What do you think?
Rate this book
Oost en West
Nino Haratischwili – internationaal geprezen bestsellerauteur en theatermaker – is niet alleen een van de belangrijkste literaire stemmen in de Duitstalige literatuur, ze is ook een van de belangrijkste politieke Duitstalige auteurs van onze tijd. Onze tijd wordt momenteel gekenmerkt door politieke agressie en een maatschappelijk klimaat van haat, en concrete oorlogsdreiging.
Al jaren strijdt ze tegen de bedreiging van de vrijheid door het imperialisme van Poetin. Wat er in Oekraïne is gebeurd en nog steeds gebeurt, mag zich niet herhalen – in Georgië is deze angst dagelijkse realiteit geworden. Haratischwili weet dit als geen ander – ook al woont ze in Duitsland, ze is nog zeer geregeld voor langere tijd in haar geboorteland Georgië.
Het is een van de onderwerpen in de verzamelde teksten, toespraken en essays in Oost en West. Persoonlijk en emotioneel, explosief en politiek, in de onmiskenbaar poëtische, krachtige taal die het handelsmerk van de auteur is geworden.
Al jaren strijdt ze tegen de bedreiging van de vrijheid door het imperialisme van Poetin. Wat er in Oekraïne is gebeurd en nog steeds gebeurt, mag zich niet herhalen – in Georgië is deze angst dagelijkse realiteit geworden. Haratischwili weet dit als geen ander – ook al woont ze in Duitsland, ze is nog zeer geregeld voor langere tijd in haar geboorteland Georgië.
Het is een van de onderwerpen in de verzamelde teksten, toespraken en essays in Oost en West. Persoonlijk en emotioneel, explosief en politiek, in de onmiskenbaar poëtische, krachtige taal die het handelsmerk van de auteur is geworden.
200 pages, Paperback
Published February 26, 2026
About the author
Nino Haratischwili
41 books1,452 followersNino Haratischwili (Georgian: ნინო ხარატიშვილი) is a Georgian-born German novelist, playwright, and theater director.
Haratischwili was born and raised in Tbilisi, Georgia, where she attended a German-language school. To escape the political and social chaos that followed the collapse of the Soviet Union, she moved to Germany for two years in the early 1990s with her mother, where she attended the seventh and the eighth grade of school. Her family returned to Georgia afterwards. Haratischwili later moved to Germany again in order to attend drama school in Hamburg. She became a German citizen in 2012.
Haratischwili currently lives in Hamburg.
Haratischwili was born and raised in Tbilisi, Georgia, where she attended a German-language school. To escape the political and social chaos that followed the collapse of the Soviet Union, she moved to Germany for two years in the early 1990s with her mother, where she attended the seventh and the eighth grade of school. Her family returned to Georgia afterwards. Haratischwili later moved to Germany again in order to attend drama school in Hamburg. She became a German citizen in 2012.
Haratischwili currently lives in Hamburg.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
August 31, 2025
Europa, wach auf! Nino Haratischwili ruft – und Europa sollte wirklich zuhören. (*** English version below ***)
Sie schafft es, das auszusprechen, wozu viele nicht den Mut haben. Sie benennt die Tatsachen klar, weist Verantwortliche direkt auf ihre Taten – oder ihr Schweigen – hin und macht unmissverständlich deutlich, dass Stille längst keine Option mehr ist. Sie verpackt nichts in diplomatische Floskeln, sondern spricht aus, was ist: wer verantwortlich ist und was getan werden muss. Dabei bleibt sie sachlich und präzise, ohne ins Pathetische oder Künstliche abzurutschen. Eigentlich übernimmt sie damit eine Aufgabe, die sonst Politiker:innen und Diplomat:innen erfüllen müssten.
Und niemand könnte dafür glaubwürdiger sein als sie. Nino Haratischwili kennt die Region, die Geschichte und die Verbrechen Russlands wie kaum jemand sonst. Sie hat jahrelang recherchiert, Archive durchforstet, tausende Seiten darüber geschrieben. Sie weiß, wovon sie spricht – und sie hat keine Angst, es laut und deutlich zu sagen. Genau deshalb müssen wir ihr zuhören, weil ihre Stimme Gewicht und Integrität hat.
