Jump to ratings and reviews
Rate this book

Naucz mnie #2

Naucz mnie kochać

Rate this book
Eleanore przeżyła upadek, który mógł odebrać jej wszystko. Gdy budzi się w szpitalu, ból fizyczny okazuje się niczym w porównaniu z tym, co nosi w sobie od lat – stratą brata, poczuciem winy i lękiem, że nie zasługuje na szczęście. Wypadek, który miał być nieszczęśliwym zrządzeniem losu, zaczyna jednak budzić coraz więcej wątpliwości. Czy ktoś chciał jej śmierci?

Alexander nie odstępuje jej na krok. Gotów jest spalić cały swój świat, jeśli okaże się, że Eleanore była celem. Ich relacja balansuje na granicy rozsądku i zakazanego uczucia – pełna napięcia, niewypowiedzianych pragnień i walki z demonami przeszłości. Im bliżej są siebie, tym wyraźniej widać, że każde z nich ma coś do stracenia. To historia o miłości silniejszej niż lęk, o demonach przeszłości i o tym, że czasem trzeba zaryzykować wszystko, by nauczyć się kochać na nowo.

323 pages, Paperback

First published March 25, 2026

Loading...
Loading...

About the author

Joanna Świątkowska

10 books3 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
19 (54%)
4 stars
8 (22%)
3 stars
6 (17%)
2 stars
1 (2%)
1 star
1 (2%)
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
598 reviews3 followers
May 27, 2026
Na wstępie chciałabym podziękować Autorce oraz Wydawnictwu za zaufanie i możliwość objęcia patronatem medialnym książki "Naucz mnie kochać". Jest to bezpośrednia kontynuacja książki "Naucz mnie żyć", zatem trzeba je czytać w odpowiedniej kolejności żeby zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Autorka pierwszy tom zakończyła w taki sposób, że jak na szpilkach wyczekiwałam dalszych losów bohaterów... W książce znajdziemy motyw age gap, slow burn, marriage od convenience. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie. Ja tą książkę pochłonęłam w jednen wieczór i chociaż czytałam ją już jakiś czas temu nadal pamiętam wszystkie emocje towarzyszące mi podczas lektury, a uwierzcie, że tych tutaj co nie miara. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i bardzo dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w intrygujący oraz wielowymiarowy sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje tajemnice i demony przeszłości, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami, zdarza się im popełniać błędy czy postępować pod wpływem chwili, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach podzielając podobne troski i dylematy moralne. Na kartach powieści mogłam poznać dalsze losy Eleanore i Alexandra. Mogłam dowiedzieć z czym się zmagają każdego dnia, stopniowo także jakie jeszcze wydarzenia z przeszłości wpłynęły na ich obecne życie, co ich ukształtowało, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Eleanore już w pierwszej części zaskarbiła sobie moją sympatię i naprawdę cudownie było obserwować jak kobieta ponownie otwiera się na życie. Jednak w tej części ponownie do głosu zaczynają dochodzić tłumione dotychczas emocje. Czułam ból, strach, niepewność i lęk Eleanore. Alexander jak wiecie pod koniec pierwszego tomu totalnie skradł moje serce i tutaj to się nie zmieniło. Ogromnie podobało mi się to jaki był w stosunku do kobiety, jak się o nią troszczył, wspierał i dla niej chciał być najlepszą wersją siebie. W dalszym ciągu wszystko pomiędzy nimi toczy się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach, słowach i odczuciach towarzyszących głównym postaciom. Jednak Asia postanowiła mocno namieszać w ich życiu i doświadczyć ich na każdym możliwym poziomie. Przyznaję, że takiego obrotu sprawy to ja się kompletnie nie spodziewałam.. Istotną rolę w tej historii odgrywają oczywiście postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia głównych bohaterów, dostarczając zarówno im samym jak i Czytelnikowi wielu skrajnych emocji i wrażeń. Mowa o rodzinach obojga, ich współpracownikach i przyjaciołach. To co oczywiście zostało tutaj świetnie przedstawione to niesamowita więź łącząca Eleanorę z rodzeństwem i rodzicami. Mogą w każdej chwili na sobie liczyć i nawet najgorsze i najboleśniejsze wydarzenia nie są w stanie zmienić tej relacji. Jest zupełnym przeciwieństwem tej łączącej Alexandra z jego rodzicami... Ważnym elementem tej powieści są w dalszym ciągu sekrety, które teraz po wyjściu na jaw znacząco mieszają w życiu bohaterów  wystawiając na próbę ich tak naprawdę kruchą i niepewną relację. Pisarka tym samym wprowadza sporo chaosu w życiu najbliższej rodziny Eleanore. Ważnym elementem tej powieści są świetnie zarysowane portrety psychologiczne wszystkich postaci, stopniowo pokazując ich maski oraz motywy postępowania. Autorka zmusza Czytelnika do myślenia, trochę wodzi za nos i trzyma w napięciu tak naprawdę do samego końca, bo czytając tą książkę tak naprawdę trudno było przewidzieć co przyniosą kolejne strony oraz jak zachowają się bohaterowie. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa o starcie bliskiej osoby, radzeniu sobie z żałobą, trudnych relacjach rodzinnych i międzyludzkich, zazdrości, manipulacjach, kłamstwach. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje do czego może doprowadzić zawiść, obsesja kontroli oraz próba dążenia po trupach do celu. Asia pokazuje, że otwarcie się na drugiego człowieka niesie ryzyko zranienia, ale to jedyna droga do prawdziwej bliskości, do nauczenia się kochać na nowo. Czasami trzeba zaryzykować żeby wygrać to na czym tak naprawdę nam zależy. Uwierzcie, że ostatnie strony tej historii czytałam w ogromnym wzruszeniu i łzami w oczach.. Cudownie spędziłam czas z tymi bohaterowie i przyznaję, że naprawdę trudno było mi się z nimi rozstać. Czekam już na kolejne powieści spod pióra autorki! Polecam!
Profile Image for Olilovesbooks2.
756 reviews3 followers
March 28, 2026
Potrzebowałam tego tomu bardziej niż powietrza, koniec pierwszej części wywołał w mojej głowie totalny huragan, a oczekiwanie choć krótkie stanowiło nie lada wyzwanie. Dostajemy bezpośrednią kontynuację historii Eleanore i Alexandra, których relacja wchodzi na nowy poziom. Emocjonujący romans, z trudnymi tematami, elementami spicy i wszystkim tym co najlepsze w romansie.

