What do you think?
Rate this book
Wat we niet willen weten over seksueel geweld
Willen we eigenlijk niet écht luisteren naar slachtoffers van seksueel geweld?
Houden we een cultuur in stand waarin we seksueel geweld normaliseren?
Wanneer stoppen we met slachtoffers de schuld te geven?
Wanneer beginnen we te luisteren naar hun getuigenissen?
Meldingen van seksueel geweld worden geregeld onthaald met terughoudendheid of wantrouwen. In plaats van erkenning krijgen slachtoffers te maken met twijfel, relativering of schuldvragen. Zulke reacties ontkennen niet alleen wat hen is overkomen, maar veroorzaken ook nieuwe schade.
Wat we niet willen weten over seksueel geweld maakt helder waarom we blijven vasthouden aan misvattingen over seksueel geweld, consent, grenzen en verantwoordelijkheid. Je wordt je bewuster van wat verkrachtingsmythes verhullen, hoe pornografie ons beeld van consent kleurt en waarom spreken voor slachtoffers zo moeilijk en riskant is.
Dit boek roept op om het beter te doen. Door het spreken van slachtoffers niet te minimaliseren of te ontkennen. Door te doorzien hoe culturele scripts onze waarneming kleuren en te benoemen wat we onbewust liever negeren. Als we elk onze verantwoordelijkheid nemen, openen we de deur voor structurele verandering en een samenleving waarin seksueel grensoverschrijdend gedrag zich niet blijft herhalen.
Houden we een cultuur in stand waarin we seksueel geweld normaliseren?
Wanneer stoppen we met slachtoffers de schuld te geven?
Wanneer beginnen we te luisteren naar hun getuigenissen?
Meldingen van seksueel geweld worden geregeld onthaald met terughoudendheid of wantrouwen. In plaats van erkenning krijgen slachtoffers te maken met twijfel, relativering of schuldvragen. Zulke reacties ontkennen niet alleen wat hen is overkomen, maar veroorzaken ook nieuwe schade.
Wat we niet willen weten over seksueel geweld maakt helder waarom we blijven vasthouden aan misvattingen over seksueel geweld, consent, grenzen en verantwoordelijkheid. Je wordt je bewuster van wat verkrachtingsmythes verhullen, hoe pornografie ons beeld van consent kleurt en waarom spreken voor slachtoffers zo moeilijk en riskant is.
Dit boek roept op om het beter te doen. Door het spreken van slachtoffers niet te minimaliseren of te ontkennen. Door te doorzien hoe culturele scripts onze waarneming kleuren en te benoemen wat we onbewust liever negeren. Als we elk onze verantwoordelijkheid nemen, openen we de deur voor structurele verandering en een samenleving waarin seksueel grensoverschrijdend gedrag zich niet blijft herhalen.
245 pages, Paperback
Published February 23, 2026
7 people are currently reading
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
March 3, 2026
Dit is een boek dat onmiskenbaar aan de kant staat van slachtoffers en overlevers, én van iedereen die voelt dat het anders moet. Had ik alles wat hierin staat maar twintig jaar eerder geweten. Dan had ik begrepen dat zó veel niet normaal was en niet te aanvaarden. En misschien had ik toen ook scherper gezien wie werkelijk verantwoordelijkheid droeg en welke rol mijn omgeving speelde hierin. Het had me veel interne dialogen bespaard.
Wat dit boek zo sterk maakt, is de heldere taal en de vele concrete cases. Dulsster legt bloot welke denkpatronen en mythes diep in onze samenleving verankerd zitten: ideeën over schuld, over “grijze zones”, over hoe slachtoffers zich zogenaamd “zouden moeten” gedragen. Door die mechanismen stap voor stap te ontleden, krijg je als lezer eindelijk woorden voor wat vaak al intuïtief wringt. Het geeft taal aan het ongemak én handvatten om gesprekken die vastlopen in ontkenning of relativering te doorbreken.
Dulsster stelt fundamentele vragen: waarom dekken we seksueel geweld nog steeds toe? Waarom blijven we het minimaliseren? Waarom houden systemen dit in stand? Die directe houding maakt het boek confronterend, maar juist daarom ook noodzakelijk.
Tegelijk staat dit boek niet op zichzelf. Het rust op de schouders van de vele vrouwen en andere overlevers die getuigden, theorieën ontwikkelden en al decennialang de strijd tegen seksueel geweld voeren. In die traditie positioneert Dulsster zich nadrukkelijk: niet als een eenzame stem, maar als onderdeel van een bredere beweging die weigert te zwijgen.
Wat dit boek zo sterk maakt, is de heldere taal en de vele concrete cases. Dulsster legt bloot welke denkpatronen en mythes diep in onze samenleving verankerd zitten: ideeën over schuld, over “grijze zones”, over hoe slachtoffers zich zogenaamd “zouden moeten” gedragen. Door die mechanismen stap voor stap te ontleden, krijg je als lezer eindelijk woorden voor wat vaak al intuïtief wringt. Het geeft taal aan het ongemak én handvatten om gesprekken die vastlopen in ontkenning of relativering te doorbreken.
Dulsster stelt fundamentele vragen: waarom dekken we seksueel geweld nog steeds toe? Waarom blijven we het minimaliseren? Waarom houden systemen dit in stand? Die directe houding maakt het boek confronterend, maar juist daarom ook noodzakelijk.
Tegelijk staat dit boek niet op zichzelf. Het rust op de schouders van de vele vrouwen en andere overlevers die getuigden, theorieën ontwikkelden en al decennialang de strijd tegen seksueel geweld voeren. In die traditie positioneert Dulsster zich nadrukkelijk: niet als een eenzame stem, maar als onderdeel van een bredere beweging die weigert te zwijgen.
Displaying 1 of 1 review