ณ งานศพของคนดีย์

by Sho Fujizaki, 藤崎翔, ฟูจิซากิ โช

ณ งานศพของ สึโบอิ เซโซ
ผู้คนมากมายมารวมตัวกันด้วยความอาลัย
เสียงสรรเสริญระงมเคล้าคราบน้ำตา

เขาเป็นพ่อที่อบอุ่น
เป็นอดีตครูใหญ่ที่ลูกศิษย์รัก
เป็นคนที่คอยช่วยเหลือผู้อื่นเสมอ

ควันธูปยังไม่ทันจาง...
เรื่องเล่าเกี่ยวกับตัวเขากลับพลิกไปตรงกันข้าม

เด็กที่เคยมีปัญหากับเขากระโดดตึกตาย
คนที่ทำร้ายลูกสาวเขาถูกทุบหัวอาการสาหัส
เหตุร้ายมากมายตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ล้วนมีชื่อของเขาเข้าไปพัวพัน

ถ้าอยากรู้ว่าเขาเป็นคนดีย์จริงไหม
เห็นทีจะต้องเคาะโลงถาม
ไม่งั้นคุณก็มานั่งล้อมวงฟังด้วยตัวเอง

--------------------------------
หนึ่งในนิยายที่ฮิตที่สุดแห่งปีของญี่ปุ่น
สนุก ตลก ลุ้นระทึก และคาดเดาไม่ได้
รับประกันว่าอ่านแล้วจะลืมไม่ลง!!

Genres: Mystery, Fiction, Crime

400 pages, Paperback

First published September 1, 2014

Reviews

[Luk-Wa]

ให้ฟิล ฟังแต่ละคนว่ามีมุมมองต่อผู้ตายยังไง แรกๆชื่นชม หลังๆซุบซิบนินทากันเฉย 😆 พอคนนึงโน้มน้าวว่าร้าย คนอื่นๆก็ว่าตามกัน จิกกัดใส่ร้ายกันเต็มที่ บทสรุปจะเป็นตามที่คิดไหม ต้องลองอ่านเอง

พอเดาได้บ้าง แต่ก็ถูกครึ่งเดียว คาดไม่ถึงกับอีกครึ่ง ดีเกินคาดมากเลย ปิดบทสรุปได้ดาร์กจริงๆ ชอบมากๆ

[osa]

น่าติดตาม ติดมือ วางไม่ลง

เรื่องย่อ: ณ งานศพของ สึโบอิ เซโซ ผู้คนมากมายมารวมตัวกันด้วยความอาลัย เสียงสรรเสริญระงมเคล้าคราบน้ำตา เขาเป็นพ่อที่อบอุ่น เป็นอดีตครูใหญ่ที่ลูกศิษย์รัก เป็นคนที่คอยช่วยเหลือผู้อื่นเสมอ ควันธูปยังไม่ทันจาง...เรื่องเล่าเกี่ยวกับตัวเขากลับพลิกไปตรงกันข้าม

เริ่มเรื่องได้น่าสนใจ เป็นการเล่าเรื่องง่าย ๆ จากมุมมองของแต่ละคนที่เข้ามาร่วมงานศพของ สึโบอิ เซโซ ช่วงแรกเป็นการเล่าขานความดีต่าง ๆ ของบุคคลที่เสียชีวิต ระหว่างทางมีการทิ้ง hint ให้คนอ่านได้ปะติดปะต่อถึงพฤติกรรมอันน่าสงสัยของ สึโบอิ เซโซ จนเกิดการตั้งคำถามว่า "เขาเป็นคนดีจริงหรือไม่?"

