What do you think?
Rate this book
แม่บอกให้ผมระวังข้อเท้า
โปรดรักษาข้อเท้าตัวเองเท่าชีวิต วิ่งได้ก็วิ่ง วิ่งต่อไป วิ่งจนกว่าจะรอด เลือด กายเนื้อ วิญญาณ หัวใจ ข้อเท้า อย่าให้ยักษ์กับกระต่ายมาพรากไปจากลูกแม้แต่สัมผัสเดียว นั่นคือคำที่แม่กำชับกำชา ซึ่ง ‘ชิงุเระ’ ได้ยินเรื่องระวังข้อเท้าจนจำขึ้นใจ ควบคู่มากับที่เคยฟัง ‘ตำนานเลขห้า’ ว่ากันว่าในเมืองชนบทเล็ก ๆ ยักษ์ผุดจากนรกทุกคืนเดือนมืดเพื่อมากินเนื้อเด็ก ชาวบ้านจึงแก้เคล็ดด้วยการตัดอวัยวะของเด็กออกเป็นห้าส่วนแล้วห้อยไว้หน้าประตู หัว ลำคอ แผ่นหลัง ข้อมือ ข้อเท้า โดยเฉพาะในเดือนห้าที่ฝนตกหนักตลอดทั้งวัน เด็กทุกคนต้องกลับให้ถึงบ้านก่อนยักษ์จะตามกลิ่นทัน
ครั้นถึงเดือนห้า ชิงุเระมักรู้สึก ‘ไร้ที่พึ่งฉับพลัน’ เขาจึงเกาะเกี่ยวคำแม่บอกไว้คุ้มภัย แต่ก็นึกสงสัยในการกระทำของแม่อยู่ในที ขณะชีวิตของเขาโซซัดโซเซไปท่ามกลางภาพฉากชีวิตกระท่อนกระแท่น บางสิ่งที่หลบเร้นอยู่ในซอกหลืบความทรงจำผุดพราย... สิ่งที่เขาไม่รู้ อาจรู้ หรือไม่เคยรู้เลย ทว่าแม่รู้ รู้มาตลอด จิตใจของชิงุเระสับสนอลหม่าน แต่หลายสิ่งแน่ชัดแล้วว่าหากยังไม่อยากตาย เขาต้องเชื่อฟัง ‘คำแม่บอก’ ต้องระวัง ‘คนนอก’ ต้องระวัง ‘ข้อเท้า’ และต้องไม่เป็นเพื่อนกับเด็กหนุ่มชื่อ ‘ฮิเดโยชิ อากิฮิโกะ’ เด็ดขาด
ครั้นถึงเดือนห้า ชิงุเระมักรู้สึก ‘ไร้ที่พึ่งฉับพลัน’ เขาจึงเกาะเกี่ยวคำแม่บอกไว้คุ้มภัย แต่ก็นึกสงสัยในการกระทำของแม่อยู่ในที ขณะชีวิตของเขาโซซัดโซเซไปท่ามกลางภาพฉากชีวิตกระท่อนกระแท่น บางสิ่งที่หลบเร้นอยู่ในซอกหลืบความทรงจำผุดพราย... สิ่งที่เขาไม่รู้ อาจรู้ หรือไม่เคยรู้เลย ทว่าแม่รู้ รู้มาตลอด จิตใจของชิงุเระสับสนอลหม่าน แต่หลายสิ่งแน่ชัดแล้วว่าหากยังไม่อยากตาย เขาต้องเชื่อฟัง ‘คำแม่บอก’ ต้องระวัง ‘คนนอก’ ต้องระวัง ‘ข้อเท้า’ และต้องไม่เป็นเพื่อนกับเด็กหนุ่มชื่อ ‘ฮิเดโยชิ อากิฮิโกะ’ เด็ดขาด
312 pages, Paperback
Published March 1, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
April 10, 2026
#ShelfReview แม่บอกให้ผมระวังข้อเท้า
ชิเงะรุ ถูกแม่สอนสั่งเสมอว่า จงวิ่งหนี จงระวังอย่าให้มันจับข้อเท้าได้เด็ดขาด
งง สารภาพตรงนี้ว่างง มีบทสรุปเรื่องราวที่อธิบายแล้วก็จริง แต่งงอยู่ดี
เป็นเล่มที่ต้องใช้ทั้งแรงกายและแรงใจในการอ่านมาก ๆ เพื่อไล่ให้จบ
เป็นเล่มที่เปิดหัวมาอ่าน 2-3 บทแรกอยู่ 2-3 รอบแล้วไม่เข้าใจอะไรสักนิด
พอเข้าช่วงบทที่สองไปจนถึงค่อนเรื่องถึงพอเข้าใจมากขึ้นและเริ่มตามติด
แปลกดีที่ต่อจะให้อึดอัดกับบทพรรณนาพร่ำเพ้อพะนกพะนอแต่หยุดไม่ลง
มันเหมือนมีแรงจูงจมูกบางสิ่งให้ทิ้งห้วงกาลพานย่างก้าวประทับเรียวกัง
ข้องแวะทิ้งร่างเมินเข็มกระดิกส่ายผ่ายพ้นบนหน้าปัดข้างฝาราวล่องหน
แม้นอาจวางจานไม่ถูกกระเบื้องหากแต่ช้อนยังกวาดเศษกระดูกแปะไว้
หากเพียงขอเชยชมกุลาร้องไห้อาจร้องไห้ หากขอชมโลกันต์ยิ้มแป้น
6.5/10 .