Eleanore po wypadku budzi się w szpitalu, choć wszystko wydaje się tylko przypadkiem, Alexander uważa, że mogło to być celowe działanie. Eleanore zmaga się z bólem ciała ale też wciąż nie potrafi pogodzić się z przeszłością, na szczęście nie musi już się z tym wszystkim mierzyć sama. Alex niestrudzenie czuwa przy żonie, ich relacja coraz bardziej się zacieśnia, a oboje zaczynają się zmieniać na lepsze. Para wciąż niepewnie stawia wspólne pierwsze kroki, ich uczucia jednak zmuszają ich do ciągłego przekraczania granic. Oboje stają też przed kolejnymi wyzwaniami, a ich relacja choć piękna i oparta na wzajemności, nie wszystkim się podoba i tylko od niech zależy czy będą o nią walczyć, czy się poddadzą.

Nie wiem czemu, ale zwykle te drugie tomy dylogii podobają mi się ciut bardziej, i tutaj też tak właśnie było. Zaczynamy niemal w tym samym miejscu, w którym skończył się pierwszy tom i kontynuujemy historię naszej zagubionej parki. Dlatego też potrzebna jest znajomość pierwszego tomu, by ogarnąć co się stało, dlaczego i czemu nasi bohaterowie zachowują się tak a nie inaczej. Ten tom jest też inny niż ten pierwszy. Tam było wiele trudnych emocji, załamek, sprzeczności, a relacja naszych bohaterów kulała, był to taki przedłużony początek ich drogi. Ten tom zaś to już ich wspólna droga, tutaj to już nie jest zwykły romans, czy szalejące pożądanie jak poprzednio. Tutaj nasi bohaterowie się zmieniają, oboje dojrzewają, uczą się siebie i docierają się. Ta romantyczna relacja tutaj wchodzi na nowy poziom, pojawia się bliskość, i co najfajniejsze pojawia się budowanie relacji od podstaw, relacji opartej na zaufaniu, szacunku, na więzi i szczerych emocjach. To taki, że tak powiem zdrowy romans, bez toksyczności, nie przerysowany, ale taki naturalny, że tak powiem.