ด้วยความที่โดน plot แนวนี้หลอกมาเยอะ ทำให้รู้สึกไม่ได้ประหลาดใจเท่าไหร่ในตอนจบ

ดำเนินเรื่องได้น่าติดตาม อ่านเพลิน ติดมือ ทำให้สนใจผลงานอื่น ๆ ของ Sho Fujizaki ไปด้วยเลย

[Jane]

สนุกมากกกกกกกกก
อ่านแล้วติดมือจริง

โทนเรื่องเป็น dark humor แนวตลกร้ายเสียดสีสังคม (ของชอบเราอยู่ละ)
เล่าผ่านมุมมองของคนหลายคน
ซึ่งแต่ละคนมอง “ผู้ตาย” ไม่เหมือนกันเลย
แต่ว่าจะเน้นเรื่องความดีงาม จิตใจดีของผู้ตายก่อน
จากนั้นพอมีเรื่องที่ติดใจสงสัยขึ้นมาอย่างหนึ่ง
แต่ละคนก็มองผู้ตายเป็นคนเลวไปเหมือนกันหมดทุกคน
เปลี่ยนความคิด มุมมองกับคนคนหนึ่งไวมาก ๆๆๆๆ
งงดีปะ
แต่นี่แหละชีวิตมนุษย์ เรียลสุด ๆ นะ เราว่า

จุดเฉลยก็คือทำได้ดีเลย
มีจังหวะให้ตกใจ
แล้วก็ยังตกใจต่อได้อีก!
หาได้ยากในงานสืบสวนนะ พูดเลย

แต่ที่ขอหัก 1 ดาว เพราะมี “ความบังเอิญ” เยอะไปหน่อย
หลายเหตุการณ์หลายอย่างคลี่คลายด้วยความบังเอิญ6-7 ครั้ง… ในความเป็นจริงแทบเป็นไปไม่ได้เลยจ้า
แต่ถ้ามองว่าอ่านเอาสนุก… ก็รับได้อยู่นะ

อ๋อ… คนเขียนเค้าเก็บรายละเอียดดีนะ
หลังจากเฉลยแล้ว เรากลับไปลองไล่อ่านแต่ละบทใหม่
ก็รู้สึกว่าเขาเก็บเล็กเก็บน้อย… เหมือนโรยเศษขนมปังทิ้งไว้ตามทางให้คนอ่านเยอะอยู่อะ
อันนี้ถือว่าทำได้ดีเลยปิด gap ในการเล่าเรื่องไปเยอะ ชื่นชมนะ

อีกอย่าง… เรื่องนี้สมเหตุสมผลมาก ถ้าเป็นตัวหนังสือ เล่าเนียนกริ๊บ ไหลลื่น
คิดอยู่ว่า ถ้าเอาทำหนังจะเล่ายังไงนะ แอบยากอยู่เหมือนกัน


สรุป:
สนุก ติดมือ เล่าเรื่องดี นักเขียนเก็บรายละเอียดเก่ง
มีการเสนอมุมมองจากหลายตัวละครทำให้น่าสนใจ
ที่สำคัญที่สุดคือ… มีความเสียดสี (อันนี้ชอบมาก 5555)
เสียอย่างเดียวคืออาศัยความบังเอิญเยอะไปนิด

สายสืบสวนแบบไม่เน้นเลือดสาด แนะนำเลยจ้า~
และขอเตือนด้วยความหวังดี
ว่าอย่าหาอ่านสปอยล์ใด ๆ เลยนะ!
เล่มนี้ความสนุกอยู่ที่การค่อย ๆ รู้จริง ๆ

ปล. อ่านจบใน 3 ชั่วโมงกันไปเลยทีเดียว เริ่ด!

[panuchread]

แก้เบื่อได้อยู่ แต่ไม่ถึงกับฮาไม่ไหว คาดเดาไม่ได้ วางไม่ลง ตามคำโปรย มันเป็นมุกตลกหน้าตายมากกว่า เหมือนหนัง wes anderson งั้นอะ ตัวละครคิดและพูดบทแปลก ๆ อย่างที่คนในชีวิตจริงเค้าไม่ทำกัน แต่ก็ไม่ได้ประดักประเดิดอะไรเพราะหนังสือจงใจให้เป็นแบบนั้น เอาจริงชุ้นชอบไอประโยคที่รีพีตอยู่ร้อยรอบนั่นนะ ที่ว่าคนตาย 2 ครั้ง คิดภาพว่าถ้าได้ยินในงานศพก็คงรู้สึกลึกซึ้งดี และอาจจะปลอบประโลมใจได้บ้างว่าสุดท้ายคนตายไม่ได้ไปไหนตราบใดที่เรายังไม่ลืมเค้า

