What do you think?
De gave van Bianca: Vier zussen. Vier gaves. Vier liefdes. (De Toscaanse zussen Book 2)
- GenresRoman
273 pages, Kindle Edition
Published March 5, 2026
About the author
Daniela Sacerdoti
36 books389 followersDaniela Sacerdoti is a mother and a writer. Born in Naples, but brought up in a small village in the Italian Alps, she lives near Glasgow with her husband and sons. She steals time to write when everyone has gone to bed, or before they wake up. She’s a Primary teacher, but she chose to be at home with her children. She loves being with her boys, reading anything she can get her hands on and chatting with her girlfriends. But she also adores being on her own, free to daydream and make up stories.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
April 9, 2026
Een aangrijpend verhaal over liefde en onderdrukking.
Het is vlot en beeldend geschreven en mocht deel 1 wat weggezakt zijn, geen zorgen, er wordt kort samengevat wat er in deel 1 is gebeurd.
Na het verhaal van Lucrezia gaan we verder met Bianca. We leren haar veel beter kennen en ontdekken wat er allemaal gebeurd is met haar toen ze jong was. Bianca neemt ons mee op ontdekkingstocht om uit te zoeken wat ze zelf wil in het leven, wie ze is en waar ze gelukkig van wordt. We zien ook de worstelingen die ze doormaakt met loslaten en loskomen uit de oude situatie. Dit alles maakt dat Bianca goed uitgewerkt is, zoals Lucrezia in deel 1. Over de andere twee zussen krijgen we kleine beetjes meer informatie die opbouwen naar deel 3.
In dit boek ontdekken we Bianca's gave en daarmee komen heden en verleden soepel samen. En zo zie je maar dat herkenbare verhalen iemand nieuwe inzichten kan geven.
Ik vond dit verhaal diepgaander, emotioneler en aangrijpender dan deel 1. Ik kan niet wachten op deel 3.
Bedankt oceaan boeken voor het recensie exemplaar.
Het is vlot en beeldend geschreven en mocht deel 1 wat weggezakt zijn, geen zorgen, er wordt kort samengevat wat er in deel 1 is gebeurd.
Na het verhaal van Lucrezia gaan we verder met Bianca. We leren haar veel beter kennen en ontdekken wat er allemaal gebeurd is met haar toen ze jong was. Bianca neemt ons mee op ontdekkingstocht om uit te zoeken wat ze zelf wil in het leven, wie ze is en waar ze gelukkig van wordt. We zien ook de worstelingen die ze doormaakt met loslaten en loskomen uit de oude situatie. Dit alles maakt dat Bianca goed uitgewerkt is, zoals Lucrezia in deel 1. Over de andere twee zussen krijgen we kleine beetjes meer informatie die opbouwen naar deel 3.
In dit boek ontdekken we Bianca's gave en daarmee komen heden en verleden soepel samen. En zo zie je maar dat herkenbare verhalen iemand nieuwe inzichten kan geven.
Ik vond dit verhaal diepgaander, emotioneler en aangrijpender dan deel 1. Ik kan niet wachten op deel 3.
Bedankt oceaan boeken voor het recensie exemplaar.
July 5, 2026
Het tweede deel van deze serie gaat over Bianca. Zij heeft in de afgelopen twaalf jaar de rol van verzorgende voor de familie op zich genomen. Nu Lucrezia eindelijk terug is, omdat hun vader is overleden en Casalta écht van hen is kan Bianca eindelijk aan haar eigen toekomst denken. Ze droomt er namelijk van om een opleiding te volgen om schilderijen en bouwwerken te restaureren.
Alle vier zussen hebben een gave en Bianca ziet beelden en mensen uit het verleden die overlopen in het heden zodat haar leven altijd een beetje tussen verleden en heden zweeft, maar dit gebeurt alleen als ze op Casalta is en nadat Lucrezia werd weggestuurd, verdween ook haar gave. Daarvoor had Bianca de kracht om dingen uit het verleden te zien die zich afspeelde op Casalta, maar het meest bijzondere was dat ze Viola kon zien. Dit meisje van ongeveer zelfde leeftijd werd als een soort vriendin voor haar.
Elke woensdag werkt Bianca op Villa Litta, waar ze klusjes deed en zorgde voor de ouderen/zieke bewoners. Echter wordt ze direct aangesproken door dokter Artibani, de arts en tevens directeur. Eenmaal op zijn kantoor wordt duidelijk dat Lorenzo Orafi (waarmee Bianca een wisselende geschiedenis heeft) de financiering zal verzorgen van een nieuwe bovenverdieping. Blijkbaar heeft hij ineens een vriendin, die haar later slinks weet te zeggen dat haar haar en kleding doet denken aan “het kleine huis op de prairie” (kortom ze ziet er uit en kleed zich als een oma). Hiermee laat ze Bianca enigszins van streek achter, maar met hulp van haar tweelingzus Lulu krijgt ze een stijlvolle make-over. Tevens vertelt ze ook meer over haar band met Lorenzo die ontstond nadat Lucrezia werd weggestuurd. Echter is ze pas halverwege haar verhaal als Matilde de huishoudster roept dat het eten klaar is, waardoor ze haar verhaal niet helemaal af kan maken.
Viola (maar ook Lorenzo) verschijnt als een rode draad door haar dagen en nachten
Ze krijgt een telefoontje voor een sollicitatiegesprek (wat helaas niet zo succesvol verloopt in de eerste instantie, maar later toch uitloopt op een succes door een ontmoeting met een oude klasgenoot: Bruno) om geld te verdienen voor de opleiding die ze zo graag wilt doen. Echter de dag van het sollicitatiegesprek mist ze haar trein doordat wordt nageroepen door Lorenzo. Hij biedt haar wel een lift aan naar Florence.
In het verleden, na de verdwijning van Lulu hebben Lorenzo en Bianca een steeds intieme band gekregen. Alleen zodra Lorenzo het officieel naar de buitenwereld wilt brengen, komt er een einde aan door de vete tussen de twee families. Echter ook aan hun vriendschap dat op het punt stond op uit te lopen op meer.
Tijdens haar eerste werkdag hoort ze de stem van Viola steeds harder. Bianca probeert haar stem door het archief te volgen en uiteindelijk vindt ze een doos waarin ze een dagboekje van het meisje vindt en neemt deze mee (tegen haar principes in). Op de terugweg naar huis begint ze te lezen in het dagboek van Viola. Hierin schrijft ze over haar eigen leven zoals je een roman schrijft aan haar favoriete schrijfster. In (bijna) elk opzicht leest ze veel overeenkomsten met haar eigen leven.
De baan die ze bij het museum heeft gekregen en waar ze nu mee samenwerkt heeft ze te danken aan een oude klasgenoot Brando. De connectie die ze met hem opbouwt wordt steeds closer en zijn persoonlijkheid staat haaks op die van Lorenzo. Dat trekt Bianca juist aan hem aan.
Wanneer hij haar uitnodigt om uit eten te gaan en haar op komt halen zijn haar zussen niet enthousiast, Lulu en Nora maar zeker Mia houdt zich afstandelijk. Bijzonder genoeg haar gave zich weer zien tijdens het etentje.
En wanneer Brando haar afzet na het etentje gaan haar gedachte toch weer terug naar Lorenzo.
De dag erna komt haar moeder terug op Casalta. Dit geeft Bianca de gelegenheid om met haar te praten over het verliezen van haar gave. Emmeline is terug voor het feest ter ere van de verjaardag van Gheraldo Orafi (voorheen de aartsvijand van de familie, maar na het overlijden van Fasco konden ook zij hun ware liefde voor elkaar laten blijken). Wordt op dit feest ook de verloving tussen Vanni en Lulu bekend gemaakt. Brando zou Bianca‘s +1 zijn, maar belt last minute af omdat zijn vader (zogezegd) een voedselvergiftiging heeft en hij voor hem moet zorgen. Bianca gaat dus alleen naar het feest en komt daar in gesprek met Lorenzo waarbij veel over het verleden wordt gesproken. Ook over Rinaldi, de man waar Bianca aan wordt uitgehuwelijkt. Ze schrikt daarvan, want zij wist nooit dat Lorenzo daar weet van had. Als ze plots naar binnen worden geroepen en Vanni en Lucrezia hun huwelijk aankondigen, komt er een test in het verhaal dat alles doet veranderen. Tamara kondigt namelijk aan dat zij en Lorenzo ook gaan trouwen en blijkt dat hij er helemaal niet van op de hoogte was. Dat vertelt Lulu haar de volgende ochtend omdat ze zijn aura en emotie kan zien.
Bianca blijft geobsedeerd met het lezen van het dagboek van Viola. De gelijkenissen tussen hun levend zijn ook verbazingwekkend. Ook geldt voor haar dat sinds ze in haar dagboek was begonnen haar leven was veranderd. Het leek alsof het verhaal en dagboek oude wonden naar boven heb gebracht zodat ze konden genezen.
Een van de bewoners van Vila Lieta komt helaas te overlijden, maar laat Bianca een brief na waarin ze haar op het hart drukt dat ze haar hart moet volgen. Op hetzelfde moment moet Lorenzo binnen en vindt er een hartstochtelijk moment plaats. Daarom beïndigd ze haar relatie met Brando, ze volgt eindelijk haar hart in plaats van te doen wat anderen van haar verwachten. In de weken en maanden die daarop volgen hoort ze niks van Lorenzo. Ze (denkt) dat hij haar zo probeer duidelijk te maken dat het niets betekende, hij immers verloofd met Tamara. Ook krijgt ze een brief van de school waar ze zich voor aan had gemeld met een afwijzing.
