"Ίσως τίποτε άλλο δεν προκαλεί τόσο ανθρώπινο πόνο και δεν γίνεται αιτία τόσης σπατάλης ανθρώπινης ζωής, όσο η επικρατούσα αντίληψη για την πραγματική φύση και λειτουργία του έρωτα. Ιδιαίτερα ολέθρια για τον άνθρωπο και τη ζωή του είναι η εντύπωση που έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι για την περί έρωτος άποψη της χριστιανικής παραδόσεως. Ίσως τίποτε δεν είναι τόσο κρίσιμο και τόσο καίριο για τον άνθρωπο, όσο η γνώση για την πραγματική φύση του έρωτα, γιατί ο έρως είναι η πηγή της ζωής. Η πραγματική φύση του έρωτα δεν έχει καμία σχέση με το δίλημμα μεταξύ μιας ανέραστης και μιας έκλυτης ζωής, που είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ο έρως δεν είναι ούτε απλώς μια σωματική λειτουργία, ούτε ένα θανάσιμο αμάρτημα, αλλά η θεόσδοτη παρόρμηση του ανθρώπου να επιδιώξει την ένωσή του με τον άλλο, που είναι η βασική προϋπόθεση της ζωής."
Πλήρως ( κατά την άποψη μου ) εμπεριστατωμένη ψυχολογική προσέγγιση του έρωτα , του σεξ , της αλληλεπίδρασης δύο σωμάτων και δύο ψυχών . Ένα βιβλίο που δεν περιμένεις , εκ πρώτης όψεως , να έχει γραφτεί από ''παπά'' ...και όμως ... ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά τα φωτεινά κατ' εμέ , παραδείγματα... Εξαιρετικό! Tο κατατάσσω δε , στο ''ράφι '' psychology και όχι christianity καθώς είναι μία ψυχολογική ανάλυση με αναφορές στον Freud , στην φιλοσοφία/μυθολογία των αρχαίων Ελλήνων φτάνοντας μέχρι την σημερινή κοινωνία και δεν έχει ίχνος πουριτανισμού / δογματισμού .
"Η πλήξη γενικά είναι συγκεκαλυμμένη οργή.Και συγκεκριμένα η πλήξη που ακολουθεί τις επανειλημμένες εκτονωτικές,αντιερωτικές,"ερωτικές" εμπειρίες,είναι το αποτέλεσμα των διαδοχικών ματαιώσεων των ευκαιριών που η φύση και η ζωή μάς προσφέρουν,για την ικανοποίηση αυτής της βαθειάς και κρίσιμης ανάγκης μας να συναντήσουμε πραγματικά τον άλλον.Αυτή η πραγματική συνάντηση με τον άλλον,που είναι η συνάντηση του όλου ανθρώπου με τον όλο άνθρωπο,είναι η μόνη γνήσια ερωτική εμπειρία,όπου η ερωτική ορμή δεν κλιμακώνεται για να φθάσει σ' ένα αποκορύφωμα και τελικά να ξεθυμάνει και ν' αφήσει τον άλλο άνθρωπο,όχι μόνο χωρίς πάθος για τον άλλο,αλλά σχεδόν ένα ζωντανό πτώμα,κατά το σχήμα του μπολερώ του Ραβέλ.Η πραγματική ερωτική εμπειρία συνεχώς εντείνεται και βαθαίνει και η διακοπή της είναι μόνο προσωρινή,που την καθιστά απαραίτητη η ανικανότητα του ανθρώπου να πάει πιο ψηλά και πιο βαθειά αυτήν τη συγκεκριμένη στιγμή.Όμως δεν αφήνει τον άνθρωπο σαν ένα άδειο σακί,αλλά σφύζοντα από ζωή και προπαντός συγκλονιζόμενο από πάθος για τον άλλο και ούτε την πρόοδο που έχει επιτευχθεί διακόπτει ή ανατρέπει." "Έρως είναι ο πόθος που υπάρχει στον άνθρωπο που τον οδηγεί ν' αφιερώσει τον εαυτό του στην αναζήτηση της αρετής,της ευγένειας και του ευ ζειν.Το σεξ βιώνεται σα μια φυσική ανάγκη,ο έρως είναι μια επιθυμία αγαπητική.Όσον αφορά τον οργασμό,που είναι κυρίαρχο θέμα στις συζητήσεις για το σεξ στις μέρες μας,είναι αλήθεια ότι το σεξ ως προς τη ζωολογία και τη φυσιολογία οδηγείται στον οργασμό,αλλά αυτή δεν είναι η επιδίωξη του έρωτα.Ο έρως επιζητεί την ένωση με τον άλλον με έκσταση και πάθος και τη δημιουργία νέων διαστάσεων της εμπειρίας που πλαταίνουν και βαθαίνουν και τα δύο πρόσωπα.Είναι κοινή ομολογία,που επιβεβαιώνεται από την εμπειρία των ανθρώπων και τις διαπιστώσεις των ειδικών,όπως του Freud και άλλων,ότι μετά τη σεξουαλική εκτόνωση έρχεται ο ύπνος.Αλλά στον έρωτα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.Επιθυμούμε να παραμείνουμε άγρυπνοι για να σκεπτώμεθα το αγαπημένο πρόσωπο,να θυμόμαστε,να δοκιμάζουμε,να ανακαλύπτουμε καινούριες πλευρές του πρίσματος,που οι Κινέζοι αποκαλούν πολύφωτη εμπειρία. Είναι η ορμή για ένωση με τον άλλον που γεννάει την τρυφερότητα.Γιατί η πηγή της τρυφερότητας δεν είναι το σεξ,αλλά ο έρως."
[...]Όσο πιο εύκολα γυμνώνουν το σώμα τόσο πιο δύσκολα γυμνώνουν την ψυχή και ίσως χρησιμοποιούν τη γύμνωση του σώματος σαν ένα ν από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους με τον οποίο μπορούν να αποφεύγουν οποιαδήποτε γύμνωση της ψυχής.[...]