دیوان عراقی

by شیخ فخرالدین ابراهیم همدانی

678 pages

First published January 1, 1374

Reviews

[Peiman E iran · Rating 2 out of 5]

دوستانِ خردگرا، در بینِ اشعارِ عراقی میتونیم ابیاتی دلنشین بیابیم، ولی افسوس که از این هنر و طبعِ شاعری بارها و بارها در راهِ ستایشِ عرب هایِ نجس و بی بُته، استفاده کرده، احتملاً در آن مدت که در بیابان هایِ عربستان زندگی میکرده، خردِ خویش رو به مانندِ دیگر عرب پرستان از دست داده و رو به موهومات آورده
دوستانِ گرامی، متاسفانه اعتقاد به خرافات و موهومات در برخی از شعرایِ ما، موجبِ آن شده بود که همیشه خویش رو ضعیف و نیازمند میدونستن

چون درد نداری، ای دلِ سرگردان
رفتن ببر طبیب بی‌فایده دان

درمان طلبد کسی که دردی دارد
چون نیست تو را درد، چه جویی درمان؟



پیروز باشید و ایرانی

[Shima Yz · Rating 5 out of 5]

به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند
که برون در چه کردی؟ که درون خانه آیی؟
به قمار خانه رفتم، همه پاکباز دیدم
چو به صومعه رسیدم همه زاهد ریایی
در دیر می‌زدم من، که یکی ز در در آمد
که : درآ، درآ، عراقی، که تو خاص از آن مایی

[Momen ahmadi · Rating 5 out of 5]

یکی از زیبا ترین
رباعی های عراقی عزیز:

🌹دل رفت بر کسی که بی‌ماش خوش است

🌹غم خوش نبود، ولیک غمهاش خوش است

🌹جان می‌طلبد، نمی‌دهم روزی چند

🌹جان را محلی نیست، تقاضاش خوش است

[Khodam · Rating 4 out of 5]

مشو، مشو، ز من خسته‌دل جدا ای دوست

مکن، مکن، به کف‌اند هم رها ای دوست

برس، که بی‌تو مرا جان به لب رسید، برس

بیا که بر تو فشانم روان، بیا ای دوست

بیا، که بی‌تو مرا برگ زندگانی نیست

بیا، که بی‌تو ندارم سر بقا ای دوست

چه کرده‌ام که مرا مبتلای غم کردی؟

چه اوفتاد که گشتی ز من جدا ای دوست؟

کدام دشمن بدگو میان ما افتاد؟

که اوفتاد جدایی میان ما ای دوست

[Alireza Farahani · Rating 4 out of 5]

اين جوري مي نويسم كه در سفر عتبات يك بار ابن ديوان رو از ابتداي سفر تا انتها ، خوندم ، فضاي شعر و سفر خيلي هماهنگ بود و خاطره دارم.

[Mahnaz]

کتابی دارای شعرهای بسیار جالب و احساسی و عاشقانه است