsekk? Og da trodde jeg enda mindre på historien. Pluss at konflikten aldri helt blir løst? Slutten ga ingen mening…
Ja nei det var litt å ta av her. Underholdende til tider, men språket var heller ikke særlig troverdig føler jeg.
Og de heter Karoline Løwe og Love Sandström. Trenger jeg å si mer?
Men! Gøy at det er satt i Oslo og med norske referanser. Mer av det takk. Bare gjennomført litt bedre enn her:))
(For øvrig supertakknemlig for at jeg fikk den gratis av ei i bokklubben som jobber på Norli😇😇😇)
"Nee, ik geloof niet in een happy end. Maar soms moet je gewoon je ogen sluiten, de gok wagen en op het beste hopen."
Bridget Jones but make it bookish, dat was hoe dit boek voor mij voelde. Het las zo makkelijk weg, ik vergat gewoon dat ik aan het lezen was. Het was alsof ik een goeie romcom aan het kijken was, en man, wat heb ik genoten. Ik voelde alle emoties tijdens het lezen van dit boek: blijdschap, woede, verdriet, plaatsvervangende schaamte en ik betrapte mezelf erop dat ik bij momenten hardop zat te lachen en te giechelen. Oh, en liefhebbers van spice kunnen met dit boek zeker hun hart ophalen, want daar ontbreekt het in dit boek absoluut niet aan. Soms vind ik spice in Nederlandse vertalingen wat cringe, maar dat was hier zeker niet het geval. Denk aan: spicy research, een steamy scène in de boekenwinkel (er sneuvelen heel wat boeken én een tafel 🤭) en romantische schrijfsessies met geurkaarsen, wijn en een platenspeler met verleidelijke muziek, heerlijk!
De schrijfstijl van Anne Louise Morseth is precies waar ik van hou: beeldend, to the point en met een flinke dosis humor. Hierdoor kon ik gewoon niet stoppen met lezen en vloog ik door het boek heen. Ook genoot ik van de sfeervolle beschrijvingen en als boekenliefhebber vond ik het natuurlijk geweldig dat het zich afspeelde in de boekenwereld. Want wat is nu beter dan een opbloeiende romance tussen twee schrijvers!?
Ik genoot van de chemie tussen Karo en Love, al moet ik zeggen dat ik me soms ergerde aan de onzekerheid en naïviteit van Karo. Dit is waarschijnlijk deels te wijten aan haar vadercomplex. En dan Marcus… wat een vreselijke man, pff. Love daarentegen was gelaagd en moody, maar ook lief en attent. Door zijn mysterieuze gedrag wist de auteur de spanning goed vast te houden, want wie was toch die vrouw en waar gingen die telefoongesprekken over? Dat laat ik jullie zelf ontdekken 😉
Al met al heb ik echt genoten en ik kijk nu al uit naar het vervolg van deze heerlijke Liefde tussen de regels-serie! 💕
Denne boken og jeg har et hat elsk forhold. Jeg var til tider oppriktig usikker på om dette var en romance eller en tragedie. Jeg kan ikke huske sist jeg var så sur og frustrert som jeg var på Love på et tidspunkt (!!!). Karo var også til tider en fryktelig irriterende karakter, mye pga av hvor konfliktsky og usikker hun var på seg selv og sitt eget utseende. All denne frustrasjonen er også det jeg til slutt endte opp med å like med boken, for den fikk meg virkelig til å føle, og jeg tror det som irriterte meg sånn var at karakterene var skrevet både realistisk og godt. De sliter med ting og de surrer det til.
Jeg hater Markus, sånn veldig mye. Også er jeg fremdeles skuffet over at Karo aldri egentlig vokste nok til å slå til han, eller virkelig konfrontere den drittsekken.
Elsket Mira og Ingrid, de var så ekte og fine venninner, som det var umulig å ikke bli glad i.
Skulle ønske vi fikk mer Karo og Love til slutt, noe som er litt sykt å melde når dette er noe av det jeg noterte meg underveis: - Jeg. Klikker. Hvis. Hun. Ender. Opp. Med. Love. Oh. My. God!! - Han er jo en bitch, drar uten å si noe, gjør ikke det han sier han skal, backer henne ikke i møter. Wtf?? - Hvor usikker og konfliktsky er det muuulig å være Karo. Jeg tror ikke jeg har vært så irritert på noen i hele mitt liv - Dette er så jævlig irriterende