Gleichzeitig bietet dieses Buch etwas, das ihre Romane nicht in dieser Form leisten können: Es bringt uns die Person Nino Haratischwili näher. Sie betont zwar oft, dass ihre Bücher nicht autobiografisch sind und sie Kunst und Leben trennen möchte. Aber in diesen Reden und Texten zeigt sich ihre Haltung, ihre Erfahrungen und ihr Alltag. Hier begegnen wir Nino als Schriftstellerin, Mutter, Georgisch-Deutscher und Deutsch-Georgischer Autorin, als Migrantin, als Weltbürgerin – und auch als Frau, die sich mit den Mühen deutscher Bürokratie, mit Integrationshürden und den Zweifeln einer künstlerischen Laufbahn auseinandersetzen musste.
Besonders eindrucksvoll fand ich die Passagen, in denen sie von ihrem schwierigen Start in Deutschland berichtet, davon, wie sie sich nie völlig als Georgierin oder Deutsche empfand, wie sie zunächst für ihren Stil kritisiert und später für eben diesen Stil gefeiert wurde. Solche Einblicke zeigen, dass auch sie mit denselben Schwierigkeiten zu kämpfen hatte, die viele von uns kennen – und genau deshalb ist ihre Geschichte für mich inspirierend und ermutigend.
Ich bin froh, durch dieses Buch weitere Facetten meiner Lieblingsschriftstellerin kennengelernt zu haben. Es hat meine Wertschätzung für sie noch einmal vertieft – als Autorin, als Intellektuelle, und als Mensch.
***
Europe, Wake Up! – and you better listen to Nino Haratischwili!
Nino has managed to do what hardly anyone else has achieved: she has the courage to call things by their real name. She does not shy away from calling people out, from addressing those who should be reacting but remain silent, from reminding Europe that silence is no longer an option. And she does not try to sugarcoat her words or remain politely assertive. No – those times are over. She speaks openly about what is happening in the world, who is responsible, and what exactly needs to be done. And she does so without sounding pretentious or theatrical – instead, she delivers her words as clear facts. In a way, she does the job that should be done by the members of the European Parliament and diplomats themselves.
Above all, she is the one who knows best. She is the one who spent years researching, digging through the darkest corners of Soviet archives. She is the one who has written thousands of pages on the subject. And she is the one who knows exactly what kind of monster Russia is – and has no fear of saying it out loud. We must listen to her, believe her, because there is hardly anyone else who carries as much credibility and trust as she does.
But that’s not all. Nino often emphasizes that the books she writes have little to do with her personal life – she tries to keep her life and her art as separate as possible. As readers, we know her as an artist and a magician with words; we see her values reflected in her works. But we know far less about her as a person. Occasionally, one can get glimpses through interviews or published speeches, but those are scattered and not always easy to follow. That’s what makes this book so special – it brings these texts together and gives us a portrait of Nino as a person: Nino as a woman, Nino as a mother, Nino as a Georgian-German and German-Georgian writer, Nino as a patriot, as a world citizen, as a migrant, and as a resident of Germany who had to struggle with the immigration office and face the very real challenges of integration.
It was deeply inspiring to read about her journey – how difficult her beginnings in Germany were, how she still doesn’t fully feel either German or Georgian, how she was first criticized for her style of writing and later celebrated for it. All these experiences – things one would never expect from someone like her – show that even Nino has gone through the same exhausting and discouraging challenges that many of us know all too well. And as someone who has faced similar struggles in everyday life, her story gave me both inspiration and motivation not to give up and to keep moving forward.
I’m grateful that this book gave me the opportunity to discover new sides of my favorite author and to appreciate her even more than before.
Sie schafft es, das auszusprechen, wozu viele nicht den Mut haben. Sie benennt die Tatsachen klar, weist Verantwortliche direkt auf ihre Taten – oder ihr Schweigen – hin und macht unmissverständlich deutlich, dass Stille längst keine Option mehr ist. Sie verpackt nichts in diplomatische Floskeln, sondern spricht aus, was ist: wer verantwortlich ist und was getan werden muss. Dabei bleibt sie sachlich und präzise, ohne ins Pathetische oder Künstliche abzurutschen. Eigentlich übernimmt sie damit eine Aufgabe, die sonst Politiker:innen und Diplomat:innen erfüllen müssten.