ชิเงะรุ ถูกแม่สอนสั่งเสมอว่า จงวิ่งหนี จงระวังอย่าให้มันจับข้อเท้าได้เด็ดขาด
งง สารภาพตรงนี้ว่างง มีบทสรุปเรื่องราวที่อธิบายแล้วก็จริง แต่งงอยู่ดี
เป็นเล่มที่ต้องใช้ทั้งแรงกายและแรงใจในการอ่านมาก ๆ เพื่อไล่ให้จบ
เป็นเล่มที่เปิดหัวมาอ่าน 2-3 บทแรกอยู่ 2-3 รอบแล้วไม่เข้าใจอะไรสักนิด
พอเข้าช่วงบทที่สองไปจนถึงค่อนเรื่องถึงพอเข้าใจมากขึ้นและเริ่มตามติด
แปลกดีที่ต่อจะให้อึดอัดกับบทพรรณนาพร่ำเพ้อพะนกพะนอแต่หยุดไม่ลง
มันเหมือนมีแรงจูงจมูกบางสิ่งให้ทิ้งห้วงกาลพานย่างก้าวประทับเรียวกัง
ข้องแวะทิ้งร่างเมินเข็มกระดิกส่ายผ่ายพ้นบนหน้าปัดข้างฝาราวล่องหน
แม้นอาจวางจานไม่ถูกกระเบื้องหากแต่ช้อนยังกวาดเศษกระดูกแปะไว้
หากเพียงขอเชยชมกุลาร้องไห้อาจร้องไห้ หากขอชมโลกันต์ยิ้มแป้น
6.5/10 .
March 16, 2026
เป็นนิยายที่เหมาะกับคนที่มีความอดทนสูงและมีความอยากรู้อยากเห็นเป็นเลิศ เพราะใช้เวลาปูเรื่องนานมาก อาจต้องอาศัยความพยายามในการอ่าน โดยเฉพาะช่วงแรก เนื่องจากเนื้อเรื่องจะวกวน บางครั้งก็ไม่สมเหตุสมผล จงใจหักหลบสิ่งสำคัญ ชักจูงให้เราหลงทางและสับสนในห้วงความคิดของตัวละครเอก (ที่เป็น unreliable narrator ขั้นสุด)
ถ้าถามว่า plot twist ตื่นตาตื่นใจหรือตราตรึงใจขนาดนั้นมั้ย ส่วนตัวคิดว่าไม่ อันที่จริงพอเดาออกตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว แต่เราคิดว่าจุดเด่นของเรื่องนี้คือการนำเสนอของนักเขียนมากกว่า ทั้งเทคนิคการถ่ายทอดและขยี้อารมณ์ผ่านฟอนท์กับไซซ์ตัวอักษร ภาษาดิบหยาบในบางช่วงที่ทำให้รู้สึกว่าเราอยู่ในหัวตัวเอกจริงๆ บรรยากาศหลอนๆ ความเป็น uncanny valley ตรรกะหลุดๆ ลอยๆ ถึงแม้ตอนแรกจะทำให้หงุดหงิดอยู่บ้าง แต่ไปๆ มาๆ ก็เริ่มรู้สึกว่าเป็นเสน่ห์อีกอย่างของเรื่องนี้
ถ้าถามว่า plot twist ตื่นตาตื่นใจหรือตราตรึงใจขนาดนั้นมั้ย ส่วนตัวคิดว่าไม่ อันที่จริงพอเดาออกตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว แต่เราคิดว่าจุดเด่นของเรื่องนี้คือการนำเสนอของนักเขียนมากกว่า ทั้งเทคนิคการถ่ายทอดและขยี้อารมณ์ผ่านฟอนท์กับไซซ์ตัวอักษร ภาษาดิบหยาบในบางช่วงที่ทำให้รู้สึกว่าเราอยู่ในหัวตัวเอกจริงๆ บรรยากาศหลอนๆ ความเป็น uncanny valley ตรรกะหลุดๆ ลอยๆ ถึงแม้ตอนแรกจะทำให้หงุดหงิดอยู่บ้าง แต่ไปๆ มาๆ ก็เริ่มรู้สึกว่าเป็นเสน่ห์อีกอย่างของเรื่องนี้
Displaying 1 - 2 of 2 reviews