Architektonika literackiego romansu

by Anna Martuszewska

Należący do literatury popularnej romans istnieje od starożytności po dziś dzień, a chociaż jego struktura przybiera różne kształty, zasadnicze jej elementy (postać heroiny i jej partnera, topika przestrzeni i czasu miłości oraz schematy fabularne) pozostają niemal niezmienne. Prezentując te zjawiska zarówno w przebiegu historycznym, jak i według kategorii związanych z ich budową, autorka Architektoniki literackiego romansu stara się unikać jednoznacznych ocen deprecjonujących adresowane przede wszystkim do kobiet płody popularnej literatury. Pozostawia więc czytelnikowi książki ich ocenę, dostarczając mu do tego materiału w postaci licznie zgromadzonych cytatów z analizowanych powieści oraz narzędzi teoretycznoliterackich.

Genres: Nonfiction

322 pages, Paperback

First published December 1, 2014

About the author

Z domu Gościcka, ur. 16 IX 1932 Ostrów Mazowiecka, naukowiec, literaturoznawczyni. W Gdańsku od lipca 1945 roku. Absolwentka II Liceum Ogólnokształcącego (1950). W latach 1950–1953 studiowała filologię polską w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej (I stopień), w latach 1953–1955 – na Uniwersytecie Wrocławskim (II stopień), gdzie obroniła pracę magisterską. Doktorat w gdańskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej (1968), habilitacja na Uniwersytecie Jagiellońskim (1976). Profesor nadzwyczajny od 1990 roku, zwyczajny od 1998. Pracę rozpoczęła na ostatnim roku studiów, w 1955, jako asystent na Uniwersytecie Wrocławskim. Po studiach, w latach 1955–1961 pracowała w Katedrze Nauk Społecznych, a następnie (1961–1962) w wydawnictwie Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni. W latach 1962–1968 jako bibliotekarz Studium Nauczycielskiego w Gdańsku-Oliwie; od 1966 jako kierownik tejże biblioteki. W latach 1968–1970 była adiunktem w Wyższym Studium Nauczycielskim (WSN) w Oliwie. W 1970, po fuzji WSN z Uniwersytetem Gdańskim (UG), została pracownikiem Zakładu Teorii Literatury w Instytucie Filologii Polskiej UG. W latach 1978–2002 (do przejścia na emeryturę) była kierownikiem tego Zakładu, w latach 1981–1984 pełniła też funkcję prodziekana Wydziału Filologiczno-Historycznego UG, a w latach 1978–1981 i 1984–1986 – wicedyrektora Instytutu Filologii Polskiej. W okresie 1997–1999 kierowała Filologicznym Studium Doktoranckim. Jej zainteresowania naukowe to przede wszystkim poetyka powieści wysokoartystycznej oraz literatury popularnej XIX i XX wieku. Autorka kilkunastu książek, w tym: Poetyka polskiej powieści dojrzałego realizmu (1876–1895) (1978), Jak szumi „Dewajtis”? Studia o powieściach Marii Rodziewiczówny (1989), Powieść i prawdopodobieństwo (1992), Bolesława Prusa „prawidła” sztuki literackiej (2003), Radosne gry. O grach, zabawach literackich (2007), Prawda w powieści (2010). Opracowała wybrane przez siebie fragmenty notatek rękopiśmiennych Bolesława Prusa dotyczących literatury (Literackie notatki o kompozycji, 2010). Jest autorką artykułów drukowanych m.in. w „Pamiętniku Literackim”, „Tekstach” oraz pracach zbiorowych. W 1980 roku odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, a w 1985 – Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Mieszka w Sopocie.

(za: http://www.encyklopediagdanska.pl/ind...)