Een doorbraak als die van popsensatie Goldband komt zelden voor. Dat zo'n avontuur van binnenuit wordt opgeschreven is nog zeldzamer. Beste vriend Dario Goldbach ontpopte zich als schrijver terwijl Goldband de hitlijsten veroverde. In die rol stapte hij het tourbusje in, langs de backstages, awardshows en afterparty's. Milo, Boaz, Karel en consorten komen in dit boek op zo'n manier tot leven dat ook de lezer zich al snel tot hun entourage rekent. Een verhaal tussen feit en fictie, over vriendschap en een droom die werkelijkheid werd. Euforie en uitputting, waanzin en schandaal rechtstreeks uit de kleedkamer. Dichterbij had niemand kunnen komen.
'Dit is niet hoe ik het mij herinner.' – Boaz Kok (leadzanger Goldband) 'Geen woord van gelogen.' – Milo Driessen (leadzanger Goldband) 'Ik ben bijna op de helft!' – Karel Gerlach (leadzanger Goldband)
Het doorbraakverhaal van Goldband; ik zat er als collega polderpopstar from nagenoeg the same hour met mijn neus bovenop. Het is mooi dat hun verhalen zo vereeuwigd zijn, en ik vond het echt vermakelijk om te lezen. Ik gun deze mannen al het gecompliceerde geluk dat dit bestaan met zich meebrengt, en daarvoor doe ik een minuscule duit in de zak: 5 sterren op Goodreads!!!
Deze biografie biedt een vermakelijk inkijkje in de stormachtige opkomst van Goldband en laat goed zien hoe drie Haagse stukadoors in korte tijd uitgroeiden tot een fenomeen binnen de Nederlandse popmuziek. Tijdens het lezen riep het direct herinneringen op aan Lowlands 2022, waar hun optreden op de Alpha magisch was en Milo backstage nog zelfverzekerd (en met een fles drank in z’n handen) tegen mij en mn vrienden zei: “Nederland is van jullie!” 10/10.
Die bravoure spat ook van het boek af, maar na verloop van tijd wordt het verhaal wel erg doordrenkt van drank, drugs en nachtelijke escapades. Aanvankelijk kleurrijk en vermakelijk, maar op een gegeven moment ook wat repetitief. Een leuk tijdsdocument voor fans, al had er achter alle roes nog iets meer reflectie mogen schuilgaan.
Ik heb dit boek bewust traag gelezen en vaak even weggelegd, als een trip zonder einde. Dit om de onvermijdelijke 'kater' van het gemis uit te stellen. Dario geeft een fantastisch en eerlijk inzicht in het leven van de Golden Boys als een literaire backstage pas. Ik was al fan, maar na dit kijkje achter de schermen nog veel meer. Een absolute aanrader voor iedereen die wil weten wat er achter de vele vooroordelen en de stucresten zit.
Toen ik met Tim in het Paard in het vergeten linker achterhoekje zo hard aan het meezingen was tijdens Kinderwens en een middelmatige man ons aansprak met: “als je zo fan bent, ga dan alsjeblieft lekker vooraan staan” wist ik: goldband voor altijd!! Leuke inkijk in the rise and fame van de jongens. De schrijver schrijft nonchalant poëtisch, zeker op het einde van de hoofdstukken. Al met al: erg vermakelijk!! 🫶
Had het boek al gekocht toen het uitkwam, maar door alle boeken van alle boekenclubs er steeds niet aan toe gekomen. Dus vandaag tijdens mijn grote opruimactie in 1x als audioboek geluisterd. Het feit dat ik het in 1 sessie heb afgeluisterd zegt wel genoeg ;)
Goldbach over Goldband. Ik was waarschijnlijk in de minderheid toen ik aan dit boek begon als fan van de eerste, en niet zo zeer van de tweede. Goldband was een beetje aan me voorbij gegaan; aan Noodgeval was natuurlijk niet te ontsnappen geweest, en ik had ook wel ergens nieuwberichten langs zien komen over iets met stukadoors en coke, maar veel meer had ik niet gehoord. Naar aanleiding van dit boek heb ik dat geremedieerd, en heb ook ik, een paar jaar later dan de rest van Nederland, de hits van Goldband dagenlang op repeat geluisterd. Het verhaal begint met rafelrandjes, kraakpanden, en stuc. Een onwaarschijnlijke maar toch ook schijnbaar onvermijdelijke samenloop van omstandigheden waaruit een band ontstaat. Een verhaal dat doet denken aan andere oorsprongsverhalen van fameuze bands, maar toch volstrekt uniek is. Hier is het boek het meest interessant en de schrijfstijl het meest gevat. Later kabbelt het boek een beetje, wanneer het wat meer gaat over de praktische struggles van de reizend rockband. Om maar te citeren: "Ik hou er niet van als artiesten gaan zingen over hoe beroemd ze zijn geworden. Niemand kan zich daarmee identificeren.". Niet dat de heren onsympathiek of verwaand overkomen, het blijven vrij normale gasten, behalve dat wanneer ze iets uithalen zoals in Curaçao twee jetski's tegen elkaar aan knallen de financiële gevolgen niet per se meer de hele vakantie hoeven verpesten. Dat coke zo facking duur is maakt dan ook wat minder uit. Zoetsappige liefdesverhalen komen ook nog aanbod, maar het boek en het verhaal wordt eigenlijk pas weer echt goed als ze terug zijn bij PIP in het glazen hok. Weer helemaal zichzelf.
Goldband: net echt van Dario Goldbach is geen hoogstaande literatuur, maar wel een vermakelijk boek om te lezen dat je hardop laat lachen maar ook soms een traantje laat wegpinken. De verhalen zijn vlot geschreven en geven een inkijkje in het leven rondom de band en het uitgaansleven. Af en toe herkende ik dingen uit verhalen van mijn broertje, wat het extra grappig en herkenbaar maakte. Het boek moet je niet lezen voor diepe inzichten of literaire hoogstandjes, maar gewoon voor het plezier. En daarvoor werkt het prima.