Een goed nest

by Philip Huff

Raymond en Lucia van der Meer zijn respectievelijk advocaat en uitgever. Ze wonen in Amsterdam en hebben drie kinderen: Vincent, een worstelende schrijver die ook workshops geeft aan jonge delinquenten; Paul, een filmregisseur wiens hart in Londen wordt gebroken maar wiens carrière in Los Angeles opbloeit; en Julia, een fotograaf die in Nieuw-Zeeland een bestaan probeert op te bouwen met haar geliefde.
Drie kinderen, drie wereldreizigers – maar de vraag is of de wereld hun de plek biedt waar ze zich thuis kunnen voelen.
Met zijn empathische pen en feilloze oor voor wat mensen zeggen én verzwijgen, laat Philip Huff in Een goed nest zien hoe ouders en hun kinderen elkaar nodig hebben, missen en beschadigen – en hoe ze, door dat alles heen, van elkaar proberen te houden.

Genres: Fiction

336 pages, Paperback

Published March 3, 2026

About the author

Philip Huff (1984) is schrijver en regisseur. Hij schrijft onder meer voor NRC Handelsblad, De Groene Amsterdammer, Hollands Maandblad, The New York Review of Books en The Paris Review. Hij publiceerde de romans Dagen van gras (genomineerd voor de Academica Debutantenprijs), Niemand in de stad (winnaar Dioraphte Prijs, verfilmd door Michiel van Erp) en Boek van de doden (keuze van het jaar 2014 van HUMO), de verhalenbundel Goed om hier te zijn en de essaybundel Het verdriet van anderen.

Reviews

[Lieke Polak · Rating 3 out of 5]

Dit boek is een beetje zoals shared dining: hip, bekend met het concept, maar uiteindelijk wil ik toch mijn eigen bordje zodat ik niet op mijn honger blijf zitten.

Toch drie sterren want Philip Huff is mijn literaire man crush en met vlagen was het wel hot (met meer vlagen dacht ik ook echt ?? wat lees ik?? wie schrijft dit nu?? maar dan was ik alsnog niet nieuwsgierig genoeg om terug te bladeren en te achterhalen wie nu wie was)

[Willem Fintelman · Rating 2 out of 5]

Flauw, nikserig, soms echt slecht

[Manon Luinenburg · Rating 2 out of 5]

Soms worden er wat filosofische balletjes opgegooid, vaak is het verhaal heel niksig, soms staat er ineens een prachtige zin, dan is de stijl ineens heel krampachtig en cringe (de mailconversaties tussen de kinderen of de verwijzingen naar de actualiteit!) soms is de toon wat belerend en heel typisch zit er een compleet onnodige en te gedetailleerde seksscène in het verhaal (net als bij 'Niemand in de stad'). Zo'n boek dat je wel door blijft lezen, omdat je toch ergens nieuwsgierig bent, maar dat uiteindelijk geen enkele indruk achterlaat. Ergens is het ook wel ironisch, omdat schrijftip 9 die in het boek wordt gegeven ("De lezer is slim. Laat haar haar werk doen") door de auteur zelf niet wordt opgevolgd: de moraal wordt nogal op tafel gegooid, zeker naar het eind toe. Anderzijds zou je die moraal er ook best niet uit kunnen halen door het niksige gehalte en het gebrek aan samenhang in de verhaallijnen. Toch een beetje jammer allemaal.

[Melody Sigmond · Rating 5 out of 5]

<333

p. 303
“De werkelijkheid is een decorwand die je verschuift tot de poppetjes goed staan en het licht klopt. Dat begrijp je wel.”

[Renate · Rating 2 out of 5]

(voor boekenclubje)

Ik heb me dood geërgerd aan de schrijfstijl. Wie heeft er direct na het opstaan een maatschappijkritische gedachte, inclusief wetenschappelijke terminologie? Soms is geprobeerd een coole zin te maken, die daardoor eigenlijk gewoon niet meer te begrijpen is. Daarnaast wordt wat mij betreft te vaak het uiterlijk van een vrouwlijk personage als 'atletisch' beschreven.

Één stukje wat me bijblijft is tussen Julia en Frank, waar een dwingende dynamiek tussen Julia en haar veel jongere vriend naar voren komt, en zij haar wens om kinderen te krijgen op hem drukt. Helaas wordt deze lijn niet verder opgepakt en zelfs een beetje verzwakt richting het einde van het boek. Ook had Paul wat mij betreft veel meer aandacht mogen krijgen.