แม้จะรู้สึกว่าเนื้อหามันวน ๆ เพราะมี 7 pov แต่ละ pov ก็เล่า situation ซ้ำกันอยุ่อย่างนั้น แต่ก็ยังรู้สึกว่าพอไปต่อได้ ไม่ได้ย้วยมาก พล็อตก็มาแบบบอกโต้ง ๆ ตั้งแต่ชื่อเรื่องว่าแกต้องเอ๊ะไปอ่านไปตลอดเวลานะ ชั้นก็รออยุ่งั้นว่ามันจะเฉลยอิท่าไหน คือรู้อยู่แล้วว่าต้องแกงกุสักตรงนึงแน่ ๆ ก็เลยรอให้โดนแกง แต่ไอมุกสุดท้ายที่เป็นไคลแมกซ์บ่ได้เลยอะ โคดเซ็ง ไม่ชอบหนังสือที่ใช้มุกนี้อยู่แล้วด้วยส่วนตัว (ถ้าเขียนไม่เมกเซนส์พอ) อ่านละตาขีดอะ -_- แบบเออเอาเหอะ ถ้าจบตั้งแต่ตอนตัวละคร 7 ตัวแยกย้ายกลับบ้านยังดีซะกว่า ใส่ปมนี้มาไม่ได้ทำให้ว้าวขึ้น แถมกลายเป็นคลีเช่ไปเลย ไม่เริ่ด (และถ้านิยายดังเล่มนึงโดนด่าฉ่ำเพราะใส่ประเด็นนี้ เล่มนี้น่าจะโดนด่ายิ่งกว่า โคตรจะใส่มางั้น ๆ โดยไม่ aware อะไรเลย)

เสียดายเนื้อหาที่เล่ามาทั้งหมดอะ กำลังดีแล้วแท้ ๆ พอมาเจออาวุธสุดท้ายที่นักเขียนเลือกใช้ในตอนจบ มันทำลายอารมณ์ที่กำลังเพลิน ๆ มาตลอดเรื่องอะ เซ็งๆๆ

[Percy Yue]

十分精彩的推理小說，翻轉、翻轉、再翻轉。很欣賞作者能從搞笑藝人再轉型為作家。寫作手法幾特別又可以引人入勝。很久沒有看到如此精彩的推理小說了。看了多年推理小說，西方的很少能媲美。

[Ballgear39]

สนุกมาก เล่าได้สนุกและน่าติดตาม ชอบบรรยากาศการเล่าช่วงต้นๆเล่มมาก แบบให้ได้สงสัยนู่นนี่ไปเองมากกว่า แต่รวมๆ ชอบมาก

[Natch Van]

ช่วงต้นเป็นการนึกถึงความดีย์ของผู้ตายอย่าง สึโบอิ เซโซ จากหลายๆคนที่มาร่วมงานออกแนวฮาๆ ไปๆมาๆ ช่วงท้ายกลายเป็นหนังคนละม้วน แต่รวมๆแล้วสนุกดี

[Ohm Samkoses]

ณ งานศพของคนดีย์ - ฟูจิซากิ โช
Genre: JMurder Mystery

ในงานศพของอาจารย์สึโบอิ เซโซที่เป็นที่รักและเคารพจากคนที่รู้จัก

คนที่รู้จักผู้ตายทั้ง 8 กำลังค่อยๆเปลี่ยนความรู้สึกเป็นความสงสัย สงสัยว่าอาจารย์ผู้ประเสริฐคนนี้อาจมีอีกด้านที่ดำมืด

Review:
- ทนกระแสไม่ไหวเลยจัดมา อ่านง่ายอ่านเพลินจริง แต่แอบน่าผิดหวัง

- การดำเนินเรื่องเป็นการตัดสลับ pov ไปมาระหว่างตัวละคร 8 ตัวที่นิสัยต่างกัน เหตุเกิดในงานศพเท่านั้น

- ช่วงแรกๆเป็นการแนะนำตัวละครเวียนกันไปมา ตัวละครเหล่านี้จะยังไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกัน แต่ผ่านมาหลายๆบทตัวละครเหล่านี้จะเริ่มเผยปมต่างๆออกมา

- ผู้อ่านสามารถเดาได้ไม่ยากว่าตัวเรื่องกำลังดำเนินไปในทิศทางไหน และผูกปมเข้าหาผู้ตายทันทีเพราะเปิดโต้งๆแบบเรียงลำดับให้โยงง่าย แต่ด้วยความที่ตัวละครมันสาระแน สุดโต่งทุกตัวเลยอ่านเพลินๆ

- พอกลางเล่มเท่านั้น ตัวละครจะเริ่มปฎิสัมพันธ์กัน ตอนนี้กราฟดิ่งลงเลยเพราะปมที่วางไว้ชัดๆมันถูกเอามาเล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าผ่านการคุยกันของตัวละครที่ออกแบบมาแบบแบนๆเอาฮา ไม่ใช่แค่หนเดียวแต่ซ้ำไปซ้ำมาลากจนไปเกือบท้ายเล่ม ซึ่งไม่มีชั้นเชิงและน่าเบื่อมาก

- คำโปรยย้ำเรื่องความตลก(ตลก, ฮาไม่ไหว, ฮาน้ำตาเล็ด) แต่เอาจริงๆมันไม่ได้ตลกเลย มันออกแนวตลกร้ายมากกว่าซึ่งคนละความหมาย

- Twist ท้ายเล่มที่เรารอกันมาอยู่แล้วก็มาตามนัดจริงๆ เหตุผลต่างๆมันฝืนมาก ตอนนี้อยากให้จบละ

2/5 เหมือนฟังคนช่างสาระแนคุยกัน สนุกช่วงแรกๆ กลางๆไปจนถึงท้ายๆน่าเบื่อ ไม่มีอะไรใหม่จากครึ่งเรื่องแรก ดำเนินเรื่องตรงๆ แบบไม่มีชั้นเชิง และ plot twist ที่มาตามนัด

+1 คะแนนบทส่งท้ายที่ทิ้งหมัดฮุคใส่ตอนที่ปรามาศ แต่เสียดาย ไม่ได้ช่วยให้ครึ่งหลังที่โคตรน่าเบื่อดีขึ้น

[Joseph Chung]

輕鬆幽默，卻又不失推理的嚴謹，最後三十頁的大翻盤更是神來之筆。雖然中間略嫌故事有點囉嗦，但整體來說，我讀得很滿足。

[TONG .]

#ShelfReview ณ งานศพของคนดีย์
ครูผู้แสนดีและเป็นที่รักของคนรอบข้าง แต่เอ๊ะ มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เพลินดี อ่านแบบติดมือสุด ๆ เหล่าผ่านมุมมองของแต่ละคนใกล้ตัว
มันไม่ได้ฮาแบบก๊าก แต่ให้อารมณ์เหมือนตลกร้าย หัวเราะหึ ๆ บางจุด
เนื้อเรื่องดูวายป่วงดี ชอบการผูกโยงเรื่องราวต่าง ๆ กันไปมาให้สอดคล้อง
แอบมีความช้า ๆ อยู่พอสมควรช่วงครึ่งเล่มแรก และไวขึ้นเมื่อเข้าประเด็น
ด้วยความที่ครึ่งแรกคือการปูเนื้อหา สร้างเหตุการณ์ ใส่เหตุผลให้ครบ
ครึ่งหลังมันเลยเป็นการเอาเหตุการณ์ครึ่งแรกมาร้อยเรียงหันได้น่าสนใจ
ชอบการที่มันสับขาหลอกเราเรื่อย ๆ ว่า เอ๊ะ อันไหนจริง อันไหนไม่จริงนะ
เพราะทุกเหตุการณ์ที่ว่ามันดูมีความเป็นไปได้สองทางหมดทุกเรื่องเลย
แต่บางจุดเฉลยแอบโกงพลอตอยู่เยอะ กับหักมุมที่แอบยาวจนกร่อยไปนิด
ไม่เชิงสปอยล์แต่มุกเล่นคำพ้องนี่อาจทำให้ผลักคนอ่านออกได้นิด ๆ
แต่โดยรวมคือสนุกดี เพลินเลย ไม่เครียด ไม่ก๊ากแต่ได้ยิ้ม ติดมือสุด ๆ
8/10 .

[beerdesu]

ในงานศพของครูประถมที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนดี แต่เมื่อแขกเหรื่อที่เคยมีความสัมพันธ์และเกี่ยวข้องกับครู ทั้งลูกศิษย์ เพื่อนร่วมงาน เพื่อนบ้าน ได้มาแชร์เรื่องประหลาดและคดีฆาตกรรมที่เคยเกิดขึ้นก็พบว่ามีเรื่องไม่ชอบมาพากลภายใต้ภาพของคำว่า คนดี และทำให้เริ่มสงสัยในคำว่าคนดีดังกล่าว เนื้อเรื่องทำให้ลุ้นไปมาว่าจากคนดี จะกลายเป็น คนดีย์ มั้ยอยู่ตลอด ก็ลุ้นดี

ถึงจะเตรียมใจมาแล้วว่างานญี่ปุ่นมันต้องมีเนื้อหาสั่งสอนผู้หญิงอยู่บ้าง แต่พอระหว่างทางมันประเด็นความสัมพันธ์ของครู-นักเรียน กับการใคร่เด็กด้วย ซึ่งอย่างหลังมันถูกเขียนในเชิงลดทอนความรุนแรงลงด้วย ยิ่งทำให้อึดอัดมาก (อาจเพราะมันเป็นหนังสือที่ขายว่าตลก เลยพยายามเขียนให้มันดูตลก แต่ประเด็นนี้มันไม่ตลกง่ะ ) และส่วนตัวรำคาญชุดความคิดผู้ชายญี่ปุ่นอยู่แล้วเลยพาลรำคาญตัวละครชายที่ทำตัวหื่น ๆ คิดไม่พ้นเรื่องเพศ นอกเหนือจากนี้จะว่าลุ้น หักมุม หรือพลิกไปมาก็ถือว่าได้อยู่ ถ้าหนีพ้นจากประเด็นข้างต้นมันพูดได้เต็มปากว่าสนุกนะ เพราะเอาใส่มาโดยไม่จำเป็นจริงๆ

[Fai C. -]

ซื้อมาแบบไม่คาดคิดอะไร แต่สนุกมาก เปิดเรื่องมาด้วยงานศพของครูคนหนึ่ง เรื่องนี้เล่าผ่านมุมมองของตัวละคร 4-5 ตัว ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ตาย ณ บางช่วงของชีวิต

ทุกคนที่มางานต่างมองว่าครูเป็นคนดี แต่พอเล่าๆไป มันเริ่ม เอ๊ะๆ สรุปเค้าดีหรือดีย์กันแน่นะ อ่านๆไปก็พอคิดจะว่าจะคาดเดาได้ แต่ก็คาดไม่ถึง ส่วนตัวเราว่าสนุก แปลดีมาก ไหลลื่น หน้าปกมีคำโปรยว่า ฮาไม่ไหว แต่สำหรับเรา ไม่รู้สึกตลกอะไร อ่านแล้วไม่มีความรู้สึกว่าขำ มันอาจจะออกแนวตลกร้ายมากกว่า ซึ่งไอ้การไม่ตลกนี้ก็ไม่ได้ทำให้เนื้อเรื่องเสียรสชาติแต่อย่างใด

สำหรับเรา เรื่องนี้อ่านวันเดียวจบ หนังสือมี 5 บท แบ่งตามขั้นตอนพิธีในงานศพแบบญี่ปุ่น การจัดรูปเล่มดี พิสูจน์อักษรเรียบร้อย ตัวหนังสือไม่อัดแน่นเกินไป ก็เหมาะกับบรรยากาศของเรื่องที่ไม่ได้มุ่งเน้นให้เราวิเคราะห์อะไรมาก

ซื้อเลย ไม่ผิดหวังจ้า

[Thy]

5/5 It’s an absolute page-turner! The story revolves around a person everyone remembers as wonderful; they all turn up to the funeral utterly heartbroken. But hold on... was he really all that good? You’ll have to read it and see.

The narrative unfolds through seven characters at the funeral. The author’s plotting and character connections are spot on—even looking back, there isn't a single loose end. Best of all, the ending features a brilliant twist. A thoroughly enjoyable, unputdownable read!

[Fjew Kongbuchakiat]

หลังจากที่ทุกอย่างดูคลี่คลาย กลับพบว่าหนังสือยังเหลืออีกหลายสิบหน้า ทำให้เกิดสงสัยว่าทุกอย่างไม่ได้จบแล้วหรอ?

เป็นหนังสือที่พลิกกลับไปมาได้ไม่หยุดเลย ความบังเอิญทุกอย่างก็ทำให้คนดี (ที่เกือบเลว) กลับกลายเป็นคนดีอีกครั้ง และตอกย้ำว่าคนดีก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีกิเลส รัก โลภ โกรธ หลง เป็นธรรมดา แต่สิ่งที่ไม่ธรรมดาคือสิ่งที่เขาเหลือทิ้งไว้ ในใจ และในภาพความทรงจำของทุกคน

และคนดี ใช่ว่าทุกคนในครอบครัว แม้กระทั่งคู่ชีวิต หรือลูกสาวจะเป็นคนดีด้วย

[Pandan]

ชอบแกนเรื่องกับวิธีการถ่ายทอดเรื่องราวนะ ให้คนที่มาร่วมงานศพแต่ละคนเล่าเกี่ยวกับผู้ตายผ่านสายตาตัวเอง อ่านตอนแรกก็ลุ้นตลอดว่าจะแต่ละเรื่องมันจะมาเชื่อมโยงกันยังไง

มีหักมุมทิ้งท้าย ถือว่าเซอไพรส์ไม่น้อย แต่ไม่ได้ประทับใจเท่าไหร่ รู้สึกพักหลังเจอนิยายฆาตกรรมที่เล่นมุกนี้ถี่เกินจนเกร่อไปแล้ว กับหักคะแนนอีกจุดตรงที่บางอย่างมันดูจงใจเขียนเพื่อให้เกิดเหตุการณ์นั้นๆ เกินไป มีความบังเอิญที่เกินจะเชื่อเยอะไปหน่อย

[Paquan Kan]

สนุกดี ชอบการเล่าเรื่องผ่านมุมมองของตัวละครแต่ละตัว ในบรรยากาศงานศพที่แขกนึกถึงเหตุการณ์ในชีวิตที่ผ่านมากับผู้ตาย ชอบอาการแพ้เสียงในหัวที่บางครั้งก็ตลกดีที่ทำให้เราคิดได้ว่า นี่แหละมนุษย์

กว่าจะจำชื่อตัวละครได้ก็ใช้เวลาอยู่ แต่อ่านได้เพลินๆ เรื่องราวพลิกไปพลิกมา ชอบ ให้ 3.5

[Puengmintz]

บรรยากาศในการเล่าเรื่องสนุกดีเหมือนมีคนเล่าเรื่องให้ฟัง เล่าความรู้สึกตัวเองให้ฟัง เล่าความคิดตัวเองให้ฟัง และสุดท้ายเฉลยกลายเป็นเรื่องที่คนคิดเองเออเองกันหมด อ่านเพลินๆแบบว่าอยากรู้ว่าคนตายเป็นคนไม่ดีอย่างที่ใครๆคิดหรือไม่

[沊 沊]

出發點有趣，但呈現稍嫌鬆散。

[Definitive Gaze]

页数就看出来肯定是要反转，本以为会是硬核本格逻辑反转，满心期待，结果居然只是叙诡。。

[E Cheong]

精彩的反转！

[Bunnie]

结局反转什么的都无所谓，作者有写段子的功底，行文很有趣。

[Issara Pooissarakit]

เล่าเรื่องแบบตัดมุมมองบุคคล ต้องคอยเชื่อมโยงเรื่องเรื่อย ๆ เหนื่อยนิดนึงแต่นี่น่าจะเป็นช่วงแรกของหนังสือ
ครึ่งหลังคือพานั่งรถไฟเหาะ เสียดายว่า จังหวะสุดท้าย เล่าในสิ่งที่ไม่ถูกทางกับเราไปนิดนึง เลยต้องหักคะแนน

[Akemongkol Muangngam]

ตลกและสนุกมาก เนื้อเรื่องชวนติดตามจนวางไม่ลง ตัวละครแต่ละตัวโบ๊ะบ๊ะมาก 😂

[Shin Egkantrong]

ปูเรื่องมาเหมือนตั้งใจให้เข้าใจแบบที่เล่าในเรื่องย่อ แต่มายัดปมและคลายในตอนท้ายๆ แบบโป๊ะเดียวไปหน่อยมันเลยรู้สึกอีหยังวะบ้างนิดๆ

[ไม้ไต่คู้]

กูยอมแล้วอีโหม๋

[Fhay S]

ชอบบบบบบบบบบ

[S U E A W O R L D D อ่านกับเสือ]

🌚 : เรื่องเริ่มต้น ณ งานศพของคุณ ‘สึโบอิ เซโซ‘ ครูใหญ่ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นครูที่ดีที่สุดในชีวิตลูกศิษย์หลายๆคน เป็นเพื่อนร่วมงาน เป็นเพื่อนบ้าน และเจ้าของอพาร์ทเม้นที่แสนดีย์ เป็นบุคคลแบบอย่างสำหรับลูกๆ

🌚 : ในงานศพมีผู้คนหลากหลายมารวมตัวกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่งพกความเศร้าโศกมาอย่างเต็มที่เพิ่มความน่าเกรงขามให้งานไปอีกระดับ ด้วยชื่อเรื่องว่า‘ณ งานศพของคนดีย์’ เหมือนหย่อนเบ็ด เหมือนสปอยมะ ไอ้เราก็แบบสวมบทข้างบ้านตามดูความดีย์

🌚 : ในเรื่องจะแบ่งเป็นพาร์ทๆแล้วสลับกันเล่า ลูกสาว ลูกศิษย์ เพื่อนบ้าน เพื่อนร่วมงาน คนเช่าอพาร์ทเม้น จะสลับกันระลึกความหลังในใจถึงเหตุการณ์คสพต่างๆที่ตัวเองมีกับผู้ตาย ตอนต้นก็ปกติดีรู้จักกันเพราะงี้ ประทับใจหยั่งงี้ แต่พอเล่าไปเรื่อยๆเอ๊ะ ยังไงนะ แปลกๆล่ะ😲

🌚 : แกแล้วเรื่องมันสเกลใหญ่มากนะ บางทีคนที่เราคิดว่าเรารู้จักดีบางทีเราอาจจะไม่ได้รู้จักเลย ระลึกไประลึกมากลายเป็นพัวพันคดีใหญ่ถึง 7 คดี คุณพระ!!

🌚 : แต่ตอนจบมันก็พีคจริง พลิกไปพลิกมา หยั่งกะโดนปั่นอยู่ในถังซักผ้า เป็นเรื่องที่ตลกร้ายเพราะพวกแก๊งขี้มโนนี่แหล่ะ แต่อ่านแล้วฮามาก ชั้นรู้สึกว่าตัวเองเป็นคุณป้าข้างบ้านจับกลุ่มเม้ามอยทำหน้าแบบโอ้โหจริงหรอ พยักหน้าหงึกๆตลอดเวลาที่อ่านแล้วจบลงที่โดนสาววัยรุ่นแถวบ้านว่าจนต้องรีบหนีเข้าบ้าน😂