De nachten van Hofman

by Willem van Zadelhoff

In de herfst van 2012 reist de bekende acteur Max Hofman naar Antwerpen, waar hij de hoofdrol zal spelen in een nieuwe enscenering van De meeuw van Tsjechov. Zijn verblijf in Antwerpen verloopt anders dan gehoopt. Zijn tegenspeler blijkt zijn ex-vrouw Tanja, de moeder van zijn dochter, die hem tien jaar geleden heeft verlaten voor een ander. En er is nóg een demon uit het verleden die hem niet alleen bezoekt in dromen, maar gaandeweg ook zijn dagelijkse doen en laten gaat beïnvloeden. Hofman gaat terug in de tijd om in het reine te komen met wat er ooit misging.
De nachten van Hofman is een dwingende roman over een acteur die er steeds minder in slaagt de rol te spelen die hijzelf en zijn omgeving van hem verwachten. Ondanks zijn succes blijkt hij nog steeds de beschadigde jongen die naar aandacht smacht.

192 pages, Paperback

First published February 1, 2015

About the author

Willem van Zadelhoff (Arnhem, 1958) studeerde in 1982 af aan de docentenopleiding van de Arnhemse Toneelschool en was daarna werkzaam in een galerie, het theater en als tekstschrijver voor televisie. Hij schreef de romans EEN STOEL (2003) en HOLLE HAVEN (2006). Het laatste boek haalde de longlist van de Librisprijs 2007. In deze romans – de eerste twee delen van een trilogie - speelt architectuur, vooral de modernistische, een belangrijke rol. Het derde deel, GA NIET WEG, verscheen in het najaar van 2010. Voorjaar 2008 verscheen zijn poëziedebuut TIJD EN LANDEN bij uitgeverij Meulenhoff/Manteau. Later dat jaar volgde de roman VUUR STELEN. Hij schrijft recensies over voornamelijk Duitse literatuur voor DE STANDAARD. Op Gedichtendag 2009 werd bekend dat hem voor TIJD EN LANDEN de HERMAN DE CONINCKPRIJS voor het beste poëziedebuut is toegekend. Sinds 1993 woont Willem van Zadelhoff in Antwerpen.

Reviews

[Fransien Vandeweghe · Rating 2 out of 5]

2,5 *

[André · Rating 3 out of 5]

Citaat :
Ik werd gevormd door mijn rollen, geleefd door de personages die ik speelde.

Review :
De Nederlandse schrijver Willem van Zadelhoff kende veel bijval met zijn prozadebuut ‘Een Stoel’ (2003), een korte roman over twee enthousiaste Bauhaus-architecten en een revolutionaire buizenstoel. Hij werkte dit gegeven uit in het vervolg ‘Holle Haven’, waarin de 20ste-eeuwse geschiedenis een schaduw werpt op het artistieke enthousiasme van het begin. Willem van Zadelhoff is ook dichter en kreeg in 2009 de Herman de Coninckprijs voor zijn bundel ‘Tijd en landen’.

in zijn nieuwe roman, een mix van literaire roman en psychologische thriller neemt hij ons via zijn personage de gevierde tv-ster en acteur Max Hofman naar de wereld van het theater. Hij werd gevraagd om in Antwerpen een rol in ‘De meeuw’ van Tsjechov te spelen, aan de zijde van zijn ex Tanja. Twintig jaar geleden speelden ze ookbeiden in hetzelfde stuk. Maar Hofman is nu een gekwelde en egocentrische vijftiger, met een alcoholprobleem en verslaafd aan slaappillen. Hij heeft ook angst om hij nu de leeftijd heeft van zijn vader toen die stierf. De kleine Max was stille getuige en hield er angstige vragen aan over. Stierf zijn vader wel, zoals beweerd, aan een aneurysma? Wat deed de direct geroepen huisdokter Angel eigenlijk? Hadden hij en Max’ moeder een relatie? Is Angel zijn vader? Nog steeds blijkt de arts zijn oude, voor Max geestelijk onbereikbare moeder te bezoeken.
Zijn eigen leven lijkt verdacht veel op het theaterstuk ‘De Meeuw’ waarin hij van de jonge Kostja tot Trigorin evolueert en geconftonteerd wordt met Nina, ooit gespeeld door zijn ex en nu vertolkt door een vrij vluchtige minnares Rosalie. Hofman vindt zijn draai moeilijk in Antwerpen en al helemaal niet wanneer hij weer heel dicht komt te staan bij zijn ex-vrouw en hun dochter Sara. De nachten van Hofman
is een prachtige toneelroman waarin de acteur de theaterteksten prevelt waarvoor hij altijd even zijn geheugen moet aftasten om zich de auteur ervan voor de geest te halen. De roman is ook een prachtige ode aan de stad Antwerpen, waarvan hij dan wel mag vinden dat in haar uitgestorven straten de vogels niet wilden leven, maar die wat architectuur betreft, alle eer bewijst.
Met De nachten van Hofman heeft de auteur andermaal een pareltje afgeleverd.

[Niki Vervaeke · Rating 3 out of 5]

Een verhaal over hoe het leven zichzelf inhaalt, herhaalt en vlotjes onderuithaalt
Max is de man, de acteur, en wordt ouder. Dat brengt zijn jeugd dichter, de onbeantwoorde vragen dichter en maakt hem zwalpend duidelijk dat het nog niet duidelijk is.
fijn geschreven, achteloos bijna maar toch niet te onderschatten.
Het lijkt bijna een tussendoor verhaal maar de (h)erkenning, de patronen, de "wie ben ik" in vele vormen ... worden vlot aaneengeregen.

http://www.cuttingedge.be/boekenstrip...

[Marc Grajower · Rating 2 out of 5]

niks bijzonder eigenlijk.

[Pascale · Rating 3 out of 5]

***1/2