نگاه جواد مجابی به پیرامون، نگاهی عمیق و نافذ است. جملات کوتاه قصار او از نقاط قوت کتاب بود. با اینکه نوشتههای ژورنالیستی معمولاً طول عمری محدود و جذابیتی کوتاه مدت دارند و به سرعت رنگ کهنگی میگیرند اما وقتی با نگاه ادبی و فلسفی توام میشود ماندگاری و عمقی دو چندان پیدا میکند. فصل آقای ذوزنقه به نظر من بهترین قسمت کتاب بود ولی در نهایت میشود ردپای تغییر و تحول فکری را در نوشتههای آقای مجابی در طول سالیان سال دید