We leven in waanzinnige tijden. De wereld is in de ban van een mondiale autoritaire beweging die van feiten leugens probeert te maken en van leugens een nieuwe waarheid. Een beweging die al onze zwaarbevochten democratische vrijheden, burgerrechten en verworvenheden bedreigt. Hoe bedrijf je journalistiek in een wereld waarin waarheid leugen en oorlog vrede is geworden? In zo’n wereld is het belang van onafhankelijke, integere en onbevreesde journalistiek groter dan ooit. Journalistiek die kritisch is op de macht, nieuwsgierig naar een ander en, bovenal, moedig als het gaat om het spreken van de waarheid. In Waanzinnige tijden laten 22 correspondenten, zoals Jesse Frederik, Rosan Smits, Simon van Teutem en Rinke Verkerk, zien hoe onafhankelijke journalistiek de nieuwe machten kan controleren, voor verbinding kan zorgen en een betere toekomst kan verbeelden.
Fantastisch boek weer - live, laugh, love De Correspondent. Fantastische journalistiek en een geweldig initiatief dat alles voor iedereen beschikbaar moet zijn 🫶 Ze geven ook echt heel goede boeken uit, en dit is er weer eentje van. Allemaal losse essays van journalisten die voor hen werkzaam zijn. Het waren - voor mij - ook bijna allemaal super interessante stukken. Er zaten er een paar tussen die ik minder vond (en waar ik mijn aandacht dus niet bij kon houden), dus vandaar vier sterren. Maar absoluut een aanrader! Vond het ook erg fijn dat de auteurs (of in ieder geval bijna allemaal?) zelf hun essays voorlazen op Storytel.
Gewoon weer een goed boek van De Correspondent. Leuk dat het allemaal verschillende verhalen zijn van verschillende correspondenten. En dat dit boek gratis is aangeboden, ook voor mensen die geen lid zijn. Dat vind ik heel sympathiek.
Sommige verhalen kende ik al, maar veel waren ook nieuw. Of weggezakt in mijn geheugen. Fijn dat er, zoals altijd, weer een uitgebreide bronnenlijst is. Toch handig als je meer informatie wilt.
Wederom een fantastisch boek van de correspondent. Het zijn allemaal losse verhalen wat makkelijk en snel leest. Daarnaast zijn ze allemaal weer mega interessant. De verhalen over Gaza maakte, ‘helaas’, het meeste indruk. Wat mensen daar moeten meemaken is echt pure waanzin, en het weste, we zij te laf om in te grijpen 😭
Vlot en afwisselend, maar bovenal louterend en leerzaam. In navolging van “Dit was het nieuws NIET” (2018), brengt “Waanzinnige tijden” een hernieuwde proeverij van veel van wat dit journalistieke platform zo de moeite waard maakt. Waar de grootste en bekendste mediakanalen de waan van de dag nauwgezet volgen, kiest De Correspondent voor verdieping op de relevante langetermijnonderwerpen, gebaseerd op ouderwets degelijk onderzoek.
Heilige huisjes blijven niet zonder meer beschermd en veilige, politiek correcte afslagen zijn zelden de standaard keuze. Toch zijn dit stuk voor stuk respectvol geschreven artikelen met zoveel mogelijk oog voor objectiviteit.
De controle van nieuwe machten wordt zelden belicht zoals in het eerste deel van dit boek. De verhalende verspreiding van wetenschappelijke kennis in deel drie geeft de leek op de deelonderwerpen een schat aan informatie. Meer onderbelichting krijgt broodnodige compensatie in deel 4: Verbeelding van de vooruitgang. Deel 5: Humanisering van de ander, bezorgde me meermaals een brok in de keel en de realisatie feitelijk niets te weten, levende in deze bij vergelijk keizerlijke bubbel. Met een “viering van het leven en elkaar” in Deel 6 wordt deze mooie bundel dichtbij huis afgesloten, met onder meer een blik op het nieuwe geloof en het levensbelang van interpersoonlijke relaties in alle gelederen.
Dit boek heeft me echt laten nadenken over de rol van journalistiek binnen onze samenleving, en laten inzien hoeveel meer het is dan alleen objectief de wereld omschrijven.
En de opstapeling van verschillende verhalen bracht me in aanraking met onderwerpen waar ik normaal niet over zou lezen. Aan de andere kant, waren sommige daarvan dus verhalen die me gewoon niet aanspraken.
Ik betrapte me erop dat ik vaak doorscrollde om te kijken hoelang een stuk nog duurde, omdat het geen groot volledig verhaal is. Het is geen boek waarin je wordt meegenomen maar eerder een tijdschrift.
Een interessante blik op een generatie die de wereld wil veranderen
Waanzinnige tijden geeft een interessant beeld van hoe een jongere generatie kijkt naar veel van de grote onderwerpen die op dit moment in onze maatschappij spelen. Klimaat, ongelijkheid, politiek, economie en de manier waarop we onze samenleving organiseren komen allemaal voorbij.
