Winterwater speelt zich af in het Friesland van de jaren tachtig en negentig. In dit fictieve drama op basis van feiten volgen we Lexje, een eigenzinnig kind dat vol verwondering kijkt naar de wereld om zich heen. Gedurende een korte wandeling, naar en door zijn huis, krijgen we inzage in de jeugdjaren van Lex. Hoogte- en dieptepunten volgen elkaar op om de lezer uiteindelijk naar het plaats delict te leiden.
Lex Paleaux is schrijver, columnist en scenarist. Eerder verschenen van zijn hand onder meer de veelgeprezen romans Winterwater en Als de dood zucht, houd ik mijn adem in. Van Winterwater werd een succesvol theaterstuk gemaakt en het werd vertaald in het Fries.
De wereld is een verwarrende plek voor de jonge Lex. Zijn enthousiasme kan zelden rekenen op weerklank en er is geen oog voor zijn verdriet. Wanneer hem iets afschuwelijks overkomt durft hij niet over zijn pijn te praten en weet hij niet meer hoe het verder moet.
Gedurende een korte wandeling, naar en door zijn huis, krijgen we inzage in de jeugdjaren van Lex. Hoogte- en dieptepunten volgen elkaar op om de lezer uiteindelijk naar het plaats delict te leiden.
Nadat ik 'Liften naar de hemel' had gelezen, werd ik heel benieuwd naar de andere verhalen van Lex, dus 'Winterwater' stond natuurlijk op mijn lijst! Het verhaal is al eerder uitgebracht, maar nu in een nieuw jasje verschenen.
In 'Winterwater' lees je over de jonge Lex. Hij heeft streng gelovige ouders en met zijn twee broers klikt het ook allemaal niet zo. Regelmatig ondervindt hij dan ook problemen tijdens zijn jeugd.
Aan de hand van verschillende voorbeelden lees je over heftige en schrijnende situaties. Het niet gezien en begrepen worden door mensen die het juist wél zouden moeten zien. Ook voel je heel goed de onmacht en frustraties die komen kijken.
En dan is er nog een hele erge en heftige gebeurtenis die Lex meemaakt als hij weer op weg is naar huis. Dit kan misschien wel een trigger zijn voor mensen en ik vond het echt heftig om te lezen.
Het verhaal bevat gelukkig ook momenten die dan wel weer leuk en positief zijn, maar de rode lijn is toch de schrijnende situatie waarin Lex opgroeit.
Tenslotte komt dan het laatste hoofdstuk. Ook dit is behoorlijk schokkend en meeslepend en ik sloeg het boek dan ook verdrietig dicht. Wat een heftige jeugd, Lex! En wat heb je het weer geweldig goed op papier weten over te brengen. Complimenten!
Binnenkort verschijnt het vervolg 'Als de dood zucht' en ik wil deze natuurlijk heel erg snel gaan lezen!
Ik blijf het zo knap hoe deze auteur de emoties enorm goed om kan zetten in woorden! Lex is dan ook één van mijn favoriete Nederlandse auteurs, ik ben fan!
Wat een boek. Heb er een week over nagedacht over wat ik over dit boek kan schrijven, maar dat lukt me niet. De emoties die ik voelde tijdens het lezen van dit boek kan ik simpelweg niet verwoorden. Prachtig en hartverscheurend. Met tranen in de ogen gelezen. Meer woorden zal ik er niet aan kunnen geven, ik raad het aan hem te lezen om te snappen wat ik bedoel. Zorg wel dat je mentaal in een goede plek bent, anders kan het wellicht wat te heftig zijn.
In tegenstelling tot Liften naar de hemel vond ik Winterwater en Als de dood zucht wél heel goede boeken van deze auteur. Ook mooi voorgelezen door hem. .
Ik vind het knap hoe hij heeft kunnen terughalen hoe het voelde om een kind te zijn, met eigen gedachten, maar onderdeel van het gezin waarin hij zich meestal niet thuis voelde. Soms moet ik een beetje lachen, maar vaker denk ik: geef die jongen toch wat meer aandacht en liefde. Bij onthutsende gebeurtenissen houd ik haast mijn adem in. Het is zo treffend beschreven.
