Η Χρυσή Εποχή της Ε.Φ. αποτελεί την εφηβική της ηλικία και το μαγικό κλειδί που άνοιξε τις πόρτες στο αύριο του ανθρώπου, στα μακρινά μονοπάτια των άστρων και στις προοπτικές της δημιουργίας. Στους συγγραφείς της αναγνωρίζουμε εντυπωσιακά και ορμητικά πετάγματα της φαντασίας, ευρηματικότητα, πρωτότυπες ιδέες καθώς και τους μύθους και τα σύμβολα που αποτελούν τη βάση της σημερινής Ε.Φ. Κυρίαρχο ρόλο στα διηγήματα της Χρυσής Εποχής έχουν η επιστήμη και η τεχνολογία στη ζωή του ανθρώπου και τα κύρια σύμβολά της υπήρξαν το ρομπότ, το διαστημόπλοιο, ο εξωγήινος και το ταξίδι στο Χρόνο. Σ' αυτά αντικατοπτρίζονται τόσο η ανάγκη φυγής του ανθρώπου σε φανταστικούς κόσμους όσο και ο φόβος του για την ανεξέλεγκτη πορεία της ανθρωπότητας σε ένα καταστροφικό μέλλον.
1. Τζακ Ουίλιαμσον: Κάποτε στο φεγγάρι (Jack Williamson: The Moon Era, 1931), μτφρ: Τάκης Αλεπάκος 2. Φλέτσερ Πρατ: Η κλινική του δόκτορος Γκρίμσοου (Fletcher Pratt: Doctor Grimshaw's sanitarium, 1934), μτφρ: Γιώργος Ντούμας. 3. Μάνλι Γουέιντ Γουέλμαν: Διαστημικός Σταθμός Νο 1 (Manly Wade Wellman: Space Station No 1, 1936), μτφρ: Γιώργος Ντούμας. 4. Τζον Τέιν: Ο έσχατος καταλύτης (John Taine: The ultimate catalyst, 1939), μτφρ: Γιώργος Ντούμας 5. Χόρας Λ. Γκολντ: Σαλιντρινάθ (H. L. Gold: Warm, dark places, 1940), μτφρ: Χρήστος Παπαΐωάννου. 6. Έντο Μπάιντερ: Ο δάσκαλος απ' τον Άρη (Eando Binder: The teacher from Mars, 1941), μτφρ: Γιώργος Ντούμας. 7. Τζον Κολιερ: Ο ξένος (John Collier: Meeting of relations, 1942), μτφρ: Γιώργος Ντούμας. 8. Ρόμπερτ Μπλοχ: Σχεδόν ανθρώπινη (Robert Bloch: Almost human, 1963), μτφρ: Όλγα Αναστασιάδου 9. Χένρι Κάτνερ: Αλέξανδρος ο... Σούπερ (Henry Kuttner [Lewis Padget]: When the bough breaks, 1944), μτφρ: Ρένα Χάτχουτ.
Ο Μάκης Πανώριος γεννήθηκε το 1935 στην Κεφαλλονιά. Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Σχεδίου και Ζωγραφικής ABC και θέατρο στη Δραματική Σχολή Θεάτρου και Σκηνοθεσίας του Πέλου Κατσέλη. Εργάστηκε ως ηθοποιός για δεκαοχτώ χρόνια στο ελεύθερο θέατρο και δέκα χρόνια στο Εθνικό Θέατρο, καθώς και στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Ως συγγραφέας έγραψε μυθιστόρημα, νουβέλα, διήγημα, θέατρο, κριτική βιβλίου και κινηματογράφου. Έχει εικονογραφήσει περισσότερα από πεντακόσια βιβλία, έχει επιμεληθεί και προλογίσει περί τα εκατό. Πρώτη θεατρική του εμφάνιση στο έργο "Το τραγούδι του νεκρού αδερφού" του Mίκη Θεοδωράκη, στο ρόλο του Χάρου, το 1962, με το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη. Πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα με το μυθιστόρημα "Η κατάκτηση", το 1970. Γράφει στον ημερήσιο Τύπο κριτική βιβλίου.
Διακρίσεις:
- Διεθνές βραβείο Karel 1993. Του απενεμήθη από τον Bryan Aldiss για την προσφορά του στην επιστημονική φαντασία και τη φανταστική λογοτεχνία.
- Χρυσός Ικαρομένιππος 1995. Πρώτο βραβείο για το διήγημά του επιστημονικής φαντασίας "Ηθοποιός". Του απενεμήθη από το περιοδικό επιστημονικές φαντασίας "Πλειάδες" και τους "Φανστικούς Αργοναύτες".
- Χρυσό στεφάνι ελιάς 2006 του Δήμου Αιγάλεω. Του απενεμήθη από τον δήμαρχο Δημήτρη Καλογερόπουλο για την προσφορά του στα γράμματα και τον πολιτισμό.
- Τιμητική πλακέτα της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας. Του απενεμήθη το 2006 από την ΑΛΕΦ για τη συνολική του προσφορά στη διάδοση της επιστημονικής φαντασίας στην Ελλάδα.
Γενικά είμαι των διηγημάτων περισσότερο περά των μυθιστορημάτων. Δεν κατάλαβα όμως για ποιο λόγο αυτά τα συγκεκριμένα διηγήματα είναι η "Χρυσή Εποχή". Δε μπορώ να πω ότι ήταν απαίσια, γιατί δεν ήταν, αλλά ειλικρινά απέχουν από το να χαρακτηριστούν χρυσά.