Ik ben grappig maar nu even niet

by Edward van de Vendel

Ebbe is bijna twaalf en houdt van stand-up comedy. Samen met Mikolas (bijna 16, samen met zijn moeder gevlucht uit Oekraïne, ze wonen bij Ebbe in huis) keek hij jarenlang grappige YouTubefilmpjes en schreef zelfs een eigen voorstellinkje, dat hij op school speelde. Maar de laatste tijd is het een stuk minder gezellig: Mikolas trekt zich terug, en hun moeders hebben zo'n ruzie dat de stilte in huis scherp en stekelig is. Ebbe bedenkt een plan. Om de kilte te doorbreken en om de grappen terug te brengen...

64 pages, Kindle Edition

Published March 12, 2026

Reviews

[Marcella · Rating 5 out of 5]

Hier is zoveel over te zeggen dat ik niet eens weet waar ik moet beginnen, wat raak, actueel, steengoed.

[Julicke · Rating 3 out of 5]

Mooi en kwetsbaar verhaal over hoe een jonge jongen verandert wanneer twee vluchtelingen uit Oekraïne bij hem en zijn moeder komen inwonen. Vooral de manier waarop de stilte begon te overheersen in huis en Ebbe's gevoelens van onbegrip en machteloosheid waren mooi beschreven.

Toch vraag ik me wel af of dit echt bij kinderen aan gaat spreken, behalve als ze zichzelf kunnen herkennen in de situatie. Er is weinig qua plot en de toon en thematiek is serieus, ondanks de stand-up comedy acts. Dat is op zich niet verkeerd, maar er mist naar mijn idee iets van een "hook" om jonge lezers aan te trekken. Ik denk dat over het algemeen dit meer bij volwassenen zal aanspreken dan bij kinderen. Kan er niet precies mn vinger op leggen waarom. Misschien is het simpelweg te literair.

Het had denk ik wel geholpen als we wat meer hadden gezien van de groeiende band tussen Ebbe en Miko. Veel kinderen hebben broers en zussen, of mensen die als broers en zussen voor hun zijn, dus daar is veel herkenning in te vinden. Ebbe en Miko's gesprek aan het eind wat mooi, maar ik had graag eerder wat meer interactie gezien.

[Nienke Willemsen · Rating 5 out of 5]

Volgende week start de maand van de filosofie, met dit jaar als motto ‘ken onszelve’.
@edwardvandevendel schreef dit geweldige boek speciaal voor kinderen/jongeren voor deze maand van de filosofie.

Omdat het huis groot genoeg is besluit Ebbe’s moeder om de Oekraïense Micolas, en zijn moeder woonruimte aan te bieden. Voor Ebbe betekent dit dat hij opeens een grote broer heeft! Ze gamen samen, en delen een liefde voor stand-up comedians. Maar tussen de moeders gaat het minder goed, en ook Miko lijkt zich op een gegeven moment steeds vaker terug te trekken. Tot grote frustratie en verdriet van Ebbe lijkt ‘de stilte’ zich in huis te nestelen. En dan moet hij ook nog een eindwerkstuk voor groep 8 schrijven met als thema ‘wie ben ik’.

Edward van de Vendel laat Ebbe vertellen over wie hij is (grappig, maar nu even niet) en wie hij werd toen Miko en zijn moeder kwamen en hoe hij werd toen de stilte zijn intrede deed in huis (vooral verdrietig).
Is Ebbe’s plan om iedereen weer aan het praten te krijgen wel de juiste? Wil iedereen altijd wel praten?
Wie is Ebbe met opeens een grote broer, of straks misschien weer zonder Miko! En dan moet hij ook naar een middelbare school, wie ben je dan zonder juf in tuinbroek en al het bekende van groep 8!

Heel fijn boek dat veel thema’s aansnijdt en geweldig goed te gebruiken is in de klas (achterin zijn zelfs discussievragen opgenomen!).

[Mireille · Rating 5 out of 5]

‘Juf, als je samen in hetzelfde huis woont kun je niet de hele tijd maar één persoon zijn.‘

Mikolas en Aurika wonen bij Ebbe en Heleen in huis, al drie jaar. Van tevoren hadden ze allemaal niet gedacht dat ze zo lang huisgenoten zouden zijn. Aurika en haar zoon Mikolas zijn namelijk voor de oorlog in Oekraïne het land uit gevlucht en de moeder van Ebbe heeft hen onderdak geboden. Zo kreeg Ebbe er ineens een oudere broer bij! Iemand die met hem gamet en naar video’s van comedians kijkt.

Meer over het Kinderboek bij de Maand van de Filosofie 2026:
https://lezersgoud.nl/edward-van-de-v...

[Marijn Schafer · Rating 5 out of 5]

Als Ebbe negen is krijgen hij en zijn moeder twee Oekraïense vluchtelingen in huis: moeder Aurika en zoon Mikolas, een paar jaar ouder dan Ebbe.
De jongens kunnen het goed vinden, en ook de moeders gaan prima.
Maar gaandeweg, Ebbe is 12, verandert er iets. Want Mikolas en zijn moeder worden onrustig als de oorlog voortduurt, en ze geen richting aan hun eigen leven kunnen geven. Heel begrijpelijk, maar voor Ebbe lastig: hij heeft zich aan zijn nieuwe grote broer gehecht.
Een mooi verhaal over hechten aan huisgenoten die zich niet ‘thuis’ voelen, gebracht met humor.

[Jessica · Rating 3 out of 5]

3,5 *
Een kijkje in het leven van een gevluchte Oekraiense moeder en zoon, die gaan wonen op de benedenverdieping van een Nederlandse moeder en zoon. Met alle verhalen, ervaringen en spanningen die daarbij horen.
Mooi. Alleen het “juf dit, juf dat” had voor mij niet gehoeven.

10+

#vluchtelingen #oekraïene #verslag

[Sharon Hiep · Rating 3 out of 5]

Ik denk dat dit boek vooral leuk is als je wat ouder bent, maar voor de jeugd denk ik dat dit boek als saai wordt bestempeld. De derde ster geef ik trouwens voor de vragen aan het eind van het boek. Die vind ik sterk.

[Iris · Rating 3 out of 5]

- Geluisterd

Bijzonder inkijkje in het leven van een moeder en zoon (Ebbe) die een gevluchte Oekraïense moeder en zoon (Mikolas) opvangen.

Ebbe was 9 toen Mikolas met zijn moeder op de benedenverdieping kwamen wonen. Dat begon heel gezellig. Tot de moeders niet meer zo goed met elkaar over weg konden, ergernissen uitmonden in ruzies en eindigde met totale stilte. In het verhaal is Ebbe 12 jaar en snapt hij niet wat er is gebeurd waardoor het steeds stiller is geworden. Het stilstaan bij die stilte vond ik een mooi gegeven in het boek. Het zette me aan het denken over het belang van praten over verschillen tussen landen/culturen:

Hoe stiller het word, hoe minder er dus gepraat word en daardoor zullen ze elkaar ook niet gaan begrijpen.

Iets wat nu in de wereld pijnlijk zichtbaar is. En dat is wat boeken kunnen doen. Een opening zijn voor het gesprek met kinderen over verschillen in de wereld en het belang van gesprekken.

Ondanks dat ik het boek verder niet bijster interessant vond, doet het verhaal dus wel iets. Van mij had de boodschap ook in een verhaal mogen zitten die iets meer avontuur/actie/humor in zich had. Het boek voelde hier een daar een beetje te weinig uitgediept/uitgewerkt. Voor kinderen is het denk ik ook niet super boeiend om te lezen, maar dus wel goed te gebruiken om voorleesfragmenten uit te gebruiken in de bovenbouw.

[Annette Langedijk · Rating 5 out of 5]

Het kinderboek voor de maand van de filsofie.

Ebbe’s moeder heeft twee Oekraïnse vluchtelingen aangeboden om bij hun te komen wonen, Mikolai en zijn moeder Aurika.
Lange tijd gaat het goed. Mikolai is als een grote broer voor Ebbe.
Maar trekt hij zich steeds meer terug en krijgen de moeders ook nog eens ruzie. En dan wordt het stil in huis.

“O ja, de Stilte. Die heeft geen naam, maar het zou logisch zijn als hij er wel een had, want hij is bij ons komen wonen en hij is overal en hij maakt veel lawaai en hij is altijd thuis.”

Ebbe bedenkt een plan om de Stilte het huis uit te krijgen en de moeders weer aan het praten te krijgen…..

Een prachtig verhaal dat aanzet tot denken. Achterin staan mooie vragen geformuleerd om in de klas mee aan de slag te gaan. Absoluut een aanrader dit! Het werpt een andere kijk op ons vluchtelingenbeleid en een aantal van de vooroordelen die je vaak hoort in de media en om je heen. Dit boek kan een gesprek openen in de klas om meer begrip te krijgen voor de levens en werelden van andere kinderen.

[Noëlle Engels · Rating 5 out of 5]

Grappig, ontroerend verhaal over Ebbe, een jongen van een jaar of 12. Na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne neemt zijn moeder 2 vluchtelingen in huis, ook een moeder met een zoon. Ebbe vindt het geweldig dat hij nu een grote broer heeft. Maar helemaal soepel loopt het niet, en Miko is ook gewoon een puber die zich terugtrekt. Ebbe snapt het allemaal niet meer en probeert op onbeholpen wijze de boel weer vlot te trekken. Dat lukt niet helemaal, maar eigenlijk ook wel :)
Het boek leent zich voor mooie gesprekken, en dat mag ook wel, aangezien het uitgegeven is in het kader van de Maand van de Filosofie.

[Djûke · Rating 5 out of 5]

Mooi rond verhaal.
Praten over de voorkant. De kleuren van de Oekraïne vlag. Met als hoofdvraag, wie ben ik.
Intro voorlezen tot en met blz. 10. Kan stilte lawaai maken?
Blz. 29 comedie optreden van Ebbe.
Blz. 34 Sinterklaas voor iemand die dat niet kent.
Blz. 56. Kunnen er meerdere waarheden bestaan die op hetzelfde adres wonen?
Blz. 66 Ademhalen en luisteren.
Past ook mooi bij afscheid van groep 8. Wie ben ik.
Dun boekje bij maand van de filosofie met achterin vragen om over door te praten.

[Katrin Laureyssens · Rating 4 out of 5]

Een herkenbaar en goed uitgewerkt verhaal met een mooie link naar het thema ‘Ken jezelf’. Het boek stelt ook vragen over hoe mensen, de wereld en het leven veranderen, waar je thuis kan zijn of net niet en wat een impact oorlog heeft.

Lees mijn volledige bespreking op mijn boekenblog: https://www.denkkaravaan.be/boeken/ik...

[Bart Moeyaert · Rating 3 out of 5]

De juf van Ebbe zal het geweten hebben met haar klasopdracht, een eindwerkstuk met als thema ‘Wie ben ik?’. Het lijkt alsof Ebbe niet meteen doorheeft dat hij met het thema aan de slag gaat. Hij vertelt over de lastige stilte in huis, over Mikolai en zijn moeder die gevlucht zijn uit Oekraïne. Ze wonen bij Ebbe thuis. Als je de stilte probeert op te heffen, kom je erachter wie je bent.

[Marleen van Besouw · Rating 5 out of 5]

Ebbe en zijn moeder krijgen twee Oekraïense vluchtelingen bij hun in huis te wonen. Mikolas wordt als een broer voor Ebbe. Later komt de pijnlijke stilte in hun huis en gaat Ebbe op zoek naar verbinding in hun huis. Dat loopt samen met de schrijfopdracht voor school over 'Wie ben ik? Erg mooi!

[Elize de Jong · Rating 5 out of 5]

Ontroerend om in de leefwereld van een 11-jarige te mogen meekijken. Die vriendschap sluit met een vluchteling uit Oekraïne en hem als een grote broer beschouwt. Hoe hij de herriemakende stilte ervaart als het verblijf langer duurt. Stoer en kwetsbaar!

[Inez · Rating 3 out of 5]

Mijn vingers gillen dat ze niet meer willen en
mijn kont heeft verkering gevraagd aan mijn bu-reaustoel, maar ik denk dat ik een antwoord heb gevonden op je vraag.
Wie ben ik?
Ik ben verdrietig, maar nu even niet.

[Angelique · Rating 4 out of 5]

Als stilte lawaai maakt heb je het begin van verhalen om naar elkaar te luisteren.

[Elise Hardeman · Rating 4 out of 5]

Gewoon even grappig

[Rita · Rating 4 out of 5]

4*

[Alexandra · Rating 4 out of 5]

Erg mooi boek. Ik vond het alleen jammer dat het ‘aan de juf’ verteld wordt middels een schrijfopdracht. Dat vond ik afleiden van het verhaal.

[Nina · Rating 5 out of 5]

Echt genoten van dit boek!

[Rianne · Rating 5 out of 5]

Prachtig en hartverscheurend (en ook hartverwarmend trouwens). Heel dichtbij en ook heel groot.