Voor mij was het deels een opluchting. Uiteindelijk blijken de ideeën en zorgen van Gen Z helemaal niet zo anders te zijn dan die van generaties daarvoor. Iedere generatie kijkt naar de wereld die zij erft, ziet wat er volgens haar niet deugt en denkt vervolgens dat het anders en beter kan.
Tegelijkertijd vond ik het soms ook een beetje verontrustend. Bij sommige ideeën vroeg ik me af wat er van Nederland terechtkomt als we daadwerkelijk helemaal deze kant op zouden gaan. De overtuiging dat grote maatschappelijke problemen maakbaar zijn en dat we de samenleving bewust in een bepaalde richting kunnen sturen, deel ik niet altijd.
Gelukkig vermoed ik dat het uiteindelijk allemaal wel losloopt. De geschiedenis heeft de neiging haar eigen weg te zoeken, hoe graag mensen haar ook proberen te sturen. Economische ontwikkelingen, technologie, internationale verhoudingen en simpelweg onverwachte gebeurtenissen blijken vaak sterker dan onze mooie plannen.
Dat betekent natuurlijk niet dat we niets moeten doen. We kunnen als mensen proberen de wereld beter achter te laten dan we haar aantroffen. We moeten alleen misschien ook accepteren dat we niet altijd van de geschiedenis kunnen winnen.
Een interessant en goed geschreven boek dat mij niet overal overtuigde, maar me wel regelmatig aan het denken zette. En dat is uiteindelijk precies wat je van zo'n boek mag verwachten.
Dit boek bevestigde voor mij vooral waarom ik al jarenlang graag stukken van De Correspondent lees.
Wie een diepgravende, samenhangende analyse van één onderwerp verwacht, zal misschien teleurgesteld zijn. Dit is uiteindelijk een bundel essays, en zo moet je het ook lezen. De kwaliteit en relevantie verschillen daardoor enigszins per hoofdstuk, maar dat stoorde me eigenlijk nauwelijks. Goede essays mogen wat mij betreft best verschillende kanten op bewegen.
Wat me aanspreekt aan De Correspondent, en ook aan dit boek, is de poging om voorbij de dagelijkse nieuwscyclus te kijken. Niet de vraag "wat is er vandaag gebeurd?", maar "welke onderliggende ontwikkelingen spelen hier eigenlijk?". Juist die focus op patronen, structuren en langetermijntrends maakt veel van de stukken interessant.
Ik heb inmiddels behoorlijk wat boeken van De Correspondent gelezen en dit boek voelt representatief voor wat zij proberen te doen: onafhankelijke journalistiek bedrijven die niet primair draait om snelheid, verontwaardiging of clicks. Natuurlijk zal niet ieder essay iedereen evenveel aanspreken, maar ik waardeer de ambitie om actuele onderwerpen vanuit een ander perspectief te benaderen.
Verwacht geen boek dat je wereldbeeld volledig op zijn kop zet. Verwacht wel een verzameling goed geschreven essays die je af en toe even uit de waan van de dag trekken. Alleen dat is tegenwoordig al behoorlijk waardevol.
Laaiend was ik toen ik erachter kwam dat dit boek was uitgekomen. De vorige keer met alle verschillende journalisten was ik namelijk ook weg ervan. En nog beter: een nieuw stuk van Tamar Stelling. Was overigens weer fantastisch.
Dit boek bestaat uit korte stukjes over verschillende onderwerpen van wat zich afspeelt in de wereld. Sommige vond ik interessanter en sloten meer bij mijn “interesses” aan, dan anderen. Lekker boek voor diegene die een heel Correspondent boek te lang vindt, heb je alsnog een heel Correspondent boek, maar voelt toch niet zo!
Een intressante kijk op wat voor effect journalisten op onze kijk hebben op de wereld. Hoe beïnvloed dit onze kijk op de wereld? Landen, oorlog, menselijkheid? En hoe kunnen wij dit veranderen zodat het klopt met de waarheid en de kijk op de wereld beter word?
3.5 Erg genoten van de verschillende essays/verhalen. Soms heel persoonlijk en soms op de feiten en meer technische verhalen. Ik wil niet teveel weggeven maar mijn favoriet: 🦐
Als je De Correspondent een beetje volgt, dan heb je de helft van dit boek al gelezen. Het voelt een beetje als zo’n promotieboek om meer te lezen van De Correspondent.
Prettig om te lezen omdat het allemaal korte verhalen zijn. Enige nadeel is dat sommige verhalen eigenlijk samenvattingen zijn van bestaande correspondent boeken.
Een bundeling van 20 verhalen die afzonderlijk verschenen in de correspondent. Onderwerpen waren naast big tech, de uitholling van de rechtsstaat, de humanitaire crisis in Soedan… kortom waanzinnige tijden