Al met al zit er soms potentie in dit boek en de personages, echter wordt die zeer tekort gedaan en overschaduwd door een bepaalde bewijsdrang in de schrijfstijl en een soort gekke wens bijna iedereen op het eind gelukkig te laten zijn.

[Heleen · Rating 2 out of 5]

Huff schrijft als tip aan een schrijver: 'Je lezer is slim. Laat haar haar werk doen.'
Dat heeft hij een beetje te ver doorgevoerd. De stijl was vaak arrogant en op een paar mooie fragmenten na, slecht en too much. Zeker de random perspectiefwisselingen maakten het er allemaal niet beter op.
Jammer, 2 sterren, want af en toe een mooie zin of een goede beschrijving.

[Daan · Rating 3 out of 5]

Mooi, wederom mooie zinnen over familie, liefde en het leven. Verschillende perspectieven lopen door elkaar heen, maar daarom voelde het soms wel erg van de hak op de tak.

[Tess Boekema · Rating 2 out of 5]

Medium. De gezinsleden leven elk hun eigen leven, maar daardoor mist er een duidelijke lijn in het verhaal en is het nogal warrig. Ik moest meerdere keren terugbladeren om te zien over welk personage ik aan het lezen was.

Als het een verzameling korte verhalen was geweest, was ik enthousiaster geweest. Huff schrijft namelijk met veel rake details en bij vlagen met prachtige zinnen, die me aan het denken zetten. Maar het voelde nu te vaak als een puzzel.

[Jasmijn · Rating 3 out of 5]

Ik heb echt láng over dit boek gedaan en ben er nooit helemaal ingekomen. Eens twee weken laten liggen zonder er naar om te kijken en andere boeken open geslagen en/of uitgelezen.
Soms zaten er wat politieke boodschappen in, maar deze waren een beetje banaal en uitgekauwd.

Er zaten ook wel wat goeie dingen in, gewoon mooi taalgebruik en thematisch interessant, maar niet een onwijze aanrader.

Durf echter niet lager dan een 3 te gaan, dat zegt dan ook wel iets ofzo.

[Mara Bibiana · Rating 3 out of 5]

Wel aardig (sucker voor familieromans) maar een beetje speldenprikkerige actualiteiten die daardoor al bijna gedateerd voelen, en ik ben een beetje klaar met het specifiek soort Nederlandse boeken waarin de norse vader (zie het schellen van de ogen blazende essay over dit archetype (Ischa Meijer, Hugo Brandt Corstius, Arend Jan Heerma van Voss) van Marja Pruis) een door trauma gelouterde redemption arc krijgt. En toch met plezier gelezen, de lijntjes lopen slim in elkaar en Huff schrijft heerlijk over gevoelens.

[Eline · Rating 3 out of 5]

“Een groot gedeelte van het ouderschap bestond uit het interpreteren van de stiltes van je kinderen na hun vragen. Misschien was veel van het leven de interpretatie van de stiltes van anderen. En misschien was volwassenheid dan dat je steeds beter leerde luisteren naar wat niet werd gezegd, er steeds beter mee leerde omgaan.”

[Thomas · Rating 3 out of 5]

De gelijkenissen tussen dit boek en De Reichenbachs van Berend Sommer drongen zich geregeld aan mij op.

Beide boeken kon ik waarderen, maar bij ‘een goed nest’ ontging mij hier en daar de samenhang. Aan het einde van het verhaal was die pas (grotendeels) duidelijk, maar voor de gemiddelde lezers, onder wie ik mezelf schaar, is het soms hier en daar wat zoeken door de fragmentarische vertelling.

Al met al plezier beleefd aan het lezen van dit boek.

[Johannes Sigmond · Rating 4 out of 5]

Heerlijk klein epos. Fijne toon, scherpe blik 3.8 ⭐️

[Simone Hollander · Rating 3 out of 5]

Ik vond het een interessant boek en tegelijkertijd heb ik geen idee waar dit verhaal naartoe ging maar dat vond ik ergens ook wel leuk dat het over het rommelige van het leven gaat vanuit een goed nest. Maar soms was ik totaal lost doordat het vaak versprong van wie de ‘verteller’ was. Einde vond ik wel mooi.

[Anouk Mulder · Rating 2 out of 5]

Waar Huff normaal fenomenaal is in het meenemen van de lezer in de gedachtewereld van zijn personage(s), slaat hij in mijn ogen met dit boek juist fenomenaal de plank mis.