Bohaterowie byli fantastyczni, bardzo mi się podobała ich droga do wspólnej przyszłości, to jak wspólnie pokonywali kolejne przeszkody, rzucane im przez los i ludzi. Oprócz tej relacji, mamy też całkiem sporo wątków pobocznych, niektóre są kontynuacją tego co było, ale też wpadło kilka nowych, takich które uzupełniają i dopełniają całość historii. Autorka oczywiście uraczyła nas tutaj mega ciekawymi i zaskakującymi zwrotami akcji, no powiem wam szczerze, że niektórych rzeczy nie byłam w stanie przewidzieć, a jeszcze inne całkowicie wbiły mnie w fotel. Jestem pod wrażeniem tego, na jakie tory ta opowieść została wprowadzona, chylę czoła za pomysły, bo to kolejna pozycja od Asi, po której musiałam się zastanowić jak tak naprawdę się nazywam, bo tak mocno tutaj namieszała.

Książka napisana jak zawsze w świetnym stylu, który sprawia, że przez fabułę się płynie, a pojęcie czasu traci swoje znaczenie. To lektura, która budzi różne emocje, wiedzie nas po wzlotach i upadkach. Raz fabuła jest urocza, innym razem romantyczna, żeby za chwilę podnieść nam ciśnienie, żeby mógł pojawić się dreszczyk emocji, a fabuła mogła zmienić się w bardziej zajmującą, zmuszającą do refleksji, do wytężenia szarych komórek. To powieść złożona, wielowątkowa, przesiąknięta emocjami, także tymi ciężkimi czy trudnymi. Ten tom daje nam też wyczekiwane odpowiedzi, a dodatkowo uzupełnia nam luki, które pojawiają się przy czytaniu pierwszej części, przez co na koniec można poczuć pełną satysfakcję z zakończenia, gdzie ja po raz pierwszy od bardzo dawna nie czuję niedosytu, aż sobie zapisałam tą datę w kalendarzu.

Mało kiedy trafia mi się książka przy której nie mam się do czego doczepić, tutaj poza drobnymi literówkami, nie znalazłam niczego o co mogłabym się czepiać. Książka wspaniała, taka jakie lubię najbardziej. To lektura, która nie czekała na swoją kolej, ona została odebrana od kuriera i chwilę później już była czytana. Przeczytałam ją oczywiście za jednym zamachem, bo musiałam wiedzieć co się stało, co będzie dalej i jak to wszystko się skończy. Ze swojej strony polecam zarówno tę książkę, jak i całą dylogię z całego serca. Asia umie w dylogie, wychodzą jej po mistrzowsku, to już trzecia, która ląduje na mojej liście ulubionych. Dlatego też nie zastanawiajcie się długo tylko po nią sięgajcie, to idealna historia dla każdej romansiary.
Profile Image for Anna Booklover_annaz .
130 reviews
April 8, 2026
𝖂𝖘𝖕ół𝖕𝖗𝖆𝖈𝖆 𝖗𝖊𝖐𝖑𝖆𝖒𝖔𝖜𝖆/𝖕𝖆𝖙𝖗𝖔𝖓𝖆𝖙

Dziękuję za szansę i zaufanie @joannaswiatkowska_ @mojewydawnictwo

{Q} Wolicie szczęśliwe zakończenie czy smutne?