Daarom besluiten ze een aantal maanden mee te gaan naar Londen met haar moeder. Terwijl ze inkopen aan het doen is in Florence, komt ze Tamara tegen. Ze vertelt haar dat ze een relatie heeft verbroken en ze verwijt Bianca dat er altijd iets gaande is geweest tussen hun twee.
Op de dag dat Bianca naar Londen vertrekt met haar moeder en Mia kan ze haar ticket nergens vinden. Uiteindelijk blijkt het door Lorenzo te komen en zo vinden ze elkaar weer terug.
Wat betreft het dagje van Viola beginnen de puzzelstukjes op hun plaats te vallen. Bianca keert terug naar het museum om daar toch in het archief te spitten en vind daar een foto van nare oorlog beroep viola te zien is. Tevens vindt ze ook een brief die ze heeft geschreven aan haar tante Agnese ze schrijft dat ze in Amerika is. Bij het lezen van de brief kon Bianca tot de conclusie dat haar gave, Het Oog, terug is maar dan in een andere vorm.
Het eindigt met de bruiloft van Lucrezia en een onthulling die het einde open houdt en je laat smachten naar het deel over Mia.
Mocht je fan zijn van Soraya Lane (en gelijkwaardige auteurs) kan ik je enkel verplichten om deze serie ook te gaan lezen. Het is geen fantasy-genre, maar een prachtig liefdes-verhaal wat ergens iets mystieks heeft en soms perfectieven uit het verleden laat zien. Ik kan niet wachten in ieder geval en heb het boek in 2 dagen gelezen, daarom geeft ik het ook zeker een 9.5/10 ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Alle vier zussen hebben een gave en Bianca ziet beelden en mensen uit het verleden die overlopen in het heden zodat haar leven altijd een beetje tussen verleden en heden zweeft, maar dit gebeurt alleen als ze op Casalta is en nadat Lucrezia werd weggestuurd, verdween ook haar gave. Daarvoor had Bianca de kracht om dingen uit het verleden te zien die zich afspeelde op Casalta, maar het meest bijzondere was dat ze Viola kon zien. Dit meisje van ongeveer zelfde leeftijd werd als een soort vriendin voor haar.
Elke woensdag werkt Bianca op Villa Litta, waar ze klusjes deed en zorgde voor de ouderen/zieke bewoners. Echter wordt ze direct aangesproken door dokter Artibani, de arts en tevens directeur. Eenmaal op zijn kantoor wordt duidelijk dat Lorenzo Orafi (waarmee Bianca een wisselende geschiedenis heeft) de financiering zal verzorgen van een nieuwe bovenverdieping. Blijkbaar heeft hij ineens een vriendin, die haar later slinks weet te zeggen dat haar haar en kleding doet denken aan “het kleine huis op de prairie” (kortom ze ziet er uit en kleed zich als een oma). Hiermee laat ze Bianca enigszins van streek achter, maar met hulp van haar tweelingzus Lulu krijgt ze een stijlvolle make-over. Tevens vertelt ze ook meer over haar band met Lorenzo die ontstond nadat Lucrezia werd weggestuurd. Echter is ze pas halverwege haar verhaal als Matilde de huishoudster roept dat het eten klaar is, waardoor ze haar verhaal niet helemaal af kan maken.
Viola (maar ook Lorenzo) verschijnt als een rode draad door haar dagen en nachten
Ze krijgt een telefoontje voor een sollicitatiegesprek (wat helaas niet zo succesvol verloopt in de eerste instantie, maar later toch uitloopt op een succes door een ontmoeting met een oude klasgenoot: Bruno) om geld te verdienen voor de opleiding die ze zo graag wilt doen. Echter de dag van het sollicitatiegesprek mist ze haar trein doordat wordt nageroepen door Lorenzo. Hij biedt haar wel een lift aan naar Florence.
In het verleden, na de verdwijning van Lulu hebben Lorenzo en Bianca een steeds intieme band gekregen. Alleen zodra Lorenzo het officieel naar de buitenwereld wilt brengen, komt er een einde aan door de vete tussen de twee families. Echter ook aan hun vriendschap dat op het punt stond op uit te lopen op meer.
Tijdens haar eerste werkdag hoort ze de stem van Viola steeds harder. Bianca probeert haar stem door het archief te volgen en uiteindelijk vindt ze een doos waarin ze een dagboekje van het meisje vindt en neemt deze mee (tegen haar principes in). Op de terugweg naar huis begint ze te lezen in het dagboek van Viola. Hierin schrijft ze over haar eigen leven zoals je een roman schrijft aan haar favoriete schrijfster. In (bijna) elk opzicht leest ze veel overeenkomsten met haar eigen leven.
De baan die ze bij het museum heeft gekregen en waar ze nu mee samenwerkt heeft ze te danken aan een oude klasgenoot Brando. De connectie die ze met hem opbouwt wordt steeds closer en zijn persoonlijkheid staat haaks op die van Lorenzo. Dat trekt Bianca juist aan hem aan.
Wanneer hij haar uitnodigt om uit eten te gaan en haar op komt halen zijn haar zussen niet enthousiast, Lulu en Nora maar zeker Mia houdt zich afstandelijk. Bijzonder genoeg haar gave zich weer zien tijdens het etentje.
En wanneer Brando haar afzet na het etentje gaan haar gedachte toch weer terug naar Lorenzo.
De dag erna komt haar moeder terug op Casalta. Dit geeft Bianca de gelegenheid om met haar te praten over het verliezen van haar gave. Emmeline is terug voor het feest ter ere van de verjaardag van Gheraldo Orafi (voorheen de aartsvijand van de familie, maar na het overlijden van Fasco konden ook zij hun ware liefde voor elkaar laten blijken). Wordt op dit feest ook de verloving tussen Vanni en Lulu bekend gemaakt. Brando zou Bianca‘s +1 zijn, maar belt last minute af omdat zijn vader (zogezegd) een voedselvergiftiging heeft en hij voor hem moet zorgen. Bianca gaat dus alleen naar het feest en komt daar in gesprek met Lorenzo waarbij veel over het verleden wordt gesproken. Ook over Rinaldi, de man waar Bianca aan wordt uitgehuwelijkt. Ze schrikt daarvan, want zij wist nooit dat Lorenzo daar weet van had. Als ze plots naar binnen worden geroepen en Vanni en Lucrezia hun huwelijk aankondigen, komt er een test in het verhaal dat alles doet veranderen. Tamara kondigt namelijk aan dat zij en Lorenzo ook gaan trouwen en blijkt dat hij er helemaal niet van op de hoogte was. Dat vertelt Lulu haar de volgende ochtend omdat ze zijn aura en emotie kan zien.
Bianca blijft geobsedeerd met het lezen van het dagboek van Viola. De gelijkenissen tussen hun levend zijn ook verbazingwekkend. Ook geldt voor haar dat sinds ze in haar dagboek was begonnen haar leven was veranderd. Het leek alsof het verhaal en dagboek oude wonden naar boven heb gebracht zodat ze konden genezen.
Een van de bewoners van Vila Lieta komt helaas te overlijden, maar laat Bianca een brief na waarin ze haar op het hart drukt dat ze haar hart moet volgen. Op hetzelfde moment moet Lorenzo binnen en vindt er een hartstochtelijk moment plaats. Daarom beïndigd ze haar relatie met Brando, ze volgt eindelijk haar hart in plaats van te doen wat anderen van haar verwachten. In de weken en maanden die daarop volgen hoort ze niks van Lorenzo. Ze (denkt) dat hij haar zo probeer duidelijk te maken dat het niets betekende, hij immers verloofd met Tamara. Ook krijgt ze een brief van de school waar ze zich voor aan had gemeld met een afwijzing.
Daarom besluiten ze een aantal maanden mee te gaan naar Londen met haar moeder. Terwijl ze inkopen aan het doen is in Florence, komt ze Tamara tegen. Ze vertelt haar dat ze een relatie heeft verbroken en ze verwijt Bianca dat er altijd iets gaande is geweest tussen hun twee.
Op de dag dat Bianca naar Londen vertrekt met haar moeder en Mia kan ze haar ticket nergens vinden. Uiteindelijk blijkt het door Lorenzo te komen en zo vinden ze elkaar weer terug.
Wat betreft het dagje van Viola beginnen de puzzelstukjes op hun plaats te vallen. Bianca keert terug naar het museum om daar toch in het archief te spitten en vind daar een foto van nare oorlog beroep viola te zien is. Tevens vindt ze ook een brief die ze heeft geschreven aan haar tante Agnese ze schrijft dat ze in Amerika is. Bij het lezen van de brief kon Bianca tot de conclusie dat haar gave, Het Oog, terug is maar dan in een andere vorm.
Het eindigt met de bruiloft van Lucrezia en een onthulling die het einde open houdt en je laat smachten naar het deel over Mia.
