In 'Wereldreizigers' beschrijft Alexander van de Bunt hoe het Europese continent na de laatste ijstijd, het weichselien, 'ontdekt' en bevolkt werd. Het klimaat warmde op, landschappen veranderden en de mens maakte opnieuw zijn intocht in Europa. Hoe bewogen mensen zich, en wat dreef hen? Hoe zagen hun samenlevingen eruit? Wat troffen ze aan langs de grenzen van hun leefwereld? Dankzij wat de derde archeologische revolutie wordt genoemd, is dat sinds kort te reconstrueren. Van de Bunt beschrijft op toegankelijke wijze de 'ontdekking' van Europa vanaf de prehistorie tot en met de oudheid en brengt hiermee de vroege mensheid bijzonder dichtbij. 'Op heldere en beeldende wijze beschrijft Van de Bunt hoe na de laatste Ijstijd, 20.000 jaar geleden, de ijskappen die op Europa lagen begonnen te smelten, het landschap veranderde en migratiestromen op gang kwamen.' — Historisch Nieuwsblad 'Dat Van de Bunt de gedrevenheid heeft om een belangrijk en geloofwaardig verhaal te vertellen, staat als een paal boven water.' — Geschiedenis.nl
Interessant en vlot leesbaar boek, zij het hier en daar wat speculatief. De laatste hoofdstukken vond ik minder vanwege het te uitvoerig navertellen van veldslagen en campagnes. Hoofdstuk 9 had van mij niet gehoeven; het stukje over de Romeinse huurlingen in Centraal Azië had net zo goed in hoofdstuk 10 ondergebracht kunnen worden. Het hoofdthema, dat migratie deel uitmaakt van de menselijke natuur, is heel actueel en belangrijk om onder de aandacht te brengen.