#recenzja

Nie mogłam się doczekać, aż będę mogła przeczytać drugą część i oto przychodzę z recenzją finałowego tomu.
Joanna w wielkim stylu powróciła z dalszym ciągiem historii i uwierzcie na słowo nie zabraknie wam tu emocji!
Akcja tej części toczy się zaraz po zakończeniu pierwszego tomu, więc jego znajomość jest konieczna.
Eleanore w tym tomie zmaga się z rodziną swojego męża i choć nie jest łatwo, to kto miałby dać radę jak nie ona. Młoda kobieta dumnie kroczy obok Alexandra i jest dla niego ogromnym wsparciem w dążeniu do celu. Choć mają po drodze sporo przeszkód, to nie ma rzeczy niemożliwych, gdy są w duecie! Jasne, zdarzają się chwilę zawahania, chwilę, gdy pojawia się myśl o rezygnacji, a nawet strach o rodzinę, ale wychodzi z tego silniejsza niż kiedykolwiek. W rodzinie siła i Joanna doskonale tutaj oddaje tę moc sprawczą, jaka scala najbliższych i pomaga w kryzysowych sytuacjach. Choć dla jej siostry też nie jest to łatwa część, to Eleanore bardzo ją wspiera i razem z rodziną jest przy niej w najtrudniejszych chwilach, no może oprócz jednej osoby, ale bardzo szybko się z nim uporają i szybko dosięga go sprawiedliwość za to, co zrobił.
Alexander w tym tomie jeszcze bardziej "dorasta" jeśli mogę to tak nazwać. Widząc jak zachowuje się rodzina jego żony, bardzo szybko zaczyna zauważać, że jego nie jest bez skaz. W jej domu jest mu o niebo lepiej i to z nimi woli spędzać czas, niż ze swoją rodziną. Najbliżsi żony okazują mu wiele miłości i choć czasem może to przytłoczyć, to zdecydowanie bardziej woli spędzać czas w ich towarzystwie. Podobają mi się jego intrygi w tej części, a to jak się koniec końców rozprawił z ojcem, to po prostu poezja! Nie można również nie zauważyć, że jest przy swojej żonie, cokolwiek by się nie działo służy jej radą, silnymi ramionami. Wiele się w nim zmieniło i jest to zdecydowanie pozytywna zmiana!
Naucz mnie kochać, to nie tylko historia o miłości, to również pokazanie siły rodziny, wsparcia i przede wszystkim oddania. To jak Eleanore przejmuje ważną rolę w rodzinnej klinice, po wypadku siostrzenicy i jakie wsparcie otrzymuje od męża pokazuje, że mimo trudności daje radę i chce jak najlepiej!
Nie brakuje także śledztwa Emily i Eleanore. Kobiety trochę nieostrożnie o tym rozmawiają i Alexander dowiaduje się prawdy, ale obiecuje nic nie wyjawić. Eleanore się poświęca i chce porozmawiać ze starszą siostrą Hadley, jednak okazuje się, że ta wie o odkryciu tych dwóch kobiet. Tutaj również widzimy siłę rodziny, bo wsparcie jakie Hadley otrzymuje po ogłoszeniu rozwodu z mężem, po pobycie córki w szpitalu jest przeogromne!
Dodatkowo wiele wyjaśniło się odnośnie tajemniczego mężczyzny, z którym rozmawia. No tego to się totalnie nie spodziewałam i tu autorka mnie zaszokowała. Niemniej jednak dla mnie to były wzruszające sceny i w sumie urocze! Nie będę wam tej tajemnicy zdradzać, ale mam nadzieję, że zaskoczy was w tym samym stopniu!
Zdecydowanie polecam wam tę historię, jest godna przeczytania, tylko przygotujcie pudełko chusteczek, bo nie zabraknie scen, które chwytają za serce i powodują potok łez.
Moja ocena 5/5☆
Profile Image for Nina.
1,786 reviews44 followers
July 13, 2026
Eleanore otworzyła oczy w szpitalu i po paru minutach pojawił się przy jej łóżku Alex. Przerażony, bo dziewczyna zażartowała sobie, że nie wie kim ten pan jest. Kiedy przyznała, źe był to dowcip, poczuł ulgę. Ne potrafi i nie ma zamiaru ukrywać swej miłości, a ja zyskuję pewność, że jest to jednak prawdziwy romans prowadzący, miejmy nadzieję, do happy endu. Zwłaszcza że juź w finale poprzedniego tomu wyznaje dziewczyna swą miłość do Alexa i powody, dlaczego musi i chce się uczuciu poddać.

Jednak adresatem tej deklaracji nie był wtedy sam zainteresowany lecz jej brat-bliźniak, zmarły trzy lata temu na zapalenie mięśnia sercowego. Cedric zresztą jest regularnym przewodnikiem duchowym i powiernikiem Lennon, bo tak brat jeszcze za życia na nią wołał. Zwykle ich rozmowy odbywają się przy jego grobie i stanowią powtarzalny motyw w całej dylogii. Są ładne, zawierają nawet rakźe dość zabawne wspomnienia, ale przede wszystkim mają strasznie wzruszać.