Mocht je fan zijn van Soraya Lane (en gelijkwaardige auteurs) kan ik je enkel verplichten om deze serie ook te gaan lezen. Het is geen fantasy-genre, maar een prachtig liefdes-verhaal wat ergens iets mystieks heeft en soms perfectieven uit het verleden laat zien. Ik kan niet wachten in ieder geval en heb het boek in 2 dagen gelezen, daarom geeft ik het ook zeker een 9.5/10 ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 14, 2026
Boekrecensie: De gave van Bianca, de Toscaanse zussen
Auteur: Daniela Sacerdoti
Beoordeling: 4 sterren
Waarom deze score: Een prachtig vervolg vol hartverwarmende zussenliefde, een intrigerende historische verhaallijn over kunstroof en een geloofwaardig vleugje magie.
Samenvatting:
In dit tweede deel volgen we voornamelijk Bianca. Haar verhaallijn speelt zich af in het heden van 1985, met een tijdsprong naar tien jaar eerder om te verduidelijken wat er toen is voorgevallen tussen haar en het mannelijke hoofdpersonage. Tegelijkertijd loopt er een historische verhaallijn rond de jaren veertig over een meisje genaamd Viola, dat Bianca via haar bijzondere gave kan waarnemen. Het mysterie rondom gestolen kunst tijdens de Tweede Wereldoorlog loopt als een rode draad door haar visioenen.
Schrijfstijl:
Net als in het eerste deel is de schrijfstijl prachtig, gedetailleerd en enorm sfeervol. Je ziet de omgeving echt voor je en voelt de sfeer van Toscane. De magische gave van Bianca – het kijken door een soort sluier naar de afdrukken van het verleden – voelt nergens ongeloofwaardig. Sacerdoti schrijft het zo natuurlijk op dat het bijna vanzelfsprekend aanvoelt. Ook is het heel prettig dat plaatsen en jaartallen duidelijk worden aangegeven, zodat je altijd precies weet waar je je op de tijdlijn bevindt.
Verhaallijn:
Het boek pakt in het eerste hoofdstuk slim de teugels op van het vorige deel. Waar in boek één gaten vielen omdat de zussen destijds niet samen waren, worden die open eindjes nu vanuit Bianca's perspectief prachtig ingevuld. De toevoeging van de oorlog en de gestolen kunst geeft het verhaal extra spanning, zonder dat het direct een zwaar oorlogsboek wordt. De historische verantwoording in het nawoord, waarin Sacerdoti uitlegt hoe ze echte gebeurtenissen losjes heeft aangepast voor het verhaal, is een hele nette en gewaardeerde toevoeging.
Karakterontwikkeling:
De personages maken een hele mooie groei door. Nu de dreiging uit het verleden weg is, proberen de zussen de scherven op te rapen en zie je ze voelbaar weer naar elkaar toe groeien. De noodzaak van de keuzes die in het verleden zijn gemaakt is goed invoelbaar, zeker als je zelf uit een gezin met zussen komt en dat verantwoordelijkheidsgevoel herkent.
Thema’s en boodschap:
Zussenliefde en het helen van oude wonden staan in dit deel centraal. Waar het eerste boek een ijzersterke fundering legde voor alle familiedrama's en vetes, legt dit tweede boek er een verdiepende, zachtere laag overheen waarin herstel mogelijk is.
Emotionele impact:
De band tussen de zussen is in dit deel oprecht hartverwarmend. Het ontroert om te lezen hoe ze de weg naar elkaar terugvinden. Ook het lot van de vrouw uit het verleden, Viola, grijpt je aan en zorgt ervoor dat je wilt blijven doorlezen om erachter te komen hoe haar leven is afgelopen.
Sterke punten:
Sfeervolle en zintuiglijke omgevingsbeschrijvingen
Slimme invulling van de open plekken uit het eerste boek
Geloofwaardige en magische integratie van Bianca's gave
Fijne balans tussen het heden (1985) en het oorlogsverleden
Een mooie epiloog die perfect de ruimte laat voor de verhalen van de overige twee zussen
Conclusie:
De gave van Bianca is een ijzersterk tweede deel dat de serie nog meer diepgang geeft. Het verhaal zit ontzettend goed in elkaar en de historische details maken het helemaal af. Ik ben absoluut fan en kijk heel erg uit naar deel drie en vier om het plaatje van deze vier zussen helemaal compleet te maken.
Leeservaring:
Het boek las weer ontzettend prettig weg. De historische laag met de gestolen kunst, gecombineerd met de herkenbare familiedynamiek en de magische sluier naar het verleden, zorgde voor een rijke en meeslepende leeservaring.
Ik heb dit boek als recensie-exemplaar gelezen, dit is mijn persoonlijke mening.
Auteur: Daniela Sacerdoti
Beoordeling: 4 sterren
Waarom deze score: Een prachtig vervolg vol hartverwarmende zussenliefde, een intrigerende historische verhaallijn over kunstroof en een geloofwaardig vleugje magie.
Samenvatting:
In dit tweede deel volgen we voornamelijk Bianca. Haar verhaallijn speelt zich af in het heden van 1985, met een tijdsprong naar tien jaar eerder om te verduidelijken wat er toen is voorgevallen tussen haar en het mannelijke hoofdpersonage. Tegelijkertijd loopt er een historische verhaallijn rond de jaren veertig over een meisje genaamd Viola, dat Bianca via haar bijzondere gave kan waarnemen. Het mysterie rondom gestolen kunst tijdens de Tweede Wereldoorlog loopt als een rode draad door haar visioenen.
Schrijfstijl:
Net als in het eerste deel is de schrijfstijl prachtig, gedetailleerd en enorm sfeervol. Je ziet de omgeving echt voor je en voelt de sfeer van Toscane. De magische gave van Bianca – het kijken door een soort sluier naar de afdrukken van het verleden – voelt nergens ongeloofwaardig. Sacerdoti schrijft het zo natuurlijk op dat het bijna vanzelfsprekend aanvoelt. Ook is het heel prettig dat plaatsen en jaartallen duidelijk worden aangegeven, zodat je altijd precies weet waar je je op de tijdlijn bevindt.
Verhaallijn:
Het boek pakt in het eerste hoofdstuk slim de teugels op van het vorige deel. Waar in boek één gaten vielen omdat de zussen destijds niet samen waren, worden die open eindjes nu vanuit Bianca's perspectief prachtig ingevuld. De toevoeging van de oorlog en de gestolen kunst geeft het verhaal extra spanning, zonder dat het direct een zwaar oorlogsboek wordt. De historische verantwoording in het nawoord, waarin Sacerdoti uitlegt hoe ze echte gebeurtenissen losjes heeft aangepast voor het verhaal, is een hele nette en gewaardeerde toevoeging.
Karakterontwikkeling:
De personages maken een hele mooie groei door. Nu de dreiging uit het verleden weg is, proberen de zussen de scherven op te rapen en zie je ze voelbaar weer naar elkaar toe groeien. De noodzaak van de keuzes die in het verleden zijn gemaakt is goed invoelbaar, zeker als je zelf uit een gezin met zussen komt en dat verantwoordelijkheidsgevoel herkent.
Thema’s en boodschap:
Zussenliefde en het helen van oude wonden staan in dit deel centraal. Waar het eerste boek een ijzersterke fundering legde voor alle familiedrama's en vetes, legt dit tweede boek er een verdiepende, zachtere laag overheen waarin herstel mogelijk is.
Emotionele impact:
De band tussen de zussen is in dit deel oprecht hartverwarmend. Het ontroert om te lezen hoe ze de weg naar elkaar terugvinden. Ook het lot van de vrouw uit het verleden, Viola, grijpt je aan en zorgt ervoor dat je wilt blijven doorlezen om erachter te komen hoe haar leven is afgelopen.
Sterke punten:
Sfeervolle en zintuiglijke omgevingsbeschrijvingen
Slimme invulling van de open plekken uit het eerste boek
Geloofwaardige en magische integratie van Bianca's gave
Fijne balans tussen het heden (1985) en het oorlogsverleden
Een mooie epiloog die perfect de ruimte laat voor de verhalen van de overige twee zussen
Conclusie:
De gave van Bianca is een ijzersterk tweede deel dat de serie nog meer diepgang geeft. Het verhaal zit ontzettend goed in elkaar en de historische details maken het helemaal af. Ik ben absoluut fan en kijk heel erg uit naar deel drie en vier om het plaatje van deze vier zussen helemaal compleet te maken.
Leeservaring:
Het boek las weer ontzettend prettig weg. De historische laag met de gestolen kunst, gecombineerd met de herkenbare familiedynamiek en de magische sluier naar het verleden, zorgde voor een rijke en meeslepende leeservaring.
Ik heb dit boek als recensie-exemplaar gelezen, dit is mijn persoonlijke mening.
March 24, 2026
Net zoals haar andere zussen heeft Bianca een speciale gave van haar moeder geërfd, ze kan overleden mensen zien. Deze gave was ze kwijt toen haar tweelingzus Lucrezia door haar vader weggestuurd werd, maar nu ze weer herenigd zijn, krijgt ze het geleidelijk aan terug.