Und niemand könnte dafür glaubwürdiger sein als sie. Nino Haratischwili kennt die Region, die Geschichte und die Verbrechen Russlands wie kaum jemand sonst. Sie hat jahrelang recherchiert, Archive durchforstet, tausende Seiten darüber geschrieben. Sie weiß, wovon sie spricht – und sie hat keine Angst, es laut und deutlich zu sagen. Genau deshalb müssen wir ihr zuhören, weil ihre Stimme Gewicht und Integrität hat.
Gleichzeitig bietet dieses Buch etwas, das ihre Romane nicht in dieser Form leisten können: Es bringt uns die Person Nino Haratischwili näher. Sie betont zwar oft, dass ihre Bücher nicht autobiografisch sind und sie Kunst und Leben trennen möchte. Aber in diesen Reden und Texten zeigt sich ihre Haltung, ihre Erfahrungen und ihr Alltag. Hier begegnen wir Nino als Schriftstellerin, Mutter, Georgisch-Deutscher und Deutsch-Georgischer Autorin, als Migrantin, als Weltbürgerin – und auch als Frau, die sich mit den Mühen deutscher Bürokratie, mit Integrationshürden und den Zweifeln einer künstlerischen Laufbahn auseinandersetzen musste.
Besonders eindrucksvoll fand ich die Passagen, in denen sie von ihrem schwierigen Start in Deutschland berichtet, davon, wie sie sich nie völlig als Georgierin oder Deutsche empfand, wie sie zunächst für ihren Stil kritisiert und später für eben diesen Stil gefeiert wurde. Solche Einblicke zeigen, dass auch sie mit denselben Schwierigkeiten zu kämpfen hatte, die viele von uns kennen – und genau deshalb ist ihre Geschichte für mich inspirierend und ermutigend.
Ich bin froh, durch dieses Buch weitere Facetten meiner Lieblingsschriftstellerin kennengelernt zu haben. Es hat meine Wertschätzung für sie noch einmal vertieft – als Autorin, als Intellektuelle, und als Mensch.
***
Europe, Wake Up! – and you better listen to Nino Haratischwili!
Nino has managed to do what hardly anyone else has achieved: she has the courage to call things by their real name. She does not shy away from calling people out, from addressing those who should be reacting but remain silent, from reminding Europe that silence is no longer an option. And she does not try to sugarcoat her words or remain politely assertive. No – those times are over. She speaks openly about what is happening in the world, who is responsible, and what exactly needs to be done. And she does so without sounding pretentious or theatrical – instead, she delivers her words as clear facts. In a way, she does the job that should be done by the members of the European Parliament and diplomats themselves.
Above all, she is the one who knows best. She is the one who spent years researching, digging through the darkest corners of Soviet archives. She is the one who has written thousands of pages on the subject. And she is the one who knows exactly what kind of monster Russia is – and has no fear of saying it out loud. We must listen to her, believe her, because there is hardly anyone else who carries as much credibility and trust as she does.
But that’s not all. Nino often emphasizes that the books she writes have little to do with her personal life – she tries to keep her life and her art as separate as possible. As readers, we know her as an artist and a magician with words; we see her values reflected in her works. But we know far less about her as a person. Occasionally, one can get glimpses through interviews or published speeches, but those are scattered and not always easy to follow. That’s what makes this book so special – it brings these texts together and gives us a portrait of Nino as a person: Nino as a woman, Nino as a mother, Nino as a Georgian-German and German-Georgian writer, Nino as a patriot, as a world citizen, as a migrant, and as a resident of Germany who had to struggle with the immigration office and face the very real challenges of integration.
It was deeply inspiring to read about her journey – how difficult her beginnings in Germany were, how she still doesn’t fully feel either German or Georgian, how she was first criticized for her style of writing and later celebrated for it. All these experiences – things one would never expect from someone like her – show that even Nino has gone through the same exhausting and discouraging challenges that many of us know all too well. And as someone who has faced similar struggles in everyday life, her story gave me both inspiration and motivation not to give up and to keep moving forward.
I’m grateful that this book gave me the opportunity to discover new sides of my favorite author and to appreciate her even more than before.
April 13, 2026
'Het gevaar waaraan de democratie momenteel is blootgesteld is allang een mondiaal gevaar geworden. (...) Ik vraag me af of het besef dat ik voor het eerst in mijn leven het zogenoemde Oosten westerser vind dan het Westen zelf, te maken heeft met het feit dat het Oosten voor het eerst een voorsprong heeft op zijn voorbeeldige broer. Dat het misschien veel beter begrijpt in welke situatie de democratie zich momenteel bevindt'.