Rozmowa w finale poprzedniego tomu nie odbyła się na cmentarzu lecz w pokoju Cedrica w ich rodzinnym domu, podczas szalejącej burzy i awarii prądu. Chwilę po niej Lennon, chcąc sprawdzić korki w piwnicy, spada ze schodów, traci przytomność i z ciężkimi obrażeniami ląduje w szpitalu. Oczywiście przed zakończeniem dylogii muszą sobie z Alexem wiele wyjaśnić, wspólnie przepracować i zaplanować przyszlość. Autorka ma ambicje aby psychologicznie i moralnie na nowo pozycjonować nie tylko protagonistów, także postaci dalszych planów. Czy ktoś z wcześniej wprowadzonych złych ludzi może okazać się prawdziwym potworem, na przykład w kontekście wypadku Eleanore?

Nie wszystko w książkach mi się podobało, dominujące nastroje to najczęściej nie była moja bajka. Ponadto kompozycja powieści mogłaby, moim zdaniem, być lepsza, przynajmniej mniej efekciarska. Ale moje główne zastrzeżenia dotyczą czegoś innego.

Na stronie np. LC jest wiele długich i entuzjastycznych opinii o powieściach, znakomita większość z nich powstałych w ramach współpracy recenzentek z autorką i/lub oficyną wydawniczą. Z pewnością świadczy to o operatywności marketingowej wydawcy. Ale liczba i kaliber redakcyjnych wpadek oraz językowych błędów, znacznie poważniejszych niż jakieś literówki, jest trudna do zniesienia. Na pewno w ebookach, w których skądinąd redakcja i korekta teoretycznie powinny być możliwe nawet po udostępnieniu tekstów dystrybutorowi. Nie wiem, czyja to wina. Ale nie mogę pominąć tego niechlujstwa przy ocenie powieści.
Profile Image for Patrycja Burdzińska.
525 reviews4 followers
Review of advance copy received from Author
March 20, 2026
Ostatni tom dylogii Naucz mnie przyniesie ukojenie.

Ale zanim to nastąpi, nasi bohaterowie muszą zmierzyć się z niejednym cierpieniem, zagrożeniem życia i własnymi demonami a także rodziną.

Tajemnice przeszłości wychodzą na jaw, bywają szokujące ale są potrzebne by Eleanore i Alexander mogli ruszyć na przód.

Mój cudowny patronat nie tylko prezentuje się fantastycznie - no ale uroku nie można im odmówić - ale także napisany jest kapitalnie.

Porywająca akcja, plot twisty, ciekawa fabuła z odrobiną pikanterii, humoru i traumy.
Lekki styl pisania autorki sprawia, że płyniemy przez fabułę niczym żaglówka po gładkim jeziorze, książek autorki nigdy nie mam dość.
Są uzależniające i chce się ich więcej i więcej, nienasyceni czekamy na kolejne historie.

Wracając do NMK.

Tu nie ma idealizowania, tu jest samo życie.
Pieniądze nie stanowią lekarstwa na wszystko, cierpienie jest realne i namacalne, problemy prawdziwe a postacie takie jak te w Naucz mnie kochać są wykreowane w taki sposób, że mogliby być ludźmi żyjącymi obok nas.

Przyznam, że autorka zaszokowała mnie przeszłością Eleanore związaną z jej medycznym wykształceniem i uzależnieniem.
No i oczywiście to jedzenie lodów widelcem, pierwszy raz się z czymś takim spotkałam i zamierzam zobaczyć jak to się sprawdza w praktyce.😆

W tym tomie rozwiązuje się zagadka przyjaciela Eleanore ale ja się przyznam, że od początku obstawiałam tę właśnie osobę i tu się nie zaskoczyłam tylko przyjemnie potwierdziły się moje przypuszczenia.

Szkoda, że to już koniec, chciałabym bardzo jeszcze więcej losów tej dwójki albo rodzeństwa Eleanore.

Jest to romans ze spicy scenami, które są napisane ze smakiem, niewulgarne i nie ma ich w nadmiarze.
Do tego mamy motyw toksycznej rodziny i traumy, która wpłynęła na naszych bohaterów.