Het is enorm fragmentarisch geschreven, met veel verschillende personages, veel tijdsprongen, op veel verschillende plekken op de wereld. Ik was me eigenlijk continu aan het afvragen over wie ik las, of ik dit personage al kende, en waar in de tijdlijn/het verhaal alles zich afspeelde. Af en toe raakt een personage aan iets belangrijks, maar dit wordt allemaal niet uitgewerkt, waardoor het veel te veel is. Verwarring alom.

Eindstand: boete opgebouwd bij de bieb want had het niet op tijd uit.

Echt heel jammer, want ik had dit boek zo graag goed willen vinden (Wat je van bloed weet is tenslotte m’n lievelings).

[Anna · Rating 4 out of 5]

Veel verschillende perspectieven/verhalen, mooi samen maar soms een beetje verwarrend. Het hoofdstuk over Max en Hani deed me aan Heart the lover denken en vond ik erg leuk. Sommige verhalen hadden van mij uitgebreider mogen zijn (Julia en Frank) maar anderzijds had dat niet goed in de opbouw van het boek gepast en het heeft ook wel iets om het zelf in te vullen. Vincent heeft geen enkele keuze gemaakt waar ik het mee eens was maar ach (is ze echt de liefde van je leven als ze haar vriend niet voor je verliet vincent? mag de lat dan niet iets omhoog?)

[Marilyn · Rating 3 out of 5]

Een goed nest is een roman met interessante thematiek en sterke losse momenten, maar wist mij als geheel niet echt mee te nemen. Dat komt vooral door de manier waarop het verhaal is opgebouwd. Het boek bestaat uit verschillende hoofdstukken die telkens het perspectief volgen van een ander familielid. Zo’n gefragmenteerde vertelstructuur kan heel krachtig werken wanneer de verhaallijnen elkaar versterken en geleidelijk samenkomen, maar hier voelde het voor mij eerder versnipperd.

De roman leest daardoor meer als een reeks scènes uit verschillende levensfasen: soms in het heden, dan weer verder terug in het verleden. Hoewel er duidelijk een centraal thema aanwezig is, kwam dat voor mijn gevoel niet sterk genoeg samen in het geheel. De losse onderdelen bleven te veel op zichzelf staan, waardoor ik emotioneel weinig grip kreeg op de personages en hun onderlinge verbanden.

Tegelijkertijd zitten er absoluut boeiende elementen in het boek. Huff laat goed zien hoe ervaringen uit het verleden doorwerken in nieuwe relaties en hoe persoonlijke geschiedenis invloed heeft op gezinnen en familiesystemen. Juist dat idee — dat mensen hun eigen pijn, patronen en ervaringen meenemen in volgende generaties — vond ik het meest interessante aspect van de roman.

Al met al een 3,5 ster als dat mogelijk was. Maar 4 sterren vond ik het niet.

[madelief · Rating 5 out of 5]

philip huff stelt niet teleur

“sommige van deze dingen zag ik, andere hoorde ik, weer andere kwamen onder mijn vingertoppen tot leven. ik kan er geen onderscheid meer tussen maken. dat geeft niet. wat ik verzin is net zo belangrijk als wat ik weet: het brengt het geziene en het ongeziene bij elkaar.”

[Harriet · Rating 2 out of 5]

Ik weet t niet met dit boek. Sommige stukken goed geschreven en dan las ik met plezier. Ook veel hap-snap, vage emailwisselingen en poëtisch hoofdstuk dat niets toevoegt. Einde moest ik me doorheen werken.

[Gabrielle Terpstra · Rating 3 out of 5]

De eerste helft vond ik geweldig maar daarna werd het helaas steeds gefragmenteerder en leger.

[Remi Diamantis · Rating 3 out of 5]

Het laatste hoofdstuk was adembenemend.

[Annelieke Buster · Rating 3 out of 5]

Deze familiesores hadden meer potentie

[Karin · Rating 2 out of 5]

Een verhalenbundel die zich voordoet als roman. Was imho een stuk sterker geweest als Huff er voor had gekozen vol voor korte verhalen te gaan. Nu toch vrij veel geforceerde bruggetjes en verwijzingen over en weer.

[Ghislaine van Drunen · Rating 2 out of 5]

Pfff. Ik weet niet goed waarom ik dit boek heb uitgelezen. Misschien omdat ik Philip Huff een warm hart toedraag en steeds dacht: misschien komt het nog goed met dit boek. Maar dat gebeurde niet. Pagina’s lang las ik over personages die me niet boeiden en op geen enkele manier raakten. Het hielp niet dat alles zo fragmentarisch was en het geheel eerder op een verzameling korte verhalen leek dan een roman. In het laatste hoofdstuk kwamen de personages samen en dat maakte het een beetje goed maar niet genoeg.

[Maxime · Rating 3 out of 5]

Mooie en fijne schrijfstijl. Als je elke pagina los neemt heeft het een bepaalde kracht, alle pagina’s samen en het valt stil.

[Bibi Santpoort · Rating 2 out of 5]

Niet mijn boek, weinig samenhang en leest ook wat hakkerig (maar dat kan ook aan mij liggen)!

[Liesbeth Van De Velde-Ossewaarde · Rating 3 out of 5]

Verwarrend geschreven. Alsof het verschillende fragmenten zijn uit een filmscenario. Veel verschillende verhaallijnen en tijdsprongen. Oké, deze komen allemaal uit bij één familie waarbij de schokkendste verhaallijn is die van zusje Charlotte die verdronken is in een onbewaakt moment in het zwembad van het vakantieappartement. Dit moment is sterk bepalend voor de relatie vader-moeder en hoe dit verweven is in ieders leven.

[Petra · Rating 3 out of 5]

Mooi maar iets te fragmentarisch naar mijn smaak. Het springt te veel van hier naar daar en ik miste wat extra lijn. Maar mooie scenes en taal.

[Josje · Rating 3 out of 5]

Vermoeiend en onsamenhangend boek.

[Swen Zuiderwijk · Rating 3 out of 5]

'Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen manier.' Tolstoi zei het al, en ook al is op deze zin ook van alles af te dingen, lijkt Philip Huff hem wel als uitgangspunt te hebben genomen voor zijn familieroman 'Een goed nest'.
Ogenschijnlijk lijkt de familie Van der Meer net zo gewoon als de naam, maar achter de voordeur zit er van alles scheef. De basisrelatie, die van vader Ray(mond) en moeder Lucia, lijkt normaal en op die manier doorgegeven aan de volgende relatie. Succesvolle ouders zorgen voor leerlingen die iets te kiezen hebben: de een wordt filmer, een ander fotografe en de derde schrijver. Maar het gezin had vijf kinderen: een doodgeboren oudste zusje en het verdronken derde kind, Charlotte.
De beroepen van de kinderen komen ook terug in de stijl van de roman: niet alleen lijken de beschreven situaties, steeds vanuit een ander perspectief ook, op scènes uit een film, net iets te vaak om het niet gecomponeerd te laten lijken wordt er ook letterlijk in de tekst gezegd dat de setting net een filmset is. Een aantal hoofdstukken lijken passages geschreven door de schrijver-zoon, als ware het een roman in een roman. Ten slotte laat Huff het niet na filmtitels op te sommen, zo veel zelfs dat nazoeken of hij met de bewuste titels nog een bedoeling heeft, een onaangenaam lange klus lijkt te worden. De practical joke met de link in een weergegeven emailwisseling zal niet alleen bij mij geleid hebben tot het toch maar eens proberen van de link. Youtube meldde vervolgens dat de link niet meer werkte...
In 'Een goed nest' worstelen alle Van der Meers met liefdesproblemen: ontdekt overspel, beste vriend loopt weg met vriendin, een ongezonde bdsm-relatie, een relatie met een vrouw die al bezet is, heteroseksueel ongeluk, homoseksueel geluk, ik sla er vast een paar over.

Dat presenteert Huff dus in een keur van fragmenten, waaronder dus ook mailverkeer en een appgesprek. De wisseling van stijlen en vormen houdt het boek levendig én is soms ook wat gekunsteld, juist omdat Huff zoveel motieven in zijn werk plaatst, dat je op een gegeven moment verwacht dat ie overál iets mee bedoelt.
Zonder verder te willen spoileren meen ik dat Huff met zijn nieuwe roman een toegankelijk werk heeft geschreven, met soms rake passages, maar af en toe iets te veel pretentie bewust in het verhaal heeft willen stoppen. En dat komt het gevoel dat het een allegaartje aan verschillende literaire vormen is, zonder duidelijke lijn, niet ten goede.