Luuk en het contact met zijn vader was helaas nihil, hij heeft nooit echt begrepen waarom en zijn moeder was hier ook niet echt open over. Nu staat hij in dubio, zijn vader is dood en hij erft alles van hem. Wat gaat hij met het huis doen, dat nu onderverhuurd is? Hij hakt de knoop door, dient zijn ontslag in en trekt de stad uit richting het platteland waar zijn vader woonde. Samuel moet zijn huis uit, de nieuwe eigenaar gaat zelf in het huis wonen. Hij is best boos, daar het de ideale plek was voor zijn passie fotografie. Nu moet hij terug naar huis, in zijn oude kamer onder het wakende en de bezorgde blikken van zijn ouders. En daar heeft hij het moeilijk mee, sinds zijn diagnose heeft hij het al lastig genoeg om zijn ziekte te aanvaarden, de overbezorgdheid van andere kan hij best wel missen als kiespijn. Als Luuk en Samuel elkaar voor het eerst ontmoeten, is dat niet in een liefelijke sfeer. Maar beide weten dat ze een tweede kans verdienen en zo ontstaat er misschien toch iets moois tussen deze twee als ze open staan voor niet standaard. Tot het uiterste is weer een echt diepgaand New adult verhaal dat gaat over de liefde tussen twee mannen. Twee totaal andere personen die elkaar versterken, vinden en liefhebben, maar met de nodige issues en vallen & opstaan. Ziekte & genen, zorgen & verzorgen, denken & voelen, creatief & doortastend, koppig & volhardend… het maakt het juist zo echt al die verschillende facetten van hen doorheen het verhaal. Roel Dirven, Ryanne Veldkamp laten zich weer elk gaan in hun personage, die heel reëel tot zelfs dicht bij de lezer staan. Werelden, karakters en twee schrijvers worden samengevoegd tot iets bijzonders moois en unieks. Zinnen en woorden vloeien mooi in elkaar, quotes om duimen en vingers af te likken, die de lezer enorm grijpen tot nazinderen. Emoties blijven bij de lezer zeker niet onberoerd en worden afgewisseld met humor en gevatheid. Voor de 2de maal schrijven Roel Dirven & Ryanne Veldkamp samen een verhaal, dat nu weer de bevestiging geeft dat deze samenwerking een fantastische formule is. Ze gaan echt tot het uiterste met hun schrijftalent!
De lat ligt hoog na het eerste boek van deze twee. En ze hebben het weer geflikt, een heerlijk vlot mooi geschreven verhaal. Luuk hebben we al een beetje leren kennen in het vorige deel. Dus op naar de Achterhoek en lezen hoe het hem vergaat. Ik zat gelijk in het verhaal en wilde heel graag weten hoe verder zou gaan. Beide mannen hebben zo hún geschiedenis en je leert steeds een stukje over hoe en waarom ze op bepaalde situaties reageren. Het verhaal is in een heerlijk tempo geschreven, soms ging het verhaal iets te snel voor mijn idee of ik wilde gewoon nog meer weten van deze mannen. Alles is goed uitgewerkt en “voelbaar”. Ik had de mannen ook graag een knuffel willen geven. Superleuk dat Maarten en Bram ook nog voorbijkomen. Ik ben fan van dit schrijversduo dus hoop dat ze nog even doorgaan met duo-schrijven.