Bianca moet nog aan haar nieuwe leven wennen. Sinds de terugkeer van haar tweelingzus hoeft ze niet de volledige zorg over haar zussen alleen te dragen. Ze heeft nu zeeën van tijd. Via een jeugdvriend krijgt ze de kans om in een museum in Florence te gaan werken. Daar vindt ze in het archief een dagboek van een jonge vrouw die ooit in de villa van Bianca’s familie woonde. Het blijkt het meisje Viola te zijn, het vriendinnetje die Bianca als kind door haar gave alleen kon zien…
Het verhaal begint met een gebeurtenis in 1944 waarin Viola betrokken geraakt. Het is gissen wat er eigenlijk gaande is. Daarna volgen we Bianca grotendeels in het heden 1985. In haar verhaal lezen we regelmatig fragmenten uit het dagboek zodat we gaandeweg te weten komen wie Viola is en wat er gebeurde in 1944. Door af en toe naar Bianca’s jeugd te switchen, leren we Bianca beter kennen. Op die manier begrijp je haar twijfels wanneer ze een keuze moet maken. Het is mooi om te lezen hoe Bianca van een zorgzame zus uitgroeit naar een vrouw die zelf kiest of ze haar lot accepteert of durft te strijden voor haar grote liefde.
Niet alleen Bianca’s liefde maar ook de zusterliefde staat centraal. De band tussen hen is zo sterk, zo hartverwarmend. Ze gunnen elkaar alle geluk toe na alle ellende die ze met hun vader beleefd hebben.
Daniela Sacerdoti heeft een heel beeldende schrijfstijl. Toscane met haar mooie Florence beschrijft ze zodanig goed dat je de historische gebouwen en de prachtige pleinen voor jouw ogen ziet. Je krijgt het gevoel dat je samen met Bianca in de kleine straatjes vertoeft. Je kan bijna de stoffige geur van het archief en zwoele geur van de bloemen ruiken.
Met dit boek wil Daniela hulde brengen aan Giovanni Poggi, het hoofd van de afdeling kunst in Toscane tijdens de Tweede Wereldoorlog. Door de vele bombardementen liepen de schilderijen gevaar en Adolf Hitler was van plan het Uffizi-museum leeg te roven. Met haar dichterlijke vrijheid beschrijft ze hoe men tijdens de Tweede Wereldoorlog de kunst uit Florence probeerde veilig te stellen.
‘De gave van Bianca’ is het tweede deel uit de serie De Toscaanse zussen. Een aanrader voor de liefhebbers van romantiek, familiegeheimen, mystiek en een beetje historie in het prachtige Toscane.
Bianca moet nog aan haar nieuwe leven wennen. Sinds de terugkeer van haar tweelingzus hoeft ze niet de volledige zorg over haar zussen alleen te dragen. Ze heeft nu zeeën van tijd. Via een jeugdvriend krijgt ze de kans om in een museum in Florence te gaan werken. Daar vindt ze in het archief een dagboek van een jonge vrouw die ooit in de villa van Bianca’s familie woonde. Het blijkt het meisje Viola te zijn, het vriendinnetje die Bianca als kind door haar gave alleen kon zien…
Het verhaal begint met een gebeurtenis in 1944 waarin Viola betrokken geraakt. Het is gissen wat er eigenlijk gaande is. Daarna volgen we Bianca grotendeels in het heden 1985. In haar verhaal lezen we regelmatig fragmenten uit het dagboek zodat we gaandeweg te weten komen wie Viola is en wat er gebeurde in 1944. Door af en toe naar Bianca’s jeugd te switchen, leren we Bianca beter kennen. Op die manier begrijp je haar twijfels wanneer ze een keuze moet maken. Het is mooi om te lezen hoe Bianca van een zorgzame zus uitgroeit naar een vrouw die zelf kiest of ze haar lot accepteert of durft te strijden voor haar grote liefde.
Niet alleen Bianca’s liefde maar ook de zusterliefde staat centraal. De band tussen hen is zo sterk, zo hartverwarmend. Ze gunnen elkaar alle geluk toe na alle ellende die ze met hun vader beleefd hebben.
Daniela Sacerdoti heeft een heel beeldende schrijfstijl. Toscane met haar mooie Florence beschrijft ze zodanig goed dat je de historische gebouwen en de prachtige pleinen voor jouw ogen ziet. Je krijgt het gevoel dat je samen met Bianca in de kleine straatjes vertoeft. Je kan bijna de stoffige geur van het archief en zwoele geur van de bloemen ruiken.
Met dit boek wil Daniela hulde brengen aan Giovanni Poggi, het hoofd van de afdeling kunst in Toscane tijdens de Tweede Wereldoorlog. Door de vele bombardementen liepen de schilderijen gevaar en Adolf Hitler was van plan het Uffizi-museum leeg te roven. Met haar dichterlijke vrijheid beschrijft ze hoe men tijdens de Tweede Wereldoorlog de kunst uit Florence probeerde veilig te stellen.
‘De gave van Bianca’ is het tweede deel uit de serie De Toscaanse zussen. Een aanrader voor de liefhebbers van romantiek, familiegeheimen, mystiek en een beetje historie in het prachtige Toscane.
March 13, 2026
De gave van Bianca – Daniela Sacerdotti
Sinds haar tweelingzus Lucrezia terug is, voelt Bianca zich meer verloren dan ooit. Nu ze niet meer voor iedereen hoeft te zorgen, heeft ze veel tijd over om te denken aan Lorenzo en hun onmogelijke liefde. Ze accepteert een baantje in een museum in Florence via een jeugdvriend. Daar vindt ze in de archieven een dagboek, geschreven door een jonge vrouw die ooit in de villa van haar familie woonde. Haar verhaal spiegelt Bianca’s eigen lot en ze raakt er steeds meer van overtuigd dat dit het meisje is dat Bianca haar hele leven al vergezelt, dankzij haar gave om overleden mensen te zien. Nu staat ze zelf voor een keuze: accepteert ze haar lot of durft ze te strijden voor haar grote liefde?
De gave van Bianca is deel twee in de Toscaanse zussen-serie, maar kan prima los gelezen worden. Al blijft het leuker om bij deel één te beginnen, zodat je meer achtergrond hebt van deze familie. Na het verhaal over Lucrezia is het nu de beurt van haar tweelingzus Bianca. Elke zus heeft een "gave", een eigenschap die ze van hun Schotse moeder hebben geërfd. Bianca’s gave verdween nadat haar zusje vertrok, maar komt langzaam terug nu de zussen weer herenigd zijn. Bianca's gave stelt haar in staat mensen van lang geleden te zien en te horen, vooral een jonge vrouw genaamd Viola, die tijdens de Tweede Wereldoorlog leefde en betrokken raakte bij het redden van kostbare kunstwerken.
Het verhaal begint al meteen met een spannende proloog die zich afspeelt in het verleden. Daarna maakt het sprongen tussen verleden, 1944 met Viola, en 1985 met Bianca. Met haar boeiende en meeslepende schrijfstijl neemt de auteur je mee naar de sfeervolle omgeving van Toscane. Je leeft mee met Bianca, een jonge vrouw die het erg moeilijk vindt om zichzelf nu eens op de eerste plaats te zetten nu ze niet meer voor haar jongere zusjes hoeft te zorgen. Het maakt haar onzeker over de weg die ze moet volgen. De Falconeri zusjes blijven elkaar steunen en wat is het leuk om deze familie steeds iets beter te leren kennen. Ik verheug me ondertussen alweer op het volgende deel. Zeker na de gigantische cliffhanger aan het eind van het laatste hoofdstuk!
De Toscaanse zussen-serie is een aanrader voor de liefhebber van sfeervolle romans met familiegeheimen, drama, romantiek en een vleugje historie.
4 ★
Bedankt Oceaan voor dit recensieboek.
Sinds haar tweelingzus Lucrezia terug is, voelt Bianca zich meer verloren dan ooit. Nu ze niet meer voor iedereen hoeft te zorgen, heeft ze veel tijd over om te denken aan Lorenzo en hun onmogelijke liefde. Ze accepteert een baantje in een museum in Florence via een jeugdvriend. Daar vindt ze in de archieven een dagboek, geschreven door een jonge vrouw die ooit in de villa van haar familie woonde. Haar verhaal spiegelt Bianca’s eigen lot en ze raakt er steeds meer van overtuigd dat dit het meisje is dat Bianca haar hele leven al vergezelt, dankzij haar gave om overleden mensen te zien. Nu staat ze zelf voor een keuze: accepteert ze haar lot of durft ze te strijden voor haar grote liefde?
De gave van Bianca is deel twee in de Toscaanse zussen-serie, maar kan prima los gelezen worden. Al blijft het leuker om bij deel één te beginnen, zodat je meer achtergrond hebt van deze familie. Na het verhaal over Lucrezia is het nu de beurt van haar tweelingzus Bianca. Elke zus heeft een "gave", een eigenschap die ze van hun Schotse moeder hebben geërfd. Bianca’s gave verdween nadat haar zusje vertrok, maar komt langzaam terug nu de zussen weer herenigd zijn. Bianca's gave stelt haar in staat mensen van lang geleden te zien en te horen, vooral een jonge vrouw genaamd Viola, die tijdens de Tweede Wereldoorlog leefde en betrokken raakte bij het redden van kostbare kunstwerken.