April 8, 2026
ik heb me laten misleiden door de hoge goodreads-score en omdat ik fan was van Het Achtste Leven, maar eigenlijk ben ik een beetje teleurgesteld door dit boek. er zaten een paar sterke essays bij (vooral de eerste en laatste), maar over het algemeen bleef ik bij zo goed als elk essay op mijn honger zitten. doordat het een samenraapsel van toespraken/artikels/essays is, is er veel herhaling, waardoor initieel sterke verhalen beginnen te vervelen.
desalniettemin vond ik vooral het eerste essay wel interessant, waarbij ze twijfelt aan de democratie en de linkse beweging, en op een intrigerende manier scherpe kritiek levert op links lof voor het communisme. ik was het met veel eens maar heb ook over veel dingen mijn bedenkingen, al lijkt me dat juist goed!
dit zou, vind ik, een beter boek geweest zijn als het 100 pagina's korter was en er meer aandacht was uitgegaan naar het vermijden van herhalingen.
desalniettemin vond ik vooral het eerste essay wel interessant, waarbij ze twijfelt aan de democratie en de linkse beweging, en op een intrigerende manier scherpe kritiek levert op links lof voor het communisme. ik was het met veel eens maar heb ook over veel dingen mijn bedenkingen, al lijkt me dat juist goed!
dit zou, vind ik, een beter boek geweest zijn als het 100 pagina's korter was en er meer aandacht was uitgegaan naar het vermijden van herhalingen.
April 20, 2026
I've had the pleasure of hearing Haratischwili speak at an event a while ago. I was nodding in agreement for a large part of the time, so I was very excited to read this collection of essays. Haratischwili has a sharp and clear, yet at the same time highly engaged and empathetic voice, her essays are accessible yet informative. As with almost any collection, some texts are more convincing/stronger than others, but that's fine. The collection consists of texts from different years/periods, which leads to some repetition. This is something the author cannot help – the texts all have their own strengths - but it could perhaps have been handled differently when compiling the collection. In my opinion, some texts could have been left out, thereby preventing much of the repetition, yet not compromising on content. However, this wasn't all too bad, and the fact that I read the book within a relatively short time frame probably didn't help. The first text might be the best in my opinion; Haratischwili strongly opposes the far Right, illiberal, and populist voices, while also sharply criticizing the (often condescending) ways in which the Left can idolize communism/socialist discourse. It's a discussion I've been having since I was twelve, and to read about sometimes the exact same experiences and thoughts through the voice of a sharp, intelligent writer with a large audience felt like such a relief.
May 19, 2026
“ (…) niet ook hier! Ik wilde vooral niet omringd zijn door vrouwen tegen wie ik had opgekeken in de hoop dat ze ware amazones van de moderne tijd waren, om vervolgens vast te stellen dat zij net zo gevangenzaten in dat onzichtbare spinnenweb dat bepaalde hoe ze moesten zijn om te leven - nee, om te overleven - als de vrouwen in mijn geboorteland, die ik mijn hele leven had verweten dat ze laf waren.”
“Want zo’n plek had ik achtergelaten, een land en een samenleving in een tijd van verandering, mensen die op zoek waren en hun draai niet konden vinden, en door oorlogen en omwentelingen, door economische conflicten en de bloedige zoektocht naar identiteit ontwricht land, waar elke toekomstvisie werd belemmerd door een onverwerkt verleden, zodat een blik vooruit tegelijk een blik achteruit was.”
“Want zo’n plek had ik achtergelaten, een land en een samenleving in een tijd van verandering, mensen die op zoek waren en hun draai niet konden vinden, en door oorlogen en omwentelingen, door economische conflicten en de bloedige zoektocht naar identiteit ontwricht land, waar elke toekomstvisie werd belemmerd door een onverwerkt verleden, zodat een blik vooruit tegelijk een blik achteruit was.”
May 17, 2026
Scherpe bespiegelingen en gedachten, en haar persoonlijke ervaringen zijn raak en beeldend geschreven. Wel zit er voor mijn gevoel iets te veel herhaling in, waardoor je geneigd bent om sommige stukken meer scannend te lezen, over te slaan of alvast in te vullen. En dat is jammer, want daarmee doe je haar en het verhaal dat ze te vertellen heeft tekort.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews