Στο λυκόφως της ύστερης εποχής των παγετώνων, η Νάγια και η φυλή της αναζητούν καταφύγιο στις άγριες εκτάσεις της νέας ηπείρου. Η πορεία τους τελειώνει σ’ ένα άνοιγμα στα σπλάχνα της γης, όπου κατοικεί ένας τρόμος που δεν πεθαίνει ποτέ. Οι Παλιοί Θεοί ξυπνούν. Η Ιστορία γράφεται με αίμα ξανά.
Δώδεκα χιλιάδες χρόνια αργότερα, στην έρημο του Γκερέρο Νέγκρο του Μεξικού, το σκοτάδι υποχωρεί κι ένα αρχαίο ιεροθυσίο έρχεται στο φως. Η Κάλα, νεαρή αρχαιολόγος, παρασύρεται σε μια δίνη αποκαλύψεων που ανατρέπουν ό,τι γνώριζε στη ζωή της. Το παρελθόν διεκδικεί τη θέση του στο παρόν· η γνώση ξυπνά, φέρνοντας μαζί της το τίμημα μιας μνήμης που δε λησμονεί τον σκοπό της. Ένα αρχέγονο κακό διαπερνά τους αιώνες, ζητώντας εκδίκηση. Η Κάλα πρέπει να ολοκληρώσει έναν κύκλο που έμεινε ανολοκλήρωτος· καλείται να σταθεί απέναντι σε δυνάμεις που οι άνθρωποι κάποτε κατανοούσαν, μα τώρα μόνο μιμούνται. Θα παρασυρθεί σ’ έναν κόσμο ιερής βίας, όπου κάθε πράξη είναι φορτισμένη με πόνο. Και τότε θα μάθει πως, όταν το ιερό αποτυγχάνει, η πίστη πρέπει να γίνει ανθρώπινη.
Το Revenants δεν είναι απλώς μια ιστορία επιβίωσης. Είναι μια σκοτεινή ωδή στη μνήμη, στη θυσία και στην αρχέγονη δύναμη της πίστης.
Ο Γρηγόρης Δημακόπουλος είναι πολιτικός μηχανικός που ζει κι εργάζεται στην Καρδίτσα. Από μικρή ηλικία καλλιεργήθηκε μέσα του το ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, κυρίως μετά την επαφή του με την Ιστορία Χωρίς Τέλος του Μίχαελ Έντε και τα έργα του Ιούλιου Βερν.
Στη Θεσσαλονίκη αναπτύχθηκε η αγάπη του για την κλασική λογοτεχνία και τη λογοτεχνία του φανταστικού. Αγαπημένα του βιβλία είναι το Σιλμαρίλλιον του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, το Dune του Φρανκ Χέρμπερτ και οι Άθλιοι του Βίκτωρος Ουγκώ.
Τα δυο πρώτα μέρη της τριλογίας φαντασίας που έχει γράψει, Η Εποχή των Θρύλων: Κόκκινη Αυγή και Η Εποχή των Θρύλων: ο Δρόμος της Εξορίας, εκδόθηκαν από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή τον Μάιο του 2019 και τον Μάιο του 2021 αντίστοιχα. Τo βραβευμένο διήγημα Το εκκρεμές ήταν το πρώτο έργο του που εκδόθηκε, λαμβάνοντας την τρίτη θέση στον πανελλήνιο διαγωνισμό Φαντασία 2018, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Fantasmagoria (Έπος της Φαντασίας ΙΙ, εκδόσεις iWrite, 2018). Το διήγημα Ερήμωση έχει συμπεριληφθεί στην ανθολογία Στα Όνειρα της Φαντασίας: Πολεμικές Ιαχές (Εκδόσεις Allbooks, 2020). Το 2022 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Βάρδος η νουβέλα τρόμου Όγιο Νέγκρο.
Στον ελεύθερο χρόνο του γράφει κριτικές και διηγήματα για τη Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας.
Το Revenants είναι ένα βιβλίο τρόμου και αποτελείται ουσιαστικά από δύο βιβλία με μεγάλες αντιθέσεις, αλλά και αρκετές ομοιότητες. Το Όγιο Νέγκρο και το Γκερέρο Νέγκρο. To Όγιο Νέγκρο, μία υγρή, αποπνικτική, και κλειστοφοβική τοποθεσία όπου «χάσκει» ένα «λαίμαργο» βάραθρο που «έτρωγε» όποιο άτυχο ζώο παραπατούσε και έπεφτε μέσα βρίσκοντας αργό και βασανιστικό θάνατο. Και από την άλλη, το Γκερέρο Νέγκρο, μία αχανής, ζεστή, και πλήρως εκτεθειμένη στα φυσικά φαινόμενα περιοχή, γεμάτη αλυκές όπου λαμβάνει χώρα μία από τις μεγαλύτερες παραγωγές άλατος παγκοσμίως.
Το τι κοινό έχουν μεταξύ τους αυτές οι περιοχές, καλύτερα να το ανακαλύψετε μόνοι σας. Το μόνο που μπορώ να δηλώσω είναι πως θα ανατριχιάσουν μέχρι και οι τρίχες στα δαχτυλάκια των ποδιών σας! Ο Γρηγόρης Δημακόπουλος εντυπωσιάζει για άλλη μία φορά με τη χρήση της ελληνικής γλώσσας και καθηλώνει με την αναλυτική περιγραφή περιοχών, χαρακτήρων και συναισθημάτων! Ειλικρινά, δε μπορώ να σκεφτώ πολλά κείμενα που με έκαναν να σταματήσω την ανάγνωση για να θαυμάσω το πλούσιο λεξιλόγιο και τις όμορφες εικόνες που «υφαίνουν» αριστοτεχνικά δεμένες μεταξύ τους!
Αν λατρεύετε ιστορίες τρόμου αλά Stephen King, επενδύστε το χρόνο και τα χρήματα σας άφοβα!
Υ.Γ. Αν διαβάζει η γυναίκα του, ας του κόψει τα δοκιμαντέρ! Aφού δε του κάνουν καλό! :D
Χρόνια ήθελα να διαβάσω έργο του Δημακόπουλου. Ήξερα ότι είναι από τις πιο αξιόλογες πέννες του χώρου, απλά δείλιασα μπροστά στην τριλογία του διότι ο χώρος της επικής φαντασίας δεν είναι του γούστου μου. Ήρθε λοιπόν η ώρα με το Revenants. Μπορώ να μετρήσω δεκάδες αρετές μα θα αρκεστώ στην βασικότερη, η οποία θεωρώ πως οφείλει να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος κάθε λογοτεχνικού κειμένου. Η γραφή. Να διαβάζεις και να νιώθεις ότι κάποιος σέβεται τον χρόνο σου. Να πέφτεις σε λέξεις που δεν γνωρίζεις. Τις ψάχνεις. Γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος. Μην ξεχνάμε πως οι λέξεις είναι ιδέες. Και αυτό το βιβλίο σε γεμίζει από τέτοιες. Επιστροφή λοιπόν σε μια ενεργητική ανάγνωση, που δεν σε αφήνει αμέτοχο να παρακολουθείς κάποια αφήγηση.
«Το σημείο όπου αρχίζει ο πολιτισμός είναι η στιγμή που κάποιος βοηθά έναν άλλον στα δύσκολα.» Ο συγγραφέας επιστρέφει με ένα μεγαλύτερο και πιο εμπλουτισμένο σίκουελ, με όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του δημιουργού να δίνουν το παρών. Έχουμε μια ιστορία που πατάει στον τρόμο και τη φαντασία, απλώνεται σε μια μεγαλύτερη μυθολογία και έχει εμφανείς επιρροές από θρύλους και παραδόσεις του κόσμου μας. Το ενδιαφέρον, μάλιστα, βρίσκεται στο γεγονός ότι ο συγγραφέας δεν περιορίζεται απλώς στην αφήγηση μιας ιστορίας τρόμου, αλλά επιχειρεί να χτίσει έναν ολόκληρο κόσμο με τους δικούς του κανόνες και τη δική του μυθολογία. Δίνεται μεγάλη έμφαση στους χαρακτήρες και στο ταξίδι τους, ενώ η πνευματικότητα του κόσμου που έχει δημιουργήσει ο Δημακόπουλος παραμένει συνοδοιπόρος μας και γαλουχεί ουσιαστικά τους πρωταγωνιστές. Οι ήρωες δεν λειτουργούν απλώς ως πιόνια για να προχωρήσει η πλοκή, αλλά επηρεάζονται από όσα βιώνουν και εξελίσσονται μέσα από αυτά. Η διήγηση γίνεται σε δύο χρονικές περιόδους. Προσωπικά, μου άρεσαν και οι δύο, ωστόσο κατανοώ αν κάποιος προτιμήσει μόνο τη μία, χωρίς να τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η άλλη. Αυτό εναπόκειται στον αναγνώστη και στις προτιμήσεις του, καθώς οι δύο χρονικές περίοδοι προσφέρουν διαφορετική οπτική στην ιστορία. Πάντως, το βιβλίο είναι καλογραμμένο και σωστά επιμελημένο, με μια πλούσια γκάμα λεξιλογίου, όπως συνηθίζει ο συγκεκριμένος δημιουργός. Η γραφή του παραμένει προσεγμένη και ατμοσφαιρική, δίνοντας χώρο τόσο στην εξέλιξη της ιστορίας όσο και στη δημιουργία του κόσμου στον οποίο αυτή εκτυλίσσεται. Ιδιαίτερα σημαντικό θεωρώ και το γεγονός ότι υπάρχουν Έλληνες συγγραφείς που εξακολουθούν να ασχολούνται με το παρεξηγημένο, στη χώρα μας, είδος της φαντασίας και του τρόμου. Είναι ένα είδος που μπορεί να προσφέρει πολλά όταν αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και διάθεση για δημιουργία, και είναι ευχάριστο να βλέπουμε Έλληνες δημιουργούς να επιχειρούν να χτίσουν τις δικές τους ιστορίες και μυθολογίες. Το Revenants – Οι Φυλακές των Μυστικών αποτελεί, λοιπόν, μια συνέχεια που μεγαλώνει τον κόσμο του πρώτου βιβλίου και ταυτόχρονα προσπαθεί να τον εξελίξει. Για όσους αγαπούν τον τρόμο, τη φαντασία, τη μυθολογία και τις ιστορίες που δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στους χαρακτήρες και στην πνευματική τους διαδρομή, είναι μια πρόταση που αξίζει να μπει στη λίστα.
Το «Revenants» κινείται στον χώρο της μυθοπλασίας και του μεταφυσικού τρόμου, αξιοποιώντας παράλληλα ορισμένα αρχαιολογικά/ιστορικά στοιχεία. Το βιβλίο αποτελείται από δύο μέρη/διηγήματα (με το πρώτο να έχει κυκλοφορήσει παλαιότερα ως νουβέλα και πλέον να είναι εμπλουτισμένο). Οι ιστορίες διαδραματίζονται σε τοποθεσίες μεγάλου αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, το σπήλαιο Oyo Negro και οι αλυκές Guerrero Negro στο Μεξικό. Κάθε μέρος εκτυλίσσεται σε δύο εποχές — στην αρχαιότητα (πριν από περίπου 12.000 χρόνια) και στη σύγχρονη εποχή, όπου οι ήρωες καλούνται να αντιμετωπίσουν τις ίδιες αρχέγονες εστίες κακού. Ο τρόμος είναι αρχέγονος και αντικατοπτρίζει τα κατώτερα ένστικτα των ανθρώπων ενώ παράλληλα, οι μορφές του κακού επιτρέπουν έναν παραλληλισμό και ένα κοινωνικοοικονομικό σχόλιο για τον σύγχρονο κόσμο. Ένα μεγάλο μέρος της αφήγησης εστιάζει στις εσωτερικές σκέψεις, τα συναισθήματα και την ψυχολογία των χαρακτήρων. Θεωρώ το βιβλίο καλογραμμένο, με πετυχημένη ατμόσφαιρα και συνεπή κοσμοπλασία που δένει την πραγματικότητα με τη φαντασία. Το συνιστώ ιδιαίτερα σε όσους αγαπούν τον μεταφυσικό τρόμο και τις αρχαίες δοξασίες.
Να ξεκινήσω λέγοντας πως ήμουν από αυτούς που έτρεξε να πάρει το Ογιο Νεγρο όταν πρωτοκυκλοφόρησε και επομένως ήταν σχεδόν αυτονόητο πως έπρεπε να διαβάσω αυτό το βιβλίο! Ήθελα να δω τι άλλο είχε να μας δώσει ο Γρηγόρης και δεν απογοητεύτηκα! Θα ξεκινήσω από την ίδια την υπόθεση. Η πλοκή και αυτό πήγαινε έλα των δώδεκα χιλιάδων ετών ήταν πραγματικά ωραίο! Ήθελες λίγη ώρα να συνηθίσεις το πόσο γρήγορα από ανθρώπους του σήμερα είχε να ασχοληθείς με ανθρώπους μιας εποχής που το ανθρώπινο είδος πάσχιζε να επιβιώσει. Όπως και στο πρώτο μέρος (βιβλίο) έτσι και στο δεύτερο ο τρόμος είναι γύρω σου. Αυτό θέλει αρκετή επιδεξιότητα, καθώς το κακό πλάθεται αργά και βασανιστικά στο μυαλό μας μέχρι την αποκάλυψη του. Το κακό παραμένει εξαιρετικά ίδιο, όπως και ο ανθρώπινος φόβος για αυτό. Θα συνεχίσω με κάτι που ενώ θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, δεν είναι πάντα. Ο Γρηγόρης έχει εξαιρετική ικανότητα στη γραφή. Δεν φοβάται να σε διδάξει νέες λέξεις που πρέπει να ψάξεις στο λεξικό και φυσικά η ίδια η λεξιπλασια που υπαρχει σε κάνει να αναρωτιέσαι πως προέκυψαν οι λέξεις αυτές. Κάποιες είχαν ρίζες ή λήμματα από γλώσσες και λέξεις που ήξερα και αυτό με έκανε να εκτιμήσω ακόμα περισσότερο τη δουλειά που έκανε, καθώς δεν φαίνεται να είναι απλά κάποιες λέξεις τυχαίες για κάθε ορισμό. Το μόνο που ίσως θα απέφευγα θα ήταν οι εκτενείς ιστορικές αναφορές σε κάποια σημεία, που δεν εξυπηρετούν τόσο πολύ την πλοκή, αλλά μάλλον την ανάγκη του ίδιου να μας μεταδώσει όλα όσα τον ενέπνευσαν. Φυσικά αυτό δεν αναιρεί τίποτα από τα παραπάνω!
Ένα βιβλίο τρόμου με άριστη και πανέμορφη γλώσσα και έκφραση, δομημένο σε δύο timelines εξίσου σφιχτοδεμένα και ενδιαφέροντα, όπου βρίσκει κανείς και την ανατριχιαστική ατμόσφαιρα και την αγωνία και τη δράση, είτε αυτές υφαίνονται σε κλειστοφοβικές σπηλιές είτε στην απεραντοσύνη της ερήμου. Πλάσματα, σαμανική μαγεία, possessions, σύμβολα και τελετές... Εγώ θα σταθώ σε άλλα στοιχεία του όμως, τα οποία ξεχώρισαν για μένα: Η οικολογική σκοπιά, με τις αλυκές, την κλιματική αλλαγή, την καταστροφή που επιφέρει η εκβιομηχάνιση. Η αρχαιολογία, για τις φυλές του Μεξικού, τη μετανάστευση στην αμερικανική ήπειρο, και τόσα άλλα. Ο αγώνας των ιθαγενών φυλών για την επιβίωσή τους και τη διεκδίκηση των εδαφών τους. Η σοφία και η σημασία της προφορικής παράδοσης και ο περίπλοκος δρόμος μελέτης της και αποδοχής της από τις επιστήμες. Γυναίκες στην επιστήμη, αγαπημένο trope πάντα. Γενικώς είναι ένα βιβλίο ύμνος στη γυναικεία δύναμη, στη γυναικεία αγάπη, στην ενσυναίσθηση, το πείσμα, τη δύναμη σε πολλές εκφάνσεις της. Και για μένα, η πείνα, βασικός άξονας του βιβλίου, ή λαιμαργία, ή απληστία ας την πούμε, έχει και μία αντισυστημική και αντικαπιταλιστική ανάγνωση που προσδίδει και έναν συμβολικό χαρακτήρα στο βιβλίο: ακριβώς ό,τι αγαπώ στο καλό speculative fiction. Εξαιρετικό λοιπόν!
Ο Γρηγόρης έχει τη φοβερή ικανότητα να σου ανεβάζει παλμούς όταν διαβαζεις τα βιβλία του!!😁😁Η αγωνία που ξεκίνησε στο Όγιο Νέγκρο πριν μερικά χρόνια, συνεχίζεται και κορυφώνεται στο Γκερέρο Νέγκρο και η συνδεση παρελθόντος και παρόντος φτάνει σε μια ωραία κατάληξη.Μπράβο και περιμένουμε τα επόμενα!!
💭 Στις υποβρύχιες σπηλιές του Όγιο Νέγκρο, υπάρχουν μυστικά που Γη επέλεξε να θάψει βαθιά στις υγρές της φλέβες, την ώρα που η μνήμη παραμονεύει κάτω από την επιφάνεια, περιμένοντας την πρώτη απρόσεκτη ανάσα για να ανασύρει από την άβυσσο έναν τρόμο που προηγείται της ίδιας της ιστορίας.
Είναι γεγονός και οφείλω να το ομολογήσω, πως μέχρι πρόσφατα δεν είχα διαβάσει το «Όγιο Νέγκρο». Βασικά , και λυπάμαι που το λέω, δεν είχα διαβάσει κανένα βιβλίο του Γρηγόρη Δημακόπουλου. Επομένως, όταν κράτησα στα χέρια μου το «Revenants: Οι Φύλακες των Μυστικών», η έκπληξή μου ήταν πραγματικά τεράστια. Από τη μία, βρέθηκα μπροστά σε ένα πηγαίο, σπάνιο ταλέντο. Από την άλλη, συνάντησα μια γραφή με λεξιλόγιο τόσο πλούσιο και εκλεπτυσμένο, που συχνά κοντοστεκόμουν ανάμεσα στις γραμμές για να θαυμάσω την αρχιτεκτονική των λέξεων. Είναι κάτι που σπανίζει στη σύγχρονη λογοτεχνία: η ικανότητα του δημιουργού να σε μαγεύει όχι μόνο με το «τι» αφηγείται, αλλά με το «πώς» επιλέγει να το ντύσει.
Για την ιστορία του έργου, αξίζει να σημειωθεί πως όλα ξεκίνησαν από μια ιστορία που κυκλοφόρησε δωρεάν σε ebook. Η τεράστια απήχηση του «Όγιο Νέγκρο» ώθησε τον δημιουργό να δώσει σάρκα και οστά στο όραμά του και σε έντυπη μορφή. Όμως, όπως συμβαίνει με τους μεγάλους παραμυθάδες, ο Δημακόπουλος δεν μπόρεσε να αποχωριστεί αυτούς τους σκοτεινούς «συνοδοιπόρους» του. Επέστρεψε σε αυτούς, επεκτείνοντας τον μύθο τους στο συγκλονιστικό «Revenants», προσφέροντας πλέον μια ολοκληρωμένη και εκτενέστερη εμπειρία.
Τα βιβλία έχουν την μοναδική ικανότητα να μας ταξιδεύουν σε μέρη που η φυσική μας παρουσία δεν θα μπορούσε ίσως ποτέ να φτάσει. Αυτό το έργο μας μεταφέρει στο Μεξικό, σε ένα από τα πιο όμορφα, σπάνια και ταυτόχρονα απόκοσμα μέρη του πλανήτη, το Όγιο Νέγκρο (Μαύρη Τρύπα). Το μέρος αυτό δεν είναι προϊόν φαντασίας, αλλά ένας υπαρκτός υποβρύχιος θάλαμος όπου το 2007 ανακαλύφθηκε ο σκελετός της «Νάγια», μιας έφηβης που έζησε πριν από 13.000 χρόνια. Πάνω σε αυτά τα αληθινά αρχαιολογικά ευρήματα, ο συγγραφέας υφαίνει αριστοτεχνικά την ιστορία του, μεταφέροντάς μας από το Όγιο Νέγκρο στο Γκερέρο Νέγκρο, μια παραθαλάσσια πόλη στο βόρειο τμήμα του Μεξικού, γνωστή παγκοσμίως ως ένας από τους κορυφαίους προορισμούς για παρατήρηση φαλαινών και ως η έδρα της μεγαλύτερης μονάδας παραγωγής αλατιού στον κόσμο, προσδίδοντας έναν ρεαλισμό που κόβει την ανάσα.
Η κοσμοπλασία του Γρηγόρη είναι καθηλωτική. Βασισμένος σε ιστορικά δεδομένα για την κάθοδο των Παλαιοαμερικανών , δημιουργεί ένα dark fantasy έργο που κινείται σε δύο χρόνους: στο σήμερα και στο μακρινό παρελθόν, 12.000 χρόνια πριν. Η σύνδεση αυτών των περιόδων γίνεται με μια ασφυκτική ένταση, υπενθυμίζοντας πως το αρχέγονο κακό παραμένει ζωντανό και πεινασμένο μέσα στους αιώνες.
Αυτό που με συνεπήρε ήταν ο τρόπος που το υδάτινο στοιχείο και η τέχνη της κατάδυσης συνυφαίνονται με την αρχαιολογία. Δεν πρόκειται για μια απλή περιπέτεια, αλλά για μια βουτιά στην ίδια την ανθρώπινη ιστορία. Αρχαίοι λαοί, νεκρές γλώσσες και η σκοτεινή κουλτούρα των αυτόχθονων του Μεξικού αναδύονται μέσα από το σκοτάδι με έναν σεβασμό που συγκρούεται βίαια με την απληστία των αποίκων. Αυτή η σύγκρουση πολιτισμών αποτελεί τη ραχοκοκαλιά μιας ιστορίας που σε στοιχειώνει.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στην αναπαράσταση της ύστερης εποχής των παγετώνων. Ο Γρηγόρης περιγράφει με συγκλονιστική λεπτομέρεια τον αγώνα επιβίωσης των νομάδων και την ιερή παρουσία των σαμάνων, που λειτουργούσαν ως γέφυρες με το επέκεινα. Είναι μια κατάδυση στην αρχέγονη ψυχή του ανθρώπου, εκεί που ο φόβος για το άγνωστο γεννούσε θεούς και δαίμονες.
Μην καθησυχάζεστε όμως, γιατί αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς μια ιστορία που συνδέει το παρελθόν με το παρόν. Είναι μια κατάδυση σε έναν καθαρόαιμο τρόμο, μια ωδή στην ενσαρκωμένη πείνα που καταβροχθίζει την ψυχή. Ο συγγραφέας, αντλώντας έμπνευση από έναν από τους πιο ανατριχιαστικούς θρύλους , χτίζει ένα κλίμα απόλυτης ασφυξίας. Εδώ, ο φόβος δεν είναι μια αόριστη έννοια, αλλά μια αχόρταγη δύναμη που παραμονεύει , έτοιμη να καταπιεί κάθε ίχνος ανθρωπιάς, μετατρέποντας το κυνήγι της επιβίωσης σε έναν εφιάλτη.
Στο σήμερα, η ιστορία της νεαρής αρχαιολόγου Κάλα μας παρασύρει σε μια δίνη αποκαλύψεων όταν ένα αρχαίο ιεροθυσίο έρχεται στο φως στην έρημο. Το απόλυτο κακό, που παρέμενε ναρκωμένο για χιλιετίες, ξυπνά. Ο συγγραφέας αντλεί έμπνευση από τους πιο ανατριχιαστικούς θρύλους της παγωμένης ερημιάς , ένα πνεύμα αχόρταγο, μια ενσαρκωμένη πείνα που καταβροχθίζει όχι μόνο τη σάρκα, αλλά και την ίδια την ανθρωπιά.
Είναι σπάνιο να κλείνεις ένα βιβλίο και να νιώθεις την ατμόσφαιρά του να μένει κολλημένη πάνω σου σαν την υγρασία της σπηλιάς, αρνούμενη να εξατμιστεί. Το «Revenants» με άφησε με έναν ενθουσιασμό που είχα καιρό να νιώσω, καθώς βρέθηκα αντιμέτωπη με έναν συγγραφέα υπέρταλαντούχο, έναν πραγματικό "αρχιτέκτονα" του φόβου και των λέξεων που δεν φοβάται να βουτήξει στα βαθιά. Πρόκειται για ένα έργο που προτείνω με κλειστά μάτια σε όποιον αναζητά την απόλυτη αναγνωστική εμπειρία. Και παρόλο που η κοσμοπλασία του εδώ είναι αριστουργηματική, δεν μπορώ παρά να ονειρεύομαι τη στιγμή που ο Γρηγόρης θα αποφασίσει να απελευθερώσει όλο το σκοτάδι που κρύβει η πένα του σε ένα αμιγώς, καθαρόαιμο βιβλίο τρόμου.
Ογιο Νεγκρο. Γκερέρο Νεγκρο. Ανάμεσα τους, μια γυναίκα θρύλος...Κλειστοφοβικος τρόμος και μάχη για επιβίωση μέχρι την τελευταία στιγμή. Το Revenants είναι μια ιστορία που καθηλώνει!