“Oh my f*cking god.” - ik nadat ik de laatste bladzijde van dit boek las.
Lex Paleaux heeft het weer geflikt. Dit keer heb ik het in 2 uur uitgelezen. Geen idee wat hij in zijn boeken stopt maar ik vlieg er doorheen. De schrijfstijl is goed!
Het verhaal neemt je mee. Je verdrinkt in de ellende die in het boek wordt omschreven en je zou het jongetje in je armen willen nemen en beschermen. Het is pijnlijk dat er tot het einde in God wordt geloofd en dat hij gered zou worden, maar het was ellende op ellende. Ik voel me gewoon zwaar na het lezen van dit boek. Ik ga even bijkomen.
'Die spontane opborrelende lach schuurt vlak langs intens eenzaam verdriet. Even over nadenken.'
Op Instagram zag ik een boekfoto, met water; een aanbeveling van paar boekhandelaren met vaak overeenkomende leesbeleving; nieuwsgierig. Spontaan van de stapel gepakt gisteren en verdwenen in de jeugdjaren van Lexje. Lex die observeerde, nadacht, fantasie had, niet klakkeloos aannam, wetenschappelijk een geloofsproef uitvoerde. Au. Letterlijk. Figuurlijk. Herkenning: de Knaus met oranjestreep, fresh-up, de walkman, breakfastclub, de pepermunt, de chips en de Willem Ruisshow. Een lach: de meester, de collecte en de logica, de sneeuw. De traan en pijn: veel.
In korte hoofdstukken lees je ogenschijnlijk makkelijk en vlot over de belevingswereld van Lex, je loopt letterlijk in het dorp en op het 'het tuinpad van mijn vader', totdat een schrijnend, schurend gevoel je bekruipt. Fragmenten, van gedachten, gevoelens en gebeurtenissen die niet chronologisch zijn geplaatst, maar wel op het juiste moment als puzzelstukje voor het geheel worden aangereikt. Bij vlagen zou je willen dat ooit de Friese moeder naar het land van de Franse vader was verhuisd en niet andersom. Misschien was Lex dan wel begrepen, had zich er meer thuisgevoeld. Zou er dan wel met het kind zijn overlegd, gepraat, doorgevraagd?
Geldgebrek. Oplossingen zoeken. Geen support van je ouders. Wel kampioen. Geloof. Zo het was. Zo hoorde het. Niet vragen. Men vindt. De gemeenschap en buiten de boot vallen. Twee meter zeventig bij twee meter veertig en een schuin dak. Jay, een buurhond als vriend. Zonder eten naar bed. Zelfbeeld. Altijd alleen. Ook als je zo hard iemand nodig hebt. Een tijdsbeeld dat helaas nog voorkomt.
Mijn woorden zijn geen volledige weergave van Winterwater. De titel niet eens over verteld. Lees het zelf. Winterwater léést. 4.5*
In korte hoofdstukken, die erg prettig lezen, beleef je de wereld van een opgroeiende jongen in een zwaar christelijk gezin.
Het boek leest heerlijk weg door de beeldende schrijfwijze en tussen de ogenschijnlijk ‘normale’ gebeurtenissen druppelt een tragische kant het verhaal binnen.
Mooie debuut roman waarbij eigenlijk het enige nadeel is dat het boek niet heel dik is.
Heftig boek. Beeldend geschreven met strakke zinnen. De jong Lex heeft twee vervelende oudere broers, een tirannieke en gewelddadige Friese moeder en een iets lievere Franse vader. Weinig liefde, veel klappen en veel God. Aan- en ingrijpend.
De wereld is een verwarrende plek voor de jonge Lex. Zijn enthousiasme vindt zelden een thuis en voor zijn verdriet lijkt niemand oog te hebben. Wanneer hem iets afschuwelijks overkomt, trekt hij zich terug in stilte. Woorden schieten tekort, vertrouwen brokkelt af en de weg vooruit lijkt onvindbaar. Maar hoe lang kun je zwijgen voordat de stilte ondraaglijk wordt? En wat gebeurt er als je de confrontatie met je eigen pijn niet langer kunt uitstellen? In deze indringende roman verkent Lex Paleaux de breekbaarheid van een jeugd, de verlammende kracht van geheimen en de moed die nodig is om weer verder te durven kijken.
