George Sand, Laura, albo podróż do wnętrza kryształu, przeł. Mateusz Kwaterko Mateusz Kwaterko, Laura i filut George Sand, Markiza, przeł. Mateusz Kwaterko George Sand, Cora, przeł. Mateusz Kwaterko Émile Zola, George Sand, przeł. Anastazja Dwulit Katarzyna Nadana-Sokołowska, O gwoździach do trumny (i o tym, jak je odbijano) George Eliot, Zdjęta zasłona, przeł. Karolina Wilamowska George Eliot, Brat Jacob, przeł. Krzysztof Majer Helen Small, Dwa opowiadania George Eliot, przeł. Maciej Libich George Eliot, Głupie powieści pań pisarek, przeł. Anna Gutowska Henry James, Powieści George Eliot, przeł. Joanna Jeziorska-Haładyj Wojciech Stanisławski, Don János Oskar Meller, Życie po micie Tomasz Bąk, Dziewięć plecionych rzemieni Ewa Kobyłecka-Piwońska, Popular Highlights
Amantine Lucile Aurore Dupin de Francueil, best known by her pen name George Sand, was a French novelist, memoirist and journalist. One of the most popular writers in Europe in her lifetime, being more renowned than either Victor Hugo or Honoré de Balzac in England in the 1830s and 1840s, Sand is recognised as one of the most notable writers of the European Romantic era. She wrote more than 50 volumes of various works to her credit, including tales, plays and political texts, alongside her 70 novels. Like her great-grandmother, Louise Dupin, whom she admired, George Sand advocated for women's rights and passion, criticized the institution of marriage, and fought against the prejudices of a conservative society. She was considered scandalous because of her turbulent love life, her adoption of masculine clothing, and her masculine pseudonym.
George Sand "Laura, albo podróż do wnętrza kryształu" i George Eliot "Brat Jacob" - to są teksty fenomenalne. Zresztą cały numer (jak zwykle) jest świetny. Przybliża twórczość dwóch klasycznych, chyba niesłusznie zapomnianych pisarek, który mi przynajmniej do tej pory były znane jedynie ze słyszenia. Zarówno Sand, ale też i Eliot światopoglądowo wyprzedzały swoje czasy, rozwijając swój styl w sposób trochę odmienny, bardziej idealistyczny niż dominujący wówczas realizm. W przewrotny sposób tę odmienność podkreślają zamieszczone w numerze widmologiczne, niesamowite fotografie.