Op dinsdag 23 maart 1993 schrijft Derek Jarman in zijn dagboek: Ik ben er nog. De aftakeling was toen al ruim zes jaar aan de gang, maar de man bleef strijden, niet alleen tegen het hiv-virus in zijn lijf, maar ook voor AIDS awareness in een tijd dat mensen liever wegkeken. Wat een moed, wat een daadkracht, wat een humor. Tijdens het lezen van dit boek heb ik heel vaak gegoogeld en nieuwe kunstenaars ontdekt.