Het verhaal begint al meteen met een spannende proloog die zich afspeelt in het verleden. Daarna maakt het sprongen tussen verleden, 1944 met Viola, en 1985 met Bianca. Met haar boeiende en meeslepende schrijfstijl neemt de auteur je mee naar de sfeervolle omgeving van Toscane. Je leeft mee met Bianca, een jonge vrouw die het erg moeilijk vindt om zichzelf nu eens op de eerste plaats te zetten nu ze niet meer voor haar jongere zusjes hoeft te zorgen. Het maakt haar onzeker over de weg die ze moet volgen. De Falconeri zusjes blijven elkaar steunen en wat is het leuk om deze familie steeds iets beter te leren kennen. Ik verheug me ondertussen alweer op het volgende deel. Zeker na de gigantische cliffhanger aan het eind van het laatste hoofdstuk!
De Toscaanse zussen-serie is een aanrader voor de liefhebber van sfeervolle romans met familiegeheimen, drama, romantiek en een vleugje historie.
4 ★
Bedankt Oceaan voor dit recensieboek.
March 30, 2026
De gave van Bianca is het prachtige tweede deel in De Toscaanse zussen.
In dit verhaal volgen we Bianca, een vrouw die haar leven lang heeft moeten vechten voor haar plek. Opgegroeid onder het harde regime van haar vader en getekend door verlies van haar moeder, lijkt ze zichzelf een beetje kwijt te zijn geraakt. Zeker nu haar tweelingzus weer terug is en haar rol binnen de familie verandert. Wanneer ze een baan aanneemt in een museum in Florence, komt alles langzaam in beweging. In de archieven stuit ze op een oud dagboek van een jonge vrouw die ooit op het landgoed van haar familie woonde. Vanaf dat moment begint het verhaal zich op een bijzondere manier te ontvouwen.
Het boek is geschreven in de ik-vorm, waardoor je echt dicht op Bianca’s gevoelens zit. Je voelt haar twijfel, haar gemis en haar verlangen naar liefde. Vooral als het gaat om Lorenzo en de keuzes die ze moet maken.
Wat dit verhaal extra mooi maakt, is de combinatie van twee tijdlijnen. We lezen tussen het Italië van 1985 en de jaren veertig, waar we het verhaal volgen van Viola. Via Bianca’s mysterieuze gave ( het zien van gebeurtenissen en mensen uit het verleden ) raakt Bianca steeds meer verbonden met Viola’s leven in het verleden.
Die gave geeft het verhaal een mysterieus randje, zonder dat het ongeloofwaardig wordt. Juist die balans maakt het zo sterk. De verhaallijnen grijpen mooi in elkaar, waarbij het oorlogsverleden en het mysterie rondom verdwenen kunst langzaam worden ontrafeld. Tegelijkertijd blijft het heel persoonlijk en emotioneel.
De schrijfstijl van Daniela Sacerdoti is beeldend en meeslepend. Je waant je echt in het Toscaanse landschap, tussen de oude villa’s en stoffige archieven waar Bianca het dagboek vindt.
Wat ik ook sterk vond, is hoe dit deel de grotere familielijn verder uitbouwt. Je merkt dat er nog zoveel verhalen te vertellen zijn. En dan dat einde… zonder te veel te verklappen: bereid je voor op een flinke cliffhanger. Het zorgt er in ieder geval voor dat ik nu nóg nieuwsgieriger ben naar het verhaal van de volgende zus.
Een kleine tip: begin echt bij het eerste deel, zodat je de familie Falconeri goed leert kennen. Dat maakt deze leeservaring alleen maar beter.
In dit verhaal volgen we Bianca, een vrouw die haar leven lang heeft moeten vechten voor haar plek. Opgegroeid onder het harde regime van haar vader en getekend door verlies van haar moeder, lijkt ze zichzelf een beetje kwijt te zijn geraakt. Zeker nu haar tweelingzus weer terug is en haar rol binnen de familie verandert. Wanneer ze een baan aanneemt in een museum in Florence, komt alles langzaam in beweging. In de archieven stuit ze op een oud dagboek van een jonge vrouw die ooit op het landgoed van haar familie woonde. Vanaf dat moment begint het verhaal zich op een bijzondere manier te ontvouwen.
Het boek is geschreven in de ik-vorm, waardoor je echt dicht op Bianca’s gevoelens zit. Je voelt haar twijfel, haar gemis en haar verlangen naar liefde. Vooral als het gaat om Lorenzo en de keuzes die ze moet maken.
Wat dit verhaal extra mooi maakt, is de combinatie van twee tijdlijnen. We lezen tussen het Italië van 1985 en de jaren veertig, waar we het verhaal volgen van Viola. Via Bianca’s mysterieuze gave ( het zien van gebeurtenissen en mensen uit het verleden ) raakt Bianca steeds meer verbonden met Viola’s leven in het verleden.
Die gave geeft het verhaal een mysterieus randje, zonder dat het ongeloofwaardig wordt. Juist die balans maakt het zo sterk. De verhaallijnen grijpen mooi in elkaar, waarbij het oorlogsverleden en het mysterie rondom verdwenen kunst langzaam worden ontrafeld. Tegelijkertijd blijft het heel persoonlijk en emotioneel.
De schrijfstijl van Daniela Sacerdoti is beeldend en meeslepend. Je waant je echt in het Toscaanse landschap, tussen de oude villa’s en stoffige archieven waar Bianca het dagboek vindt.
Wat ik ook sterk vond, is hoe dit deel de grotere familielijn verder uitbouwt. Je merkt dat er nog zoveel verhalen te vertellen zijn. En dan dat einde… zonder te veel te verklappen: bereid je voor op een flinke cliffhanger. Het zorgt er in ieder geval voor dat ik nu nóg nieuwsgieriger ben naar het verhaal van de volgende zus.
Een kleine tip: begin echt bij het eerste deel, zodat je de familie Falconeri goed leert kennen. Dat maakt deze leeservaring alleen maar beter.
March 26, 2026
🌸 Review 🌸
🌟🌟🌟🌟⚡️
Na gisteren over deel 1 te posten kon ik niet anders dan zo snel mogelijk door te lezen in deel 2 🥹 Dit is mijn nieuwe verslavende serie en het is zo sneu nu nog te moeten wachten tot 15 september 2026 op De gave van Mia, deel 3 in deze prachtige zussen serie 💗
In deel 2 gaan we verder met de gave van zus Bianca,die stemmen hoort en gebeurtenissen uit het verleden ziet gebeuren terwijl ze nu in het heden is. Ze hoort vooral een stem van een jonge vrouw, Viola, die tijdens de Tweede Wereldoorlog ook in de Casa woonde.
Na op onderzoek uit te gaan vindt ze Viola haar dagboek en lijken beide meisjes meer met elkaar gemeen te hebben dan gedacht.
Terug een verhaal vol emotie dat enorm beeldend geschreven is. Je voelt de liefde, hartverwarmende vriendschappen, vreugdevolle momentjes,maar ook schrijnend,de toelichting dat je krijgt wat een harde jeugd de meisjes hadden onder een narcistische en egoïstische vader, hoe ze in verbittering,haat en verdriet moesten opgroeien.
Waar we ook op het einde van deel 1 wel nog wat vragen hadden, krijgen we in deel 2 mondjesmaat meer informatie welke gebeurtenissen vooraf gingen en wat de oorzaak is voor de slechte verstandhouding tussen de Falconeri's & de Orafi's.
In dit verhaal kwam de magie ook meer naar voren in het verhaal dan in het 1e deel,wat ik wel heel aangenaam vond.
Ik vind het ook een heel boeiend verhaal, met die twee verhaallijnen, die zo mooi in elkaar overlopen,dat je echt getriggerd was om verder te lezen hoe het verhaal nu liep voor zowel Viola als Bianca.
Ik kan niet wachten tot 15 september 2026 om verder te lezen in deel 3 🤭 @oceaanboeken
📖 Sinds haar tweelingzus Lucrezia terug is voelt Bianca zich meer verloren dan ooit. Nu ze niet meer voor iedereen hoeft te zorgen,heeft ze veel tijd over om te denken aan Lorenzo en hun onmogelijke liefde. Ze accepteert een baantje in een museum in Florence via een jeugdvriend. Daar vindt ze in de archieven een dagboek,geschreven door een jonge vrouw die ooit in de vila van haar familie woonde. Haar verhaal spiegelt Bianca's eigen lot en ze raakt er steeds meer van overtuigd dat dit het meisje is dat Bianca haar hele leven al vergezelt.
🌟🌟🌟🌟⚡️
Na gisteren over deel 1 te posten kon ik niet anders dan zo snel mogelijk door te lezen in deel 2 🥹 Dit is mijn nieuwe verslavende serie en het is zo sneu nu nog te moeten wachten tot 15 september 2026 op De gave van Mia, deel 3 in deze prachtige zussen serie 💗
In deel 2 gaan we verder met de gave van zus Bianca,die stemmen hoort en gebeurtenissen uit het verleden ziet gebeuren terwijl ze nu in het heden is. Ze hoort vooral een stem van een jonge vrouw, Viola, die tijdens de Tweede Wereldoorlog ook in de Casa woonde.
Na op onderzoek uit te gaan vindt ze Viola haar dagboek en lijken beide meisjes meer met elkaar gemeen te hebben dan gedacht.
Terug een verhaal vol emotie dat enorm beeldend geschreven is. Je voelt de liefde, hartverwarmende vriendschappen, vreugdevolle momentjes,maar ook schrijnend,de toelichting dat je krijgt wat een harde jeugd de meisjes hadden onder een narcistische en egoïstische vader, hoe ze in verbittering,haat en verdriet moesten opgroeien.
Waar we ook op het einde van deel 1 wel nog wat vragen hadden, krijgen we in deel 2 mondjesmaat meer informatie welke gebeurtenissen vooraf gingen en wat de oorzaak is voor de slechte verstandhouding tussen de Falconeri's & de Orafi's.
In dit verhaal kwam de magie ook meer naar voren in het verhaal dan in het 1e deel,wat ik wel heel aangenaam vond.
Ik vind het ook een heel boeiend verhaal, met die twee verhaallijnen, die zo mooi in elkaar overlopen,dat je echt getriggerd was om verder te lezen hoe het verhaal nu liep voor zowel Viola als Bianca.
Ik kan niet wachten tot 15 september 2026 om verder te lezen in deel 3 🤭 @oceaanboeken
📖 Sinds haar tweelingzus Lucrezia terug is voelt Bianca zich meer verloren dan ooit. Nu ze niet meer voor iedereen hoeft te zorgen,heeft ze veel tijd over om te denken aan Lorenzo en hun onmogelijke liefde. Ze accepteert een baantje in een museum in Florence via een jeugdvriend. Daar vindt ze in de archieven een dagboek,geschreven door een jonge vrouw die ooit in de vila van haar familie woonde. Haar verhaal spiegelt Bianca's eigen lot en ze raakt er steeds meer van overtuigd dat dit het meisje is dat Bianca haar hele leven al vergezelt.
April 17, 2026
De gave van Bianca is het sfeervolle 2e deel van De Toscaanse zussen, de meeslepende serie van Daniela Sacerdoti bij Oceaan boeken en het vervolg op De gave van Lucrezia. De vertaling was weer in handen van Irene Paridaans. Het 3e deel, De gave van Mia, verschijnt zomer 2026 en De gave van Nora zal voorjaar 2027 de serie afsluiten.
In het 1e deel draaide het om Lucrezia's terugkeer naar villa Casalta en de familiegeheimen die tot haar vertrek leidden. In dit boek gaat het verhaal verder en ligt de focus op tweelingzus Bianca en haar zoektocht naar haar eigen identiteit. Nu Lucrezia terug is, voelt ze zich verloren, want ze hoeft niet meer voor iedereen te zorgen. Teveel tijd om te denken aan Lorenzo en hun onmogelijke liefde. Ze accepteert een baan in een museum in Florence en ontdekt een dagboek van een jonge vrouw die ooit in hun villa woonde in de archieven. Haar verhaal lijkt veel op Bianca's eigen leven. Ze vermoedt dat zij het meisje is wat ze vroeger altijd zag door haar gave om overleden mensen te zien. Bianca zal nu zelf moeten kiezen. Accepteert ze haar lot of vecht ze voor haar grote liefde?
Ook dit boek is geschreven in de ik-vorm en we leren Bianca dan ook goed kennen met al haar gevoelens, twijfels en verlangens. Ze ontwikkelt zich gaandeweg tot een sterke vrouw die vecht voor haar geluk, je leeft intens met haar mee. Haar tragische liefdesgeschiedenis met Lorenzo geeft het verhaal een emotionele lading terwijl de duale tijdlijn voor spanning en vaart zorgt. In het heden gaan we verder in 1985 en in het verleden speelt Viola's leven zich af in de jaren '40. Bianca voelt zich door haar gave steeds meer met Viola verbonden en door de ontdekkingen uit het dagboek die met het heden verstrikt raken krijgt het familiegeheim meer diepgang. De setting komt weer helemaal tot leven. Je ziet Casalta en Florence zo voor je en kunt de zinderende warmte bijna voelen.
Al met al een beeldend geschreven sfeervol 2e deel van een heerlijk meeslepende serie vol familiegeheimen en een vleugje mystiek in een levendige Italiaanse setting. Een prachtig liefdesverhaal. De Falconeri-saga gaat verder, ik kan niet wachten op de twee laatste delen!
In het 1e deel draaide het om Lucrezia's terugkeer naar villa Casalta en de familiegeheimen die tot haar vertrek leidden. In dit boek gaat het verhaal verder en ligt de focus op tweelingzus Bianca en haar zoektocht naar haar eigen identiteit. Nu Lucrezia terug is, voelt ze zich verloren, want ze hoeft niet meer voor iedereen te zorgen. Teveel tijd om te denken aan Lorenzo en hun onmogelijke liefde. Ze accepteert een baan in een museum in Florence en ontdekt een dagboek van een jonge vrouw die ooit in hun villa woonde in de archieven. Haar verhaal lijkt veel op Bianca's eigen leven. Ze vermoedt dat zij het meisje is wat ze vroeger altijd zag door haar gave om overleden mensen te zien. Bianca zal nu zelf moeten kiezen. Accepteert ze haar lot of vecht ze voor haar grote liefde?
Ook dit boek is geschreven in de ik-vorm en we leren Bianca dan ook goed kennen met al haar gevoelens, twijfels en verlangens. Ze ontwikkelt zich gaandeweg tot een sterke vrouw die vecht voor haar geluk, je leeft intens met haar mee. Haar tragische liefdesgeschiedenis met Lorenzo geeft het verhaal een emotionele lading terwijl de duale tijdlijn voor spanning en vaart zorgt. In het heden gaan we verder in 1985 en in het verleden speelt Viola's leven zich af in de jaren '40. Bianca voelt zich door haar gave steeds meer met Viola verbonden en door de ontdekkingen uit het dagboek die met het heden verstrikt raken krijgt het familiegeheim meer diepgang. De setting komt weer helemaal tot leven. Je ziet Casalta en Florence zo voor je en kunt de zinderende warmte bijna voelen.
Al met al een beeldend geschreven sfeervol 2e deel van een heerlijk meeslepende serie vol familiegeheimen en een vleugje mystiek in een levendige Italiaanse setting. Een prachtig liefdesverhaal. De Falconeri-saga gaat verder, ik kan niet wachten op de twee laatste delen!
August 10, 2026
Bianca moet wennen aan haar nieuwe leven. Nu de vier zussen weer compleet zijn, lijkt niemand haar meer nodig te hebben. Ze accepteert een baan in een museum, waar ze documenten gaat archiveren. Daar vindt ze een dagboek geschreven door een vroegere inwoonster van haar familievilla. Ze herkent veel in het verhaal van de jonge Viola in haar eigen leven, en ook de vrouw zelf roept herinneringen op. Dan moet Bianca kiezen: durft ze vechten of accepteert ze het lot?
‘De gave van Bianca’ is het tweede deel van de serie ‘De Toscaanse zussen’, waarbij in elk deel een van de zussen centraal staat. Je kunt de verhalen los lezen, maar het is wel aan te raden om de delen (op volgorde) te lezen. In dit boek gaat het over Bianca, die worstelt met haar plek in haar eigen huis. Door de ik-vorm, sta je als lezer dichtbij haar en krijg je uit eerste hand haar gedachten en gevoelens te lezen. Je voelt haar verdriet, onzekerheid en hunkering naar liefde.
De verhaallijn van Bianca speelt zich af rond 1985, waarbij de tweede verhaallijn met Viola in de Tweede Wereldoorlog afspeelt. Die verhaallijn is deels gebaseerd op waargebeurde historische gebeurtenissen, wat interessant en leerzaam is. Je krijgt daardoor een beeld van Italië in oorlogstijd. Dit alles heeft een klein laagje magie, zonder dat het overheerst. Het zorgt ervoor dat beide verhalen mooi met elkaar verweven raken. Op het einde komt er nog een onverwachte wending, waardoor ik alleen maar meer hoop dat deel drie er snel verschijnt.
Heerlijk boek, dat je meeneemt naar Italië en je laat genieten van een magisch familieverhaal.
‘De gave van Bianca’ is het tweede deel van de serie ‘De Toscaanse zussen’, waarbij in elk deel een van de zussen centraal staat. Je kunt de verhalen los lezen, maar het is wel aan te raden om de delen (op volgorde) te lezen. In dit boek gaat het over Bianca, die worstelt met haar plek in haar eigen huis. Door de ik-vorm, sta je als lezer dichtbij haar en krijg je uit eerste hand haar gedachten en gevoelens te lezen. Je voelt haar verdriet, onzekerheid en hunkering naar liefde.
De verhaallijn van Bianca speelt zich af rond 1985, waarbij de tweede verhaallijn met Viola in de Tweede Wereldoorlog afspeelt. Die verhaallijn is deels gebaseerd op waargebeurde historische gebeurtenissen, wat interessant en leerzaam is. Je krijgt daardoor een beeld van Italië in oorlogstijd. Dit alles heeft een klein laagje magie, zonder dat het overheerst. Het zorgt ervoor dat beide verhalen mooi met elkaar verweven raken. Op het einde komt er nog een onverwachte wending, waardoor ik alleen maar meer hoop dat deel drie er snel verschijnt.
Heerlijk boek, dat je meeneemt naar Italië en je laat genieten van een magisch familieverhaal.
March 19, 2026
De gave van Bianca is het tweede deel van De Toscaanse zussen serie van Daniela Sacerdoti.
In dit deel volgen we Bianca, die na de terugkeer van haar tweelingzus Lucrezia haar eigen identiteit opnieuw probeert te vinden. Ze dacht rust te krijgen, maar niets is minder waar. Wanneer Bianca in de archieven waar ze werkt een dagboek vind, van een jonge vrouw die ooit in hun ouderlijke villa heeft gewoond, verandert alles. Als ze dan ook nog eens een oude bekende tegen het lijf loopt maakt dit het alleen maar moeilijker voor haar. Ze bevindt zich in een innerlijke strijd vol herinneringen, verlangens en geheimen uit het verleden.
Net zoals het eerste deel is dit verhaal ook weer heel beeldend en gedetailleerd beschreven, het lijkt alsof je zelf in Florence bent. De sfeer van oude villa’s, stoffige archieven en verborgen dagboeken ademt een mysterieuze geschiedenis uit. Het gevonden dagboek vormt bijna een personage op zich.
Bianca’s gave in combinatie met haar zoektocht naar liefde, vrijheid en het mysterie rondom het dagboek, zorgt ervoor dat je het boek maar moeilijk weg kunt leggen. De personages voelen levensecht aan, en de band tussen de zussen zowel in het verleden als heden wordt op een mooie, melancholische manier verteld.
De gave van Bianca is een meeslepend, emotioneel, betoverend verhaal over keuzes, liefde en het loslaten van wat was. Een aanrader voor lezers die houden van romantiek met een vleugje mystiek.
Het derde deel De gave van Mia komt deze zomer uit en ik kan niet wachten om Mia en haar gave beter te leren kennen.
In dit deel volgen we Bianca, die na de terugkeer van haar tweelingzus Lucrezia haar eigen identiteit opnieuw probeert te vinden. Ze dacht rust te krijgen, maar niets is minder waar. Wanneer Bianca in de archieven waar ze werkt een dagboek vind, van een jonge vrouw die ooit in hun ouderlijke villa heeft gewoond, verandert alles. Als ze dan ook nog eens een oude bekende tegen het lijf loopt maakt dit het alleen maar moeilijker voor haar. Ze bevindt zich in een innerlijke strijd vol herinneringen, verlangens en geheimen uit het verleden.
Net zoals het eerste deel is dit verhaal ook weer heel beeldend en gedetailleerd beschreven, het lijkt alsof je zelf in Florence bent. De sfeer van oude villa’s, stoffige archieven en verborgen dagboeken ademt een mysterieuze geschiedenis uit. Het gevonden dagboek vormt bijna een personage op zich.
Bianca’s gave in combinatie met haar zoektocht naar liefde, vrijheid en het mysterie rondom het dagboek, zorgt ervoor dat je het boek maar moeilijk weg kunt leggen. De personages voelen levensecht aan, en de band tussen de zussen zowel in het verleden als heden wordt op een mooie, melancholische manier verteld.
De gave van Bianca is een meeslepend, emotioneel, betoverend verhaal over keuzes, liefde en het loslaten van wat was. Een aanrader voor lezers die houden van romantiek met een vleugje mystiek.
Het derde deel De gave van Mia komt deze zomer uit en ik kan niet wachten om Mia en haar gave beter te leren kennen.
March 15, 2026
Na het lezen van De gave van Lucrezia kon ik niet wachten om te beginnen met deel 2; De gave van Bianca.
En wat een prachtig verhaal weer!
4 zussen, 4 gaves, 4 liefdes...
In dit deel volgen we Bianca, de tweelingzus van Lucrezia.
Ze heeft, net als haar zussen, een speciale gave; ze ziet gebeurtenissen uit het verleden zich afspelen in het heden. Dit gebeurt echter alleen op hun landgoed Casalta. Zo zag ze regelmatig het meisje Viola, die vroeger, tijdens de oorlog, op Casalta woonde.
Maar sinds het vertrek van Lucrezia 12 jaar geleden, is Bianca’s gave verdwenen…
Nu Lucrezia terug is, hoopt ze dat haar gave terug komt, maar dit lijkt niet te gebeuren. Totdat ze opeens regelmatig een stem hoort die haar roept…Viola! Dankzij haar nieuwe baan ontdekt Bianca Viola’s dagboek en komt er tijdens het lezen achter dat hun levens enorm op elkaar lijken!
Een tiran als vader, een gedwongen huwelijk en een onmogelijke en verboden liefde…
Het verhaal gaat verder waar het gestopt is na De gave van Lucrezia. Het is nog steeds 1985, maar ook hier gaan we regelmatig 10 jaar terug. Het moment nadat Lucrezia verdween en wat dat voor persoonlijke gevolgen had voor Bianca.
Daarnaast lezen we door het boek heen in het dagboek van Viola, wat zich afspeelt in de jaren 40. Een hele mooie toevoeging en erg ontroerend!
Ook dit boek bevat weer zoveel mooie elementen: liefde, vriendschap, angst, kracht, doorzettingsvermogen en dat alles met een vleugje magie.
Met een mooie plottwist op het einde!
Ik kan nu dus al niet wachten op het volgende deel.
De gave van Mia verschijnt in augustus.
En wat een prachtig verhaal weer!
4 zussen, 4 gaves, 4 liefdes...
In dit deel volgen we Bianca, de tweelingzus van Lucrezia.
Ze heeft, net als haar zussen, een speciale gave; ze ziet gebeurtenissen uit het verleden zich afspelen in het heden. Dit gebeurt echter alleen op hun landgoed Casalta. Zo zag ze regelmatig het meisje Viola, die vroeger, tijdens de oorlog, op Casalta woonde.
Maar sinds het vertrek van Lucrezia 12 jaar geleden, is Bianca’s gave verdwenen…
Nu Lucrezia terug is, hoopt ze dat haar gave terug komt, maar dit lijkt niet te gebeuren. Totdat ze opeens regelmatig een stem hoort die haar roept…Viola! Dankzij haar nieuwe baan ontdekt Bianca Viola’s dagboek en komt er tijdens het lezen achter dat hun levens enorm op elkaar lijken!
Een tiran als vader, een gedwongen huwelijk en een onmogelijke en verboden liefde…
Het verhaal gaat verder waar het gestopt is na De gave van Lucrezia. Het is nog steeds 1985, maar ook hier gaan we regelmatig 10 jaar terug. Het moment nadat Lucrezia verdween en wat dat voor persoonlijke gevolgen had voor Bianca.
Daarnaast lezen we door het boek heen in het dagboek van Viola, wat zich afspeelt in de jaren 40. Een hele mooie toevoeging en erg ontroerend!
Ook dit boek bevat weer zoveel mooie elementen: liefde, vriendschap, angst, kracht, doorzettingsvermogen en dat alles met een vleugje magie.
Met een mooie plottwist op het einde!
Ik kan nu dus al niet wachten op het volgende deel.
De gave van Mia verschijnt in augustus.
March 24, 2026
Ik mocht het tweede deel van de Toscaanse zussen ontvangen van @oceaanboeken en daar ben ik zo ontzettend blij mee. Ik was erg benieuwd hoe het verhaal verder ging. Bedankt voor het recensie-exemplaar!
In dit tweede deel draait het om de zus Bianca, de tweelingzus van Lucretia. Zij heeft net als alle zusjes de gave geërfd van hun moeder. Bianca ziet beelden en mensen uit het verleden die overlopen in het heden. Sinds iedereen weer terug is en in de Casalta woning woont is het weer net zoals vroeger. Bianca heeft samen met vriendin Camilla een liefdadigheidsorganisatie Legami waarin ze veel voldoening krijgt maar ze wil meer.
Ze heeft zich aangemeld voor een cursus kunstrestauratie en wil tijdelijk in het museum werken. Wanneer ze als assistent aangenomen wordt in het Sovrintendenza ontdekt ze Viola’s dagboek. Het meisje dat vroeger altijd voor haar verscheen in het verleden. Dit is vast geen toeval, dit moet een betekenis hebben.
“Door trouw te blijven aan je hart ben ik gekomen waar ik wilde zijn”, zo mooi vond ik dit toen ik dit las en ook heel toepasselijk. Dit zou ik zelf ook wat meer moeten doen. Ik heb weer genoten van dit deel, nu in het leven van Bianca. Het is mooi beschreven en er wordt gelukkig wat herhaald uit deel 1 aangezien ik die bijna een jaar geleden heb gelezen.
Ik vond de stukjes uit het dagboek van Viola erg indrukwekkend en mooi om te lezen hoe dit met haar eigen verhaal verweven is. De band met de oude vrouw Amarilli vond ik erg pakkend omdat ze Bianca erg goed begreep en wist wat haar hart zocht. Ik vond dit weer een heerlijke roman die alles heeft wat een meeslepend verhaal nodig heeft. Ik kan niet wachten op deel 3: De gave van Mia.
In dit tweede deel draait het om de zus Bianca, de tweelingzus van Lucretia. Zij heeft net als alle zusjes de gave geërfd van hun moeder. Bianca ziet beelden en mensen uit het verleden die overlopen in het heden. Sinds iedereen weer terug is en in de Casalta woning woont is het weer net zoals vroeger. Bianca heeft samen met vriendin Camilla een liefdadigheidsorganisatie Legami waarin ze veel voldoening krijgt maar ze wil meer.
Ze heeft zich aangemeld voor een cursus kunstrestauratie en wil tijdelijk in het museum werken. Wanneer ze als assistent aangenomen wordt in het Sovrintendenza ontdekt ze Viola’s dagboek. Het meisje dat vroeger altijd voor haar verscheen in het verleden. Dit is vast geen toeval, dit moet een betekenis hebben.
“Door trouw te blijven aan je hart ben ik gekomen waar ik wilde zijn”, zo mooi vond ik dit toen ik dit las en ook heel toepasselijk. Dit zou ik zelf ook wat meer moeten doen. Ik heb weer genoten van dit deel, nu in het leven van Bianca. Het is mooi beschreven en er wordt gelukkig wat herhaald uit deel 1 aangezien ik die bijna een jaar geleden heb gelezen.
Ik vond de stukjes uit het dagboek van Viola erg indrukwekkend en mooi om te lezen hoe dit met haar eigen verhaal verweven is. De band met de oude vrouw Amarilli vond ik erg pakkend omdat ze Bianca erg goed begreep en wist wat haar hart zocht. Ik vond dit weer een heerlijke roman die alles heeft wat een meeslepend verhaal nodig heeft. Ik kan niet wachten op deel 3: De gave van Mia.
March 27, 2026
Bedankt @oceaanboeken voor dit recensie-exemplaar!
Nu Bianca niet meer voor iedereen hoeft te zorgen, denkt ze terug aan Lorenzo en hun onmogelijke liefde. Ze accepteert een baantje in een museum. Daar vindt ze in de archieven een dagboek, geschreven door een jonge vrouw die ooit in de villa van haar familie woonde. Haar verhaal spiegelt dat van Bianca en ze raakt steeds meer overtuigd dat dit het meisje is dat Bianca, door haar gaven, al haar leven lang vergezelt. Nu staat ze zelf voor een keuze: accepteert ze haar lot of strijdt ze voor haar grote liefde?
4 zussen, 4 verhalen.
Dit is deel 2 van deze serie.
Ik vond dit deel nog iets beter dan het eerste deel.
Het boek is intens en aangrijpend.
De verhalen van Bianca en Viola komen echt prachtig samen. En overlappen elkaar mooi.
Is het boek een tikkeltje ongeloofwaardig en wel heeeel toevallig? Ja dat zonder twijfel.
Maar dat doet geen enkele afbreuk aan hoe mooi het is.
En wat een plottwist aan het eind!
Ik kijk uit naar deel 3!
Nu Bianca niet meer voor iedereen hoeft te zorgen, denkt ze terug aan Lorenzo en hun onmogelijke liefde. Ze accepteert een baantje in een museum. Daar vindt ze in de archieven een dagboek, geschreven door een jonge vrouw die ooit in de villa van haar familie woonde. Haar verhaal spiegelt dat van Bianca en ze raakt steeds meer overtuigd dat dit het meisje is dat Bianca, door haar gaven, al haar leven lang vergezelt. Nu staat ze zelf voor een keuze: accepteert ze haar lot of strijdt ze voor haar grote liefde?
4 zussen, 4 verhalen.
Dit is deel 2 van deze serie.
Ik vond dit deel nog iets beter dan het eerste deel.
Het boek is intens en aangrijpend.
De verhalen van Bianca en Viola komen echt prachtig samen. En overlappen elkaar mooi.
Is het boek een tikkeltje ongeloofwaardig en wel heeeel toevallig? Ja dat zonder twijfel.
Maar dat doet geen enkele afbreuk aan hoe mooi het is.
En wat een plottwist aan het eind!
Ik kijk uit naar deel 3!
September 5, 2026
Mooie serie
March 13, 2026
De Toscaanse zussen is een nieuwe vierdelige serie over vier zussen in het prachtige Toscane, geschreven door de Italiaanse autheur Daniela Sacerdoti. In elk deel wordt er 1 zus geintroduceerd met haar bijzondere gave waarbij er telkens 2 tijdlijnen gevolgd worden. De serie bevat een familiegeheim en zit vol mystiek en verraad.
De gave van Bianca verteld het verhaal van Bianca. Haar verhaal speelt zich al in 1985 terwijl het verhaal van Viola zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Na een verschrikkelijke jeugd besluit Bianca om eindelijk voor zichzelf te kiezen en accepteert een job in een museum in Florence dat ze via een jeugdvriend kon bemachtigen. In de archieven vind ze een dagboek van een jonge vrouw Viola die tijdens te oorlog in de villa van haar familie woonde. De gave van Bianca is dat ze overleden mensen kan zien en Viola is een meisje dat ze al langer kan zien en horen in haar huis. Dankzij het dagboek komt ze ook te weten dat het leven van Viola heel gelijkaardig was dat het hare. Sinds kort heeft ze ook haar jeugdliefde weer ontmoet en hij blijft door haar hoofd spoken. Zal zij haar hart weer voor hem openstellen?
Daniela Sacerdoti heeft een vlotte en meeslepende schrijfstijl. De overgangen tussen Bianca en Viola verlopen ook heel vloeiend en is helemaal niet storend. Je bent de hele tijd in het verhaal getrokken en wil echt weten hoe het verhaal verder gaat. Zowel dat van Bianca als dat van Viola. Op sommige momenten is het verhaal heel verdrietig. Hoe haar vader met zijn kinderen en vrouw omging, echt verschrikkelijk om te lezen. Net als bij Viola. Er zijn ook mooie momenten zoals wanneer hun mama terugkomt waarvan hun vader gezegd dat ze dood was.
Dit was het eerste verhaal uit de serie dat ik gelezen en was aangenaam verrast. Ik ga zeker de andere delen ook lezen.
De gave van Bianca verteld het verhaal van Bianca. Haar verhaal speelt zich al in 1985 terwijl het verhaal van Viola zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Na een verschrikkelijke jeugd besluit Bianca om eindelijk voor zichzelf te kiezen en accepteert een job in een museum in Florence dat ze via een jeugdvriend kon bemachtigen. In de archieven vind ze een dagboek van een jonge vrouw Viola die tijdens te oorlog in de villa van haar familie woonde. De gave van Bianca is dat ze overleden mensen kan zien en Viola is een meisje dat ze al langer kan zien en horen in haar huis. Dankzij het dagboek komt ze ook te weten dat het leven van Viola heel gelijkaardig was dat het hare. Sinds kort heeft ze ook haar jeugdliefde weer ontmoet en hij blijft door haar hoofd spoken. Zal zij haar hart weer voor hem openstellen?
Daniela Sacerdoti heeft een vlotte en meeslepende schrijfstijl. De overgangen tussen Bianca en Viola verlopen ook heel vloeiend en is helemaal niet storend. Je bent de hele tijd in het verhaal getrokken en wil echt weten hoe het verhaal verder gaat. Zowel dat van Bianca als dat van Viola. Op sommige momenten is het verhaal heel verdrietig. Hoe haar vader met zijn kinderen en vrouw omging, echt verschrikkelijk om te lezen. Net als bij Viola. Er zijn ook mooie momenten zoals wanneer hun mama terugkomt waarvan hun vader gezegd dat ze dood was.
Dit was het eerste verhaal uit de serie dat ik gelezen en was aangenaam verrast. Ik ga zeker de andere delen ook lezen.
March 10, 2026
De gave van Bianca is deel twee in de Toscaanse zussen serie en dit boek is weer een prachtig, hartverwarmend verhaal.
De titel zegt het al, maar in dit boek staat Bianca (in het heden) en haar band met Viola (tijdens WOII) centraal. Het mysterie rondom de gestolen kunstwerken uit die tijd zorgt daarnaast voor wat spanning.
De schrijfstijl van Sacerdoti is heel prettig om te lezen en ik vloog door het boek heen. Ook is het heel duidelijk in welke tijdlijn het verhaal zich op dit moment bevindt, waardoor je geen enkel moment de weg kwijtraakt. Daarnaast neemt Sacerdoti je met haar beschrijvingen van de omgeving helemaal mee naar Toscane en krijg je het gevoel alsof je er zelf bent.
Het is een boek met meerdere lagen en met name de band met haar zussen speelt een grote rol. Ik vond zelf Lucrezia’s verhaal iets sterker, maar door dit boek ben ik wel nog nieuwsgieriger geworden naar de gaves van Mia en Nora. Al met al raad ik dit boek zeker aan, vooral wanneer je van een vleugje magie houdt!
De titel zegt het al, maar in dit boek staat Bianca (in het heden) en haar band met Viola (tijdens WOII) centraal. Het mysterie rondom de gestolen kunstwerken uit die tijd zorgt daarnaast voor wat spanning.
De schrijfstijl van Sacerdoti is heel prettig om te lezen en ik vloog door het boek heen. Ook is het heel duidelijk in welke tijdlijn het verhaal zich op dit moment bevindt, waardoor je geen enkel moment de weg kwijtraakt. Daarnaast neemt Sacerdoti je met haar beschrijvingen van de omgeving helemaal mee naar Toscane en krijg je het gevoel alsof je er zelf bent.
Het is een boek met meerdere lagen en met name de band met haar zussen speelt een grote rol. Ik vond zelf Lucrezia’s verhaal iets sterker, maar door dit boek ben ik wel nog nieuwsgieriger geworden naar de gaves van Mia en Nora. Al met al raad ik dit boek zeker aan, vooral wanneer je van een vleugje magie houdt!
Displaying 1 - 17 of 17 reviews