Mijn ervaring: Wat een persoonlijke, heldere en beeldende roman. Het verhaal grijpt je vast, zorgt voor herkenning en weet je echt te raken. Lex Paleaux schrijft direct en toegankelijk en geeft je een intieme inkijk in de belevingswereld van een kind dat probeert te begrijpen hoe de wereld om hem heen werkt. Het voelt alsof je in het hoofd van de jonge Lex zit: puur, eerlijk en vol kleine, scherpe observaties die grote gevolgen hebben voor zijn leven.
De kracht van deze roman zit voor mij vooral in de psychologische gelaagdheid van de personages. De jonge Lex is kwetsbaar, nieuwsgierig, zoekend en verwonderd, maar voelt zich vaak onbegrepen. Hij groeit op in een streng katholiek gezin met duidelijke regels en weinig ruimte voor gevoel. Zijn vader zie je worstelen met zichzelf, de relatie met zijn broers schuurt, en binnen het gezin is liefde niet altijd zichtbaar of uitgesproken. Juist dat maakt zijn eenzaamheid voelbaar en echt.
De opbouw van het verhaal is bijzonder. Het verloopt niet chronologisch, maar via korte fragmenten en herinneringen uit Lex’ jeugd. Van ogenschijnlijk gewone momenten tot heftige en aangrijpende gebeurtenissen. Elk fragment start met een beschrijving van een plek in huis, waardoor zijn jeugdomgeving steeds meer tot leven komt. Dat geeft het verhaal iets intiems. Het tempo is rustig, maar blijft boeien. Ik bleef nieuwsgierig naar wat er nog zou komen en werd meerdere keren geraakt door de eenvoud en eerlijkheid van de scènes.
Thema’s als eenzaamheid, religieuze opvoeding, schuldgevoel en de zoektocht naar liefde lopen als een rode draad door het verhaal. Het zet je aan het denken over hoe stil trauma kan zijn en hoe een kind zichzelf verantwoordelijk kan voelen voor dingen waar het geen grip op heeft. Tijdens het lezen werd ik steeds meer meegezogen in Lex’ innerlijke wereld. Zijn emoties kwamen dichtbij en daardoor kon ik het boek moeilijk wegleggen.
Winterwater is een ontroerende en meeslepende coming-of-age-roman die je meeneemt in de wereld van een jongen die zich staande probeert te houden in een omgeving waar hij zich niet altijd gezien voelt. Door de heldere schrijfstijl en de gelaagde personages zorgen voor een verhaal dat pakt en je raakt.
Lex Paleaux is bij kilometers voorsprong mijn favoriete schrijver. De boeken die ik tot nu toe heb gelezen blijven zo ontzettend hangen en zijn zo ongelofelijk goed geschreven.
In dit boek gaat het over een jongetje, Lex, die een moeilijke jeugd heeft. Je stapt middenin het verhaal binnen. De hoofdstukken vertelde allemaal een klein verhaal, wat uiteindelijk allemaal bijeenkwam. Ik heb nog nooit gehad dat ik bij een boek ieder woord wilde lezen, omdat sommige beschrijvingen nogal lang zijn. Maar bij dit boek, eigenlijk bij alle boeken van Lex Paleaux, wilde ik alles weten. Iedere beschrijving, ieder woord. Want wat een prachtig verhaal was dit.
Tranen in mijn ogen toen ik het boek uit had. Het beschrijft zo pijnlijk hoe er op onbegrepen gedrag kan worden gereageerd, en hoe loyaal kinderen zijn. Ik had even een moment dat de wisseling in verhalen even storend was. Omdat ik wilde weten hoe loopt dit af. Maar omdat het allemaal al veel was vond ik het afwisselen juist fijn, en dat het korte hoofdstukken waren.