Ta historia pokazuje, że nawet w najciemniejszej dolinie pojawia się światło, wystarczy tylko dać szansę mu do nas dotrzeć.
Mimo, że człowiek cierpi to ma prawo pozwolić sobie na szczęście, zasługuje na nie nawet wtedy, kiedy połowa nas dawno odeszła.

Autorka zwraca uwagę także na to, by być sobą wbrew wszystkiemu i wszystkim, nie zawsze warto słuchać innych.

Profile Image for Daria.
137 reviews5 followers
Read
April 12, 2026
Pierwsza część była lepsza.

Korekta przynajmniej ebooka na Legimi leży:
- 48 str. "Może Na ustach Alexandra pojawił się szyderczy uśmiech,..."
- 84 str. "Zdecydowanie powinniście się poznać - odpowiedział. - Eleanore, poznaj Ashley"
- 118 str. "Wyciągnął ramiona i zamknął swojego zięcia w mocnym, męskim uścisku, na który Alex w ogóle nie był gotowy. nie wiedział, jak się zachować."
- 173 str. "do miasta przyjechała spełnić na studia" ???
- 207 str. "To nie byłam ja, Eleanore - stwierdził beznamiętnie"
- 243 str. "Tłumaczył, że masz na głowie i nie możesz zajmować się moimi emocjami."
- 245 str. "Zanim powiem wam, jak ja to widzę, ale zanim to nastąpi - czy jest jeszcze coś, o czym powinienem wiedzieć?"
Profile Image for Magdalena Szczechowska.
98 reviews1 follower
April 16, 2026
„Naucz mnie kochać” to książka, która uderza w czytelnika z siłą emocjonalnego huraganu. Kontynuacja historii Eleanore, naznaczonej traumą i poczuciem winy, od pierwszych chwil wciąga w mroczny, ale jednocześnie niezwykle poruszający świat. Autorka nie daje nam chwili wytchnienia – zarówno przez dynamiczną narrację, jak i misternie budowane napięcie, które rośnie z każdym rozdziałem.

Ogromnym atutem powieści jest konstrukcja bohaterów. Nie ma tu miejsca na proste podziały na dobrych i złych. Każda postać jest wielowymiarowa, pełna sprzeczności i wewnętrznych konfliktów. Relacja Eleanore i Alexandra jest intensywna, nieoczywista, momentami wręcz bolesna. To uczucie dalekie od słodkich, przewidywalnych romansów – jest surowe, prawdziwe i naznaczone walką z przeszłością i własnymi demonami.

Na szczególną uwagę zasługuje także wątek kryminalny, który dodaje historii dodatkowej głębi. Pytania, które pojawiają się wokół wypadku Eleanore i jej siostrzrenicy, skutecznie podsycają ciekawość i sprawiają, że nie zechcecie odłożyć książki choćby na chwilę. Element zaskoczenia czai się niemal w każdym rozdziale, a autorka zręcznie manipuluje emocjami czytelnika.

"Naucz mnie kochać" @joannaswiatkowska_ to zakończenie dylogii, które zostawia ślad na długo po przeczytaniu. Choć lektura obu tomów kosztowała mnie wiele łez, czuję ogromną dumę, że mogłam objąć je patronatem. To historia o miłości silniejszej niż strach, o konfrontacji z własnymi demonami i o odwadze, by zawalczyć o szczęście, nawet gdy wydaje się ono nieosiągalne.
Profile Image for Spokojną.Przystan.
169 reviews3 followers
Read
March 15, 2026
Emocje wciąż świeże... gardło ściśnięte....
Jak trudno powiedzieć ŻEGNAJ komuś kto jest częścią nas.Gdy serce krwawi,a rozum wciąż nie chce przyjąć do wiadomości, że trzeba żyć dalej bez tej ważnej części naszego życia.

Poruszająca historia o emocjach, zranieniach . Trudne doświadczenia potrafią zamknąć człowieka na uczucia, ale spotkanie drugiej osoby może powoli otwierać serce na nowo.

To opowieść o relacjach, które nie są idealne, ale są prawdziwe. O budowaniu zaufania krok po kroku i o tym, że miłość często pojawia się wtedy, gdy przestajemy jej szukać.

Historia, która pokazuje, że każdy z nas czasem potrzebuje kogoś, kto… nauczy go kochać.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews